Se connecterPartager
บทที่ 4 /1 รวี่เยว่
Date de publication:
2025-04-08 22:24:15บทที่ 4/1 รวี่เยว่
"คุณหนูคิดถึงท่านเสนาธิการมากเลยหรือเจ้าคะ" เสียงของแม่นมชุนราบเรียบทว่าแฝงความขุ่นมัวอยู่ในนั้น หวังลี่ถิงเป็นเด็กไวต่อความรู้สึกและอ่อนไหว นางจึงจับสังเกตได้จากน้ำเสียงของแม่นม ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มเข้ากันจนเป็นเส้นตรง ก้มหน้าลงเล็กน้อย หลังจากผ่านไปราวสามอึดใจจึงตัดสินใจเอ่ยปากออกมา "ถิงเอ๋อร์คิดถึงท่านพ่อเจ้าค่ะแม่นม แต่ทำไมแม่นมถึงดูไม่ค่อยพอใจหรือเจ้าคะ ท่านพ่อ…ทำอะไรผิดหรือเจ้าคะ" ชุนอิ่งหันไปสบตาท่านป้าของนาง ส่ายศีรษะเล็กน้อยอย่างไม่เห็นด้วย คุณหนูยังเด็กเกินไปที่จะมารับรู้เรื่องราวน่าอดสูที่กำลังเผชิญ "ช้าเร็วก็ต้องบอกอยู่ดี ไม่บอกวันนี้จะรอให้ข้าบอกวันไหนอาอิ่ง" ท่าทีของแม่นมชุนดูเคร่งเครียด ปฏิเสธความเห็นของหลานสาว จริงอยู่ที่หวังลี่ถิงยังเด็ก ทว่ากลับฉลาดหลักแหลมและรู้ความไม่น้อยไปกว่าผู้ใหญ่ นางมีค่าเกินกว่าจะมีบุรุษไร้ใจเห็นแก่ตัวอย่างหวังเหลียงเป็นบิดา หากเขาทราบว่าบัดนี้บุตรสาวพลังธาตุตื่นขึ้นแล้ว ทั้งยังเป็นมหาธาตุหยินหยาง คงไม่แคล้วจะมาพาตัวกลับไปและฉกฉวยหาผลประโยชน์จากนางเป็นแน่ "คุณหนูรอสักครู่นะเจ้าคะ เดี๋ยวแม่นมกลับมา" ร่างท้วมของหญิงวัยกลางคนหยัดกายขึ้น ก้าวออกไปจากห้องของเด็กหญิง เพื่อหยิบของบางอย่างมาจากห้องนอนของตน "พี่ชุนอิ่งเกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ" หวังลี่ถิงหันมาถามสาวใช้ที่นั่งก้มหน้าบีบมือตนเองแน่นอยู่ตอนนี้ เด็กหญิงรู้สึกได้ถึงความอึมครึมที่เริ่มครอบงำอารมณ์ของผู้ใหญ่ทั้งสอง ไม่กี่อึดใจแม่นมชุนก็กลับมาพร้อมม้วนสารในมือ "คุณหนูจะอ่านเองหรือให้แม่นมอ่านให้ฟังเจ้าคะ" นางรู้ว่าข้อความในนั้นเป็นสิ่งที่จะทำร้ายหัวใจเด็กหญิง แต่นางก็เชื่อมั่นว่าหวังลี่ถิงจะผ่านพ้นความเจ็บปวดนี้ไปได้ "ถิงเอ๋อร์ขออ่านเองเจ้าค่ะแม่นม" มือเล็กยื่นไปรับม้วนสารมาเปิดอ่าน ครั้นได้เห็นข้อความข้างในดวงตาท้อดอกพลันแดงก่ำขอบตารื้นน้ำ ม้วนสารร่วงจากมือเล็กตกลงพื้น หยาดน้ำตาเม็ดโตหยดลงบนกระดาษ เกิดเป็นด่างดวงบนตราประทับของตระกูลหวัง - ตระกูลหวังขอแจ้งให้ทราบว่า บัดนี้ได้แต่งตั้ง เหวินไป๋เหลียน เป็นฮูหยินเอกของ หวังเหลียง เสนาธิการทหารแห่งราชวงศ์หวงฝู่ อาณาจักรอู๋ซาง แทนเยว่หนิงลี่ผู้ล่วงลับ บุตรสาวคนเดียวของเยว่หนิงลี่ หวังลี่ถิง ขอปลดลงไปเพียงบุตรอนุ ด้วยเพราะมิอาจเชิดหน้าชูตาให้ตระกูลหวังได้ เนื่องมาจากไร้ซึ่งคุณสมบัติของชนชั้นสูงที่พึงมี อันได้แก่ รูปโฉม พลังธาตุ ความสามารถในการต่อสู้ อีกทั้งร่างกายอ่อนแอ ไม่สามารถเข้าร่วมกองทัพ หากหวังลี่ถิงรับทราบและไม่ถือปฏิบัติตามกฏบัญญัติ ที่ได้ระบุไว้ในกฏของตระกูลหวัง ตัวข้าจำเป็นต้องลบชื่อนางออกจากแผนผังวงศ์ตระกูล - ลงชื่อ หวังเหลียง หวังลี่ถิงน้ำตาหลั่งรินราวเขื่อนแตก ร่างเล็กสะอื้นฮักจนตัวโยน ทว่ากลับไม่มีเสียงคร่ำครวญหลุดออกมาแม้แต่แอะเดียว มือเล็กกำเข้าหากันแน่นจนสั่นเทิ้ม ทั้งแม่นมชุนและชุนอิ่งต่างพากันร้องไห้ไปกับคุณหนูของตน พวกนางสามคนกอดกันสะอื้นให้อยู่พักใหญ่ ในที่สุดเสียงเล็กของหวังลี่ถิงก็ดังขึ้น "ตั้งแต่เมื่อใดกันเจ้าคะแม่นม" "หนึ่งเดือนหลังวันเกิดคุณหนูที่ผ่านมาเจ้าค่ะ คนที่มาส่งสารพอเห็นว่าคุณหนูยังคงไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง ก็แจ้งให้ชายใจดำคนนั้นทราบตามที่ตนรู้เห็นมา ครั้นชายใจดำผู้นั้นรู้ว่าคุณหนูพลังธาตุยังไม่ตื่นทั้งที่อายุเก้าหนาวแล้ว จึงได้ส่งม้วนสารนี้มาให้เจ้าค่ะ" นิ้วอวบของหญิงวัยกลางคนปาดน้ำตาออกจากใบหน้าเล็กขณะแถลงความ หัวใจของนางรวดร้าวยามได้เห็นน้ำตาของหวังลี่ถิง ทั้งที่มารดาของเด็กน้อยพลีชีพเพื่อแผ่นดิน แต่บิดาแท้ๆกลับทำเหมือนอีกฝ่ายหาใช่สายเลือดของตน เพียงเพราะไม่พอใจที่เขาต้องแต่งกับสตรีที่ตนไม่ได้รัก ตามคำสั่งของท่านโหวผู้เฒ่า จึงทำให้สตรีที่ตนรักใคร่เป็นได้เพียงอนุ ท้ายที่สุดเอาความไม่พอใจทั้งหมดที่มี มาระบายใส่บุตรีผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวใดๆ …ต่ำช้ายิ่งนัก "แม่นมได้เขียนสารตอบไปหรือยังเจ้าคะ" แม่นมชุนส่ายหน้า คราแรกนางตั้งใจว่าจะรอให้เด็กหญิงเติบโตกว่านี้อีกสักหน่อย จึงค่อยบอกนาง ทว่าเมื่อเห็นว่าเวลานี้หวังลี่ถิงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ถึงได้เปลี่ยนใจบอกความจริงให้รู้ "ถ้าเช่นนั้นแม่นมช่วยถิงเอ๋อร์ ฮึก เขียนสารตอบกลับหน่อยนะเจ้าคะ ฮึก" ร่างเล็กยังคงสะอื้นอยู่บ้างเล็กน้อย ทว่าน้ำตาได้เหือดแห้งไปแล้ว "คุณหนูจะให้แม่นมตอบกลับว่าอย่างไรเจ้าคะ" "ตอบกลับไปว่า ข้าหวังลี่ถิง เป็นบุตรสาวของรองแม่ทัพเยว่หนิงลี่ผู้กล้าหาญ พลีชีพในสมรภูมิรบเพื่อปกป้องมาตุภูมิและเกียรติยศของอาราจักรอู๋ซาง มิอาจลดตัวลงไปเป็นเพียงบุตรอนุ ทำลายเกียรติอันยิ่งใหญ่รองแม่ทัพเยว่หนิงลี่ได้ ข้า อนุญาตให้ท่านเสนาธิการหวังเหลียง ลบชื่อของข้า หวังลี่ถิงออกจากแผนผังตระกูลหวัง บัดนี้ ข้าหาใช่บุตรสาวของท่านและคนตระกูลหวังอีกต่อไป" สายตาของเด็กหญิงแน่วแน่เด็ดเดี่ยวยามเอ่ยวาจาทุกถ้อยคำ เสี่ยวหลานและจวี๋จื่อที่ต่างก็ร้องไห้ไปกับนาง เวลาลุกขึ้นมาตบปีกตบมือชื่นชมความเด็ดเดี่ยวของสหายรัก "เยี่ยมมากถิงเอ๋อร์ บิดาแบบนี้ไม่ต้องมีดีกว่า มีไปก็รังแต่จะเป็นภาระชีวิต" เสี่ยวหลานส่งเสียงให้กำลังใจ "ถูกต้องที่สุด เดรัจฉานอย่างพวกเรายังรักลูก แต่บิดา ไม่ใช่สิ อดีตบิดาของเจ้าเป็นมนุษย์แท้ๆกลับแล้งน้ำใจ น่ารังเกียจที่สุด!" จวี๋จื่อพลันแยกเขี้ยวในตอนท้ายด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง
Dernier chapitre
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง ตอนพิเศษ 2/2 กระต่ายน้อยของข้า
ตอนพิเศษ 2/2 กระต่ายน้อยของข้า ราวกับสวรรค์เป็นใจ จึงได้ดลบันดาลให้ค่ำคืนนั้น ท้องนภาสีหมึกพร่างพราวไปด้วยหมู่มวลดารา คล้ายช่วยสนับสนุนให้กลยุทธ์มัดใจสาวประสบผลสำเร็จ อวี้เหวินอิงเอ๋อร์ดวงตาทอประกายระยับ งดงามมิต่างจากดวงดาวบนท้องฟ้า ร่างบางแย้มยิ้มจนตาโค้ง ขณะมานั่งเล่นที่หัวเรือหลังกินมื้อเย็นเสร็จ “องค์ชายใหญ่ ขอบคุณท่านมากนะ ข้ามีความสุขมากเลย ท่านใจดีมากจริงๆ ไม่ได้หน้ายู่เลยสักนิดเดียว” “…” หวงฝู่ฮ่าวอวี่มุมปากกระตุก ‘หน้ายู่อะไรกันอีกกระต่ายน้อยจอมซน’ แต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้อ้าปากถาม กระต่ายน้อยจอมซนพลันขยับมือ ปลดหยกสีม่วงเข้มประจำตัวของนาง มอบให้ชายหนุ่มแทนคำขอบคุณเสียก่อน “นี่คือหยกอินทนิลของข้า ข้าขอมอบให้ท่านแทนคำขอบคุณนะหวงฝู่ฮ่าวอวี่ อีกไม่กี่วันข้าก็ต้องกลับภูผาหยินซานแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้มีโอกาสมาเมืองหลวงอีก ข้าต้องคิดถึงท่านมากแน่ๆเลย ฮึก อยู่ที่นู่นไม่มีใครเล่นกับข้าเลย ฮึก ท่านเป็นสหายคนแรกที่ยอมไปเที่ยวกับข้า ฮึก” เสียงของอวี้เหวินอิงเอ๋อร์สั่นเครือเจือสะอื้น ขอบตารื้นน้ำ เด็กสาวดูบอบบางราวตุ๊กตากระเบื้อง ที่หากไม่ระวังก็อาจแตกสลายได้ทุกเมื่อ ร
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง ตอนพิเศษ 2/1 กระต่ายน้อยของข้า
ตอนพิเศษ 2/1 กระต่ายน้อยของข้า เมื่อเอ่ยนามองค์หญิงห้า อวี้เหวินอิงเอ๋อร์ขึ้นมา สิ่งที่ทุกคน ณ ตำหนักเทวาอนธการนึกถึงคือ หน้าตาน่ารักพริ้มเพราราวกระต่ายน้อย นิสัยสดใสร่าเริง ขี้เล่น ดื้อรั้นซุกซน ตามประสาองค์หญิงองค์เล็ก และ… “องค์ชายสามพะย่ะค่ะ รีบแอบเร็วเข้า องค์หญิงห้าหิ้วกล่องใส่อาหารเดินขึ้นบันไดหอตำรามาแล้วพะย่ะค่ะ!” เสียงองครักษ์ส่วนตัวของอวี้เหวินเจาเจวี๋ยดังขึ้นเตือนนายของและศิษย์คนอื่นๆไปในตัว หากไม่อยากเป็นหนูทดลองสูตรยาพิศดารขององค์หญิงห้่า อย่าได้เสี่ยงรับอาหารหรือยาบำรุงร่างกายที่นางปรุงขึ้นเด็ดขาด! บรรดาศิษย์ฝ่ายในที่กำลังรวมตัวแลกเปลี่ยนความรู้กันอยู่ในหอตำรา หรือที่ทุกคนเรียกกันว่า เรือนต้นสนแดง ต่างรีบแยกย้ายกันไปคนละทิศทาง ดูราวผึ้งแตกรังก็มิปาน! เหลือเพียงผู้อาวุโสสองที่เพิ่งเดินเข้าไปหยิบม้วนตำรายังส่วนในของเรือนต้นสนแดง อวี้เหวินอิงเอ๋อร์ก้าวมาหยุดอยู่หน้าประตูทางเข้า หน้าตาบูดบึ้งอมลมแก้มป่องอย่างขัดใจ นางอุตส่าห์ลุกขึ้นมาทำขนมอบตั้งแต่เช้า ตั้งใจเอามาแบ่งศิษย์คนอื่นๆ ให้ลองชิมกันดูเสียหน่อย แต่เมื่อไม่เห็นเงาใครสักคนร่างบางจึงหมุนตัวเตรียมจากไป ทว่าเผ
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง ตอนพิเศษ 1/2 เมื่อมหาเทพอยากเลี้ยงเด็ก
ตอนพิเศษ 1/2 เมื่อมหาเทพอยากเลี้ยงเด็ก “กร๊ากกกก ฮ่าๆๆ ชิงหลง เอ้ย ชิงหลง ในที่สุดเจ้าก็มีวันนี้เหมือนกัน” เสียงหัวเราะเย้ยหยันด้วยความชอบใจของมหาเทพหวงหลงดังขึ้น การได้เห็นสีหน้ากระอักกระอ่วนเพราะทำสิ่งใดไม่ถูกของสหายรักคือความบันเทิงอย่างหนึ่ง ทว่าคำกล่าวที่ว่า ความสุขนั้นมักสั้นเสมอคือสัจจะธรรมอันแท้จริง ในขณะที่กำลังเงยหน้าระเบิดเสียงหัวเราะโดยมีฮั่วฮ่าวหยางนั่งอยู่บนตัก ความอุ่นวาบเปียกชื้นพลันเกิดขึ้น มหาเทพหวงหลงชะงักค้างหลุบตาร่างเล็กบนตักด้วยสายตาเหลือเชื่อ เจ้าตัวน้อยเงยหน้ามองมหาเทพหวงหลง ที่จู่ๆก็หยุดหัวเราะในบัดดลด้วยแววตาใสซื่อกลับมา “คิกๆๆ เอิ๊กๆๆ” เจ้าก้อนแป้งขาวผ่องอวบอัด ระเบิดเสียงหัวเราะชอบใจเลียนแบบบ้าง เผยให้เห็นฟันน้ำนมด้านหน้าสี่ซี่ น่ารักน่าเอ็นดูราวกระต่ายอ้วนตัวน้อย สีหน้ารื่นเริงของมหาเทพหวงหลงก่อนหน้านี้ แปรเปลี่ยนเป็นเหยเกจนดูไม่ได้แทน “อ๊าาาา หยางเอ๋อร์เจ้าจะฉี่ทำไมไม่บอกข้า เมียจ๋าาาา มาเอาหยางเอ๋อร์ไปเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ที” “กร๊ากกกก ฮ่าๆๆๆๆๆ” คราวนี้เป็นมหาเทวีเฟิ่งหนี่ว์ที่ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น “…” มหาเทพทั้งสอง หัวเราะทีหลังดังกว่าเ
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง ตอนพิเศษ 1/1 เมื่อมหาเทพอยากเลี้ยงเด็ก
ตอนพิเศษ 1/1 เมื่อมหาเทพอยากเลี้ยงเด็ก ผ่านมาสามเดือนแล้วหลังรวี่เยว่คลอดแฝดมังกรหงส์ มหาเทพทั้งสามคล้ายได้ของเล่นชิ้นใหม่ พวกเขาต่างรอเวลาให้ฮั่วเฮ่อฉีออกไปข้างนอก หรือนอนหลับสนิท จากนั้นถึงจะแอบทอดเงาออกมาเชยชมเจ้าตัวน้อยทั้งสอง หากคืนไหนองค์ไท่จื่อจู๋จี๋กับภรรยานานหน่อย มหาเทพทั้งสามจะขัดใจมาก เพราะคืนนั้นพวกเขามิอาจปรากฏกายออกมาเยี่ยมหลานศิษย์ทั้งสองได้ แต่ก็มีบางครั้งเช่นกัน ที่มหาเทพหวงหลงคิดถึงหลานจนขี้เกียจรอ เขาเลยส่งเมฆนิทราออกมาจากแดนปราณ สะกดจิตฮั่วเฮ่อฉีจนหลับกลางอากาศก็มี บางครั้งชายหนุ่มนั่งกินข้าวเย็นอยู่ดีๆ หัวทิ่มคาโต๊ะก็เกิดขึ้นมาแล้ว ธรรมดาเสียที่ไหนท่านอาจารย์ของรวี่เยว่! คราแรกรวี่เยว่เองก็ตกใจไม่น้อย ทว่าเมื่อทราบความจริง นางถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ ท่านอาจารย์ของนางก็มีมุมแสบสันเอาแต่ใจกับเขาเป็นด้วย รวี่เยว่เลยต้องเฉไฉยกข้ออ้างมาบอกสวามีว่า "น้องคิดว่าวันนี้ท่านพี่คงเหนื่อยเกินไปเลยหลับกลางอากาศเจ้าค่ะ" จะให้บอกความจริงว่าโดนมหาเทพเล่นกลก็ไม่ได้เสียด้วย เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ “มหาเทพวางยาองค์ไท่จื่อเผ่าจิ้งจอกสวรรค์ เหตุผลเพียงเพราะคิ
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง บทที่ 69/2 ครอบครัวที่สมบูรณ์
บทที่ 69/2 ครอบครัวที่สมบูรณ์ “เสด็จแม่โตแล้ว ไม่ดื้อแล้ว ไม่โดนเสด็จพ่อหวดก้นแน่นอนเพคะเสด็จลุง” เสียงเล็กของฮั่วเยว่ฉีดังขึ้น ร่างเล็กเอื้อมไปกุมมือผู้เป็นลุงเพื่อขอให้เขาอุ้ม ร่างสูงโน้มตัวช้อนเจ้าตัวน้อยขึ้นมา หอมแก้มป่องขาวกลมไปฟอดใหญ่ ฟ้อดดด “จริงรึ?” ฮั่วเยว่ฉีหยักหน้าหงึกๆ “เช่นนั้น ลุงเชื่อเจ้าก็ได้” เช้าวันนี้ ตำหนักหย่งเทียนครึกครื้นเป็นพิเศษ บรรดาแขกเหรื่อคนสำคัญ ที่มาร่วมงานวันเกิดธิดาเทพรวี่เยว่ ต่างหอบหิ้วของฝากมากมายมาให้เจ้าของวันเกิด หวงฝู่ฮ่าวอวี่ที่สมรสกับอวี้เหวินอิงเอ๋อร์ไปเมื่อห้าปีก่อน อุ้มโอรสองค์โตวัยสามหนาวเดินตามชายารัก ที่เลิกล้มความคิดเรื่องการเป็นนักปรุงโอสถ แต่หันมาเอาดีทางด้านค้าขายผ้าและเครื่องประดับแทน องค์หญิงจอมซนเป็นคนมีความคิดสร้างสรรค์ รูปแบบเครื่องประดับและลายผ้าที่นางออกแบบ จึงงดงามแปลกตาไม่เหมือนใคร เป็นที่นิยมชมชอบของสตรีในเมืองหลวงและเมืองใหญ่หลายเมือง “รวี่เยว่ สุขสันต์วันเกิดนะ พวกเราขอให้เจ้ามีแต่ความสุขในทุกๆวัน” ทักทายเจ้าของวันเกิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงตรงไปทำความเคารพองค์ราชาอวี้เหวินเหิง และเชื้อพระวงศ์ของตำหนัก
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง บทที่ 69/1 ครอบครัวที่สมบูรณ์
บทที่ 69/1 ครอบครัวที่สมบูรณ์ เสียงกรีดร้องเบ่งคลอดของรวี่เยว่ที่ดังขึ้นเป็นระยะ บีบรัดหัวใจของฮั่วเฮ่อฉีจนปวดร้าว เขาสงสารชายาจับใจ “หม่าลั่ว ทำไมนานนักล่ะ ทำไมรวี่เยว่ยังไม่คลอดอีก” ร่างสูงมือเย็นเฉียบจากความประหม่าระคนหวาดกลัว สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวมากขึ้นเรื่อยๆ สุดหล่อเย่หมิงต้องมาพาร่างสูง ที่เดินไปเดินมาจนทำเขาเวียนหัวไปนั่งลง ก่อนยื่นชาให้ดื่มเพื่อสงบสติอารมณ์ “องค์ไท่จื่อ ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็คลอด อย่าวิตกจนเกินเหตุไป” หนึ่งชั่วยามต่อมา อูแว้ๆๆๆๆ ฮั่วเฮ่อฉีที่นั่งกระสับกระส่าย หายใจไม่คล่องอยู่หน้าห้องคลอด ลุกพรวดทันทีเมื่อได้ยินเสียงเด็กร้อง “เป็นองค์ชายน้อยเพคะ” เสียงชุนอิ่งดังมาจากห้องคลอด “ลูกชาย ข้าได้ลูกชาย หม่าลั่ว ท่านเย่หมิง อี้หรง ได้ยินหรือไม่ ข้าได้ลูกชาย ฮ่าๆๆๆ” ครึ่งเค่อต่อมา แว้ๆๆ อุแว้ๆๆๆๆ “เป็นองค์หญิงน้อยเพคะ” คราวนี้เป็นเสียงของจวี๋จื่อ เสียงเฮดังขึ้นหน้าห้องอีกครั้ง ฮั่วเฮ่อฉีกระโดดกอดเย่หมิงและหม่าลั่ว ทั้งสามหัวเราะร่าเสียงดัง “ลูกสาว ข้าได้ลูกสาวอีกคน ฮ่าๆๆ ดี ดียิ่ง หม่าลั่วช่วยแจกรางวัลให้ทุกคนในตำหนัก เปิดโรงทานในเมืองหล
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง บทที่ 58/1 เริ่มต้นการต่อสู้
บทที่ 58/1 เริ่มต้นการต่อสู้ อึดใจต่อมา การต่อสู้ฟาดฟันของคู่ชิงชนะเลิศก็เริ่มต้น รวี่เยว่ดวงตาวาววับอย่างตื่นเต้น หวนรำลึกถึงวันที่นางอยู่บนสนามประลอง ในรอบชิงชนะเลิศเมื่อหกปีก่อนในเมืองลวี่เฟิง ฮั่วเฮ่อฉีคล้ายจะอ่านความคิดของหญิงสาวออก จึงลุกขึ้นเดินมากระซิบข้างหูเล็กเสียงแหบพร่าว่า “ในวันนั้
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง บทที่ 56/1 รักแรกของอวี้เหวินเทียนเหิง
บทที่ 56 รักแรกของอวี้เหวินเทียนเหิง ตำหนักเทวาอนธการ องค์ราชาอวี้เหวินเทียนเหิงวางสาส์นที่น้องชายส่งมาถึงลงบนโต๊ะหลังจากอ่านจบ ร่างสูงสง่าใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มมองออกไปไกล ดวงตาเรียวยาวคู่คมเจือความเศร้าอยู่หลายส่วน “หนิงลี่ ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องหรือทำร้ายลูกสาวของพวกเราได้อีกแล้ว…ไยเจ้าถ
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง บททค่ 48/2 ความเปลี่ยนแปลง
บทที่ 48/2 ความเปลี่ยนแปลง ในที่สุดก็ครบกำหนดจ่ายหนี้ที่ค้างไว้ ทั้งหวังเหลียงและฮูหยินผู้เฒ่าต่างอ้อนวอนหญิงสาว ขอให้นางเห็นแก่ความเป็นพ่อลูก ยอมให้พวกเขาอาศัยอยู่ที่จวนหลังนี้ต่อไป เพราะอย่างไรเสียพวกเขาก็คือครอบครัวของนาง รวี่เยว่หัวเราะเย้ยหยัน ก่อนกล่าววาจาตอบโต้จนคนฟังหน้าชา “ฮ่าๆๆ ให้ข
ทั่วทั้งใต้หล้าข้ายอมสยบเพียงนาง บททค่ 47/2 สองตำหนักเปิดใจ
บทที่ 47/2 สองตำหนักเปิดใจ ครั้งนี้ฮั่วเฮ่อฉีดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ หากองค์ราชาอวี้เหวินเทียนเหิงมีความสามารถพิเศษนี้จริง นั่นก็หมายความว่ารวี่เยว่คือองค์หญิงของตำหนักเทวาอนธการ และอวี้เหวินเทียนหยาก็คือพระปิตุลาของนาง! มิน่าเล่าเขาถึงกล่าวว่า สวรรค์เล่นตลกกับเขา! ร
Vous vous intéresseriez aussi à
เกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.4K Vuesข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.8K Vuesหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง635.9K Vuesมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า41.2K Vuesสยบรักแม่ทัพไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน435 Vuesบัดซบสิ้นดี ทะลุมิติทั้งที ดันต้องสวมบทตัวร้ายทิ้งพระเอก
จิรัฐติกาล391 Vuesนางกำนัลสายดอง
Qian Qiu Jui เชียนชิวจุ้ย105 Vuesเกิดใหม่ครั้งนี้ไม่อาจหนีบทนางร้ายได้ ข้าขอแสดงให้สมใจท่าน
จิรัฐติกาล496 Vues
