จำเลยรัก

หิรัญลากตัวหญิงสาวลงมาแบบถูลู่ถูกัง ยุวดาทำหน้างอง้ำ สะบัดข้อมือบางที่ถูกกอบกำไว้ด้วยมือแข็งแกร่ง

"นี่คุณปล่อยแขนฉันนะ ฉันเจ็บรู้บ้างสิคะ"

หิรัญไม่ฟังยังคงลากแขนของเธอต่อไป "ชะเอม..เดี๋ยวเธอขึ้นไปยกกระเป๋าของคุณยิ้มแล้วตามฉันไปที่รถนะ"

"ค่ะคุณหิน"

หิรัญสั่งแม่บ้านเสร็จก็หันไปพูดกับคนเป็นพ่อต่อ

"คุณพ่อครับ..ผมกลับเกาะก่อนนะครับ ถ้าพัสดุมาส่งคุณพ่อไม่ต้องรับปล่อยให้พัสดุตีกลับไปเลย"

"ได้" นายหัวสิบทิศรับคำลูกชาย "แกอย่าทำอะไรน้องรุนแรงนะ น้องยังเด็กมาก"

"ครับ"

เขาตอบแค่นั้น จับกระชับข้อมือบางลากมายังรถกระบะแล้วยัดตัวเธอเข้าไป ชะเอมยกกระเป๋าเดินทางของยุวดามาให้ เขาก็จับยัดมันเข้าไปในรถดังโครม

"นี่! เบาๆ หน่อยสิคุณ ทำแบบนี้กระเป๋าฉันก็พังหมดกันพอดี"

"ผมไม่สน พังก็ซื้อใหม่"

หญิงสาวหันขวับไปทางด้านซ้ายจ้องมองใบหน้าคมคร้ามแล้วแหวใส่

"คุณรู้รึเปล่าว่ากระเป๋าใบนี้ราคาเท่าไหร่"

"เท่าไหร่"

"หึ! ฉันก็ลืมไปคนบ้านนอกอย่างคุณคงอ่านยี่ห้อไม่ออกสินะ" หญิงสาวกรอกตาเบะปากอย่างนึกดูถูก "กระเป๋าของฉันยี่ห้อแอร์เมสใบนี้ราคาสี่แสน"

หิรัญแสยะยิ้ม "แค่กระเป๋าใบเล็กๆ นี่นะ ราคาสี่แสน ถึงว่าทำไมพ่อคุณถึงล้มละลาย เพราะมีลูกสาวใช้เงินเป็นกระดาษ"

อ๊าย!!!

เสียงกรีดร้องสิบแปดหลอดของยุวดาทำให้นายหัวสิบทิศต้องเดินลงมาหน้าบ้าน จึงทันได้เห็นภาพของหิรัญกำลังจูบปากยุวดา

"ไม่เบาเลยนี่หว่า..ไอ้หิน"

นายหัวสิบทิศเดินอมยิ้มขึ้นไปบนบ้าน แกล้งทำไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

"เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ" 

ชะเอมสาวใช้ทำท่าจะวิ่งออกไปหน้าบ้านแต่โดนประมุขของบ้านรั้งไว้

"ไม่มีอะไร เข้าบ้านไปเถอะไป"

"ไม่มีอะไรแน่นะคะ แต่หนูได้ยินเสียงคุณยิ้มกรี๊ดนะคะ"

"หูดีจริงๆ เลยนะ เข้าบ้านไป คุณหินเขาจัดการได้"

นายหัวสิบทิศภูมิใจในตัวลูกชาย เขาเชื่อว่าหิรัญจะปราบยุวดาได้อยู่หมัด

ด้านหิรัญเขาปล่อยริมฝีปากจากปากบางรูปกระจับที่ถูกจูบจนบวมช้ำ ยุวดาสะบัดฝ่ามือใส่เขาจนหน้าหัน หิรัญตาเขียวปั่ด หันมากดริมฝีปากจูบเธออีกครั้ง ครั้งนี้มันเต็มไปด้วยความหยาบกระด้าง บดขยี้หนักหน่วงรุนแรง สองมือแข็งแกร่งตรึงข้อมือของเธอไว้ทางด้านหลัง เขาขึ้นคร่อมร่างบางเอนเบาะนั่งให้นอนราบ ยุวดาถลึงตาใส่

"นี่คุณจะทำอะไร"

ทันทีที่ริมฝีปากเป็นอิสระ เธอก็คำรามถาม หิรัญขบกราม

"ผมจะยัดเยียดความเป็นสามีให้คุณ"

"คุณหิรัญ! ไม่นะ!"

ยุวดาพูดได้แค่นั้น ร่างทั้งร่างก็ถูกกดทับด้วยร่างใหญ่กำยำ ประตูรถลูกกดล็อคทุกด้าน หิรัญคำราม

"คุณเก่งนักใช่มั้ย เจอลูกชายผมหน่อยเป็นไง"

เขาใช้เชือกมัดข้อมือเธอไว้ตรึงไว้เหนือศีรษะ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าอย่างชำนาญ ที่จริงหิรัญไม่ต้องการทำอะไรแบบนี้ แต่ยัยเด็กนี่มันแสบนัก เขาจะกำราบเธอให้เข็ดหลาบ หิรัญโยนเสื้อผ้าของตัวเองไว้ตรงเบาะหลัง ยุวดาน้ำตาไหลพราก รู้ตัวว่าไม่มีทางสู้  เธอหลับตาลงแน่น พยายามดิ้นหนีฝ่ามือแข็งแกร่งที่กำลังแกะเสื้อผ้าของเธออยู่ 

"ฉันเกลียดคุณ!"

น้ำตาอุ่นๆ ไหลลงอาบสองแก้ม หิรัญขบกรามแน่น เขาจะแพ้ให้กับน้ำตาของเธอไม่ได้ วันนี้เขาจะฝากรอยจารึกเอาไว้บนตัวหล่อน เอาให้รู้เสียบ้างว่าอย่าริอาจมากระตุกหนวดเสือ

เสื้อผ้าของหญิงสาวถูกโยนทิ้งไปตรงเบาะหลัง หิรัญครางต่ำกับภาพเย้ายวนเบื้องหน้า ยุวดามีหน้าอกอวบใหญ่ที่ล้นทะลักออกมานอกบราตัวจิ๋ว หล่อนมีผิวขาวสะอาด รูปร่างสมส่วนอวบอัดเปล่งปลั่งไปทั้งเนื้อทั้งตัวด้วยเจ้าหล่อนกำลังแตกเนื้อสาว เขากวาดตามองไปทั่วร่างเกือบเปลือยเปล่าที่นอนดิ้นขลุกขลัก

"ดิ้นให้ตายก็ไม่รอดหรอกครับที่รัก"

เขากดยิ้มมุมปากส่งสองมือไปขยำก้อนเนื้ออวบใหญ่แล้วตะบี้ตะบันนวดเฟ้นมันเข้าไปหนักๆ มันนุ่มมากเต็มไม้เต็มมือเชียวล่ะ เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางปลดตะขอบราจากทางด้านหน้า เผยให้เห็นเนินเนื้อที่กระเด้งออกมาพร้อมกระเพื่อมขึ้นลงช้าๆ ตามแรงหายใจ ยุวดาแทบจะหยุดหายใจ เมื่อเขาใช้ริมฝีปากซุกไซ้ตรงกลางร่องอกอวบใหญ่ของเธอ หิรัญงับเม็ดทับทิมสีสวยเข้าปาก ฝ่ามือหนาขยำก้อนเนื้ออีกข้าง 

"โอ๊ย!..เจ็บนะ"

เธอกรีดร้องออกมาเสียงดัง เมื่อหิรัญแกล้งงับยอดปทุมถันแรงๆ ฝ่ามือร้อนแข็งแกร่งขยำก้อนเนื้อหนั่นแน่นแรงๆ เช่นกัน หิรัญทั้งดูดทั้งงับ หน้าอกนุ่มหยุ่นทั้งสองข้างสลับกันไปมา เขาเลื่อนใบหน้าลงมาช้าๆ ยังกึ่งกลางกายเธอ จีสตริงสีดำถูกรูดลงจนถึงหน้าขา เขาซุกไซ้ใบหน้าที่มีหนวดเครารกครึ้มลงมายังช่อบุปผกาที่ปิดแน่นสนิท 

"คุณหินไม่นะ!"

เธอส่งเสียงร้องออกมาอีกครั้ง เมื่อเขาเริ่มใช้ริมฝีปากรุกล้ำกับส่วนนั้นของเธอ เธอบิดตัวไปมา เพื่อหลบการรุกรานจากริมฝีปากหยักหนา ที่กำลังครอบครองช่อบุปผาเอาไว้จนเต็มปาก

"คุณหิน..อย่าค่ะ!"

ชายหนุ่มไม่สนใจฟังคำทัดทานของเธอ ตอนนี้อารมณ์เขากำลังพลุ่งพล่านเตลิด อยากปลดปล่อยน้ำกามเต็มที่ หลังจากที่ไม่ได้ปลดปล่อยเสียนาน หิรัญส่งปลายลิ้นเข้าไปทายทักร่องสวาทสีหวานที่เป็นสีแดงสด ตอนนี้มันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย ชายหนุ่มละเลงลิ้นลงไปจนทั่วตามร่องหลืบและกลีบแคม ยุวดากำมือแน่นเพราะความเสียวตรงร่องรัก

 ชายหนุ่มไม่ได้หยาบกระด้างมันจึงเต็มไปด้วยความเสียวซ่านระคนหวามไหว หิรัญจ้วงลิ้นลึกๆ เข้าไปในรูแคบสีสวยที่เริ่มผลิตน้ำหวานออกมา มันหลั่งออกมาตามธรรมชาติ เมื่อตรงส่วนนั้นถูกกระตุ้น น้ำหวานอุ่นๆ ไหลลงปลายลิ้นของเขา หิรัญดูดกินเอาจนหนำใจก่อนจะส่งปลายนิ้วร้ายเข้าไปแทน

"อื้ม! แน่น..แน่นมากๆ ร่องหนูยิ้มดูดกลืนนิ้วพี่จนแทบขาด"

หิรัญครางเพราะความคับแน่นของเธอ สะโพกผายกลมกลึงของเธอแอ่นรับการรุกรานของหิรัญ เพราะมันเป็นกลไกทางธรรมชาติ เขากระตุกนิ้วเข้าออกสามสี่ครั้ง ก่อนจะละเลงปลายลิ้นบนยอดปทุมถันที่ชูชันแข็งขึ้นเป็นไต นิ้วโป้งกดคลึงวนไปบนปลายเม็ดกระสัน จนร่องรักผลิตน้ำอัศจรรย์ออกมาอีกครั้ง คราวนี้มันมากกว่าเดิม เขาใส่ปลายนิ้วเข้าไปเพิ่มอีกหนึ่งนิ้วแล้วกระตุกเข้าออกแรงๆ อีกหลายๆ ครั้ง ยุวดานิ่วหน้า พยายามสะกดอารมณ์เสียวซ่านแต่หล่อนก็ทำไม่ได้ หญิงสาวสะกดกลั้นมันเอาไว้ไม่ไหว เธอจึงเปล่งเสียงแห่งความปราชัยออกมา

"อ๊ะส์~"

หล่อนส่งเสียงออกมาได้น่ารักน่าชัง หิรัญกระตุกยิ้มตรงริมฝีปาก ตอนนี้หล่อนอ่อนปวกเปียกไปทั้งร่าง ไม่มีเรี่ยวแรงต่อต้านหิรัญได้อีกต่อไป เกมนี้เขาเป็นฝ่ายชนะ

หิรัญย้ำชัยชนะของเขาครั้งแล้วครั้งเล่าหลายๆ ครั้ง บนร่างบอบบางของอีกฝ่าย จนเจ้าของร่างแน่งน้อยร้องครางไม่เป็นภาษา ชายหนุ่มกระแทกสะโพกลงมาไม่หยุดพัก ความคับแน่นของช่องทางรัก ทำให้นายหัวหิรัญถึงกับหลงใหล เขาตอกอัดกระแทกท่อนเอ็นขนาดใหญ่ลงไปอย่างไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า

หญิงสาวกระเด้งสะโพกขึ้นมาตอบรับจังหวะรักของเขาเป็นระยะ เธอเสียวซ่าน ถึงแม้จะเจ็บปวดทรมานในคราแรก แต่ก็แปลก มันเจ็บแค่ครั้งแรกที่สอดใส่เข้าไปเท่านั้น สักพักมันจะรู้สึกเสียวซ่านจนอยากปลดปล่อย หล่อนส่ายเอวน้อยๆ ตอบรับจังหวะรักของหิรัญ ตอนนี้อารมณ์ของเธอกำลังพลุ่งพล่านเตลิดไม่แพ้กัน สะโพกสอบทำงานอย่างหนักเหงื่อกาฬแตกพลั่กทุกรูขุมขน

เขาโยกขย่มยุวดาเสียเต็มคราบตามอารมณ์กำหนัด กระแทกกระทั้นหนักหน่วงรุนแรงด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี เขาบดบี้จนร่องรักของเธอแทบไหม้ หิรัญปลดปล่อยน้ำรักออกมามากมายจนล้นทะลักไหลย้อยในร่องสวาทที่คับแคบอึดอัดของเธอ

ร่างกายกระตุกเกร็งแทบจะพร้อมกัน เสียงคำรามของหิรัญปะปนกับเสียงครางหวานของยุวดา เม็ดเหงื่อผุดขึ้นจนเต็มใบหน้าทั้งสองฝ่าย น้ำรักผสมของเหลวในร่างกายมันกำลังเอ่อล้นออกมา จนทะลักเคลือบอวัยวะที่กำลังปักคาเอาไว้ของเขา

"ครั้งแรกของเราไม่เลวเลยยุวดา เราเข้ากันได้ดี"

(เข้ากันได้ดีกับผีน่ะสิ) หล่อนคิดในใจ คนอะไรใหญ่ยิ่งกว่าม้า

เขาพรมจูบไปทั่วใบหน้าของยุวดาอีกครั้ง ก่อนจะดึงท่อนเอ็นร้อนออกมาจากร่องสวาทที่เต็มไปด้วยน้ำรัก ชายหนุ่มเช็ดทำความสะอาดให้เธอก่อนจะทำของตัวเอง หิรัญเอื้อมมือไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมใส่ให้เรียบร้อย จึงยื่นเสื้อผ้าส่งให้ยุวดา

"ใส่ซะ..เราจะออกเดินทางกันแล้ว"