เข้าสู่ระบบแชร์
วันแรกที่ อบต.
วันที่เผยแพร่:
2026-10-24 19:45:32แสงแดดยามเช้าสาดส่องกระทบกับป้ายชื่อหน้าองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนขุน ตัวหนังสือสีทองบนป้ายไม้สักแกะสลักดูสง่างาม ตัดกับบรรยากาศโดยรอบที่เต็มไปด้วยความร่มรื่นของต้นไม้ใหญ่และเสียงนกร้องเจื้อยแจ้ว
สำหรับ อิมพอร์ต หรือ นางสาวธัญรดา ปิ่นกาญจน์ นักศึกษาฝึกงานชั้นปีที่ 4 สาขาการบัญชี มหาวิทยาลัยชื่อดัง วันนี้คือวันแรกในชีวิตการทำงานจริงนอกรั้วมหาวิทยาลัย หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกด้วยความตื่นเต้นและกังวลปนเปกันไป มือเรียวเล็กในชุดนักศึกษาถูกรีดเรียบกริบยกขึ้นจัดปกเสื้อให้เข้าที่เป็นรอบที่สาม สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกความมั่นใจก่อนจะก้าวเท้าเดินผ่านประตูทางเข้าสำนักงาน
"สวัสดีจ้า หนูอิมพอร์ตใช่มั้ยลูก มาถึงเร็วจังเลย"
เสียงทักทายอย่างเป็นกันเองดังขึ้นจาก พี่วัน หัวหน้าฝ่ายนโยบายและวางแผนผู้ใจดี ที่ยืนรอรับเด็กฝึกงานใหม่อยู่ที่โต๊ะประชาสัมพันธ์ อิมพอร์ตสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบยกมือไหว้ด้วยท่าทางอ่อนช้อยและงดงามตามแบบฉบับกุลสตรีไทย
"สวัสดีค่ะพี่ หนู... หนูตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะ กลัวมาสาย" อิมพอร์ตตอบเสียงเบาๆ อมยิ้มบาง ๆ จนแก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อ
"ไม่ต้องเกร็ง ๆ ที่นี่กันเองทั้งนั้น พี่ชื่อ วัน เดี๋ยวพี่พาไปรายงานตัวกับท่านปลัด แล้วก็จะพาเดินทัวร์แนะนำให้รู้จักพี่ ๆ แต่ละแผนกนะ" พี่วันยิ้มเอ็นดูในความเรียบร้อยและท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของเด็กฝึกงานคนใหม่
หลังจากจัดการเรื่องเอกสารรายงานตัวและรับบัตรประจำตัวผู้มาติดต่อชั่วคราวเรียบร้อยแล้ว การทัวร์สำนักงาน อบต. ขนาดกลางก็เริ่มต้นขึ้น พี่วันพาอิมพอร์ตเดินแนะนำตัวทีละห้อง เริ่มจากห้องสำนักปลัด กองคลัง กองช่าง และกองสวัสดิการสังคม
ทุกที่ที่เดินผ่าน อิมพอร์ตโค้งตัวไหว้พี่ ๆ เจ้าหน้าที่ด้วยรอยยิ้มสุภาพ เสียงพูดจาไพเราะน่าฟังทำให้บรรยากาศในห้องทำงานที่เคยเคร่งเครียดเพราะกองเอกสารเบิกจ่ายดูผ่อนคลายลงทันตาเห็น พี่ ๆ ในสำนักงานต่างพากันชื่นชมเป็นเสียงเดียวกันว่าปีนี้กองคลังได้เด็กฝึกงานน่ารักเรียบร้อยเสียจริง
จนกระทั่งช่วง... ใกล้เวลาพักเที่ยง พี่วันก็พาอิมพอร์ตมาส่งที่โต๊ะทำงานประจำ ซึ่งตั้งอยู่ภายใน กองคลัง แผนกบัญชี ที่ซึ่งเธอจะต้องใช้ชีวิตฝังตัวอยู่ที่นี่ตลอดช่วงเวลาฝึกงานหลายเดือนต่อจากนี้
"ตรงนี้แหละจ้าโต๊ะหนู ติดกับพี่ปูคนสวยฝ่ายงบประมาณ มีอะไรติดขัดก็ถามพี่เขาได้เลยนะ" พี่วันชี้ไปยังโต๊ะทำงานตัวริมหน้าต่างที่มีแฟ้มเอกสารวางเรียงเป็นตั้งสูงพอสมควร
"ขอบคุณพี่วันมาก ๆ นะคะ" อิมพอร์ตโค้งขอบคุณอีกครั้ง
พี่ปู พี่เลี้ยงสาวใหญ่ใจดีหันมาส่งยิ้มต้อนรับและบอกกล่าวเรื่องระเบียบเบื้องต้น พร้อมกับวางแฟ้มสมุดรายรับ-รายจ่ายขององค์การบริหารส่วนตำบลไว้ตรงหน้าอิมพอร์ต
"เอาล่ะอิมพอร์ต ลองนั่งจัดระเบียบเอกสารชุดนี้ดูคร่าว ๆ ก่อนนะ เดี๋ยวช่วงบ่ายพี่จะสอนวิธีลงบันทึกในระบบบัญชีราชการ" พี่ปูบอกด้วยน้ำเสียงใจดี
"ได้ค่ะพี่ปู หนูจะตั้งใจทำเต็มที่เลยค่ะ" อิมพอร์ตพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน มือเรียวหยิบปากกาและกระดาษโน้ตขึ้นมาเตรียมพร้อม เธอชอบตัวเลขและความเป็นระเบียบเรียบร้อย ดังนั้นงานบัญชีจึงเป็นสิ่งที่เธอรัก แม้จะมีความกังวลอยู่บ้างว่าจะทำผิดพลาด แต่ความตั้งใจก็มีเต็มเปี่ยม
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว เสียงนาฬิกาดิจิทัลบนโต๊ะทำงานบอกเวลาเกือบเที่ยงตรง บรรยากาศในสำนักงานเริ่มผ่อนคลายลง เจ้าหน้าที่หลายคนเริ่มเก็บเอกสารเพื่อเตรียมตัวไปพักรับประทานอาหารกลางวัน
อิมพอร์ตเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร พรูลมหายใจออกมาเบา ๆ หลังจากการก้มหน้าก้มตาตรวจความถูกต้องของตัวเลขในงบหน้าเดียวมาเกือบชั่วโมง เธอกวาดสายตามองรอบห้องบัญชีที่มีโต๊ะทำงานเรียงรายกันอยู่สี่-ห้าตัว หน้าต่างกระจกใสบานใหญ่สะท้อนแสงแดดอ่อน ๆ ภายนอกมองเห็นสนามหญ้าและทางเดินเชื่อมระหว่างอาคาร
ตลอดทั้งเช้าที่ผ่านมา... เธอเดินแนะนำตัวและเจอพี่ ๆ เกือบครบทุกแผนกแล้ว แต่มีอยู่คนหนึ่งที่พี่วันพูดถึงตอนเดินผ่านหน้า "กองช่าง" แต่เธอกลับยังไม่เห็นแม้แต่เงา
“อ้อ... ส่วนคนนั้น นายช่างตูน ประจำกองช่าง หล่อ กวน แล้วก็เจ้าชู้ตัวพ่อเลยล่ะ แต่วันนี้เห็นว่าออกไปคุมหน้างานซ่อมแซมฝายน้ำล้นแถวหมู่ 3 นู่น ยังไม่กลับเข้ามาหรอก”
คำพูดของพี่วันลอยเข้ามาในหัวของอิมพอร์ตโดยอัตโนมัติ
“นายช่างตูนเหรอ... จะกวนหรือน่ากลัวขนาดไหนกันนะ” อิมพอร์ตคิดในใจเบา ๆ พลางส่ายหัวน้อย ๆ ไล่ความคิดฟุ้งซ่านออกไป สำหรับเธอแล้ว สิ่งสำคัญในตอนนี้คือการตั้งใจฝึกงานให้ราบรื่น ไม่สร้างความเดือดร้อน และไม่อยากไปปะทะกับใคร โดยเฉพาะผู้ชายเจ้าชู้ปากไวอย่างที่พี่ ๆ เขาเล่าลือกัน
"อิมพอร์ต ไปกินข้าวกลางวันกัน ไปโรงอาหารหลัง อบต. เนี่ยล่ะ" พี่ปูหันมาเอ่ยชวน
"ค่ะพี่ปู ไปค่ะ!" อิมพอร์ตฉีกยิ้มกว้าง ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดกระโปรงทรงสอบให้เรียบร้อย แล้วก้าวเดินตามพี่ ๆ ออกไปจากห้อง โดยที่เธอยังไม่รู้เลยว่า... พรหมลิขิต (หรือความซวยกันแน่นะ) ได้กำหนดไว้แล้วว่า วันพรุ่งนี้ ความสงบสุขเรียบร้อยในห้องบัญชีแห่งนี้กำลังจะถูกปั่นป่วนจากผู้ชายที่ชื่อ "ตูน" จนหัวใจของเธอต้องสั่นไหวอย่างไม่มีวันเหมือนเดิม!
บทล่าสุด
บัญชีรัก ฉบับ นายช่าง ความลับนายช่าง
ครืนนน! เปรี้ยง!จังหวะที่บรรยากาศกำลังเงียบงัน ทันใดนั้นเอง... ท้องฟ้าก็ผ่าเปรี้ยงลงมาที่เสาไฟฟ้าแรงสูงบริเวณไม่ไกลจากอ่างเก็บน้ำ เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วบริเวณ!"กรี๊ด!" อิมพอร์ตสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจกลัว หลับตาปี๋ยกมือขึ้นปิดหูตัวเองแน่นแต่ทว่า... ปฏิกิริยาของ ตูน กลับรวดเร็วยิ่งกว่า! เมื่อได้ยินเสียงฟ้าผ่าและฟ้าร้องคำรามใกล้ ๆ ชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าเป็น "นายช่างผู้กล้าหาญลุยงานหนัก" กลับมีอาการผวาอย่างรุนแรง สัญชาตญาณความกลัวเสียงฟ้าร้องตั้งแต่เด็กกำเริบขึ้นมาฉับพลัน ร่างสูงโปร่งโผนเข้าประชิดตัวอิมพอร์ตแล้ว "สวมกอดร่างบางเอาไว้แน่นสนิท" ซุกหน้าลงกับไหล่เล็กทันทีด้วยความหวาดกลัว!"เฮ้ย! อย่าผ่าใกล้สิโว้ย! กลัวแล้ว ๆๆ!" ตูนสบถเสียงสั่น ร่างสูงสั่นเทาน้อย ๆ หลับตาปี๋กอดอิมพอร์ตแน่นราวกับเด็กน้อยเจอผีอิมพอร์ตที่กำลังตกใจจากเสียงฟ้าผ่าเมื่อครู่ ลื
บัญชีรัก ฉบับ นายช่าง ท่ามกลางสายฝน
สายฝนเม็ดโตยังคงโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้าสีหม่น เสียงซ่าของหยาดน้ำที่กระทบลงบนผืนหญ้าและผิวน้ำในอ่างเก็บน้ำดังระงมไปทั่วบริเวณ ท่ามกลางความเย็นฉ่ำของอากาศและความชื้นแฉะของพื้นดิน ร่างของคนทั้งสองยังคงนอนกอดก่ายกันอยู่บนเนินลาดชันตูนกะพริบตาปริบ ๆ พยายามตั้งสติกับสถานการณ์ชวนอึดอัดที่เกิดขึ้น ดวงตาคมกริบมองคนตัวเล็กที่ทับอยู่บนอกตัวเองด้วยความฉงนระคนแปลกใจ เมื่อเห็นเธอยังคงนิ่งค้างไม่ยอมขยับเขยื้อน แถมเอ่ยปากบอกว่าลุกขึ้นไม่ได้ ทั้งที่ปกติคนเราถ้ารู้ตัวว่าอยู่ในท่าที่ไม่เหมาะสมคงจะรีบดีดตัวลุกขึ้นทันทีแล้ว ชายหนุ่มจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มพร่าที่เจือไปด้วยความสงสัย"ทำไม... ถึงลุกไม่ได้ล่ะคุณน้อง เป็นอะไร เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?"สิ้นเสียงถามของตูน อิมพอร์ตก็สะดุ้งเฮือกราวกับเพิ่งได้สติ ใบหน้าที่ซบอยู่กับแผงอกกว้างค่อย ๆ เงยขึ้นมาช้า ๆ ดวงตากลมโตคู่สวยสบเข้ากับดวงตาคมเข้มของนายช่างหนุ่มในระยะประชิด ชนิดที่ว่าลมหายใจอุ่น ๆ ของทั้งคู่ผสานเป็นลมเดียวกันในเสี้ย
บัญชีรัก ฉบับ นายช่าง น้ำตาริมอ่าง
วันต่อมา... บรรยากาศภายในห้องกองคลังขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนขุนเต็มไปด้วยความวุ่นวายเล็กน้อย เนื่องจากเป็นช่วงใกล้ปิดรอบส่งงบเบิกจ่ายประจำสัปดาห์ บนโต๊ะทำงานของ อิมพอร์ต นักศึกษาฝึกงาน แฟ้มเอกสารสีน้ำเงินและเครื่องคิดเลขถูกวางเตรียมพร้อมไว้ตั้งแต่เช้าตรู่ ดวงตากลมโตสีนิลกวาดมองนาฬิกาบนผนังห้องสลับกับประตูทางเข้าอยู่เป็นระยะวันนี้อิมพอร์ตตั้งใจมารอรับเอกสารเบิกค่าใช้จ่ายที่ถูกแก้ไขตัวเลขใหม่จาก นายช่างตูน ตามกำหนดเดดไลน์ที่พี่ปูย้ำนักย้ำหนาว่าถ้าไม่ส่งวันนี้ รอบเบิกจะถูกเลื่อนออกไปยาว ๆแต่ทว่า... จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงบ่ายแก่ ๆ เจ้าหน้าที่คนอื่นต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า วันนี้ช่างตูนมีคิวต้องออกไปตรวจหน้างานก่อสร้างระบบระบายน้ำและสำรวจพื้นที่นอกสถานที่ตั้งแต่เช้าตรู่ และไม่มีกำหนดว่าจะกลับเข้าสำนักงานทันเวลาเลิกงานหรือไม่อิมพอร์ตเริ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้ ความกระวนกระวายใจเริ่มเข้าครอบงำ มือเรียวเล็กพลิกนาฬิกาข้อมือดูเวลาที่เดินผ่านไปอย่
บัญชีรัก ฉบับ นายช่าง น้ำตาในกองช่าง
เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องทำงานของกองช่าง อิมพอร์ตก็เห็นประตูเปิดอ้าไว้ครึ่งหนึ่ง ด้านในมีโต๊ะทำงานหลายตัว และร่างสูงโปร่งของนายช่างตูนในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนสวมทับด้วยเสื้อคลุมสีดำกำลังนั่งก้มหน้าก้มตาตรวจแบบแปลนก่อสร้างอยู่ท่ามกลางเสียงพูดคุยของเพื่อนร่วมงานคนอื่นอิมพอร์ตสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ที่หน้าประตูก่อนจะเคาะเบา ๆ สองครั้ง"เอ่อ... ขออนุญาตค่ะ..." เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นเบาเสียจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงพัดลมเพดานตูนเงยหน้าขึ้นจากแปลนก่อสร้าง เมื่อเห็นว่าเป็นใคร ดวงตาคมกริบก็ฉายแววเจ้าเล่ห์และประกายความสนุกสนานขึ้นมาทันที เขาวางปากกาลงในมือ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยท่าทางสบาย ๆ กวนประสาทตามสไตล์"อ้าว... นึกว่าใคร ที่แท้ก็แม่คุณนักบัญชีคนเก่งผู้ประกาศกร้าวว่าจะตรวจสอบเอกสารให้ผมนี่เอง มาหาผมถึงถิ่นแบบนี้ มีอะไรล่ะครับ หรือว่าเอกสารเบิกเงินของผมผ่านฉลุยจนอยากจะเอาเงินสดมาจ่ายให้ผมตอนนี้เลย?" ตูนเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงทะเล้นและรอยยิ้มมุมปาก ชว
บัญชีรัก ฉบับ นายช่าง ยอดที่ผิดพลาด
แสงแดดยามบ่ายสาดส่องผ่านกระจกหน้าต่างห้องกองคลัง ส่องกระทบกองเอกสารและแฟ้มสีน้ำเงินที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของ อิมพอร์ต นักศึกษาฝึกงานปี 4 ผู้มุ่งมั่น หลังจากที่เธอรับปากและรับแฟ้มเอกสารเบิกค่าใช้จ่ายเบ็ดเตล็ดของนายช่างตูนมาเมื่อช่วงเช้า เธอก็ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเต็มในการตรวจสอบตัวเลข ใบเสร็จ และรายการวัสดุก่อสร้างอย่างละเอียดถี่ถ้วนตามหลักการบัญชีที่ร่ำเรียนมานิ้วเรียวเล็กกดเครื่องคิดเลขคำนวณซ้ำไปซ้ำมาเป็นรอบที่สาม ดวงตากลมโตเพ่งมองตัวเลขบนกระดาษกับบิลใบเสร็จสลับกันไปมา คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม“เป็นไปตามคาดจริง ๆ ด้วย...” อิมพอร์ตพึมพำกับตัวเองเบา ๆทุกอย่างในแง่ของระเบียบและเงื่อนไขการเบิกจ่ายนั้นถูกต้องครบถ้วนตามกฎหมายทุกประการ แต่... "ยอดตัวเลข" ในหน้าสรุปค่าใช้จ่ายกับยอดรวมของบิลใบเสร็จจริง ๆ กลับไม่ตรงกัน! ผลรวมคลาดเคลื่อนไปเกือบสองพันบาท ซึ่งในทางบัญชีถือเป็นเรื่องใหญ่ที่ไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้แม้แต่บาทเดี
บัญชีรัก ฉบับ นายช่าง เบิกงบกับสายตากวนๆ
เช้าวันใหม่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านดอนขุนเริ่มต้นขึ้นด้วยความสดใส แสงแดดอ่อน ๆ สาดส่องผ่านกระจกหน้าต่างใสแจ๋วของกองคลัง กลิ่นหอมกรุ่นของกาแฟโบราณจากโรงอาหารลอยอบอวลเข้ามาผสมผสานกับกลิ่นกระดาษเอกสารใหม่เอี่ยมอิมพอร์ต ในชุดนักศึกษาฝึกงานสีขาวสะอาดตาและกระโปรงพลีทสีดำยาวเรียบร้อยกำลังตั้งอกตั้งใจจัดเรียงแฟ้มสมุดบัญชีรายรับ-รายจ่ายบนโต๊ะทำงานของตัวเองอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย มือเรียวเล็กจรดปากกาลงบนกระดาษโน้ตเพื่อบันทึกรายการเบื้องต้น ใบหน้าหวานละมุนประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ แสดงถึงความสุขที่ได้เริ่มต้นวันใหม่อย่างสงบแต่... ความสงบมักอยู่ได้ไม่นานในสถานที่ราชการโครม! เสียงประตูไม้บานใหญ่ของห้องกองคลังถูกผลักเปิดออกด้วยแรงเหวี่ยงพอประมาณ พร้อมกับเสียงทุ้มห้าวที่ตะโกนทักทายเสียงดังลั่นตามวิสัยของเจ้าตัว"อรุณสวัสดิ์ครับพี่น้องชาวกองคลังที่รักยิ่ง! เช้าอันแสนสดใสแบบนี้ มีใครคิดถึงนายช่างรูปหล่อคนนี้บ้างเอ่ย!"
บางทีคุณอาจจะชอบ
ภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.1K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์330.0K viewsพลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี
โม่เสียวชี่605.8K viewsGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง87.4K viewsCAIRO 001 - รักนี้ไม่มีในระบบ
ศรีอักษรรินทร์121 viewsลูกลับๆ ของเพื่อนสนิทพี่ชาย
โคลอี ลอร็องต์91 viewsซุปตาร์...วิวาห์กำมะลอ
ณิวาริน64 viewsรพีเร้นรัก
P. Chamomile152 views
