ป่วนรัก พิพากษาหัวใจ

ป่วนรัก พิพากษาหัวใจ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-01-20
Oleh:  พวงชมพูOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel12goodnovel
Belum ada penilaian
25Bab
594Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา อีกไม่นานฉันต้องบินไปเรียนต่อแล้ว จะได้รีบจัดการให้เสร็จๆ ไป” เขาว่าก่อนจะปรายตามองใบหน้าอ่อนหวานที่บัดนี้ดูซีดผิดปกติ บางทีหล่อนอาจไม่สบาย แต่นั่นก็หาใช่เรื่องที่เขาต้องให้ความสนใจ ดีเสียอีกที่หล่อนตัดสินใจรับข้อเสนอ เขาจะได้เลิกรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเสียที!

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

"آسفة يا آنسة ياسمين، لقد فاتك أفضل وقت لإجراء العملية..."

ظلت ياسمين واقفة متجمدة وهي تمسك بورقة التحليل التي تؤكد إصابتها بسرطان الرحم. بعد صمت طويل، اتصلت بسكرتير عمر، كريم الزهري.

رنّ الهاتف طويلًا قبل أن يُجيب أخيرًا، بنبرة لا مبالية كعادته:

"سيدتي، هل لديكِ أمر ما؟"

قبضت ياسمين أصابعها المرتجفة وقالت:

"أين عمر؟ أريد التحدث معه."

أجاب كريم:

"السيد عمر مشغول الآن ولا يستطيع الرد."

قالت بصوت متوسل:

"هل يمكنك أن تجعله يرد عليّ للحظة فقط...؟"

لكن قبل أن يكمل كريم كلامه، سمعت ياسمين من الطرف الآخر صوتًا ناعمًا:

"عمر، ما المفاجأة التي تخبئها لي حتى تتصرف بهذه السرية؟"

ثم جاءها صوت عميق مألوف حتى النخاع، لكنه كان يحمل حنانًا لم تنله هي أبدًا:

"ارفعي رأسك."

وفي اللحظة التالية، أنهى كريم المكالمة بلا تردد.

وفي الوقت ذاته...

بوم——

دوّى انفجار من جهة الميناء، فرفعت ياسمين رأسها بوجه شاحب.

ارتفعت في السماء المقابلة ألعاب نارية متلألئة، تتشابك ألوانها الزاهية في ليلٍ أزرق قاتم، فتبدو بجمالها كما في الأساطير.

أمام باب المستشفى، كان الناس يتحدثون بصخب:

"سمعتم؟ هذه الألعاب النارية التي أطلقها السيد عمر الراسني من شركة الأفق الأزرق لعيد ميلاد حبيبته، كلفته أكثر من مليوني دولار في ليلة واحدة!"

"إنها ليلى السويدي! حاصلة على دكتوراه من معهد كاليفورنيا للتكنولوجيا، نخبة تتنافس عليها أكبر الشركات المحلية، ذكية وجميلة ومن عائلة مرموقة، وحبيبها وسيم وقوي النفوذ!"

"ليس غريبًا أن يحبها السيد عمر الراسني إلى هذا الحد، حبيبة كهذه تُعتبر فخرًا له!"

ظلت ياسمين تحدق طويلاً في تلك الألعاب النارية الباذخة، ثم ارتخت قبضتها ليسقط ورق التحليل من يدها إلى الأرض.

استدارت ورحلت.

في ساعات الفجر الأولى، عاد عمر إلى المنزل، فوجد ياسمين جالسة في غرفة المعيشة دون أن تشعل أي ضوء.

رفع الرجل يده وأشعل المصباح، قطّب حاجبيه وقال:

"لماذا لم تنامي بعد؟"

رفعت ياسمين عينيها إليه، كان يحمل سترته على ذراعه، وعيناه السوداوان العميقتان تحدقان بها ببرود معتاد.

كانت تظن يومًا أن طبعه بارد بالفطرة، لكنها أدركت اليوم أن ذلك الجليد الذي ينام إلى جوارها ما هو إلا جمرة متقدة في قلب شخص آخر.

قالت بصوت خافت:

"لم أستطع النوم... ذهبت اليوم إلى المستشفى."

ألقى عمر سترته على الأريكة بلا مبالاة وسأل:

"وماذا قال الطبيب؟"

كانت ياسمين قد اشتكت منذ فترة من ألم في أسفل بطنها، وقد وعدها أن يرافقها للفحص، لكنه كان يؤجل دائمًا.

مرة بحجة عقد بملايين، ومرة بمشكلة معقدة في مشروع.

حتى البارحة وعدها أن يذهب معها إلى المستشفى، لكنه علم أن ليلى أخفت عنه عيد ميلادها، فسارع للحاق بها ولم يسعفه الوقت إلا لإطلاق الألعاب النارية.

أما ياسمين، فلم يجد وقتًا لها.

خفضت رأسها وقالت بهدوء:

" لا شيء يُذكر، مجرد أن أنتظر قليلًا وكل شيء سيكون بخير... لكن لماذا عدت إلى البيت اليوم؟"

توقف عمر لثوان، ثم اقترب منها.

ضمها إلى صدره، أنفاسه الحارة تتردد على عنقها، وصوته مبحوح:

"هذه الأيام هي فترة إباضتك."

وأضاف ببرود:

"لقد طلبتِ مني واتفقنا أن نكون معًا في هذه الأيام من كل شهر، حتى ننجب وريثًا لعائلة الراسني. أم أنك نسيتِ؟"

كانت رائحة عطر نسائي تفوح منه بوضوح، كرصاصة مزقت ما تبقى من كرامة ياسمين التي كانت تتشبث بها.

لم يكن مخطئًا؛ ثلاث سنوات من الزواج وهو بارد معها، لا يقترب منها إلا استجابة لإلحاح الحاجة الراسني بضرورة إنجاب وريث لعائلة الراسني.

تاهت ياسمين في أفكارها: طفل؟ لم يعد ممكناً.

كان طبعها دائمًا هادئًا وخاضعًا، لكنها هذه الليلة لم تعد قادرة على الاحتمال.

قالت بحدة:

"عمر، ألا تخشى أن تغار حبيبتك إذا جئت لتنام معي؟"

كانت عيناها تلمعان في الظلام، كحيوان صغير أظهر أنيابه أخيرًا.

تأملها عمر، ورأى جديتها، فبردت نظراته شيئًا فشيئًا.

ثم ابتسم ابتسامة باهتة لا تصل إلى عينيه وقال:

"ولماذا أخاف؟ نحن متزوجان سرًا، وأنتِ من تعيشين في الظل."

وتابع ببرود:

"بما أنكِ اخترتِ أن تكوني الدور الثانوي، فلا يحق لكِ المطالبة بالكثير."‬
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
25 Bab
บทนำ
แรงขยับโยกที่รุนแรงราวกับพายุลูกใหญ่ที่โหมกระหน่ำส่งผลให้ร่างบอบบางของเด็กสาวที่เพิ่งจะอายุครบยี่สิบไม่ได้เพียงไม่กี่วันสั่นไหวท่ามกลางเสียงครางกระเส่าที่ไม่รู้แน่ชัดว่าเป็นของใคร สิ่งเดียวที่รู้คือจุดหมายปลายทางของสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ขณะนี้นั้น คือความสุขสมที่ ‘เขา’ จะไม่มีวันลืม...“อ่าส์! แน่นชิบ! อ้าขาหน่อย!” เสียงเข้มกระซิบบอกก่อนจะเพิ่มแรงขยับโยกเมื่อเริ่มรู้สึกว่าคนใต้ร่างใกล้จะถึงฝั่งฝันเต็มที ในขณะที่เขายังไม่อยากสุขสมง่ายๆ ในตอนนี้ ไม่นานร่างเล็กก็กระตุกเกร็งไปพร้อมกับเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นแข่งกับสายฝนด้านนอกเขาปล่อยให้หล่อนชิงตัดหน้าไปก่อนได้ไม่นานก็กระตุกเกร็งตามไปติดๆ พร้อมกับปลดปล่อยสายธารให้ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายที่ได้พิสูจน์ด้วยตัวเองเมื่อครู่นี้ ว่ามันทั้งสดและสะอาดมากเพียงใดซ้ำยังไร้ซึ่งการป้องกันอย่างที่ควรเป็น มันเป็นเช้าที่เรียกว่าวันโลกาวินาศก็ไม่ผิด เมื่อจู่ๆ ‘เขา’ ต้องตื่นมาพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในกระท่อมท้ายไร่โดยที่ข้างกายมีร่างบอบบางของหลานสาวคนงานในไร่ นอนสะอื้นอยู่ข้างๆ กาย “ม่านไหม!” เขาจดจำหล่อนได้ทันทีที่เห็น แน่น
Baca selengkapnya
บทที่ 1 ผิดพลาด
ในเมื่อเขาเปิดโอกาสให้เรียกร้องแต่หล่อนไม่เอาเองมันก็ไม่ใช่ความผิดของเขา เธอเลือกที่จะไม่รับเงินนั่นก็เท่ากับว่าทุกอย่างก็ขอให้จบลงเพียงเท่านี้ จากนี้ไปเขาจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นให้หมด! จะคิดเสียว่าเมื่อคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น! “เดชคะ!” ภาพของคนรักที่โผเข้ามากอดทันทีที่พบหน้าสร้างความตกตะลึงแก่คนที่หายตัวไปค่อนคืนไม่น้อยเมื่อมาถึงหน้าบ้าน จนเมื่อหันไปเห็นสภาพรถของตัวเองเข้า ถึงได้เข้าใจว่าทำไมทุกคนถึงได้มารวมตัวกันที่นี่ “คุณหายไปไหนมา รู้ไหมว่านุชกับคุณพ่อคุณแม่เป็นห่วงแค่ไหน” คนถูกถามยิ้มได้เมื่อได้เห็นท่าทีห่วงใยจากคนรักที่มอบให้ อย่างน้อยเธอก็ยังเป็นห่วงกันอยู่ ถึงจะไม่ยอมแต่งงานกับเขาก็เถอะ ความจริงแล้วมันไม่ใช่ความผิดของเธอเลยสักนิดที่ยังไม่พร้อม แต่เป็นเขาเองที่ใจร้อน เอาแต่ใจตัวจนลืมคิดถึงความรู้สึกเธอ “เมื่อคืนผมเมาแล้วรถเกิดอุบัติเหตุ ผมไม่อยากทำให้ทุกคนตกใจเลยไปนอนบ้านไอ้ภีมมา ขอโทษครับที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง” “ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ทำพ่อกับแม่ใจหายหมด หนูนุชเขาเป็นห่วงแกมากเลยนะรู้ไหม ทีหลังมีอ
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ไม่อาจปิดบัง
“สวัสดีครับน้องกิ่ง” วัชระเอ่ยขึ้นทักว่าคู่หมั้นคู่หมายของตัวเอง อย่างเสียไม่ได้ แม้ใจจะรู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอไม่ได้เกิดขึ้นเพราะความรัก แต่เป็นการพูดตกลงของพวกผู้ใหญ่ที่อยากให้สองครอบครัวเกี่ยวดองกัน ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ฝืนใจเขาที่สุดไม่มีอะไรรับประกันได้ว่าชีวิตคู่ระหว่างเขากับเธอจะไปกันรอด เพราะไม่ว่าจะมองมุมไหน เขาก็ไม่เห็นหนทางออกสำหรับเรื่องนี้ สำหรับเขาแล้วผู้หญิงที่เขาอยากให้มาเป็นภรรยามีแค่คนเดียวเท่านั้น ซึ่งก็ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากผู้หญิงธรรมดาที่ชื่อม่านไหม “กิ่งกำลังว่าจะไปหาพี่วัชรที่บ้านอยู่พอดีเลยค่ะ แล้วนั่นอะไรคะ ใช่ของฝากจากยุโรปของกิ่งรึเปล่า” หญิงสาวถามเสียงใสก่อนจะหันไปจ้องเขม็ง บุคคลที่สามที่จนป่านนี้ก็ยังไม่ยอมไสหัวไปให้พ้นๆ “แล้วนี่แกมายืนเซ่ออะไรอยู่แถวนี้อีไหม!งานการไม่มีทำรึไง!” “ไม่พูดแบบนั้นสิครับน้องกิ่ง ที่จริงแล้วพี่เป็นคนเรียกไหมเอาไว้เอง มันไม่ใช่ความผิดของเขาหรอกนะครับ พอดีว่าคุณแม่พี่ท่านฝากของมาให้ไหมครับ ตอบแทนคำขอบคุณที่เขาไปสอนพิเศษให้ยัยน้องที่บ้านครั้งก่อน” แม้เหตุผลของว่าที่คู่หมั้น
Baca selengkapnya
บทที่ 3 บอกตรงๆ
แต่จะมาคิดเอาตอนนี้คงไม่ได้อะไรเพราะเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว“คะ...คุณเดชคะ!” หญิงสาวตัดสินใจนำเรี่องนี้มาขอความช่วยเหลือจากคนที่มีส่วนทำให้หนึ่งชีวิตในท้องถือกำเนิดขึ้น เธอตัดสินใจร้องเรียกเขาไว้ ท่ามกลางหัวใจที่เต้นกระหน่ำไม่ยอมหยุด“มีอะไร!”“มะ...ไหมมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกคุณ เราไปหาที่เงียบๆ คุยกันได้ไหมคะ”เพราะคิดว่าอีกคนคงเปลี่ยนใจอยากเรียกร้องถึงเรื่องในคืนนั้น ธีรเดชจึงลากหล่อนขึ้นรถก่อนจะขับออกมาที่ท้ายไร่ที่ไม่มีผู้คนพลุกพล่านเท่าไหร่“จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา อีกไม่นานฉันต้องบินไปเรียนต่อแล้ว จะได้รีบจัดการให้เสร็จๆ ไป” เขาว่าก่อนจะปรายตามองใบหน้าอ่อนหวานที่บัดนี้ดูซีดผิดปกติ บางทีหล่อนอาจไม่สบาย แต่นั่นก็หาใช่เรื่องที่เขาต้องให้ความสนใจ ดีเสียอีกที่หล่อนตัดสินใจรับข้อเสนอเขาจะได้เลิกรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเสียที!“มะ...ไหมท้องค่ะ” เมื่อพูดออกไปแล้วภายในรถก็ตกอยู่ในความเงียบแทบจะทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งธีรเดชที่เหมือนจะช็อกไป“ว่าอะไรนะ พูดอีกทีสิ ชัดๆ” เขาย้ำเหมือนไม่แน่ใจหลังจากตั้งสติได้ ก่อนภาวนาต่อหลายๆ สิ่งที่เคารพนับถือขอให้ตัวเองฟังผิด“ไหมท้องค่ะ” หนนี
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ไม่ยอมรับ
4ปีต่อมาภาพวิวทิวทัศน์ของสองข้างทางที่ดูแปลกตาไปจากเดิมตกอยู่ในสายตาคมเข้มของคนที่จากบ้านไปนานตลอดทาง เป็นเวลากว่าสี่ปีแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาที่นี่ สถานที่เกิดและเติบโตขึ้น และแม้ว่ามันจะยาวนานในความรู้สึกของใครหลายq คน แต่สำหรับธีรเดชแล้ว มันเหมือนเรื่องทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานก็ไม่ผิดเพี้ยน!เขาที่ตอนนี้ได้เลิกกับคนรักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว สาเหตุของการเลิกลากันนั้นเกิดจากหลายๆ สิ่งที่นับวันก็เหมือนจะยิ่งไม่ลงตัว โดยเฉพาะเมื่อปวีณ์นุชได้เจอกับคนที่ดีกว่า เขาก็ไม่คิดที่จะรั้งเธอไว้ ในเมื่อคนหมดรักกันแล้ว รั้งให้ตายอย่างไรก็คงไม่มีประโยชน์อยู่ดีทุกความคิดหยุดชะงักเมื่อสายตาเหลือบไปพบเข้ากับร่างอ้วนป้อมของเด็กคนหนึ่งที่ข้างทางเข้า เมื่อมองแล้วไม่พบใครอื่นจึงตัดสินใจชะลอรถเพื่อลงไปสอบถาม ด้วยกลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้น“หนู! มาเดินอะไรตรงนี้คนเดียวครับ แล้วนี่พ่อแม่หนูอยู่ไหน” ถามไปแล้วใจเจ้ากรรมก็กระตุกวูบเบาๆ ยามเมื่อใบหน้าน่ารักหันกลับมามองกันตาแป๋ว แต่เด็กน้อยที่มีความสูงเพียงเข่าก็ยังเงียบอยู่“…..”“ผู้ใหญ่ถามทำไมไม่ตอบ”“แม่ไม่ให้คุยกับคนแปลกหน้าค่ะ” เสียงเล็กน่าฟังตอบกล
Baca selengkapnya
บทที่ 5 พ่อของลูก
เสียงที่ดังขึ้นมาจากด้านหลังแม้จะทำให้ตกใจ แต่ก็ไม่มากเท่ากับท่าทีคุกคามของคนที่ก็ไม่รู้ว่าเดินตามออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ นั่นทำให้เธอต้องหันไปมอง ว่านอกจากเขาแล้วมีใครอื่นอีกไหม เมื่อพบว่ามีแค่เขาคนเดียว ถึงได้เชิดหน้าตอบกลับด้วยท่าทีเย็นชา“ไหมทำเรื่องเลวๆ แบบนั้นไม่ลงหรอกค่ะ ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณเดชต้องผิดหวังที่ ‘เขา’ ยังอยู่” แน่นอนว่าคำสวนนี้ทำให้อีกคนรู้สึกไม่น้อย แต่เขาก็เลือกที่จะทำหูทวนลมใส่!“ฉันตกใจแทบแย่ตอนที่ได้ยินลูกเรียกพ่อกับแม่ว่าปู่กับย่า คิดว่าเธอสารภาพเรื่องทั้งหมดกับพวกท่านไปแล้วซะอีก” ไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอต้องทำแบบไหน ความจริงแล้วเธอตั้งใจจะพาลูกไปจากที่นี่หลังคลอด แต่ที่ทำแบบนั้นไม่ได้เพราะคนในครอบครัวเขาไม่ยอมแม้แต่จะจ้างพี่เลี้ยงให้มาอยู่เป็นเพื่อนลูกเวลาที่เธอต้องไปทำงานนอกบ้านพวกท่านยังไม่ยอม ซ้ำยังอาสาช่วยดูแลลูกสาวของเธอ ซึ่งยัยตัวแสบของเธอก็เหมือนจะเข้ากับทุกคนในบ้านนี้ได้เป็นอย่างดี จนตอนนี้ธีรนาถได้กลายเป็นของหวงของทุกๆ คนในบ้านไปแล้ว ใครหน้าไหนก็ห้ามแตะต้องไม่ว่าใคร“ถ้าการมีตัวตนของเราสองคนแม่ลูกทำให้คุณเดชรู้สึกไม่สบายใจ พรุ่งนี้ไหมจะพาผัก
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ปากร้าย
จากวันนั้นเธอไม่เพียงแค่เสียลูกไปเท่านั้น แต่เธอยังเสียสามีที่แสนดีไปด้วย ไม่นานก็คิดได้ว่าควรปล่อยให้เขาไปเจอกับคนที่ดีกว่า เมื่อตัดสินใจได้แบบนั้นเธอก็ไม่รีรอที่จะเป็นฝ่ายขอหย่า ซึ่งนอกจากเขาไม่รั้งกันแล้ว ยังจัดเตรียมทุกอย่างให้ราวกับเฝ้ารอเวลานี้มาตลอด ในเมื่อเขาไม่รักก็ป่วยการที่รั้ง ตัวเธอเองจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดกับเขาทุกครั้งที่พบหน้าด้วย การหย่าถึงได้เกิดขึ้นจากนั้นสามเดือนเท่าที่รู้ตอนนี้เขากำลังมีความสุขกับคนรักใหม่ ซึ่งเธอเองก็เฝ้าแต่ขอให้มันเป็นรักที่ดีสำหรับเขาอย่างน้อยก็ดีกว่าตอนอยู่กับเธอผู้หญิงเอาแต่ใจที่ยังคงรักเขาอยู่ และจะยังรักเขาตลอดไป...เป็นประจำทุกวันที่หนูน้อยธีรนาถจะมาอยู่ที่บ้านใหญ่เพราะมีทั้งของเล่นและขนมให้ได้กินตลอดวันโดยมีพ่อกับแม่เขาคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง ตกบ่ายก็เป็นหน้าที่ของกิ่งกมลที่รีบกลับมาจากไร่เพื่อรับช่วงต่อ ทั้งสามคนทำงานร่วมกันเป็นทีม แบ่งหน้ากันได้อย่างลงตัวจนน่าทึ่ง ในขณะที่เขาทำได้แค่มองดูอยู่ห่างๆ ไม่ได้เข้าไปยุ่งวุ่นวาย“เด็กมันหน้าเป็น ทำแม่แกหลงจนโงหัวไม่ขึ้น ตอนคลอดใหม่ๆ มีแต่คนทักว่าหน้าเหมือนแก แม่แกก็เลยตั้งชื่อให้ว่าธีรนาถ” คำ
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ระราน
กว่าจะมีโอกาสได้อยู่กับลูกตามลำพังพระอาทิตย์ก็ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ธีรเดชที่รับอาสาอุ้มลูกสาวมาส่งให้ผู้เป็นแม่ที่บ้านไม่รีรอที่จะเอ่ยถามถึงบางสิ่งที่มันทำให้เขาตื่นเต้นจนควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจไม่อยู่“ผักบุ้งอยากมีพ่อเหรอ ให้ลุงเป็นพ่อให้เอาไหม ไหนลองเรียกพ่อจ๋าสิ” พูดออกไปแล้วก็เฝ้ารออย่างมีความหวัง อยากได้ยินลูกเรียกว่าพ่อสักครั้งให้ชื่นใจ แต่ในนาทีต่อมากลับพบความผิดหวัง“ไม่เอาค่ะ! หนูชอบลุงเอมากกว่า” ทว่าคำตอบที่ได้รับกลับมานั้น กลับทำให้เขาหน้าเสียไปหลายนาทีทีเดียวว่าแต่ไอ้ ลุงเอ นี่มันใครกันวะ!“ท้ายไร่ลุงมีน้ำตกด้วยนะ อยากไปดูไหม” เพราะกลัวว่าลูกจะไปรักคนอื่นมากกว่า เขาจึงพยายามนึกหาวิธีมาซื้อใจ ซึ่งก็เหมือนจะได้ผล เพราะทันทีที่ถามจบใบหน้าน่ารักก็พยักหน้ารับในทันที“หนูเคยไปค่ะ แต่แม่ไหมไม่ยอมให้เล่น!” ก็นิสัยขี้กังวลออกขนาดนั้นคงแปลกพิลึกถ้าหล่อนจะยอมให้ลูกลงไปเสี่ยงอันตรายในน้ำ แต่นี่ไปกับเขา มันจะไม่มีวันอันตรายเกิดขึ้น เพราะเขาดูแลลูกได้เกือบจะหนึ่งทุ่มเข้าไปแล้ว...แต่ลูกสาวเธอยังกลับไม่ถึงบ้าน!ม่านไหมได้แต่ยืนกระวนกระวายอยู่หน้าบ้านอย่างร้อนใจ ยิ่งได้โทรไปสอบถ
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ใกล้ชิด
“ลูกไหมค่ะ! ผักบุ้งเป็นลูกของไหมคนเดียว! ไหมเลี้ยงแกมาตั้งแต่วันแรกที่คลอด ไหมรู้ดีว่าควรทำยังไงเวลาที่แกป่วย อีกอย่างคนที่พาแกไปเล่นน้ำตกจนมืดค่ำจนไม่สบายอย่างคุณไม่มีสิทธิ์มาว่าไหม!” เมื่อเจอตอกหน้าเข้าก็กลายเป็นเขาที่ไปต่อไม่ถูก มันจริงตามที่เธอพูดทั้งหมด เขาผิดที่มัวแต่สนุกจนลืมเวลา สุดท้ายก็กลายเป็นว่าการทำอะไรที่ไม่ผ่านกระบวนความคิดให้รอบคอบของตัวเองทำให้ลูกต้องมาล้มป่วย ทั้งหมดเป็นความผิดของเขาคนเดียวเพราะเถียงไม่ชนะพ่อของลูก ม่านไหมเลยต้องยอมอุ้มลูกขึ้นรถคนเอาแต่ใจมาโรงพยาบาล แน่นอนว่าผลตรวจที่ได้ก็เป็นไปอย่างที่คิดนั่นคือลูกสาวของเธอแค่ป่วยเป็นไข้หวัดธรรมดาเท่านั้น ไม่ได้ป่วยร้ายแรงอย่างที่อีกคนหวาดกลัว แต่ถึงผลที่ได้จะออกมาแบบนี้ เขาก็ยังขอให้ลูกนอนดูอาการอยู่ที่โรงพยาบาล จนกว่าจะหายอยู่ดี“คุณเดชกลับไปเถอะค่ะ จากนี้ไหมดูต่อเอง” เพราะไม่อยากเปิดโอกาสให้เขาเข้ามาทำความสนิทกับลูก เธอถึงได้เอ่ยขึ้นเบาๆ“อยากกลับเดี๋ยวฉันกลับเอง ไม่ต้องมาไล่ให้เหนื่อย!” แต่เธอลืมนึกไปว่าคนตรงหน้า บทจะหน้ามึนก็หน้ามึนจนใครก็เอาไม่อยู่ยังไม่ทันที่เธอจะหาเรื่องไล่เขากลับไปอีกครั้ง ประต
Baca selengkapnya
บทที่ 9 สารภาพ
เพราะความละอายใจที่มีต่อลูกทำให้เขาเลือกที่จะไม่กลับเข้าไป แต่ก็ไม่ได้คิดยอมแพ้ อย่างไรก็ตั้งใจแล้วว่านับจากนี้ไปจะพยายามชดเชยให้สองแม่ลูกด้วยทุกความดีที่ยังพอมีเหลือติดตัวอยู่“กรรมเกิดจากผลของการกระทำ...แกคิดว่าอย่างนั้นไหม” คิดได้เพียงเท่านี้เสียงที่คุ้นหูของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เมื่อหันไปดูก็พบเข้า กับคนที่ไม่คาดคิดว่าจะมาอยู่ตรงนี้ในเวลาแบบนี้“พ่อ!”“ฉันเองก็เคยเอะใจตั้งแต่ผักบุ้งคลอดแล้วว่าทำไมเด็กคนนั้นถึงได้หน้าตาเหมือนแกอย่างกับฝาแฝด ที่แท้เรื่องมันก็เป็นอย่างนี้เอง” เมื่อได้รู้ความจริง ก็ทำให้คุณวรุฒเริ่มเข้าใจในหลายๆ สิ่งมากขึ้น รวมไปถึงเหตุผลที่เขาและภรรยารู้สึกรักแม่หนูธีรนาถตั้งแต่วันแรกที่เด็กคนนั้นลืมตาดูโลก นั่นคงเป็นเพราะสายใยของความเป็นครอบครัว ความเป็นสายเลือดเดียวกันทำให้เกิดสิ่งต่างๆ ขึ้น หากแต่ไอ้ตัวต้นเหตุกลับสร้างเรื่องไว้แล้วหนีหายไปเรียนต่อกับอดีตคนรัก ก็สมควรแล้วที่วันนี้มันจะไม่ได้อะไรเลย แม้แต่สิทธิ์ของความเป็นพ่อที่มันอยากได้มาครอง คนเราทำแบบไหนย่อมได้แบบนั้น“ผมยอมรับผิดทุกอย่างครับ ถ้าวันนั้นผมรับผิดชอบเรื่องที่เกิดขึ้น ทุกอย่างก็คงไม
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status