ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / วัยรุ่น / ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ / EP. 04｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (1/2)

แชร์

EP. 04｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (1/2)

ผู้เขียน: SUNISAYOK
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-08 10:14:07

บทที่ 4

บ่ายวันถัดมา

ตึกคณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล

ฉันเดินเข้ามาในห้องเรียนพร้อมพิม พลางหยิบชีทเรียนออกจากกระเป๋าแบบหมดอารมณ์ วันนี้อาจารย์แจ้งไว้ล่วงหน้าว่าจะมีการจับกลุ่มทำโปรเจกต์แรกของเทอม ซึ่งเป็น โปรเจกต์สารคดีข้ามคณะ

"เห้อ...ฉันไม่อยากทำงานกลุ่มเลย" พิมฟุบหน้าลงกับโต๊ะ "แค่คิดว่าจะต้องเจอคนที่เข้ากันไม่ได้ ก็ปวดหัวแล้ว"

"เออ ฉันก็หวังว่าอย่างน้อยจะได้อยู่กลุ่มกับคนที่ทำงานเป็น" ฉันพึมพำ

ไม่นานอาจารย์ก็เดินเข้ามาพร้อมกับฉายสไลด์แนะนำโปรเจกต์ของวิชาพื้นฐานการเล่าเรื่องผ่านภาพ บนจอโปรเจกเตอร์

"สำหรับโปรเจกต์แรกของพวกคุณ เราจะทำ โครงการสารคดีเชิงสร้างสรรค์ ซึ่งเป็นการทำงานข้ามคณะระหว่าง คณะภาพยนตร์และสื่อดิจิทัล กับคณะวิศวกรรมศาสตร์"

ทั้งห้องเงียบกริบไปสองวินาที ก่อนจะตามมาด้วยเสียงอุทานของนักศึกษาแทบทั้งห้อง

"หา!? ต้องทำกับเด็กวิศวะจริงดิ?"

"โอ๊ย นี่ต้องไปอยู่กลุ่มเดียวกับพวกช็อปแดงเหรอ!?"

ฉันเองก็เบิกตากว้าง เดี๋ยวนะ...ฉันต้องทำงานกับเด็กวิศวะเหรอ!?

"เงียบก่อน" อาจารย์ยกมือขึ้นเรียกความสงบ ก่อนจะอธิบายต่อ โครงการนี้เป็นความร่วมมือของสองคณะ เพื่อให้พวกคุณได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับสายวิชาชีพที่แตกต่างกัน โดยเด็กภาพยนตร์และสื่อดิจิทัลจะรับผิดชอบด้าน การเล่าเรื่อง การถ่ายทำ และการตัดต่อ ขณะที่เด็กวิศวะจะรับผิดชอบ ข้อมูลทางเทคนิคของโครงการก่อสร้างจริง ๆ"

โอ้โห...พออาจารย์พูดแบบนี้ ฉันก็เริ่มเข้าใจเหตุผลแล้ว

"และเพื่อให้เกิดความสมดุล" อาจารย์ว่าต่อ "ทางฝ่ายคณะวิศวะจะเป็นผู้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับโครงการก่อสร้างที่พวกคุณจะทำสารคดี ส่วนฝ่ายภาพยนตร์จะเป็นผู้ควบคุมการนำเสนอให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น"

อาจารย์เปิดสไลด์ถัดไป รายชื่อกลุ่มของนักศึกษาที่ถูกจับคู่ไว้แล้ว

และในวินาทีนั้น...

ฉันก็ต้องเบิกตากว้างอีกรอบ

ฉันต้องทำงานกลุ่มกับธีร์อีกแล้ว!!!

"เฮ้ย! ทำไมฉันซวยแบบนี้!?" ฉันแทบจะลุกขึ้นยืนกลางห้อง ขณะที่พิมขำจนตัวสั่น

"ซีน! ฉันว่ามันเป็นเวรเป็นกรรมของแกกับมันแล้วว่ะ!"

ฉันหันไปมองธีร์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม หมอนั่นเลิกคิ้วนิด ๆ ก่อนจะยิ้มมุมปากมาให้อย่างเจ้าเล่ห์สุด ๆ

โอ๊ย! นี่ฉันต้องมาทำงานกับมันจริง ๆ เหรอ!?

มุมหนึ่งของห้องเรียน

ฉันถอนหายใจยาว มองหน้าสมาชิกกลุ่มที่ประกอบไปด้วย ฉัน พิม ธีร์ และภัทร

ภัทร คือเพื่อนสนิทของธีร์ เป็นคนที่ดูสุขุม ใจเย็น และมีเหตุผลที่สุดในกลุ่ม ถ้าเปรียบเทียบกันแล้ว ธีร์เหมือนไฟ ส่วนภัทรเหมือนน้ำอะ

"อ้าว มึงก็อยู่กลุ่มนี้เหรอวะ?" ธีร์เป็นฝ่ายทักก่อน

"เออดิ" ภัทรพยักหน้า "แบบนี้กูก็ต้องคอยห้ามมึงอีกแล้วใช่ไหม?"

"พูดงี้หมายความว่าไง?"

"ก็หมายความว่าถ้ามึงเปิดศึกกับซีน กูคงต้องเป็นกรรมการไง" ฉันยิ้มมุมปาก ก่อนจะกอดอกมองธีร์ "ฟังไว้ด้วยนะธีร์ ถ้านายกวนประสาทฉัน ฉันจะไปฟ้องภัทร"

"เป็นเด็กประถมหรือไง?"

"เหอะ! นายก็ไม่ต่างกันหรอก!"

พิมหัวเราะขำ ๆ ก่อนจะหันไปมองภัทร "ยินดีที่ได้รู้จักนะภัทร เราชื่อพิมนะ"

"เราเองก็ยินดีที่ได้รู้จักนะพิม" ภัทรพยักหน้าน้อย ๆ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงใจเย็น

"โอเค ไหน ๆ ก็ต้องทำด้วยกันแล้ว เรามาแบ่งหน้าที่กันเลยไหม?" ภัทรเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนา

"ได้สิ!" ฉันว่าขึ้นอย่างรวดเร็ว "พิมกับฉันรับผิดชอบการเขียนบท คิดพล็อตเรื่อง และตัดต่อเอง!"

"งั้นส่วนข้ากับภัทรจะดูแลเรื่องเนื้อหาด้านก่อสร้าง" ธีร์พูดขึ้น "ยังไงข้อมูลหลักมันต้องเป็นเรื่องของโครงการก่อสร้างอยู่แล้ว"

"แล้วเราจะทำสารคดีเกี่ยวกับอะไรดี?" พิมถามขึ้นขณะเปิดสมุดจด

"อาจารย์ให้ทำเกี่ยวกับงานก่อสร้างใช่ไหม?" ฉันพยักหน้า "งั้นเราควรเลือกสถานที่ถ่ายทำที่เกี่ยวข้องกับโยธา"

"มีที่ไหนน่าสนใจบ้าง?"

"ข้าเสนอไซต์งานของคณะ" ธีร์ตอบทันที "ตอนนี้รุ่นพี่ปีสี่กำลังทำโปรเจกต์ออกแบบอาคารอยู่ ถ่ายตรงนั้นก็น่าจะโอเค"

"อืม...ถ่ายไซต์งานจริง ๆ ก็โอเคนะ ได้อารมณ์สารคดีมากขึ้น" พิมพยักหน้าเห็นด้วย

"แต่เราต้องขออนุญาตให้เรียบร้อยก่อน" ภัทรเสริมขึ้น "เดี๋ยวเราจะไปถามอาจารย์ฝั่งคณะวิศวะให้ ว่าเราสามารถเข้าไปถ่ายทำได้หรือเปล่า"

"แล้วจะถ่ายวันไหนกันดี?" ฉันถามต่อ

"เอาเร็วสุดเลยดีไหม?" ธีร์เอนหลังพิงเก้าอี้ "ยิ่งเริ่มถ่ายเร็ว งานช่วงหลังจะได้ไม่หนัก"

"อืม...งั้นพรุ่งนี้เลยไหม?" พิมเสนอ

"เดี๋ยว ๆ! พรุ่งนี้เลยเหรอ!?" ฉันร้องลั่น "พวกนายพร้อมแล้วเหรอ!?"

"ก็ไม่เห็นต้องเตรียมอะไรมาก" ธีร์ยักไหล่ "พวกข้ามีข้อมูลอยู่แล้ว เธอกับพิมแค่เตรียมอุปกรณ์กล้องกับพล็อตมาก็พอ"

"เออ เราก็ว่ารีบถ่ายให้เสร็จเร็ว ๆ ดีกว่า" ภัทรพยักหน้าเห็นด้วย "พรุ่งนี้บ่าย ๆ น่าจะถ่ายได้"

ฉันกัดฟันแน่น ทำไมพวกมันไม่ให้เวลาฉันเตรียมตัวบ้างเลย!?

"โอเค งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ไซต์งาน" พิมสรุปพลางจดรายละเอียดลงในสมุด

"งั้นแยกย้ายเลยไหม?" ธีร์หันมาถามฉัน

"เฮอะ!" ฉันส่งเสียงประชด แต่ก็ต้องจำใจพยักหน้า

ช่วงค่ำ

หอพักหญิง

ฉันฟุบหน้าลงกับโต๊ะเขียนหนังสือ พลางบ่นกับพิมเสียงอู้อี้ "ทำไมฉันต้องมาเจอธีร์ตลอดเลยวะ..."

"เวรกรรมมั้ง" พิมหัวเราะขำ ก่อนจะเปิดมือถือขึ้นมา "แต่ก็นะ...ภัทรดูเป็นคนน่าคุยดีนะ"

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป

บทล่าสุด

  • ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ   ตอนพิเศษ 3｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (2/2)

    ธีร์ถอนหายใจ ก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม"อย่าคิดมาก ถ้ามีอะไรต้องบอกธีร์ก่อน เข้าใจไหม?" ฉันพยักหน้าเบา ๆ ซุกหน้ากับอกของเขา รับรู้ถึงไออุ่นที่ช่วยให้ความกังวลในใจจางลง"อืม..."กลางดึกห้องนอนฉันนอนตะแคงหันหลังให้ธีร์ พยายามข่มตาหลับ แต่ในหัวกลับมีเรื่องบางอย่างวนเวียนไม่หยุดฉันท้องหรือเปล่านะ...?ช่วงนี้ร่างกายฉันแปลกไป อ่อนเพลียง่ายขึ้น กินอะไรก็รู้สึกคลื่นไส้ แต่ฉันยังไม่ได้บอกธีร์ เพราะยังไม่แน่ใจ...ฉันขยับตัวเล็กน้อย แต่แล้วมืออุ่น ๆ ของธีร์ก็กอดเอวฉันไว้แน่น ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำจะกระซิบข้างหู"ซีน" เสียงทุ้มต่ำของธีร์กระซิบข้างใบหูฉัน แค่เสียงแหบพร่านั้นก็มากพอจะทำให้ฉันสะดุ้ง"อะ...อะไร?" ฉันพยายามทำเสียงให้ปกติ แต่ธีร์กลับไม่ตอบ เขาแค่กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น"คิดอะไรอยู่?" ฉันเม้มปากแน่น หัวใจเต้นแรงขึ้นกว่าเดิม เขารู้ตัวตลอดเลยสินะว่าฉันนอนไม่หลับ"เปล่านี่" ฉันพยายามบ่ายเบี่ยง แต่ธีร์กลับพลิกตัวฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขาโดยตรงดวงตาคมกริบจับจ้องมาที่ฉันราวกับอ่านความคิดทุกอย่างออกหมดแล้ว"ซีน" เสียงของเขานุ่มลงแต่ยังคงจริงจัง "ถ้ามีอะไรบอกธีร์ได้ไหม?"ฉันเม้ม

  • ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ   ตอนพิเศษ 3｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (1/2)

    ตอนพิเศษ 3วันอาทิตย์ช่วงสายคอนโดของธีร์และซีนแสงแดดยามเช้าสาดลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เข้ามาในห้อง ฉันขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะรู้สึกถึงไออุ่นจากร่างของใครบางคนที่กอดฉันไว้จากด้านหลังเปลือกตาค่อย ๆ กระพริบเปิดขึ้นช้า ๆ และสิ่งแรกที่เห็นก็คือแขนแข็งแรงที่โอบรอบเอวของฉันอยู่ธีร์...ฉันเม้มปากแน่น ก่อนจะค่อย ๆ หันหน้าไปมองเขา ธีร์ยังคงหลับสนิท ใบหน้าดูสงบแบบที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก ปกติหมอนี่มักจะตื่นก่อนฉันเสมอ แต่วันนี้กลับนอนนิ่งอย่างไม่สนใจเวลาฉันใช้จังหวะนี้แอบมองเขาอย่างเงียบ ๆ คิ้วเข้มที่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย คงเพราะแสงแดดเริ่มจ้า ริมฝีปากที่ดูเหมือนจะขยับเล็กน้อยเหมือนคนที่กำลังฝันใจฉันเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล แค่เห็นเขานอนอยู่ข้าง ๆ ก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นไปหมดแล้ว"แอบมองอะไรแต่เช้า?" เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นกะทันหันทำให้ฉันสะดุ้งสุดตัวธีร์ลืมตาขึ้นมามองฉัน รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นราวกับจับได้ว่าฉันกำลังแอบมองเขาอยู่ ฉันรีบเบือนหน้าหนีแทบไม่ทัน แต่ก็ไม่พ้นมือของเขาที่รั้งเอวฉันไว้แน่น"มะ...ไม่ได้แอบมองสักหน่อย!" ฉันพยายามเถียง แต่เสียงมันดันสั่นจนแทบจะฟังไม่เป็นคำธีร์กระตุกยิ้ม ก่

  • ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ   ตอนพิเศษ 2｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (2/2)

    ธีร์ไม่ตอบ เขาเดินตรงเข้ามาหาฉัน ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองพี่กรที่ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะ"แฟนเหรอ?" พี่กรถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ"สามี" ธีร์ตอบกลับทันที ก่อนจะเอื้อมมือมาจับข้อมือฉัน แล้วออกแรงดึงเบา ๆ "กลับได้แล้ว"ฉันอ้าปากค้าง รีบหันไปมองพี่กรอย่างลำบากใจ "เอ่อ พี่กรคะ งั้นไว้คุยกันอีกทีนะคะ""เดี๋ยวสิซีน พี่ยังคุยไม่...""เธอไม่ว่างแล้ว" ธีร์พูดขัดทันที ก่อนจะกอดเอวฉันแล้วพาเดินออกจากร้านโดยไม่รอฟังคำตอบของอีกฝ่ายฉันรู้สึกได้เลยว่าสายตาของพี่กรยังคงมองตามมาอยู่บนรถของธีร์ระหว่างทางกลับบ้านบรรยากาศภายในรถเงียบกริบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังเบา ๆ ฉันเหลือบตามองธีร์ที่นั่งขับรถอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าของเขายังคงเรียบนิ่งเหมือนเดิม แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา...ฉันรู้ดีว่าเขากำลังหงุดหงิด"ธีร์..." ฉันเรียกชื่อเขาเสียงเบา"..." เขาไม่ตอบ แต่ฉันสังเกตเห็นว่ามือที่จับพวงมาลัยแน่นขึ้นเล็กน้อย"นายโกรธเหรอ?" ธีร์ถอนหายใจ ก่อนจะเลื่อนสายตาเหลือบมามองฉันแวบหนึ่ง "คิดว่าไงล่ะ?"ฉันเม้มปากแน่น ก่อนจะรีบพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "ฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่กรเลยนะ เขาแค่ชวนมาคุยเรื่องงานเท่านั้น"ธีร์

  • ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ   ตอนพิเศษ 2｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (1/2)

    ตอนพิเศษ 2วันต่อมาบริษัทสื่อชื่อดังของประเทศฉันมองตึกสูงตรงหน้า ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึก ๆ วันนี้เป็นวันสัมภาษณ์งานของฉัน และแน่นอนว่าฉันเตรียมตัวมาพร้อมที่สุดแต่ในขณะที่กำลังจะเดินเข้าไป โทรศัพท์ก็ดังขึ้นเสียก่อน ฉันหยิบขึ้นมาดูและพบว่ามีข้อความจากธีร์[ ธีร์ Send... ]✉ : สัมภาษณ์ให้เต็มที่ เดี๋ยวตอนเย็นพาไปกินของอร่อยฉันเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป[ ซีน Send... ]✉ : โอเค! เดี๋ยวเจอกันหลังจากส่งข้อความเสร็จ ฉันก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง ก่อนจะก้าวเข้าไปในบริษัทด้วยความมั่นใจฉันรู้ว่าวันนี้จะเป็นก้าวใหม่ของฉัน และไม่ว่ายังไง...ฉันก็มีธีร์อยู่ข้าง ๆ เสมอตอนเย็น ร้านอาหารฝรั่งเศสสุดหรูบรรยากาศของร้านเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเบา ๆ แสงไฟสีส้มอ่อนทำให้ทุกอย่างดูโรแมนติกกว่าปกติ ฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะ มองธีร์ที่กำลังตัดสเต๊กของตัวเองอย่างใจเย็น ก่อนจะถามขึ้นเสียงเบา“ทำไมต้องพามากินร้านหรูแบบนี้ด้วย?”ธีร์เงยหน้าขึ้นมองฉัน ก่อนจะยักไหล่ “ก็อยากฉลองให้เมีย”“ฉันยังไม่ได้งานเลยนะ” ฉันหัวเราะออกมาเบา ๆ“แต่ซีนก้าวข้ามความกลัวไปแล้ว” ธีร์พูดเสียงเรียบ “แค่นี้ก็ควรฉลองแล้ว”

  • ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ   ตอนพิเศษ 1｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (2/2)

    คอนโดหรูใจกลางเมือง21:45 น.เสียงน้ำจากฝักบัวดังแทรกผ่านความเงียบสงบของห้อง ฉันนั่งอยู่บนเตียง ขณะที่สายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง แสงไฟจากตึกสูงระยิบระยับไปทั่ว ผืนฟ้าในคืนนี้ดูสงบนิ่งผิดกับความคิดในหัวของฉันที่ยังคงวุ่นวายไม่เลิกหนึ่งปีแล้ว...เวลาผ่านไปไวอย่างไม่น่าเชื่อ นับจากวันที่ธีร์ขอฉันแต่งงาน เราใช้เวลาตลอดหนึ่งปีจัดเตรียมงานอย่างเรียบง่าย ไม่มีงานหรูหรา ไม่มีพิธีใหญ่โต มีเพียงครอบครัวและเพื่อนสนิทไม่กี่คน ทุกอย่างเรียบง่ายและเป็นตัวเรา ฉันคิดว่านั่นเป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิตแล้ว...แต่ฉันอาจคิดผิดเพราะวันคืนหลังจากนั้น...กลับมีความสุขมากยิ่งกว่า“คิดอะไรอยู่?” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลัง ฉันสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองธีร์ที่เดินออกมาจากห้องน้ำ ผ้าขนหนูพันรอบเอวหลวม ๆ ละอองน้ำเกาะอยู่บนเส้นผมสีดำสนิท ผิวกายของเขาเต็มไปด้วยไอร้อนจากน้ำอุ่นฉันรีบเบือนหน้าหนี ก่อนที่ธีร์จะก้าวขึ้นมาบนเตียงแล้วขยับเข้ามาใกล้ เขาโน้มตัวมาเท้าแขนกับหัวเตียง มองฉันนิ่ง ๆ“เป็นอะไร หืม?”“เปล่า” ฉันตอบเสียงเบา หวังว่าธีร์จะไม่จับสังเกตอะไรได้ แต่เขากลับเอื้อมมือมาเชยคางฉันขึ้น บังค

  • ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ   ตอนพิเศษ 1｜ป่วนรักคุณเฟื่อนวิศวะ (1/2)

    ตอนพิเศษ 1หลายปีผ่านไปเสียงคลื่นซัดสาดเข้าฝั่งเป็นจังหวะ ลมทะเลพัดโชยเอื่อย ๆ ปลายผมของฉันปลิวไหวตามแรงลม ขณะที่ยืนอยู่ริมชายหาดมองพระอาทิตย์ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า แสงสีส้มอมชมพูทาบทับผืนน้ำทะเลจนเกิดเป็นภาพที่สวยงามราวกับภาพวาดบรรยากาศในวันนี้สงบอย่างน่าประหลาด ไม่เหมือนทุกครั้งที่มาทะเลกับธีร์ เพราะปกติแล้วเขามักจะหาเรื่องแกล้งฉันตลอด ไม่ฉุดลงทะเลก็วิ่งไล่จับให้เหนื่อยเล่น แต่วันนี้…เขากลับยืนอยู่ข้าง ๆ ฉันเงียบ ๆ ไม่ได้พูดอะไรเลยฉันหันไปมองเขาช้า ๆ แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นอะไร? ทำไมเงียบจัง”ธีร์ไม่ได้ตอบในทันที เขาเพียงแค่ยกยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหันหน้ามาสบตากับฉันเต็มตา “เปล่า แค่กำลังคิดอะไรอยู่”ฉันเลิกคิ้ว “คิดอะไร?”ธีร์เงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ แล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง“ซีน” เขาเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงที่แปลกไปจากทุกครั้ง ฉันขมวดคิ้วมองเขาอย่างงุนงง แต่ก่อนจะทันได้ถามอะไรต่อ ธีร์ก็ทรุดตัวลงไปคุกเข่าต่อหน้าฉันหัวใจฉันกระตุกวูบ ดวงตาเบิกกว้างทันที “ธีร์!?”ธีร์ไม่ได้ตอบอะไร เขาหยิบกล่องเล็ก ๆ ออกมา เปิดให้เห็นแหวนเงินเรียบง่ายที่ดูไม่หวือหวา แต่กลับสะท้อนแสง

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status