บทที่26ความในใจ

หลังจากที่ถูกเชิญให้มานั่งอยู่ที่โซนวีไอพีชั้นสองดูเป็นส่วนตัวมากกว่าด้านล่าง แล้วทั้งหกคนได้แต่นั่งจ้องหน้าและดูท่าทีของอีกฝ่าย แต่คงจะเป็นกอหญ้าและเพื่อนเสียมากกว่าที่รู้สึกเกร็งๆ

“กอหญ้าตกลงจะมานั่งให้พวกหนุ่มๆ เลี้ยงเหล้าหรือมานั่งเล่นเกมจ้องหน้ากูรู้สึกอึดอัดเป็นบ้าเลย รู้แบบนี้เลือกแบบหลังยอมเต้นให้พวกพี่ๆ ดูอยู่ห่างๆ เสียดีกว่า”นนท์นี่ที่นั่งใกล้กอหญ้ากระซิบพูดให้ได้ยินกันแค่สองคน

“อือจริงฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละเราคงจะคิดผิด แต่พี่เขาเป็นคนให้เราผ่านงาน”

“ก็จริงแต่ดูพี่กระทิงมึงก็มองไม่ห่างเลยน่ะ มึงคิดว่าจบงานฝึกงานนี้พี่กระทิงจะจบกับมึงจริงๆ หรือ”

“ก็น่าจะจบนะ”

“กูว่าไม่นะ ดูพี่มันมองมึงตอนนี้สิ” กอหญ้าหันไปดูหน้าของกระทิงพบว่าเขาจ้องมองเธออยู่แบบนั้นอย่างไม่ละสายตเหมือนกับกำลังไม่พอใจอะไรบางอย่างสลับกับมองกล้าหาญที่นั่งข้างนนท์นี่ไปด้วย

“เรามาเล่นเกมกันดีกว่าไหม” สิงห์เห็นว่ากระทิงมัวแต่จ้องหน้าของกอหญ้าไม่วางตาทำให้บรรยากาศภายในโต๊ะมันดูเงียบเหงา ถึงแม้ว่าจะได้ยินเสียงของดนตรีเต็มห้องอยู่ก็ตามบรรยากาศเริ่มตึงเครียด

“ดีครับจะเล่นเกมอะไรเหรอครับ” นนท์นี่ทำเป็นรู้สึกตื่นเต้นและอยากเล่นเกมขึ้นมาทันทีเพื่อจะทำให้บรรยากาศที่ดูเงียบเหงา และดูเกร็งๆ ให้มันผ่อนคลายลงบ้าง

“ถ้าจะเล่นเกมก็ต้องดื่มแก้วที่มีอยู่ในมือของแต่ละคนตอนนี้ให้หมดเสียก่อนเป็นการล้างแก้วจะได้เท่าเทียมกัน”เสือเจ้าของผับเป็นคนพูดเอ่ยขึ้นมาอย่างหน้าไม่จริงจังมากนัก ก่อนจะเรียกพนักงานมารินเหล้าให้ใหม่

“สมกับเป็นลูกเจ้าของกาสิโนพกไพ่มาที่ผับกูด้วยจะเล่นอะไร”

“เล่นเกมเหมือนที่เด็กๆ มันเล่นกัน เกมพระราชา ใครที่จั่วได้ไพ่คิงก็เปรียบเหมือนพระราชาที่มีสิทธิ์สั่งให้ท้าหรือถามก็ได้หากไม่ทำทั้งสองก็ต้องดื่ม แต่ถ้าหากคนที่ถูกท้าหรือถูกถาม ทำได้คนที่เป็นคนถามหรือคนที่สั่งให้ทำอะไรก็จะเป็นคนดื่มตกลงไหม”

“เล่นเหมือนเด็กเลยว่ะ”กระทิงพูดหยอกเพื่อนของตัวเอง

“แล้วจะเล่นไหม”

“เล่น”กระทิงรีบตอบพร้อมกับยิ้มมุมปากเมื่อคิดแผนอะไรดีๆ ออกขึ้นมาได้

“สิงห์จัดการแจกไพ่แล้วแจกให้ทุกคนคนละหนึ่งใบ”

“อ้ายพระราชา ฉันได้เป็นพระราชา”นนท์นี่ทำท่าดีใจใหญ่

“ท้าหรือถาม”

“ถาม ถามว่าพี่กระทิงพี่สิงห์และพี่เสือมีแฟนแล้วหรือยังครับ”

“พี่ลืมบอกไปถามจะต้องสุ่มถามจากตัวเลขเท่านั้นไม่สามารถกำหนดได้ให้ดวงเป็นคนกำหนด”

“งั้นถามคนที่มีไพ่หมายเลขหนึ่งกับห้า”นนท์พูดออกมาอย่างชัดเจนเพราะเขาชำเลืองดูของเพื่อนข้างกายแล้วว่าเป็นเลขอะไร

“หนึ่ง”กระทิงหงายไพ่ขึ้นมา"พี่ยังไม่มีแฟน"กระทิงตอบก่อนจะเหลียวมองไปทางกอหญ้าปฏิกิริยาของหญิงสาวว่าเธอจะรู้สึกอย่างไรเมื่อเขาตอบออกไปเช่นนี้

กอหญ้าไม่รู้ว่าทำไมเธอต้องรู้สึกโล่งใจถึงจะดีแต่ทำไม่รู้กลับรู้สึกโหวงเหวงในจะขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ก่อนจะนั่งก้มหน้าเงียบๆ

นนท์นี่ถึงแม้ว่าจะอยากถามว่ากระทิงชอบหรือรักผู้หญิงแบบไหนก็กลัวว่าจะเสียมารยาทมากเกินไป จึงรอให้ชายหนุ่มเมามากกว่านี่เสียก่อนแล้วค่อยถาม

“ส่วนพี่ได้ทั้งโสดและไม่โสด”สิงห์ตอบขึ้นมาบ้างก่อนที่จะทำให้บรรยากาศที่โต๊ะนี้เงียบไปอีกครั้ง

“ทำไมละค่ะกอหญ้างง”

“ก็มันดันไปจีบสาวแต่มีภารกิจที่เสียงตายต้องทำ เลยทิ้งสาวคนที่มันรักเอาไว้ ไม่สิไม่ได้ทิ้งมึงยังส่งคนไปตามติดดูชีวิตประจำวันของเธออยู่ทุกวัน ระวังดูอยู่ห่างๆ แบบนี้จะต้องอาจต้องเสียใจภายหลัง ถ้าเจอหมาคาบไปแดกต่อหน้าต่อตานะเว้ย”

“มึงหยุดพูดมากได้แล้วไอ้เสือ”

“กูขอโทษ”เสืออยากจะแซวเพื่อนแต่เขาก็รู้ว่าตอนนี้เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องที่ทุกข์ใจที่สุดของสิงห์ในตอนนี้เช่นกัน

“รอบต่อไป”

“กูได้ไพ่คิง"เสือมองหน้าของสิงห์ก่อนจะได้ตัวเลขไพ่ที่ต้องการ"กูขอส่งให้หนึ่งกับสี่ดื่มเหล้าสองแก้ว”

“โห่ อะไรของพี่เนี่ยยังไงก็ต้องดื่มใช่ไหม”

“ใช้”

“ทำหรือไม่ทำ”

“ไม่ทำ/ทำ”กล้าหาญตอบรับอย่างลูกผู้ชายถึงแม้ว่าจะรู้ตัวเองดีว่าเป็นคนดื่มไม่เก่งก็ตาม

“มึงจะรับคำท้าได้ไงมึงอยากคานเหมือนหมากลับบ้านหรือ”กล้าหาญยกทีเดียวหมดแก้ว ก่อนที่นนท์จะยกตามทั้งสองแก้วและเช่นเดียวกับนนท์ก็ยกสองแก้วเช่นกันตามด้วยเสือที่ยกดื่มเพียงแก้วเดียว

รอบต่อไปสิงห์ยังคงเป็นคนแจกไพ่เช่นเคยและเป็นคนที่ได้ไพ่คิง

“ท้าให้คนที่ได้ไพ่เบอร์หนึ่งกับเบอร์สองดื่มเหล้าหมดทีเดียวสองแก้ว”

“อีกแล้วหรือ”นนท์นี่บ่นขึ้นมา รอบนี้เป็นกอหญ้ากับนนท์นี่

“ได้”ถึงแม้ว่านนท์นี่จะบ่นแต่ก็ยอมรับคำท้าด้วยการดื่มเหล้าทั้งสองแก้วติดต่อกันจนหมด ตอนนี้ดูแล้วทั้งสามคนก็มึนหัวและเมาแอลกอฮอล์ไปพร้อมกัน ใครว่าไพ่ในมือของสิงห์ถูกกำหนดด้วยดวงกันแท้จริงแล้วทั้งสามต่างวางแผนไว้หมดแล้ว

“ฉันได้ไพ่คิง”

“พี่กระทิงไม่เอาดื่มเหล้าแล้วน่ะเดียวได้ร่วงไปนอนกันหมดแน่แล้วใครจะเป็นคนหิ้วกลับห้องกัน”

“รอบนี้ไม่ท้าแล้วแต่จะถาม ขอถามคนที่มีไพ่สองกับไพ่ห้า ว่าเคยชอบเพื่อนของตัวเองไหม”กระทิงมองไปที่กล้าหาญและก็เป็นจริงอย่างที่กระทิงต้องการในเมื่อคนที่หงายไพ่เบอร์ห้าก็คือกล้าหาญ

“เคยหรือไม่เคยแอบชอบเพื่อน”กล้าหาญหันไปมองข้างๆ ตรงที่หญิงสาวร่างบางนั่งถัดเขาไปโดยมีนนท์นี่นั่งขั้นอยู่ เดิมทีวันนี้เขาตั้งใจจะมาบอกชอบกอหญ้าอยู่แล้วถ้าไม่ติดว่ามีพวกกระทิงเข้ามาแทรก กล้าหาญมองหน้ากอหญ้าอย่างละสายตาพร้อมตอบยอมรับออกไปอย่างลูกผู้ชายว่า

“ผมเคยแอบชอบเพื่อนของตนเอง และตอนนี้ก็ยังแอบชอบเขาอยู่”กระทิงหันมองหน้าญาติผู้พี่ของตัวเองแต่ในใจนั้นอย่างจะลุกขึ้นมาต่อยหน้าคนตอบที่มั่นหน้าในการตอบเสียเหลือเกินแต่เขาก็ยอมเก็บอารมณ์ของตัวเองเอาไว้แล้วหันไปถามคนที่จับได้เบอร์สองแทน กระทิงหันไปหากอหญ้าทันที

“ใครได้ไพ่เบอร์สอง”กอหญ้าหงายไพ่ออกมาเป็นตามที่เขาคาดเอาไว้ว่ากอหญ้าต้องได้ไพ่เบอร์สอง ไม่สิ เขาไม่ได้เป็นคนเดาถูกขนาดนั้นแต่ถ้าเขาอยากถามใครก็แค่หันไปหาสิงห์ลูกเจ้าของบ่อนกาสิโนเขาก็สามารถตอบได้แล้วว่าใครถือไพ่อะไรอยู่

“เคยแอบชอบเพื่อนของตัวเองหรือไม่”กระทิงจ้องมองหน้าของกอหญ้าที่อยู่ด้านหน้าอย่างเอาเรื่อง แต่ด้านในใจของเขากลับคิดว่าเธอจะต้องปฏิเสธเท่านั้นที่จะทำให้เขาดีใจและสะใจไปด้วย เพราะกระทิงอยากให้คนที่แอบชอบกอหญ้าหน้าหงาย และได้รู้ความจริงสักทีว่าหญิงสาวร่างบางของเขาไม่ได้มีใจตรงกันกับเขา แต่ถ้าหญิงสาวร่างบางตอบว่าเคยคืนนี้เขาก็จะไม่ปล่อยเธอไปแน่เธอต้องโดนขยำให้ตายคาเตียง กระทิงมองที่ร่างบางของหญิงสาวอย่างใจจดใจจ่อ เช่นเดียวกับกล้าหาญที่มองหญิงสาวอย่างไม่ละสายตาเช่นกันเพราะเขาก็อยากรู้ว่าหญิงสาวจะใจตรงกับเขาหรือเปล่า

“ไม่เคย”กระทิงยิ้มมุมปากอย่างสะใจก่อนจะยอมยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มจนหมดแก้วอย่างผู้มีชัย แต่ก็มีชายอีกคนที่ต้องก้มหน้าลงไม่พูดไม่จาเพราะได้รู้ความรู้สึกของกอหญ้า กล้าหาญเขาได้รู้ว่าการรอคอยมาตลอดสี่ปีของเขานั้นมันไม่ได้เกิดผลอะไรเลยทั้งที่เขาดูแลเอาใจใส่ทุกอย่าง แต่กอหญ้าก็มองไม่ออกว่าเขาชอบเธอทุกอย่างที่ทำดีมาตลอดสี่ปีมันสูญเปล่า

“ดื่มเหล้าหมดแล้ว”สิงห์แจกไพ่ให้คนที่นั่งในโต๊ะใหม่อีกครั้งและครั้งนี้คนที่แจกกับได้เอง และแค่เขามองตาก็รู้ว่าคนที่พึ่งถามไปแล้วต้องการถามอะไรต่อ

“ได้เป็นไพ่คิง”สิงห์ยิ้มอย่างยียวน

“อะไรอะพี่พวกเรายังไม่ได้ไพ่คิงเลยสักคน”

“เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่โชค เอาละถาม ขอถามไพ่เบอร์สามกับเบอร์สี่ว่าเคยชอบคนที่มีอายุมากกว่าไหม แต่ถ้าตอบไม่ได้ให้ยกเหล้าทีเดียวติดกันสองแก้ว”

“แบบนี้ค่อยหน้าเล่นหน่อย ผมเคยแอบรักคนที่มีอายุมากกว่า”นนท์นี่เป็นคนพูดก่อน ทำให้รอบนี้นนท์นี่ไม่ต้องดื่ม

“อย่างไรเล่ารายละเอียดหน่อยได้ไหม”

“ไหนแค่ให้ตอบธรรมดาไง”

“ดื่มให้ตั้งสองแก้วต้องมีเรื่องเล่ากันหน่อย”ที่จริงสิงห์ไม่ได้อยากรู้เรื่องราวการชอบรุ่นพี่ของนนท์นี่แต่ถ้าไม่ถามมันจะเป็นการถามเจาะจงที่จะถามหญิงสาวที่กำลังจะตอบหลังจากนี้มากเกินไป

“ไม่ได้มีอะไรมากแค่เขามาช่วยตอนรถล้มแต่ตั้งแต่นั้นมาผมก็ไม่เคยละสายตาจากเขาได้เลย”

“แล้วได้บอกชอบอบไหม”

“ไม่ได้บอกชอบหรอกได้แต่มอง แต่เคยคิดที่จะบอกนะ แต่พี่เขาดันไปบอกชอบผู้หญิงอีกคนตอนวันปัจฉิมพอดีเรื่องก็มีแค่นี้”

“ใครได้ใบที่สี่"กอหญ้าหงายไพ่ออกมาด้วยความหน่ายใจไม่รู้จะพูดอย่างไงดี"เคยชอบคนที่มีอายุแก่กว่าไหม”

“เคย”กระทิงมองหญิงสาวร่างบางอย่างใจจดใจจ่อ

“เป็นใครเล่าเรื่องหน่อย”

“เป็นรุ่นพี่สมัยตอนเด็กๆ”แค่หญิงสาวพูดมาก็ไม่ใช่เขาแล้วตอนเด็กเลยหรือทำไมไม่ใช่ตอนนี้ว่ะ กระทิงแค่คิดโมโหอยู่ในใจ “เขาแก่กว่าตั้งห้าปี เรื่องราวไม่ได้มีอะไรมากแค่เขาหล่อดีก็เลยแอบชอบเขา”

“แล้วไงต่อได้บอกชอบเขาไหม”นนท์นี่เป็นคนถามขึ้นมาเพราะตั้งแต่อยู่มหาวิทยาลัยด้วยกันเขาไม่เคยเห็นกอหญ้าอยากมีความรักเลยสักครั้งใครเข้าหาก็ปฏิเสธหมด

“ไม่ได้บอกชอบหรอกไม่กล้าพอพี่ชายคนนั้นเข้ามหาวิทยาลัยเขาก็มีแฟนเลย”

“แกก็เลยเลิกสนใจเขา”

“อืม คงจะเป็นแบบนั้นแหละ” แต่อย่างไงเสียกระทิงทำหน้าไม่ชอบใจขึ้นมาอยู่ดีเพราะคนที่อายุมากคนนั้นมันไม่ใช่เขาอยู่ดี

รอบต่อไป

“ไม่เอาแล้วไม่อยากเล่นแล้วแค่นี้ก็เมาจะแย่อยู่แล้ว”

“อีกรอบพี่ขอแค่อีกรอบเดียว”

“ก็ได้ ก็ได้”นนท์นี่โวยวายขึ้นมาเพราะคิดว่ามันเริ่มจะไม่สนุกแล้ว รอบนี้สิงห์ก็ได้ไพ่คิงเช่นเดิม

“ขอถามไพ่เบอร์หนึ่งกับไพ่เบอร์สองว่าตอนนี้กำลังแอบชอบหรือกำลังรักใครอยู่หรือเปล่า”

“กอหญ้ายกแก้วเหล้าขึ้นดื่มก่อนเพื่อเป็นการบอกว่าเธอจะไม่ตอบ”จะตอบได้อย่างไงเมื่อเธอยังไม่รู้ตัวเองเลยว่าตอนนี้เธอควรรู้สึกอย่างไรในเมื่อ เธอเริ่มจะมีความรู้สึกบางอย่างกับคนที่นั่งข้างเธอแต่มันกำลังจะจบลงแล้วจบลงไปพร้อมกับการฝึกงานของเธอ

“ถามบ้าอะไรของมึง”

“แล้วมึงจะตอบไหม”

“ตอบกูกำลังชอบผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง กูอยากให้เขาอยู่กับกูต่อ”กระทิงหันไปหาหญิงสาวร่างเล็กที่เขาพูดถึงแต่เธอคงไม่รู้เรื่องไปแล้วเพราะเธอเมานั่งคอพับคออ่อนแล้วซบกับโต๊ะไปแล้ว

“ใครวะ”

“กูขอไม่ตอบ ห้องวีไอพีเปิดไว้ให้กูแล้วให้ไหมไอ้เสือ”เสือพยักหน้าตอบ

กระทิงลุกขึ้นก่อนจะอุ้มหญิงสาวที่ซบไหล่เขาขึ้นในท่าเจ้าสาวก่อนจะก้าวเดินออกจากวงเหล้า

“จะพากอหญ้าไปไหนกอหญ้ามากับพวกเราก็ต้องกลับพวกเรา”กล้าหาญแย้งขึ้นมา

“ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกคุณป้าเกษราฝากให้กูดูแลกอหญ้า ว่าแต่พวกมึงจะเอาตัวเองกลับที่พักไหวไหม ถ้าพวกมันกลับไม่ไหวก็ฝากให้ลูกน้องมึงพาไปส่งด้วย แล้วนี่กุญแจรถขับกลับกันได้ใช่ไหม”กระทิงโยนกุญแจรถของกอหญ้าให้กล้าหาญก่อนที่เขาจะอุ้มหญิงสาวแล้วเดินหายไป

“ได้ครับ”กล้าหาญไม่สามารถทำอะไรได้ในเมื่อผู้ใหญ่เขาฝากให้ดูแลกันและก็เป็นอย่างที่กระทิงพูดเอาไว้ถึงแม้ว่าจะยังมีสติอยู่นิดหน่อยแต่ทั้งกล้าหาญและนนท์นี่ก็ไม่สามารถพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นได้อีกต่อไปและก่อนที่ภาพจะตัดไปทั้งสองรับรู้ได้ถึงการพยุงพวกเขาขึ้นไปไว้บนห้อง