แชร์

ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก
ผู้แต่ง: อิ๋นอู้

บทที่ 1

ผู้เขียน: อิ๋นอู้
ภายในระยะเวลาเจ็ดปีที่แต่งงาน เหวินซูแอบคลอดลูกออกมาคนหนึ่ง

เด็กคนนี้ปีนี้อายุห้าขวบแล้ว

แต่สามีของเธอกลับไม่ระแคะระคายเลย

เธอไม่ได้ให้โอกาสเซิ่งเจิงโจวได้ทำหน้าที่พ่อ

ช่วงว่างในตอนพักของกะดึก เหวินซูฟังข้อความเสียงนุ่มนิ่มไร้เดียงสาที่ส่งมาจากลูกสาวซึ่งแอบเลี้ยงไว้ในเมืองเอกของมณฑลข้างเคียงว่า

“คุณแม่คะ~ ทำไมหนูไม่เคยเจอคุณพ่อเลยล่ะคะ? เขาตายไปแล้วเหรอคะ?”

เหวินซูใช้ความคิดอย่างจริงจังอยู่ครู่หนึ่ง

ยังไม่ตาย

แต่ก็ใกล้เคียงแล้ว

ช่วงนี้ หนูน้อยฮั่วลิ่งอี๋เริ่มมีความคิดเป็นของตัวเองมากขึ้น ในหัวเล็กๆ เริ่มมีความกังวลเพิ่มเข้ามา

ตัวอย่างเช่น เด็กน้อยไม่เคยเจอพ่อบังเกิดเกล้าของตัวเองเลย

ความอยากรู้อยากเห็นค่อยๆ แตกหน่อขึ้นทุกวัน

จนถึงขั้นที่เธอครุ่นคิดอย่างละเอียดว่า ควรจะลองสารภาพกับเซิ่งเจิงโจวไหมว่าจริงๆ แล้วพวกเขามีลูกอายุห้าขวบหนึ่งคน เขาข้ามช่วงเวลาเลี้ยงเด็กที่ยากลำบากไป แล้วได้เป็นพ่อคนแบบสบายๆ ได้เลย?

เหวินซูออกจากหน้าจอแชตกับหนูน้อยฮั่วลิ่งอี๋ แล้วคำนวณเวลาดู

เธอกับเซิ่งเจิงโจว เหมือนจะเหลือเวลาอีกแค่สามเดือนสุดท้ายแล้ว...

เหวินซูไตร่ตรองการใช้คำอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพิมพ์ข้อความลงในช่องแชตของสามีเซิ่งเจิงโจว ที่มีประวัติการสนทนาอันน้อยนิดว่า

[ถ้าหากว่า เรามีลูกด้วยกัน คุณจะ...]

ยังไม่ทันได้กดส่ง

ประตูก็ถูกผลักเปิดออกอย่างเร่งรีบ

พยาบาลสาวเรียกเธอด้วยความตื่นตระหนกว่า “พี่ซูซูคะ มีคนไข้ฉุกเฉินเข้ามาค่ะ สงสัยว่าช่วงต้นของการตั้งครรภ์มีการร่วมเพศที่รุนแรงจนอาจทำให้คอร์ปัสลูเทียมแตกค่ะ!”

เหวินซูปิดหน้าจอโทรศัพท์ทันที

รีบลุกขึ้นเดินตามพยาบาลออกไปข้างนอก คิ้วขมวดมุ่น “นี่ไม่ใช่ทำไปเรื่อยเหรอ? ช่วงต้นของการตั้งครรภ์ห้ามร่วมเพศนะ! อดทนกันไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ...”

เมื่อพยาบาลเลื่อนผ้าม่านกั้นเตียงออก พอเห็นผู้หญิงที่คุ้นตาบนเตียง เสียงคัดค้านของเธอก็หยุดกึก

ลังเลอยู่สองวินาที แล้วเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความประหลาดใจ “ซูจื้อเหยา?”

เป็น... ว่าที่น้องสะใภ้ของสามีเธอเหรอเนี่ย?

ตอนซูจื้อเหยาเห็นเหวินซูก็ชะงักไปเล็กน้อยโดยแทบไม่สังเกตเห็น และไม่ได้ตอบรับ

เหวินซูสังเกตสภาพของอีกฝ่ายตามสัญชาตญาณ

ซูจื้อเหยาเป็นคู่หมั้นของลูกพี่ลูกน้องของสามีเธอ

แต่เมื่อห้าเดือนก่อนอีกฝ่ายเพิ่งเข้าคุกไปเพราะปัญหาเรื่องบัญชีบริษัท และถูกตัดสินจำคุกหนึ่งปีครึ่ง

หน้าท้องของซูจื้อเหยายังแบนราบจนดูไม่ออกว่าตั้งครรภ์ หากท้องจริง อายุครรภ์ก็คงไม่มาก

แล้วเด็กที่อายุครรภ์ไม่ตรงกันคนนี้มาจากไหนกัน...

แต่เหวินซูไม่ใช่คนชอบละลาบละล้วงความเป็นส่วนตัวของผู้อื่น เธอหยิบถุงมือทางการแพทย์ขึ้นมาอย่างคล่องแคล่ว “คุณนอนลงก่อนค่ะ เดี๋ยวฉันจะช่วยตรวจให้”

ซูจื้อเหยากลับลุกขึ้นนั่งกะทันหัน ดูจะไม่พอใจกับการปรากฏตัวของเหวินซู “ไม่จำเป็น ฉันจะย้ายโรงพยาบาล”

พยาบาลสาวมองเหวินซูอย่างลำบากใจ

เหวินซูพูดอย่างไม่เห็นด้วยว่า “ถ้าคุณไม่อยากให้ร่างกายมีปัญหาก็นอนลงดีๆ ฉันตรวจพื้นฐานให้คุณก่อนได้”

ซูจื้อเหยาขมวดคิ้ว ไม่ชอบท่าทีที่วางมาดสูงส่งของเหวินซูเอาเสียเลย

เหวินซูไม่พูดพล่าม ในฐานะหมอจะปล่อยให้คนไข้เสียเวลาในการรักษาไม่ได้ จึงโน้มตัวลงจะเลิกชายเสื้อของอีกฝ่าย

ซูจื้อเหยาแสยะยิ้มเย็นชาแล้วยกมือปัดออก

เสียง “เพียะ” ดังสนั่น

แรงไม่เบาเลย

เจ็บเอาการอยู่

เหวินซูก้มลงมองดู หลังมือของเธอแดงขึ้นมาแล้ว

ยังไม่ทันได้ตั้งตัว

ก็ได้ยินซูจื้อเหยาเสียงอ่อนลงกะทันหันแล้วร้องเรียกไปทางด้านหลังของเธอว่า “เจิงโจว...”

ชื่อที่คุ้นเคย เหวินซูถึงกับไม่สนใจความเจ็บปวดที่หลังมือ หันไปมอง

ชายหนุ่มก้าวเดินอย่างมั่นคงและเด็ดขาด เสื้อโค้ตพาดไว้ที่ข้อพับแขน รูปร่างสูงโปร่งดูสูงศักดิ์จนไม่อาจละสายตาได้ ขณะที่เขาก้าวยาวๆ เข้ามา สายตาก็เหลือบมาทางด้านข้างเล็กน้อยและประสานเข้ากับเหวินซู

เพียงแค่ชั่วพริบตา เขาไม่ได้หยุดเดิน และเบนสายตาออกไปอย่างเย็นชา

เขาเดินผ่านเหวินซูไปราวกับคนแปลกหน้า แล้วเดินไปยังอีกฝั่งของเตียงคนไข้

น้ำเสียงทุ้มเย็นเจือความกังวลเล็กน้อย “เป็นยังไงบ้าง?”

เหวินซูเองก็คาดไม่ถึงจริงๆ

ญาติที่มาปรากฏตัวเพื่อรับผิดชอบซูจื้อเหยา... กลับเป็นสามีที่เธอแต่งงานแบบปิดบังมาเจ็ดปี!

ในวินาทีที่มองดูเซิ่งเจิงโจวซึ่งจดจ่ออยู่กับซูจื้อเหยา เธอถึงกับคิดขึ้นมาว่า

เซิ่งเจิงโจวไม่เห็นว่าซูจื้อเหยาเพิ่งตบเธออย่างแรงเมื่อครู่นี้?

และในวินาทีที่เซิ่งเจิงโจวกำลังแสดงความห่วงใย ซูจื้อเหยาก็เหลือบแต่เหมือนไม่เหลือบมองเหวินซูที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่

เธอเงยหน้ามองชายหนุ่มที่ห่วงใยเธอ น้ำเสียงมีความออดอ้อนนุ่มนวลแบบที่คนรักกันเท่านั้นจะมี “คุณก็รู้นี่คะ ฉันปวดท้องถึงได้มาโรงพยาบาล”

ประโยคนี้ทำให้เจ้าหน้าที่รอบข้างเข้าใจได้ทันที

นี่ไม่ใช่การบอกเป็นนัยว่า 'การร่วมเพศที่รุนแรง' พระเอกของเรื่องคือคนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้หรือ?

เซิ่งเจิงโจวไม่ได้ปฏิเสธหรืออธิบายอะไรกับคนภายนอก

เหวินซูมองดูภาพนั้น

แทบจะลืมวิธีการตอบโต้ไปเลย

มองดูสามีของตัวเอง กำลังแสดงความห่วงใยและตามใจ... น้องสะใภ้ของเขา

ต่อให้ปกติเซิ่งเจิงโจวจะเป็นคนเก็บอารมณ์ แต่ธรรมชาติของผู้หญิงนั้นละเอียดอ่อน แล้วจะไม่รู้สึกถึงความคลุมเครือในสถานการณ์นี้ได้อย่างไร?

โดยเฉพาะสาเหตุที่ซูจื้อเหยาเข้าห้องฉุกเฉินมันไร้ยางอายขนาดนั้น และสามีของเธอกลับเป็นคนที่รู้เรื่องนี้!

จนถึงวินาทีนี้ ทั่วทั้งร่างของเธอรู้สึกหนาวสั่น

เมื่อก่อนเธอคิดมาตลอดว่าความเย็นชาของเซิ่งเจิงโจวเป็นเพราะนิสัยส่วนตัว ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้จักรักคนอื่น

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่า เขาแค่เก็บใครอีกคนไว้ในใจเท่านั้นเอง

แต่สถานการณ์และสถานะในตอนนี้ มันดูไร้สาระจนเธออยากจะหัวเราะ

คนฉลาดมองปราดเดียวก็รู้ว่า 'การร่วมเพศที่รุนแรง' ในคืนนี้เกิดขึ้นกับใคร?

เห็นเธอไม่ยอมขยับอยู่นาน

สายตาของเซิ่งเจิงโจวจึงค่อยๆ เลื่อนมาตกอยู่ที่ตัวเธอ

ราวกับหนามพิษ ที่ทำให้เหวินซูได้สติขึ้นมาครู่หนึ่ง

มือที่สวมถุงมือซึ่งเดิมทีตั้งใจจะตรวจให้อีกฝ่าย สั่นเทาอย่างไม่อาจสังเกตเห็น

ราวกับพิษจากการตบของซูจื้อเหยาออกฤทธิ์แบบช้าๆ ทำให้สมองเธอขาดออกซิเจนไปชั่วขณะ

มีเขางอกอยู่บนหัวแล้ว ยังต้องให้เธอตรวจสอบเพื่อหาเรื่องขายหน้าอีกหรือ?

ซูจื้อเหยาสังเกตเห็นท่าทีเซิ่งเจิงโจวที่มีต่อเหวินซูราวกับคนแปลกหน้า จึงยกยิ้มที่มุมปากอย่างมีเลศนัยแล้วเอ่ยปากเสนอว่า “เจิงโจวคะ ฉันอยากย้ายโรงพยาบาล คุณพาฉันไปโรงพยาบาลที่น่าเชื่อถือกว่านี้เถอะค่ะ”

“ได้” เซิ่งเจิงโจวไม่ลังเลเลย เหมือนกับว่าหากซูจื้อเหยาต้องการอะไร เขาก็จะตอบสนองทุกอย่าง

ระหว่างทั้งสองคนเห็นได้ชัดว่ามีความใกล้ชิดสนิทสนมแบบที่คนนอกไม่อาจแทรกเข้าไปได้

ในฐานะภรรยาที่เคยรักชายตรงหน้ามากมาหลายปี เหวินซูจะไม่รู้สึกเชียวหรือ?

มันช่างบาดตาจนหัวใจค่อยๆ ฉีกขาดออกเป็นชิ้นๆ

และประโยคที่ว่า 'ไปโรงพยาบาลที่น่าเชื่อถือกว่านี้' ของซูจื้อเหยา ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการประกาศให้รู้ชัดๆ ว่าอีกฝ่ายกำลังเหน็บแนมว่าเธอไม่มีคุณสมบัติพอที่จะรักษาเขา

เซิ่งเจิงโจวจัดการทุกอย่างได้อย่างเป็นระเบียบ

เขาไม่พูดกับเหวินซูสักคำ และไม่มีแม้แต่...

ละอายใจ!

จนกระทั่งทั้งสองคนเดินออกจากห้องตรวจไป

เหวินซูก็ยังไม่สามารถดึงสติออกจากสถานการณ์ที่เลวร้ายนี้ได้อยู่นาน

เพื่อนร่วมงานที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดต่างก็เปิดฉากซุบซิบกันอย่างเผ็ดร้อน

“ตายแล้ว! เดี๋ยวนี้วัยรุ่นพวกนี้เล่นแรงกันจัง”

พยาบาลสาวแววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา “แต่ผู้ชายคนนั้นหล่อจนขาอ่อนจริงๆ ค่ะ ดูแล้วเรื่องบนเตียงก็คงเก่งน่าดู!”

เหวินซูก้มหน้าด้วยความเหม่อลอย ค่อยๆ ถอดถุงมือทางการแพทย์ออกอย่างเงียบๆ “งั้นเหรอ”

พยาบาลสาวไม่ทันสังเกตความผิดปกติ กลับนึกอะไรขึ้นมาได้จึงขยับเข้ามาใกล้แล้วกระซิบถามว่า “จริงสิคะ พี่ซูซู พี่ก็แต่งงานมาหลายปีแล้วนี่คะ? ทำไมไม่เคยได้ยินพี่พูดเรื่องลูกเลยล่ะคะ?”

เหวินซูโยนถุงมือลงถังขยะ “สามีฉันหย่อนสมรรถภาพทางเพศน่ะ กำลังรักษาอยู่”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 100

    คำพูดของเผยจืออวี้ทำให้ทุกคนหันไปมองเซิ่งเจิงโจวเป็นตาเดียวเหวินซูเหลือบมองเผยจืออวี้แวบหนึ่งเธอเข้าใจเจตนาของเผยจืออวี้เขากำลังปกป้องเธอเพื่อไม่ให้เธอตกเป็นเป้าโจมตีของทุกคน และเพื่อไม่ให้เธอเป็นฝ่ายเปิดเผยตัวตนของเซิ่งเจิงโจวต่อหน้าคนหมู่มากจนทำให้เซิ่งเจิงโจวไม่พอใจเขาจึงโยนคำถามกลับไปหาคนต้นเรื่องโดยตรงส่วนเซิ่งเจิงโจวจะตอบอย่างไร...“ผมจำเป็นต้องสนใจเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอครับ?”น้ำเสียงเรียบเฉยของชายหนุ่มปราศจากอารมณ์ใดๆ แต่เมื่อเข้าหูแต่ละคนกลับตีความได้แตกต่างกันไปผู้ชายหลายคนจากภาควิชาเภสัชวิทยามองหน้ากัน พลันเข้าใจได้ในทันที “จริงด้วย ประธานเซิ่งเป็นใครกัน จะไปสนใจคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเองทำไม”แต่เหวินซูเข้าใจดีคำตอบของเซิ่งเจิงโจวเป็นทั้งการปฏิเสธความสัมพันธ์กับเธอ ตัดโอกาสที่เธอจะเปิดโปงซูจื้อเหยา และในอีกนัยหนึ่งก็เหมือนกำลังบอกว่า เขาก็เป็นเขาแบบนี้ ไม่จำเป็นต้องตอบคำถามพรรค์นี้คำพูดของเขาไม่เคยเปิดช่องโหว่ให้ใครจับผิดคำตอบนี้ทำให้หลายคนรู้ว่าเซิ่งเจิงโจวไม่สนใจหัวข้อแบบนี้ จึงเปลี่ยนเรื่องคุยอย่างรู้กาลเทศะจบบทสนทนานี้ในที่สุดเผยจืออวี้มองเหวิน

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 99

    ทีมมหาวิทยาลัยจิงเห็นซูจื้อเหยามาถึงต่างก็หันไปมองด้วยความยินดี “พี่จื้อเหยา ไม่เป็นไรหรอกครับ พวกเราต้องขอบคุณแฟนของพี่ด้วยซ้ำที่เป็นสปอนเซอร์ให้งานนี้”“ใช่แล้ว ถ้าไม่ได้พี่ พวกเราจะได้รางวัลดีงามขนาดนี้ได้ยังไง”“ตอนนี้พี่ไม่ต่างอะไรจากเถ้าแก่เนี้ยของพวกเราแล้ว” ใครบางคนทั้งทอดถอนใจและพูดประจบก็นั่นน่ะสิ?ประธานเซิ่งเป็นสปอนเซอร์ให้ซูจื้อเหยา เท่ากับเป็นทั้งเจ้านายและคนให้ข้าวให้น้ำของพวกเขา ถ้าอย่างนั้นซูจื้อเหยาก็คู่ควรกับคำว่า ‘เถ้าแก่เนี้ย’ เหมือนกัน!ซูจื้อเหยายกมือปิดปากหัวเราะเบาๆ ความยินดีในดวงตาปิดไว้ไม่มิด“ทุกคนพูดเกินไปแล้ว อย่าเกรงใจกันเกินไปเลยค่ะ”เหวินซูเอนพิงพนักเก้าอี้ มองความสัมพันธ์นอกสมรสที่ทุกคนต่างพากันสรรเสริญราวกับตัวเองเป็นคนนอกสายตาเผลอไปหยุดที่เซิ่งเจิงโจวที่คอยปกป้องอยู่ข้างกายและดูแลซูจื้อเหยาไปเสียทุกอย่างรอยยิ้มบางประดับอยู่บนริมฝีปากของชายหนุ่มเขาไม่ได้ปฏิเสธคำว่า “เถ้าแก่เนี้ย” เลยสักคำทุ่มเททั้งหัวใจให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ทั้งสูงส่งและจับตาส่วนเธอที่เป็นคุณนายเซิ่งมาถึงเจ็ดปีกลับไม่ต่างอะไรจากคนไร้ตัวตนอาการปวดประจำเดือนบิดเกร็งในท้อ

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 98

    เหวินซูถึงขั้นไม่มีแก่ใจมาใคร่ครวญว่าทำไมเซิ่งเจิงโจวถึงยังเคยชินกับการนอนร่วมเตียงกับเธอตามประสาคนเป็นสามีภรรยาด้วยซ้ำเธอรู้สึกเพียงว่าภาพในหัวทำให้คลื่นไส้อย่างรุนแรงเธอพลิกตัวแล้วหันไปอาเจียนแห้งๆ ใส่ถังขยะสองสามทีร่างกายของเธอต่อต้านโดยอัตโนมัติ!แค่นึกถึงเรื่องระหว่างเขากับซูจื้อเหยา เธอก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ตอนที่เซิ่งเจิงโจวเดินออกมาก็เห็นภาพนี้พอดีดวงตาสีดำลุ่มลึกไร้ประกายของเขาค่อยๆ เลื่อนมาหยุดที่ท้องน้อยของเธอ “คุณท้อง?”เหวินซูลุกขึ้นนั่ง แก้มยังคงร้อนผ่าว “เปล่า”จะให้บอกหรือไงว่าเป็นกรดไหลย้อนแค่เพราะนึกถึงฉากสืบพันธุ์ของคนน่ะ?เซิ่งเจิงโจวละสายตากลับอย่างเฉยเมย พลางก้มหน้าติดกระดุมข้อมือสีเขียวมรกต “ผมจะช่วยนัดตรวจให้”“...” เหวินซูไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไร เพราะถึงแม้ช่วงนี้พวกเขาจะกำลังหย่ากัน แต่ก่อนหน้านั้นก็ยังมีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากันอยู่ดังนั้นที่เซิ่งเจิงโจวสงสัยก็ไม่ใช่เรื่องแปลก“ฉันเป็นหมอ หรือคุณเป็นหมอกันแน่? วางใจเถอะค่ะ” เธอลุกขึ้นสบตากับเขา ลักยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก พร้อมยิ้มปลอบใจให้เขา “เราสองคนไม่มีลูกด้วยกันหรอก”ดังนั้นเซิ่งเจิงโจ

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 97

    เซิ่งเจิงโจวนั่งลงบนโซฟาหนังพลางเหลือบมองกระเป๋าเดินทางที่วางอยู่บนพรม “คุณมาทำอะไรล่ะ?”“มาลงพื้นที่ตรวจสอบแหล่งผลิตสมุนไพร” เหวินซูเม้มริมฝีปากแน่นเขาเงยขนตายาวขึ้นเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มบาง “ในเมื่อเป็นเรื่องงาน ผมหลอกคุณตรงไหน?”“...”เหวินซูพูดไม่ออกแม้เธอกับเซิ่งเจิงโจวแทบไม่เคยทะเลาะกัน แต่เธอรู้มาตลอดว่าฝีปากของเขารับมือได้ยากที่สุดแล้ว เวลาเอาจริงขึ้นมาก็พูดจนอีกฝ่ายเถียงไม่ออกเธอไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าทำไมเซิ่งเจิงโจวจึงต้องการให้เธอมาฉลองปีใหม่กับตระกูลเซิ่งที่นี่ให้ได้ความสัมพันธ์ของพวกเขาสามีภรรยาดีถึงขั้นต้องตัวติดกันตลอดเวลาเลยหรือ?การแสดงละครแบบนี้เกินความจำเป็นเกินไป“แล้วคืนนี้คุณจะนอนที่ไหน?” ช่วงสองวันนี้เหวินซูมีประจำเดือน อาการปวดท้องทำให้เธอไม่มีแรงจะเถียงกับเขาจึงอดจะถามไม่ได้เซิ่งเจิงโจวก้มหน้าตอบข้อความในโทรศัพท์ ขณะมองหน้าจอ รอยยิ้มบางๆ ก็ผุดขึ้นตรงมุมปากจากนั้นเขาจึงเงยหน้ามองเธออีกครั้งด้วยสีหน้าผ่อนคลาย “คุณคิดว่าผมควรนอนที่ไหนล่ะ”เขาถามออกมาอย่างสบายๆราวกับจะแฝงการเสียดสีอยู่น้อยๆแน่นอนว่าเหวินซูสังเกตเห็นว่าเขาอารมณ์ดีเพราะกำลังคุยกับคน

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 96

    โชคดีที่ซูจื้อเหยาไม่ได้ถือสาหาความกับเหวินซูไม่อย่างนั้นด้วยอิทธิพลของซูจื้อเหยาบนโลกออนไลน์ เหวินซูคงถูกชาวเน็ตรุมโจมตีจนเงยหน้าไม่ขึ้นเลยทีเดียวเขาอาจเคยประทับใจเหวินซูตั้งแต่แรกเห็นแต่ตอนนี้...เขาจะไม่มีวันถูกผู้หญิงคนนี้หลอกได้อีกเป็นอันขาด!......เมื่อกลับถึงเฮ่อจื้อ เหวินซูก็ไปหมกตัวอยู่ในห้องทดลองเพื่อวิเคราะห์ยาพยายามไม่ปล่อยให้ตัวเองฟุ้งซ่านห้องทดลองร่วมนี้สร้างขึ้นจากความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยจิง เธอเป็นผู้ควบคุมทิศทางหลักของทีมในฐานะหัวหน้าโครงการ ความรับผิดชอบจึงหนักอึ้งไม่เพียงต้องดูแลการพัฒนายา ควบคุมความคืบหน้า ประเมินความเสี่ยงของแผนงาน แต่ยังต้องประสานงานกับฝ่ายทดลองทางคลินิกและการขึ้นทะเบียนยาอีกด้วยงานมากพอที่จะทำให้เธอไม่มีเวลาปล่อยให้เรื่องของเซิ่งเจิงโจวมากระทบความรู้สึกตั้งแต่เธอปฏิเสธคำชวนไปฉลองปีใหม่กับครอบครัวตระกูลเซิ่งที่มณฑลทางใต้ของเซิ่งเจิงโจว เขาก็ไม่เคยติดต่อเธอมาอีกเลยแต่เหวินซูยังคงครุ่นคิดอยู่ตลอดว่าจะเอาสินเจ้าสาวของคุณยายกลับคืนมาได้อย่างไรเมื่อใกล้ถึงช่วงปีใหม่ บริษัทต่างๆ ก็ทยอยปิดทำการเดิมทีเหวินซูตั้งใจจะไปฉลองปีใหม

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 95

    ภายในพิพิธภัณฑ์มีคนเดินไปมาขวักไขว่เซิ่งเจิงโจวซื้อเสร็จก็เดินลงไปชั้นล่างเหวินซูวิ่งตามไปโดยแทบไม่ต้องคิด“เซิ่งเจิงโจว เดี๋ยวก่อน”เหวินซูย่ำรองเท้าส้นสูงไล่ตามฝีเท้าที่รวดเร็วจนแทบตามไม่ทันของเซิ่งเจิงโจวเซิ่งเจิงโจวหันกลับมาจากเชิงบันไดรถจอดรออยู่ตรงหน้าเขาแล้ว ฉินฮั่วลงจากรถมาเปิดประตูให้เหวินซูไม่เห็นเงาของซูจื้อเหยา และไม่มีเวลาจะสนใจ เธอจ้องดวงตาลุ่มลึกของชายหนุ่มเขม็ง “ของโบราณชิ้นนั้นเป็นของตระกูลเหวิน เป็นสินเจ้าสาวของคุณยายฉัน”“อืม แล้วไง?”อารมณ์ของเซิ่งเจิงโจวไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อยเธอมองออกว่า เขาไม่ได้รู้สึกเลยว่าการยกสินเจ้าสาวของคุณยายให้ซูจื้อเหยาจะมีปัญหาอะไรความรู้สึกว่าเป็นเรื่องสมควรนั้นทิ่มแทงเข้าไปในอกของเหวินซูอย่างรุนแรงเธออยากอาละวาดด่าทอเขาวูบหนึ่ง แต่สายตาเย็นชาของเซิ่งเจิงโจวกลับกลายเป็นคมมีดที่ดึงสติเธอไว้“จะเป็นอะไรก็ได้ ต่อให้คุณจะเด็ดดาวเด็ดเดือนมาให้ซูจื้อเหยาก็ไม่เกี่ยวกับฉัน แต่ของของตระกูลเหวิน ฉันยอมไม่ได้จริงๆ ” เธอสูดหายใจลึก พยายามปรับน้ำเสียงให้อ่อนลง “เซิ่งเจิงโจว ฉันไม่เคยขออะไรจากคุณเลย มีแค่ครั้งนี้...”เห็นได้ชัด

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 5

    เพื่อนสนิทอีกคนข้างๆ ชื่อลู่เฟยก็ถามยิ้มๆ ว่า “จริงด้วย ทำไมทำหน้าทำตาแบบนั้นล่ะ?”หลังจากอวี้เหยี่ยนเหวยนั่งลง เขามองไปทางซูจื้อเหยาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม หญิงสาวดูสง่างามเป็นธรรมชาติ ทั้งยังรู้จักกาลเทศะในการคบหากับพวกเขาเสมอมา เป็นคนที่วางตัวได้ไร้ที่ติ แต่กลับถูกเหวินซูเอาไปนินทาว่าร้ายลับหลังแ

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 4

    เวลานี้เซิ่งเจิงโจวอนุญาตกลายๆ ให้ขนข้าวของของซูจื้อเหยาเข้ามา เป็นการเปิดเผยให้ทุกคนได้เห็นถึงความน่าสมเพชและความล้มเหลวของเธอในฐานะคุณนายเซิ่งอย่างไม่คิดจะหลบซ่อนแต่ต่อให้เธอจะหย่ากับเซิ่งเจิงโจวและต่อให้เซิ่งเจิงโจวจะร้อนรนอยากจะให้สถานะกับซูจื้อเหยาซึ่งเป็นอดีตว่าที่น้องสะใภ้ขนาดไหน เธอก็จะไ

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 3

    หลังจากแต่งงาน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ได้ราบรื่นตั้งแต่ต้นเซิ่งเจิงโจวแทบจะไม่กลับบ้าน เดือนหนึ่งจะมีกิจกรรมทางเพศระหว่างสามีภรรยาสักสองครั้งก็นับว่าเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยแล้วไม่ต้องพูดถึงเรื่องการพูดคุยสื่อสารในชีวิตประจำวันเลยทว่าในช่วงปลายปีแรกหลังแต่งงาน เซิ่งเจิงโจวต้องเดินทางไปประจำที่สาข

  • ภรรยาประธานจอมเย็นชาหอบลูกหนีรัก   บทที่ 2

    พยาบาลสาวชะงักกึก สีหน้าเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วนไม่นึกเลยว่าเหวินซูจะแฉความลับของสามีตัวเองได้หน้าตาเฉยขนาดนี้แถมยังรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นเรื่องจริงไม่อย่างนั้นจะมีใครที่แต่งงานกันมาเจ็ดปีแล้วยังไม่มีลูกกันล่ะ?ถึงขนาดทำให้สายตาที่มองเหวินซูดูเห็นอกเห็นใจมากขึ้นไปอีกเหวินซูไม่ได้บอกความจร

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status