มงกุฎกล้วยไม้ 7/1

...บ่ายวันนี้ที่ห้องทำงานบนตึกสูงชั้นบนสุดของโรงแรมใหญ่แห่งหนึ่งกลางเมืองเชียงใหม่ ที่นี่เป็นอีกหนึ่งธุรกิจฟอกเงินของพ่อเลี้ยงทรงพล ขณะนี้กำลังมีการพูดคุยกันถึงเรื่องงานที่เคยทำมาแล้วหลายครั้ง นั่นคือการกำจัดตัดตอนกับบุคคลที่ทำงานพลาดจนทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจจับกุมการลักลอบขนส่งยาเสพติดได้

...แล้วครั้งนี้พ่อเลี้ยงทรงพลจะตัดตอนใครเพื่อไม่ให้ตำรวจสาวมาถึงต้นทางของยานรกเหล่านั้น

“ที่จริงอั๊วะก็ไม่อยากจะใจดำหรอกนะ แต่ดูทรงแล้วถ้าจะยาวว่ะเดี๋ยวก็จะมีนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่คนนั้นคนนี้เรียกไปพบ อั๊วะรำคาญว่ะเงินที่จ่ายไปก็มากมายก่ายกองแต่มันเสียเวลาที่ต้องแกล้งทำเป็นไปเข้าพบทั้งที่รู้อยู่ว่าไม่เกิดประโยชน์อะไร น่าเบื่อเว้ย!! เอาล่ะก็ตามนั้นแหละ ไปวางแผนหานักโทษหญิงจัดการมันเสียจะได้จบๆ เฮ่ออออ!!! จะว่าไปก็ไม่อยากให้ถึงตายหรอกนะ เพราะตอนอยู่ด้วยกันก็ปรนนิบัติอั๊วะอย่างดีทุกอย่าง”

...พ่อเลี้ยงทรงพลสาธยายด้วยความหงุดหงิดให้ลูกน้องที่นั่งคุยอยู่ด้วยกันอีกสามคนฟัง

“อย่าเชียวนะครับพ่อเลี้ยง เราเจองูเห่าที่แว้งฉกมานับไม่ถ้วนแล้ว ถ้าพ่อเลี้ยงใจอ่อนแบบนี้เดี๋ยวเรื่องจะยิ่งใหญ่และยาวจนปวดหัวนะผมว่า”

...หนึ่งในสามแสดงความคิดเห็นออกมา

...พ่อเลี้ยงทรงพลนั่งครุ่นคิดไม่ถึงยี่สิบวินาทีก็ตัดสินใจเด็ดขาด

“เอา!!! งั้นก็จัดการตามนั้น!! ปิดปากมันซะก่อนความยุ่งยากจะตามมา พวกเอ็งไปจัดการให้เรียบร้อยล่ะ ไปๆ!! ออกไปได้แล้ว อั๊วะจะพักสายตาสักงีบ”

...จบคำสั่งของพ่อเลี้ยงลูกน้องก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องไป พ่อเลี้ยงทรงพลเดินไปยังเตียงใหญ่หนานุ่มที่วางไว้นอนเล่นพักผ่อน สีหน้าโหดเหี้ยมนั้นปราศจากสำนึกใดๆ ทั้งสิ้น

.....................

...โอมโทรติดต่อทนายความซึ่งเป็นพี่ชายของเทพเพื่อนสนิทและคุยนัดแนะวันเวลาที่จะพาคุณทนายและผู้ช่วยเฉพาะกิจคือนายพลตฤณที่จะเดินทางมาจากกรุงเทพเพื่อพบกับออมพี่สาวของเขาซึ่งอยู่ในเรือนจำเพื่อคุยข้อมูลสำคัญที่จะเป็นเบาะแสนำไปสู่การทลายแก๊งค้ายาเสพติดรังใหญ่ในอีกไม่ช้า

...ถึงอย่างนั้นโอมก็ยังไม่มั่นใจว่าสิ่งที่พี่สาวเขาจะบอกออกมาสามารถทำลายพ่อเลี้ยงทรงพลได้หรือไม่ แม้เขาจะไปใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาอยู่เมืองนอกก็ใช่ว่าจะไม่รับรู้ข่าวสารที่บ้านเกิดเสียเลยและเพราะเคยได้ยินข่าวมีคนถูกฆ่าตัดตอนเพราะเรื่องยาเสพติดมานักต่อนักแล้ว จุดนี้ทำให้โอมหวั่นๆ ว่าจะเกิดอันตรายกับพี่สาวของตัวเอง

...คำพูดของเพื่อนสนิทบอกว่าพี่ชายที่เป็นทนายความค่อนข้างเลือกงาน และเพราะมีชื่อเสียงด้านการว่าความให้กับคนที่มักตกเป็นเหยื่อหรือไม่สมควรได้รับโทษได้รับความยุติธรรม จึงถือว่าเป็นทนายความที่โด่งดังเรื่องเรียกร้องสิทธิให้กับคนที่ต้องตกเป็นจำเลยทั้งที่ไม่มีความผิดโอมจึงฝากความหวังไว้กับทนายความพี่ชายของเพื่อนในการจะทำให้พี่สาวหลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์นั้นเสีย

....................

“ป๊าจะขึ้นไปเชียงใหม่เพื่อเก็บข้อมูลของผู้มีอิทธิพลรายหนึ่งซึ่งทำธุรกิจทั้งเถื่อนและไม่เถื่อนมากมายเพื่อฟอกเงิน รวมถึงยาเสพติดด้วยแล้วป๊าจะขอเข้าพบกับท่านผู้บังคับบัญชาการตำรวจแห่งชาติด้วยเพื่อปรึกษาหาทางจับกุมคนคนนี้ให้ได้ คิดว่าลูกสาวป๊าคงจะได้โชว์ฝีมือครั้งนี้แหละ ช่วงนี้ก็พักผ่อนฟื้นฟูร่างกายให้เต็มที่ พร้อมเมื่อไหร่ป๊าจะเดินเรื่องโดยตรงกับท่านให้เบลกับทีมไปเก็บกวาดพวกหนักแผ่นดินพวกนี้กันนะ”

...นายพลตฤณนั่งคุยกับลูกสาวตรงโต๊ะนั่งเล่นหลังบ้าน และเพราะเรื่องนี้เกี่ยวกับยาเสพติดด้วยจึงทำให้เบญรดาถึงกับหูผึ่งเพราะเหมือนเป็นการสะกิดแผลที่อยู่ในใจมาตลอด

...เบญรดาพยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่ผู้เป็นพ่อพูดแล้วทอดสายตามองไปเรื่อยเปื่อยจนสะดุดเข้ากับสิ่งหนึ่ง

“เอ๊ะกล้วยไม้นี่พันธุ์อะไรเหรอป๊าทำไมสีสดสวยงามขนาดนี้ พี่วิทไปเอามาจากไหนเหรอคะ!!”

...เบลเปลี่ยนประเด็นทันทีเมื่อเห็นว่าดอกกล้วยไม้ที่เห็นตั้งแต่วันกลับมาถึงบ้านยังคงแข่งกันอวดสีสันและไม่มีทีท่าจะเหี่ยวเฉาเลย

“อ๋อนี่น่ะเหรอ!! เป็นกล้วยไม้ที่เจ้าของฟาร์มที่เชียงใหม่เขาทดลองเพาะพันธุ์ใหม่น่ะและเลี้ยงดูเองจนสุดท้ายได้เป็นผลงานที่สวยมากและเขากำลังจะส่งกล้วยไม้ชนิดนี้ให้กับบริษัทตาวิทเพื่อส่งขายนอกอีกทีน่ะ”

...นายพลอธิบายให้ลูกสาวฟังพร้อมมองดอกกล้วยไม้อย่างชื่นชอบ

...สายตาเบญรดายังคงจ้องมองดอกกล้วยไม้หลากสีสันเหล่านั้น วันแรกที่มาถึงได้มองแค่ผ่านๆ เพราะมัวดีใจกับการได้กลับมา แต่ตอนนี้เมื่อได้มองอย่างพินิจก็ยิ่งเห็นความงดงามและเสน่ห์ในตัวของมัน กระถางละหนึ่งสี แต่ละสีมีกลีบดอกใหญ่หนาทนทานเมื่อนำมาแขวนเรียงรายใกล้ๆ กันทั้งสีแดง สีส้ม สีเหลือง สีชมพู สีม่วงเข้มและม่วงอ่อน และสีขาว ก็ยิ่งทำให้เห็นความสวยที่น่าเกรงขามทีเดียว

“เก่งจังค่ะป๊า!! ตั้งแต่เกิดมาหนูไม่เคยเห็นกล้วยไม้สวยแปลกตาขนาดนี้ คนที่เพาะพันธุ์ออกมาได้นี่ต้องฝีมือเลยนะป๊า”

“หึ หึ!! คุณโอมเขาเก่งมากเรื่องกล้วยไม้ วันที่เขาเอากล้วยไม้เหล่านี้มาให้นะเราเชิญเขาทานข้าวที่นี่ด้วย ป๊าเห็นแล้วรู้สึกถูกชะตากับพ่อหนุ่มคนนี้ทีเดียวทั้งเก่ง ดูดี อ่อนน้อมถ่อมตนพูดจาสุภาพน่าฟังแต่น่าเห็นใจเรื่องพี่สาวนี่แหละ”

...นายพลตฤณพูดถึงโอมเจ้าของกล้วยไม้ให้เบลฟังและทำให้ต้องวกเข้าเรื่องงานจนได้เพราะคนเพาะกล้วยไม้เป็นน้องชายของคนที่นายพลกำลังจะเดินทางไปรวบรวมข้อมูลของเจ้าพ่อค้ายาเสพติดในอีกห้าวันข้างหน้า

...เบญรดามองหน้าผู้เป็นพ่ออย่างสงสัยและใช้สายตาตั้งคำถาม

...นายพลจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ลูกสาวฟังจนเบญรดาเข้าใจและรับรู้ที่มาที่ไปของเรื่องทั้งหมดว่าเป็นอย่างไร

...สายตาที่แน่วแน่และสุขุมของเบญรดายังคงจ้องมองดอกกล้วยไม้ไม่กระพริบ ในหัวสมองตอนนี้มีแผนงานให้ขบคิดแต่มันจะถูกขบคิดและวางแผนอย่างรอบคอบก็ต้องหลังจากผู้เป็นพ่อได้ข้อมูลบุคคลนั้นมาแล้ว

“คุณเบลคะคุณผู้หญิงเรียกแล้วค่ะ!!”

...เสียงน้าพรแม่บ้านร้องบอกมาเบาๆ จากด้านหลัง

...เบญรดาจึงขอตัวกับผู้เป็นพ่อแล้วเข้าบ้านไปหาผู้เป็นแม่ซึ่งเตรียมคอร์สฟื้นฟูร่างกายตามที่ผู้เป็นแม่ขอร้องไว้เพราะทนไม่ไหวที่เห็นลูกสาวพารูปร่างขี้ริ้วกลับมาฝาก เลยมีการขอร้องให้ฟื้นฟูผิวพรรณกันยกใหญ่และเบญรดาก็ไม่กล้าขัดใจผู้เป็นแม่เพราะเข้าใจดีถึงความหวังดีและความรักที่ผู้เป็นแม่มอบให้

“เรื่องหน้าที่การงานม๊าจะไม่ขัด แต่ขอเถอะเรื่องผู้หญิงๆ น่ะให้ม๊าได้ทำให้ลูกสาวของม๊าเป็นเด็กสาวน่ารักเหมือนเดิมได้ไหม!! แล้วปีหน้าจะเข้าเบญจเพสแล้วยังไงก็ต้องระวังตัวให้มากๆ เพราะม๊าถือและเชื่อเรื่องพวกนี้ และให้จำไว้ว่าจะทำอะไรก็แล้วแต่ต้องรอบคอบให้มากที่สุดเพราะถ้าเบลเป็นอะไรไปม๊าจะฆ่าตัวตายตามนะเออ...บอกไว้ก่อน!!”

...คำพูดทีเล่นทีจริงของผู้เป็นแม่ตรึงเข้าไปในหัวใจขณะเธอกำลังเดินขึ้นไปยังห้องนอนเพื่อเตรียมตัวเป็นตุ๊กตาให้น้าพรได้ขัดสีฉวีวรรณต่อไป

....................