มนต์เสน่หาซาตานเถื่อน

มนต์เสน่หาซาตานเถื่อน

last updateآخر تحديث : 2024-11-09
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
62فصول
1.7Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

เธอคือน้องสาวของคนที่ลักพาตัวคนรักของเขาไปให้ศัตรูทำลายจนคนรักของเขาต้องฆ่าตัวตายเพื่อปกป้องศักดิ์ศักดิ์ศรีของตนเอง และเธอจะต้องได้รับโทษทัณฑ์อันเร่าร้อนจากเขา... แต่เธอก็คือแม่มดที่มีมนตราร้ายกาจ ที่ร่ายมนต์เสน่หาให้เขาหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น เขาจะต้องเกลียดเธอ เขาจะต้องไม่รักเธอ...แต่เขาจะต้านทานมนต์เสน่ห์ของเธอได้อย่างไร ในเมื่อเขารักเธอไปแล้วทั้งหัวใจ

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ

บทนำ

           

ร่างเล็กทว่าอวบอิ่มได้สัดส่วนส่ายพลิ้วอยู่ใต้ร่างแกร่งซึ่งเปลือยเปล่าไม่แพ้กันด้วยความเสียวซ่านรัญจวนจากฤทธิ์ลิ้นร้ายของชายหนุ่มผู้ซึ่งกำลังจะเป็นเจ้าบ่าวของเธอในอีกไม่กี่วันข้างหน้า หนูเล็ก หรือ ชลิตา หลับตาพริ้มบิดกายเปลือยเปล่าหลบสายตาคมอย่างเอียงอายเมื่อเขาละลิ้นร้อนจากยอดอกสีหวานมามองใบหน้าแดงก่ำของเธอด้วยประกายตาพราวพรายของเขา ก่อนจะวกลงไปไล้เลียลิ้นร้อนตามผิวกายขาวละเอียดอ่อนของเธอจนถึงกึ่งกลางกายสาวก่อนจะละเลิงลิ้นร้อนลงบนกลีบดอกไม้สดฉ่ำที่มีเขาเพียงคนเดียวที่ดื่มกินหยาดน้ำหวานหอมละมุนลิ้นนี้แต่เพียงผู้เดียว ...

พี่โดม อัครวัฒน์ ดีแลนด์ หรือ คุณโดมแห่งดีแลนด์แอร์ไลน์ หนุ่มหล่อไฮโซวัยสามสิบเอ็ดเจ้าของสายการบินกระดับโลกผู้โด่งดังด้วยเสน่ห์อันล้นเหลือทั้งยังร่ำรวยมหาศาล เขาเพียบพร้อมและเป็นที่หมายปองของสาวๆ ครึ่งค่อนโลก แต่หญิงสาวผู้โชคดีกลับเป็นเธอและตอนนี้เขาก็ทำให้เธอต้องทรมานเพราะเพลิงเสน่หาจากปลายลิ้นร้อนของเขาจนร่างสาวแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่สุดท้ายเธอก็เหาะเหินไปบนอากาศร้อนระอุแต่ก็หนาวสะท้านละลิ่วลอยไปยังดินแดนงดงามของเกมสวาทที่เขาเป็นผู้ปรนเปรอจนเธอสุขสมทุกครั้งคราไป...

“พี่โดมพอแล้วค่ะ หนูเล็กไม่ให้พี่โดมจูบอีกแล้วนะคะจนกว่าเราจะแต่งงานกัน...”

ชลิตายกมือป้องปิดอกอวบจากสายตาร้อนแรงแล้วพลิกกายหนีมือร้อนผ่าวของเขาที่ทำท่าว่าจะรุกไล่โลมเล้าเธอให้หลงเตลิดไปกับจุมพิตของเขาอีกครั้ง หญิงสาวเง้างอดรีบคว้าหมอนใบใหญ่มาปกปิดร่างเปลือยเปล่าจากสายตาคม เมื่อชายหนุ่มดึงผ้าห่มโยนทิ้งไปข้างเตียงเหมือนกลั่นแกล้งเสียอย่างนั้น....

“โธ่... ก็พี่โดมคิดถึงหนูเล็กนี่นา... ไปทำงานตั้งหลายวันคิดถึงจะแย่แล้วจนแทบจะลงแดงแล้วครับที่รัก...”

“คนหื่น... พูดจาน่าเกลียด...” หญิงสาวกล่าวหน้าแดงแต่ก็อดเห็นใจเขาไม่ได้ช่วงนี้พี่โดมของเธอเดินทางไปมาระหว่างประเทศบ่อยๆ ทั้งที่ใกล้วันแต่งงานของเขากับเธอแล้ว แต่เธอก็เข้าใจว่ามันคืองาน อัครวัฒน์รีบเคลียร์งานทุกอย่างจนลงตัวเพื่อเตรียมตัวเข้าสู่ประตูวิวาห์อันหรูเริดอลังการกับเธอ แค่คิดชลิตาก็ภูมิใจแล้ว...

เธอเป็นเพียงเด็กกำพร้าคนหนึ่งที่โชคดีได้รับการอุปการะจากคุณลุงคุณป้าที่ร่ำรวยมีหน้ามีตาในสังคมและท่านทั้งสองก็ไม่มีลูกจึงขอเธอมาเลี้ยงเป็นลูกของท่านตั้งแต่แบเบาะ ดังนั้นเด็กบ้านนอกจนๆ ซึ่งมีพ่อแม่ที่หาเช้ากินค่ำที่ไม่อาจจะเลี้ยงดูเธอได้ดีจึงยกให้เธอเป็นลูกบุญธรรมของ คุณวิลสัน กับคุณพิสมัย ซึ่งนับได้ว่าเป็นมหาเศรษฐีระดับโลกคนหนึ่ง

               ชลิตาจึงมีชีวิตและอนาคตที่สดใสกว่าพี่น้องคนอื่นๆ อีกทั้งเธอเองก็รักดีมาตั้งแต่เด็กๆ ไม่เคยทำตัวเหลวไหลและไม่เคยทำให้ท่านทั้งสองผิดหวังทั้งเรื่องผลการเรียน เรื่องความสามารถด้านกีฬาหรือการทำงาน ชลิตาจึงเป็นที่รักดังแก้วตาดวงใจของคุณวิลสันกับคุณพิสมัยรวมไปถึงทุกคนในครอบครัวของเธอ เพราะคุณพิสมัยซึ่งเป็นป้าของเธอนั้นไม่เคยลืมว่าตนเองนั้นก็เคยเป็นเพียงสาวชาวบ้านแสนธรรมดามาก่อน จึงไม่คิดทอดทิ้งญาติๆ ที่ยังคงมีอยู่ที่เป็นคนรักดีเอาการเอางานและไม่เคยปิดบังความจริงที่ว่าเธอไม่ใช่ลูกที่แท้จริงของท่าน ความรักดีของชลิตายังพลอยทำให้บรรดาพ่อแม่ที่แท้จริงกับพี่ๆ น้องๆ ของเธอสุขสบายไปด้วยซึ่งทุกคนก็มีอนาคตที่ดีและสดใสไม่ต่างกัน...

อัครวัฒน์กับชลิตาเจอกันบ่อยๆ เพราะต้องร่วมงานกันทั้งในส่วนของธุรกิจของคุณลุงคุณป้าของชลิตาและทั้งเรื่องส่วนตัวเพราะชลิตาเป็นเพื่อนสนิทของ บารนี ซึ่งเป็นภรรยาของ อัคนี พี่ชายคนรองของเขา แต่เขากับเธอก็ไม่ค่อยกินเส้นกันนักเพราะเขาต่างก็ชอบพูดจากวนโทสะกันและคอยแหย่เย้าชิงไหวชิงพริบกันอยู่เสมอ แต่นั่นก็เป็นเหมือนการผูกเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเธอจนแยกไม่ออกและกว่าจะรู้ตัวว่ารักกันก็เกือบแย่...

แต่ในที่สุดพวกเขาก็ตกลงหมั้นหมายกันท่ามกลางความยินดีของทั้งสองตระกูลเมื่อกลางปีที่แล้วและจะแต่งงานกันในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ แต่ว่าที่เจ้าบ่าวก็มักขโมยตัวว่าที่เจ้าสาวมาสอนงานซ้อมคิวเข้าหออยู่เรื่อยๆ จนเธอแทบขาดทุนป่นปี้แม้เธอจะยังคงความบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่ก็ตามที...

“ก็คนมันรัก คนมันคิดถึงนี่ครับใครจะอดใจไหว ว่าที่เจ้าสาวก็ทั้งขาว ทั้งอวบอิ่มน่ากอดน่า... ขนาดนี้...”

“กรี๊ด พี่โดมน่ะ คนบ้า...”

เขาเว้นวรรคอย่างมีเลศนัยก่อนจะลุกขึ้นทั้งกายเปลือยเปล่าไปคว้าเสื้อคลุมมาสวมต่อหน้าเธอ หญิงสาวหน้าแดงก่ำจนอยากหาอะไรมาทุ่มหัวคนตัวโตนัก ท่าทางของเธอทำให้เขาหัวเราะอย่างเอ็นดูก่อนจะเดินมาใกล้ๆ แล้วก้มลงจุ๊บแก้มนวลแดงก่ำของว่าที่เจ้าสาวคนสวยแรงๆ อย่างมันเขี้ยว...

“เอาล่ะคนสวยหากไม่อยากโดนพี่โดมพาเข้าหอก่อนแต่งจริงๆ ก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้วครับ”

“พี่โดมสุดหล่อก็หยิบเสื้อคลุมให้หนูเล็กหน่อยสิคะ นะคะ...” หญิงสาวออดอ้อนเมื่อเสื้อคลุมมันอยู่เกินเอื้อม...

 “พี่ว่าหนูเล็กจะขี้เกียจไปแล้วนะ เป็นผู้หญิงขี้เกียจไม่ดีนะ เดี๋ยวว่าที่สามีพาทำอย่างอื่นแทนน้า...”

ชายหนุ่มกล่าวล้อเธอทั้งที่รู้ว่าคนอย่างชลิตานั้นเป็นหญิงสาวยุคใหม่ที่ทำงานได้หลากหลายและเก่งเทียบเท่าผู้ชายคนหนึ่งเลยทีเดียวและเธอก็เป็นคนที่เคี่ยวกับทุกๆ งานอย่างน่าทึ่งแต่เธอก็ยังคงความบริสุทธิ์ผุดผ่องไว้ได้อย่างไม่น่าเชื่อนั่นคือสิ่งที่ทำให้เขารักและชื่นชมเธอ

“พี่โดมแกล้งหนูเล็กนี่คะ จะให้หนูเล็กเดินแก้ผ้าหน้าไม่อายเหมือนพี่โดมได้ยังไงกันล่ะ นะคะ นะพี่โดมคนดีพี่โดมสุดหล่อของหนูเล็ก...”

“โอเคๆ เห็นว่าชมกันหรอกนะพี่โดมจะหยิบเสื้อคลุมให้...”

ว่าแล้วอัครวัฒน์ก็เดินไปหยิบเสื้อคลุมสีหวานของเธอมาให้แต่เขากลับยืนห่างจากเตียงกว้างตั้งเป็นวาและกางเสื้อคลุมไว้รอเธอให้เดินไปสวมใส่ต่อหน้าเขาเสียอย่างนั้น ชลิตาหน้างอเมื่อรู้ดีว่าเขาแกล้งเธออีกแล้ว...

“พี่โดม คนบ้า แกล้งหนูเล็กอีกแล้วนะ”

“เอาล่ะ พี่จะนับหนึ่งถึงสิบ หากหนูเล็กไม่มาสวมเสื้อคลุม นั่นแสดงว่าเต็มใจให้พี่พาเข้าหอก่อนแต่งจริงๆ”

“พี่โดม...” 

“เอาล่ะ พี่โดมจะนับแล้วนะ... หนึ่ง สอง...”

“กรี๊ดดด คนบ้า พี่โดมคนทุเรศ...”

ปากก็ว่าเขาปาวๆ แต่สุดท้ายชลิตาก็วิ่งมาสอดแขนใส่เสื้อคลุมที่กางรอรับร่างเปลือยของตนอย่างรวดเร็วเพียงแค่เขานับถึงสามเท่านั้นแต่กระนั้นก็ไม่วายที่แก้มนุ่มจะถูกเขาฉกชิงความหอมไปอีกหนึ่งฟอด ส่วนเจ้าของแก้มก็ได้แต่หน้าแดงก่ำทั้งเขินทั้งโมโหคนชอบเอาเปรียบที่หัวเราะชอบใจกับท่าทางงอนๆ ของเธอ...

อัครวัฒน์หัวเราะชอบใจเมื่อคนตัวเล็กเดินกระแทกส้นเท้าเข้าห้องน้ำไปหลังจากหยิกเขาไปหนึ่งที ใบหน้าหล่อเหลาของหนุ่มหล่อเจ้าเสน่ห์อ่อนโยนน่าหลงใหลซึ่งหากหญิงสาวคนใดมาเห็นใบหน้าและแววตาหวานเชื่อมราวจะกลืนกินสิ่งที่มองก็คงระทดระทวยอยู่แทบเท้าเขา แต่หัวใจของคุณโดมมีเพียงหนูเล็กคนนี้

หญิงสาวผู้โชคดีที่ได้ครอบครองหัวใจรักของเขาเท่านั้น ดังนั้นไม่ว่าก่อนหน้านี้เขาจะได้รับฉายาว่าเป็นเพลย์บอย เป็นคาสโนว่า เป็นซาตานหน้าหยกที่ทำให้หญิงสาวแทบคลั่งตายเพราะเสน่ห์อันเหลือล้นของเขาอย่างไร ตอนนี้เขาละทิ้งมันไปสิ้นกับสิ่งที่เคยทำหรือเป็นมาเพื่อ ชลิตาเพียงคนเดียว...

อัครวัฒน์ยิ้มกับตนเอง ตอนนี้เขากำลังจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนเช่นพี่ๆ ทั้งสอง ที่ต่างก็มีคนรักและแต่งงานมีครอบครัวและมีทายาทตัวน้อยๆ น่ารักน่าชังกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงเขาเท่านั้นที่ยังคงตามหลังพี่ๆ อยู่ แต่เขาสัญญากับตนเองว่าเขาจะต้องตาม พี่เด่น กับ พี่เดียว ของเขาให้ทัน เขาจะมีลูกแฝดสามแค่นี้ก็สามารถจะแซงพี่ๆ ของเขาได้แล้ว และปีหน้าเขาจะมีลูกอีกหนึ่งหรือสองคน... ชายหนุ่มวางแผนครอบครัวของตนอย่างมีความสุข...  

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
62 فصول
บทนำ
บทนำร่างเล็กทว่าอวบอิ่มได้สัดส่วนส่ายพลิ้วอยู่ใต้ร่างแกร่งซึ่งเปลือยเปล่าไม่แพ้กันด้วยความเสียวซ่านรัญจวนจากฤทธิ์ลิ้นร้ายของชายหนุ่มผู้ซึ่งกำลังจะเป็นเจ้าบ่าวของเธอในอีกไม่กี่วันข้างหน้า หนูเล็ก หรือ ชลิตา หลับตาพริ้มบิดกายเปลือยเปล่าหลบสายตาคมอย่างเอียงอายเมื่อเขาละลิ้นร้อนจากยอดอกสีหวานมามองใบหน้าแดงก่ำของเธอด้วยประกายตาพราวพรายของเขา ก่อนจะวกลงไปไล้เลียลิ้นร้อนตามผิวกายขาวละเอียดอ่อนของเธอจนถึงกึ่งกลางกายสาวก่อนจะละเลิงลิ้นร้อนลงบนกลีบดอกไม้สดฉ่ำที่มีเขาเพียงคนเดียวที่ดื่มกินหยาดน้ำหวานหอมละมุนลิ้นนี้แต่เพียงผู้เดียว ...พี่โดม อัครวัฒน์ ดีแลนด์ หรือ คุณโดมแห่งดีแลนด์แอร์ไลน์ หนุ่มหล่อไฮโซวัยสามสิบเอ็ดเจ้าของสายการบินกระดับโลกผู้โด่งดังด้วยเสน่ห์อันล้นเหลือทั้งยังร่ำรวยมหาศาล เขาเพียบพร้อมและเป็นที่หมายปองของสาวๆ ครึ่งค่อนโลก แต่หญิงสาวผู้โชคดีกลับเป็นเธอและตอนนี้เขาก็ทำให้เธอต้องทรมานเพราะเพลิงเสน่หาจากปลายลิ้นร้อนของเขาจนร่างสาวแทบแตกเป็นเสี่ยงๆ แต่สุดท้ายเธอก็เหาะเหินไปบนอากาศร้อนระอุแต่ก็หนาวสะท้านละลิ่วลอยไปยังดินแดนงดงามของเกมสวาทที่เขาเป็นผู้ปรนเปรอจนเธอสุขสมทุกครั้งคราไป..
اقرأ المزيد
บทที่ 1 
บทที่ 1 “ให้พี่ไปส่งดีกว่าไหมครับ ผู้หญิงเดินทางคนเดียวได้ยังไงมันอันตรายนะ...” อัครวัฒน์เดินตามมาคลอเคลียคู่หมั้นสาวเมื่อช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกันสิ้นสุดลงวันนี้ทั้งวันเขากับเธอควงคู่กันไปมอบการ์ดเชิญตามบ้านของเพื่อนสนิทจนครบหมดทุกคน ก่อนจะถึงเวลาที่เธอจะต้องไปดูชุดเจ้าสาวกับเพื่อนรัก ความจริงเขาอยากจะไปกับเธอด้วยเพราะรู้สึกแปลกๆ ในใจอย่างไรไม่รู้ แต่ก็รู้ดีว่าชลิตานั้นดื้อดึงและมีความเป็นตัวของตัวเองสูงหากเธอคิดจะทำอะไรเธอจะต้องตั้งใจทำอย่างนั้นซึ่งข้อนี้เขาเข้าใจดีและยอมรับได้เพราะคนที่จะเคียงข้างเขาก็จะต้องเป็นผู้หญิงแบบเธอนี่ล่ะ... “พี่โดมทำงานไปเถอะค่ะ นี่มันเพิ่งสี่โมงเย็นเองนะคะไม่ใช่สี่ทุ่ม หนูเล็กโตแล้วกลับบ้านเองได้ค่ะ ทำงานดีๆ ล่ะ แล้วก็เอาของชำร่วยไปจัดการให้เรียบร้อยด้วย แล้วหนูเล็กก็ไปดูชุดเจ้าสาวกับบีค่ะไม่ได้ไปคนเดียวเสียหน่อย”“ครับๆ พี่โดมผิดเองที่ห่วงว่าที่คุณเมียมากไป”“พี่โดมน่ะ พูดน่าเกลียดจัง...”หญิงสาวเอียงอายแล้วเดินไปขึ้นรถของตัวเองหน้าแดงก่ำแต่ก็หันมาโบกมือให้คู่หมั้นหนุ่มอย่างสดใส อัครวัฒน์โบกมือตอบด้วยรอยยิ้มละลายหัวใจที่แม้ว่าเขากำลังจะแต่งานแ
اقرأ المزيد
บทที่ 2
บทที่ 2 “แต่พวกพี่เป็นหนักกว่านี้เพราะเมียหนี เมียเชิดใส่ น่ะสิ เลยไม่เข้าใจว่าการที่เมียเต็มใจจะแต่งงานงานด้วยเป็นแบบไหน อย่างว่าล่ะนะ เสน่ห์ของคนเรามันต่างกัน ผมน่ะแต่งงานกันด้วยความรักที่เปิดเผยจริงใจไม่ขี้เก๊ก ไม่เหมือนพี่ๆ หรอก ท่ามากเรื่องเยอะจนเมียพากันหอบลูกหนีเดือนร้อนงอนง้อกันอุตลุด”“ไอ้โดม พูดแบบนี้หาเรื่องนี่หว่า ไอ้นี่มันปีนเกลียวพี่ แบบนี้ต้องโดนนน...” ว่าแล้วสามพี่น้องแห่งดีแลนด์ที่ความหล่อเหลาแข็งแกร่งไม่เป็นรองกันก็พากันวิ่งไล่จับเหมือนเด็กชายวัยเก้าขวบสิบขวบมากกว่าชายหนุ่มที่อายุอานามก็ต่างเลยเลขสามกันมาแล้วหลายปีทั้งนั้น...“ดูเอาเถอะ เล่นกันเป็นเด็กๆ” ยอดรัก ภรรยาของอัคราซึ่งกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกได้แปดเดือนแล้วกล่าวยิ้มๆ กับบารนีภรรยาของอัคนีซึ่งจูงลูกน้อยคนที่สอง น้องนาเดีย หรือ หนูเดีย วัยสามขวบออกมาเยี่ยมหน้ามองบรรดาสามีที่รัก“ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ พวกไม่รู้จักโต” สองสาวหัวเราะให้กัน หนูน้อยนาเดียนึกสนุกที่เห็นคุณพ่อ คุณลุงและคุณอาเล่นสนุกกันอยู่บนสนามหญ้าก็สะบัดมือเล็กๆ ออกจากอุ้งมือคุณแม่คนสวยแล้ววิ่งตื๋อไปร่วมวงด้วย นี่ถ้าหาก พี่บูม พี่ชายของเธออยู่ก็
اقرأ المزيد
บทที่ 3 
บทที่ 3 เปลือกตาบางค่อยๆ ขยับยุกยิกเมื่อฤทธิ์ยาที่เธอได้รับเริ่มหมดไปก่อนที่มันจะเบิกกว้างอย่างตกใจ หญิงสาวผุดลุกขึ้นนั่งทันทีด้วยความตื่นตระหนก แล้วก้มลงสำรวจตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อเธอยังไม่ได้รับอันตรายหรือถูกล่วงเกินใดๆ แต่ เธอก็ไม่ได้รู้สึกปลอดภัยสักนิด เมื่อรู้สึกถึงสายตาของใครสักคนมองมาที่ตน ขนอ่อนในกายของเธอลุกชันเมื่อเห็นใบหน้าของคนที่เธอรู้สึกว่าเขากำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาหื่นกระหาย...“คุ คุณ เนวิน...” ชื่อที่หลุดออกมาจากริมฝีปากแห้งผากนั้นเบาราวกระซิบ...“ขอบคุณครับ แหม.. ดีใจจังที่คุณหนูเล็กอุตส่าห์จำกันได้...”เนวิน...ชายหนุ่มผู้มีรูปกายสูงโปร่ง ผิวขาวสะอาดใบหน้าหล่อเหลาแบบที่สาวๆ กำลังชื่นชมนิยมกันว่า หล่อแบบหนุ่มเกาหลีนั้นเขาเป็นหนึ่งในนักธุรกิจรุ่นเดียวกับอัครวัฒน์และมีชื่อเสียงพอสมควรทั้งในด้านดีและลบแต่จะออกไปด้านลบเสียมากกว่า และเธอก็รู้มาบ้างว่าเขากับอัครวัฒน์นั้นไม่ค่อยกินเส้นกันแต่เธอไม่นึกว่าเนวินจะต้องทำลายหรือเอาชนะกันด้วยวิธีการแบบนี้...ชลิตาหน้าซีดกวาดตามองหาทางหนีทีไล่เมื่อรับรู้ถึงกระแสความไม่ปลอดภัย แต่ก็จนปัญญาเมื่อเธอไม่รู้เลยว่าตนเองอ
اقرأ المزيد
บทที่ 4
บทที่ 4“โอเค เราจะขับรถไปตามถนนทุกสายในกรุงเทพฯ และรอบนอก เอาเป็นว่าเราแยกกันไปก็แล้วกัน...” อัคนีกล่าวซึ่งทั้งสองหนุ่มก็พยักหน้าเห็นด้วยในใจของอัครวัฒน์ก็นึกถึงแต่อดีตเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่ชื่อเนวิน ซึ่งคอยขัดแข้งขัดขาและหาเรื่องทำร้ายเขามาตลอดหลายปีที่ผ่านมาเรื่องของปมแค้นใจของเนวินมันเกิดจากความเข้าใจผิดล้วนๆ ซึ่งเขาเองก็จนปัญญาจะทำให้คนโง่เขลาอย่างเนวินเข้าใจ และเขามั่นใจว่าการหายตัวไปของชลิตามันเกิดจากการแก้แค้นของเนวินแน่ๆ แต่การที่เนวินเอาตัวชลิตาไปหรือทำร้ายผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างนี้ มันช่างไร้เหตุผลสิ้นดี...แต่ก่อนที่ทั้งสามหนุ่มจะเดินไปยังรถของตนเองเสียงโทรศัพท์ของอัครวัฒน์ก็ดังขึ้นและเบอร์ที่โชว์อยู่หน้าจอทำให้เขาตัวเย็นเฉียบไม่รู้ด้วยความยินดีหรือเพราะอะไร... แต่เขารู้สึกไม่ดีเลย อัครวัฒน์รีบรับสายทันที...“หนูเล็ก หนูเล็กอยู่ไหนครับ พี่โดมเป็นห่วงหนูเล็กมากนะ...”“ตอนนี้คุณหนูเล็กอยู่ที่ถนน... หากคุณรักเธอรีบมารับตัวเธอด่วน เธอเสียเลือดมาก... ผมขอโทษ...”เสียงผู้ชายที่พูดมาตามสายนั้นฟังดูร้อนรนทว่าแฝงไว้ด้วยความเศร้าสร้อย แต่สิ่งที่กระตุกหัวใจของเขาคือเขารู้ได้ทันทีว่าเธ
اقرأ المزيد
บทที่5          
บทที่5 สาวน้อยวัยยี่สิบที่กำลังจะเข้าสู่ปีที่ยี่สิบเอ็ดอีกไม่กี่วันนี้เดินยิ้มมาหาผู้เป็นบิดาซึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่หน้าบ้านหลังงามริมหาดทรายสวย ใบหน้าเรียวสะอาดไร้เครื่องสำอางนั้นเกลี้ยงเกลาละมุนละไมมากกว่าจะสวยผุดผาดจนคนมองต้องเหลียวหลัง หากแต่เมื่อมองพิจารณาอย่างแท้จริงแล้วคนมองจะพบว่าสาวน้อยนามว่า มนตรา นั้นงดงามเพียงใด...ใบหน้าเรียวได้รูปประดับด้วยคิ้วโก่งเรียวโดยไม่ต้องพึ่งพาดินสอหรือสิ่งเติมแต่ง ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มเป็นประกายสดใส จมูกเรียวเล็กแม้ไม่โด่งเป็นสันแต่ก็งดงามได้รูปรับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อด้วยวัยสาวยามยิ้มแย้มอวดไรฟันขาวสะอาดแล้ว รอยยิ้มของเธอยิ่งงดงามละลายใจคนมอง เพราะมันยิ้มทั้งปากและดวงตาจนคนมองแทบหลอมละลายเลยทีเดียว...“ไม่ไปทำงานหรือเย็นนี้” นายมิ่ง เอ่ยทักบุตรสาวคนเล็กเมื่อเห็นว่าเย็นแล้วแต่มนตราก็ยังไมได้ออกไปทำงาน “มนเพิ่งโดนไล่ออกค่ะพ่อ...”“เรื่องเดิมๆ อีกล่ะสิ พ่อว่าเราเปลี่ยนงานไปทำอย่างอื่นก็ได้นะลูก อีกแค่เทอมเดียวมนก็จะเรียนจบแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำงานหนักส่งเสียตัวเองเรียนหรอกน่า แค่นี้พ่อมีแรงมีเงินส่ง...”“แต่มนไม่อยากอยู่เฉยๆ นี่คะ อีกอ
اقرأ المزيد
บทที่ 6 
 บทที่ 6          อัครวัฒน์เดินเข้าห้องน้ำแล้วล้างหน้าด้วยน้ำเย็นๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อลบล้างภาพของคู่หมั้นที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดแดงฉาน สุดท้ายเขาก็ต้องหยุดเพราะมันไม่ได้ช่วยอะไร แต่สิ่งที่ชัดเจนอยู่ในสายตาของเขาขณะนี้อีกภาพคือภาพใบหน้าของชายหนุ่มที่ขอบตาลึกโหลหนวดเคราเฟิ้มรุงรังเรือนดกดำยาวยุ่งเหยิง... ไร้คราบคุณโดมผู้งามสง่าแสนสำอางเช่นหนุ่มเจ้าสำราญที่หญิงสาวครึ่งค่อนโลกใฝ่ฝันถึงเหมือนในวันวาน ดวงตาสีน้ำเงินเข้มนั้นหม่นมัวเต็มไปด้วยความหมองหม่น เมื่อนึกถึงจุดร้าวฉานที่นำไปสู่การสูญเสียที่ไม่ว่าเขาหรือเนวินก็ไม่มีวันได้มันกลับคืนมา... จุดร้าวฉานของเขากับเนวินนั้นมาจากการเสียชีวิตของ เนวิกา น้องสาวเนวินซึ่งต่างมารู้กันภายหลังว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ได้สามเดือนและอัครวัฒน์ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ ทำน้องสาวของเนวินท้องแล้วไม่ยอมรับทำให้ เนวิกาต้องฆ่าตัวตาย เพราะช่วงเวลานั้นเขากับเนวิกาไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ แต่ความจริงแล้วเขากับเนวิกาไม่เคยมีความสัมพันธ์กันเกินเลยมากกว่าคำว่าเพื่อนเลยสักน
اقرأ المزيد
บทที่ 7 
 บทที่ 7           อัคนีกับอัครามองน้องชายที่เดินเข้ามาในบ้านหลังงามด้วยความรู้สึกที่หดหู่ เมื่ออัครวัฒน์ดูเปลี่ยนไปมากจนแทบจะเป็นคนละคน น้องชายของพวกเขาพูดน้อยลง ทำงานหนักขึ้น อารมณ์เสียง่ายและค่อนข้างแปรปรวนจนพนักงานในบริษัทของเขาต่างพากันหวาดกลัวเจ้านายหนุ่มคนนี้ จากคุณโดมผู้ทรงเสน่ห์กลายเป็นคุณโดมจอมโหดและเผด็จการ หนึ่งปีผ่านไปหลังจากที่เขาได้สูญเสียคนรักทำให้อัครวัฒน์เปลี่ยนไปจนยากที่จะเรียกน้องชายคนเดิมของเขากลับคืนมา หรือพวกเขาต้องรอปาฏิหาริย์จากใครสักคนที่จะเข้ามาเปลี่ยนให้อัครวัฒน์เป็นคนเดิมกระนั้นหรือ... เกือบสองปีแล้วหรือนี่ ที่น้องชายของพวกเขาจมอยู่กับความทุกข์... พี่ใหญ่และพี่รองแห่งดีแลนด์หันมามองสบตากันแล้วถอนใจออกมาช้าๆ“ว่าไงไอ้เสือ สารรูปดูไม่ได้เลยนะเราน่ะ”อัคราซึ่งพาลูกสาวกับภรรยาที่รักซึ่งกำลังตั้งครรภ์ที่สองได้สามเดือนเศษมาเยี่ยมบิดามารดาทักน้องชายยิ้มๆ พยายามสร้างบรรยากาศให้สดชื่นเหมือนดังวันวาน...
اقرأ المزيد
บทที่ 8
บทที่ 8แต่เธอก็พูดไม่ได้และไม่รู้จะทำอย่างไรนอกจากทำตามที่บิดาต้องการนั่นคือ โอนเงินให้พี่ชายของเธอทุกๆ เดือนตามที่เขาต้องการในระยะเกือบสองปีที่ผ่านมา จนสองสามเดือนก่อนหน้านี้ที่เธอไม่ได้โอนเงินให้มิ่งเมืองเพราะเงินเก็บของบิดานั้นมันแทบไม่เหลือติดบัญชีเพราะต้องใช้ในการรักษาพยาบาลด้วย “แล้วเงินเก็บพ่อล่ะ มนไปถอนออกมาสิ...” มิ่งเมืองยังคงหาวิธีที่จะให้น้องสาวหาเงินมาให้ตนเองด้วยท่าทางร้อนรนจนมนตราเริ่มสงสัยพฤติกรรมของพี่ชาย... “พี่เมืองกำลังหนีอะไรคะ ทำไมต้องทำท่ารีบร้อนขนาดนั้นด้วย ไม่เจอกันเป็นปีๆ จะมาขอแค่เงินใช้นี่มันไม่น่าจะใช่ บอกมนมาตรงๆ ดีกว่า...”“แกไม่ใช่แม่ฉันนะยายมน... ฉันแค่มาขอเงินใช้ก็เท่านั้นแกจะถามเรื่องอื่นทำไมให้วุ่นวาย ไม่เอาก็ได้วะ มาขอความช่วยเหลือแค่นี้ก็ทำเป็นท่าโน้นท่านี้”มิ่งเมืองโวยวายหงุดหงิดใส่ มนตราพิจารณาพี่ชายอย่างจับสังเกต... มิ่งเมืองดูคล้ำลงร่างกายแข็งแรงสมบูรณ์ดูซูบลงไปเยอะจนใบหน้าที่เคยคมคายเข้าขั้นหล่อเหลาในแบบชายไทยนั้นตอบลงดวงตาก็ลึกโหล ผมเผ้ายาวไม่มีรูปทรงไร้ซึ
اقرأ المزيد
บทที่ 9
 บทที่ 9มนตรามาถึงร้านอาหารซึ่งได้นัดแนะกับมิ่งเมืองว่าจะมาเจอกันที่ร้านแห่งนี้เพราะเธอสัญญากับเขาว่าจะเอาเงินมาให้เขาตามจำนวนที่พอจะหาได้ ทำให้เธอจำต้องมาพบมิ่งเมืองหลังจากที่เยี่ยมบิดาแล้วแม้ว่าเวลามันจะค่อนข้างดึกแล้วก็ตาม มนตรากวาดตามองหาพี่ชายด้วยความรู้สึกระวนกระวายเล็กน้อยเมื่อเจอสายตาของหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่ส่งสายตามาแทะโลมแม้เธอจะชินกับถนนเส้นนี้ที่เต็มไปด้วยร้านอาหารและแหล่งบันเทิงล่อแหลมแต่ก็อดประหม่าและระแวงไม่ได้ เพราะร้านอาหารที่พี่ชายนัดมามันหรูหราและเธอรู้กิตติศัพท์ดีว่าที่นี่เป็นร้านอาหารกึ่งโรงแรมที่บรรดาลูกค้าที่มารับประทานอาหารจะสามารถเปิดห้องพักได้ทันทีพร้อมของกำนัลพิเศษจากทางร้าน หากว่าต่างฝ่ายต่างพอใจซึ่งกันและกัน แม้ว่าที่นี่จะไม่มีการบังคับขาย แต่สำหรับคนดีๆ เขาก็ไม่ได้อยากมานี่กันสักเท่าไหร่... “ไปไหนของเขานะ รอนานแล้วนะเนี่ย พี่เมืองนะพี่เมืองหลอกเรามารึเปล่าเนี่ย...” ว่าแล้วมนตราก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้รับรองแขกในร้านแต่เท้าบางก้าวไปได้ไม่กี่ก้าวก็มีอันหยุดกึกเมื่อมีชายฉกรรจ์ท่าทางน่ากลัวสองคนมาขวาง
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status