เข้าสู่ระบบแชร์
ห่วงแต่ปากแข็ง
วันที่เผยแพร่:
2026-10-26 23:27:08
บทล่าสุด
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ง้อคนดื้อ... ก่อนพายุบุก
บทที่ 114 ร่างบางทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม ก่อนจะดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างจนมิด เหลือเพียงใบหน้าหวาน จมูกโด่งรั้น ตาโตๆ และริมฝีปากที่กำลังยู่ยี่ด้วยความเครียด เมล์รียานอนขมวดคิ้วคิดทบทวนอยู่อย่างนั้น พลิกตัวไปพลิกตัวมาอยู่นานสองนาน ความคิดที่จะหาวิธีไปง้อมาเฟียหนุ่มตัวโตก็ยังไร้ร่องรอยและไม่มีแววว่าจะเจอ หญิงสาวนอนถอนหายใจเหม่อมองเพดานห้องอยู่ครู่ใหญ่ด้วยหัวใจที่ว้าวุ่น... ขณะเดียวกัน... อีกฟากฝั่งของชั้นสอง วิญญูก้าวเท้าขึ้นบันไดมาด้วยสีหน้าตึงเครียด ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่หน้าประตูห้องพักรับแขกของฌาลัลล์ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะเบาๆ สองครั้ง ก๊อก... ก๊อก... "พี่ใหญ่ครับ ขออนุญาตเข้าห้องนะครับ" "เข้ามา!" น้ำเสียงทุ้มต่ำตวาดห้วนๆ สวนกลับมาจากด้านใน วิญญูสัมผัสได้ทันทีว่าผู้เป็นนายกำลังหงุดหงิดและโมโหอะไรบางอย่างอยู่ บอดี้การ์ดหนุ่มดันประตูเข้าไปอย่างระมัดระวัง ก่อนจะรีบรายงานความคืบหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง "ตอนนี้สายรายงานเข้ามาว่า... พวกบ่อนเถื่อนกำลังตามหาตัวพี่ใหญ่ครับ! ผมเกรงว่าถ้าพวกมันรู้ว่าพี่ใหญ่กบดานอยู่ที่นี่ คนในคฤหาสน์ชอร์นจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย... เราย้ายกลับไปเซฟ
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก คนป่วยเจ้าเล่ห์
บทที่ 113 เมล์รียาที่กำลังนั่งหน้างอนอยู่บนเตียงนอนโทนสีฟ้าชะงักกึก นัยน์ตาสุกใสเบิ่งกว้างด้วยความตกใจ หญิงสาวจำจังหวะการเคาะหนักแน่นอันคุ้นเคยนี้ได้ทันที ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาพร้อมหัวใจดวงน้อยที่เต้นระทึกพุ่งสูงขึ้น "คุณ..." หญิงสาวพึมพำเสียงแผ่ว พลางลุกขึ้นเดินตรงไปที่ประตู ยื่นมือไปหมุนลูกบิดเปิดออกแง้มมองเล็กน้อย ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือร่างสูงใหญ่ของฌาลัลล์ในเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เธอลืมทิ้งไว้ข้างโซฟา ซึ่งบัดนี้ถูกสวมใส่อย่างหลวมๆ เผยให้เห็นแผงอกกำยำและผ้าพันแผลลางๆ นัยน์ตาคู่คมจ้องมองลงมาที่ใบหน้าหวานของเธอด้วยสายตาทรงเสน่ห์ ลึกล้ำ และแฝงความหยอกล้ออย่างปิดไม่มิด "คุณ... คุณเดินมาที่ห้องเมล์ทำไมคะ? ห้องรับรองของคุณอยู่ห้องข้างๆ นู่นไม่ใช่เหรอ?" เมล์รียาเอ่ยถามเสียงเบา ทำหน้าตึงใส่คนตรงหน้ากลบเกลื่อนความประหม่า ฌาลัลล์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ยื่นมือหนาไปดันบานประตูให้เปิดกว้างขึ้นอย่างถือสิทธิ์ ก่อนจะก้าวขาพาร่างสูงใหญ่เข้ามาด้านในห้องนอนสีฟ้าของเธออย่างหน้าตาเฉย! "ก็มีเด็กดื้ออุตส่าห์เอาเสื้อไปส่งให้... แถมยังฝากบอดี้การ์ดมาสั่งว่า 'ให้ขึ้นมาทานยาและใส่เสื้อผ้า' ไม
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ห่วงแต่ปากแข็ง
บทที่ 102 เมื่อทนดูคนป่วยปากแข็งทำร้ายสุขภาพตัวเองต่อไปไม่ไหว หญิงสาวจึงเดินกลับขึ้นไปที่ห้องรับรองแขกชั้นสอง เธอตรงไปหยิบเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวสะอาดตาของฌาลัลล์ที่วางเตรียมไว้ แล้วถือถือเดินกลับลงมาด้านล่างทันที ครืด... มือบางผลักประตูห้องจิบไวน์เปิดออก ทันทีที่เสียงประตูสะท้อนขึ้น สายตาของวินสันและสิตาผู้เป็นพ่อและแม่ก็หันมามองลูกสาวคนเดียวด้วยรอยยิ้มอบอุ่นและให้กำลังใจ "มีอะไรยัยเมล์... ยังไม่นอนเหรอลูก?" สิตาเอ่ยทักทายน้ำเสียงอ่อนโยน "พรุ่งนี้มีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอเรา?" "เมล์จะนอนหลับได้ยังไงล่ะคะ..." เมล์รียาย่นจมูกทำเสียงงอนๆ ใส่ผู้เป็นแม่ "เสียงเพลงของคุณพ่อคุณแม่ดังไปถึงห้องเมลเลยค่ะ" ฌาลัลล์ที่นั่งพิงโซฟาหรูนิ่งสนิทไม่ได้พูดอะไรสักคำ ทว่าสายตาคมกริบกลับหลุบลงมองเรือนร่างบางในชุดนอนสีหวาน ก่อนจะเบนสายตาไปหยุดอยู่ที่เสื้อเชิ้ตสีขาวในมือของเธอ นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความพึงพอใจลึกล้ำที่ปกปิดไว้ไม่มิด สิตาเห็นเสื้อเชิ้ตในมือลูกสาวก็ยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายแววรู้ทันพลางเอ่ยเย้าขึ้นยิ้มๆ "จริงเหรอจ๊ะ... นอนไม่หลับเพราะเสียงเพลงของพ่อกับแม่ หรือนอนไม่หลับเพราะเป็
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก แผนการกำจัดเสี้ยนหนามตำใจ
บทที่ 111 เมื่อเห็นท่าทีของลูกชายที่ดูปักใจและพร้อมจะปกป้องนังเด็กนั่นอย่างจริงจัง ญานินจึงต้องรีบปรับสีหน้าให้กลับมาราบเรียบ นิ่งสงบ และสวมหน้ากากแม่ผู้แสนดีที่น่าเคารพที่สุดในทันตา เธอทอดสายตามองโปรดด้วยแววตาเปี่ยมด้วยความเมตตาเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนประโลมใจ "เอาอย่างนี้แล้วกันนะโปรด... เดี๋ยวเรามาวางแผนหาทางออกให้ทุกฝ่ายประนีประนอมที่สุด แม่จะช่วยให้เมล์รียากลับมาหาโปรดเหมือนเดิม แต่โปรดก็ต้องยอมช่วยแม่ด้วยนะลูก แม่สัญญา... ว่าแม่จะไม่ทำร้ายอะไรเธอเด็ดขาด" โปรดที่ได้ยินผู้เป็นแม่เอ่ยปากสัญญาเช่นนั้น หัวใจที่เคยหนักอึ้งและเต็มไปด้วยความกังวลก็พลันมีความหวังขึ้นมาทันที เด็กหนุ่มรีบยื่นมือไปจับมือผู้เป็นแม่ไว้แน่น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าที่แฝงความหวังไว้เต็มเปี่ยม "จริงนะครับแม่?! ผมยอมช่วยแม่ได้ทุกอย่างเลยครับ ขอแค่ให้เมล์กลับมาเป็นแฟนกับผมเหมือนเดิม... กลับมารักผมเหมือนเดิมก็พอ" "แม่สัญญาจ้ะลูก... แม่จะทำทุกวิถีทางให้เมล์รียากลับมาหาโปรดให้ได้นะลูก" คำโกหกคำโตที่อาบไปด้วยน้ำผึ้งเคลือบยาพิษของญานิน ทำเอาโปรดใจชื้นขึ้นมาทันที ราวกับยกภูเขาออกจากอก เด็กห
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ความลับในรอยแผล
บทที่ 110 ในเวลาเดียวกัน... @ณ คฤหาสน์เซอร์เรส ปั้ง! เสียงประตูรถสปอร์ตสีขาวปิดกระแทกลั่น โปรด ก้าวลงจากรถด้วยใบหน้าถมึงทึง ก่อนจะเดินตรงเข้าตัวบ้านด้วยอารมณ์คลั่งแค้นและสับสนจนถึงที่สุด ภายในคฤหาสน์ ญานิน กำลังนั่งจิบไวน์อย่างสบายอารมณ์อยู่กลางโถงบ้าน เธอเอ่ยทักทายลูกชายด้วยใบหน้าที่ตกตะลึงเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของเขา "เอ้า... โปรด กลับมาแล้วเหรอลูก? แล้วแด๊ดดี้ของลูกล่ะ ไม่ได้กลับมาด้วยหรอ?" โปรดพุ่งตรงเข้าไปทิ้งตัวลงนั่ง ก่อนจะคว้าขวดไวน์ยกกระดกเข้าปากเอื๊อกๆ อย่างคนไร้สติ จนญานินต้องผงะและรีบกระชากขวดไวน์ออกจากมือลูกชายด้วยความตกใจ "เกิดอะไรขึ้นน่ะโปรด?!" "แม่ครับ..." โปรดเค้นเสียงสั่นสะท้าน ตาแดงเกร่อจ้องมองผู้เป็นแม่ "แม่มีอะไรที่ยังไม่ได้บอกโปรดหรือเปล่า... พ่อของโปรดคือใคร? ทำไมแด๊ดดี้ถึงบอกว่าแด๊ดดี้ไม่ใช่พ่อของผม!" ญานินชะงักกึก ใบหน้าที่เคยเรียบเนียนถอดสีไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเคืองและคลั่งแค้นในทันตา! "นั่นไง! แม่บอกโปรดแล้วใช่ไหมว่านังเด็กนั่นมันจะจับแด๊ดดี้ของโปรด!!" ญานินโพล่งตวาดออกมาเสียงสูง ใบหน้าสวยหวานบิด
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก คุณพ่อสายละคร
บทที่ 109 "เมื่อกี้ผมคิดว่าพี่จะเอาเป่าหัวผมซะอีก..." ฌาลัลล์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่วพร่า วินสันกระตุกยิ้มมุมปากเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงจริงใจแฝงความขี้เล่น "เรารู้จักกันมานานมากนะฌาลัลล์... นายไม่มีทางทำเรื่องไม่ดีแน่ๆ ถ้ามันไม่เกิดเหตุการณ์ร้ายแรงอะไรขึ้นมาจริงๆ ขอบใจมากนะน้องรักที่ช่วยปกป้องลูกสาวของพี่ไว้ เพราะตอนนี้พี่เองก็ยังไม่อยากคิดเลยว่า ถ้ายัยเมล์ต้องหมั้นหมายกับโปรดตามคำสั่งผู้ใหญ่จริงๆ จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง... ถึงแม้ตอนนี้พี่จะยังไม่รู้ต้นสายปลายเหตุทั้งหมด แต่พี่มั่นใจว่าพี่ดูคนไม่ผิด นายจะดูแลลูกสาวของพี่ได้ดีที่สุดแน่ๆ" วินสันยักคิ้วให้เพื่อนรุ่นน้องก่อนจะหลุดขำออกมา "แล้วเป็นไงวะ? บทพ่อหวงลูกสาวเมื่อกี้ สมจริงสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะแค่ยังไม่ได้ไว้หนวดเท่านั้นเอง?" ฌาลัลล์ขำในลำคอเบาๆ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นกรอกรวดเดียวจนหมดแก้ว วินสันเห็นดังนั้นก็ตบไหล่เบาๆ อย่างอารมณ์ดี "เอาน่า อย่าโกรธกันเลยว่ะน้องรัก วันไหนที่แกมีลูกสาวเหมือนฉัน แกจะเข้าใจเองว่าหัวอกคนเป็นพ่อมันเป็นยังไง" ฌาลัลล์ยกริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยคำขู่กวนๆ กลับไปทันควัน "ถ
บางทีคุณอาจจะชอบ
กรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์26.3K viewsอดีตรักร้ายของคุณชายมาเฟีย
นัวร์เนีย8.7K viewsเด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide24.3K viewsสาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres16.1K viewsรอยบาปใต้เงาทมิฬ
มุนดัล609 viewsกรงรักเถื่อนสวาท NC25+ [พระเอกมาเฟีย โหด คลั่งรัก]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง3.2K viewsFinally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา)
ยิ้มแย้ม หยาดเยิ้ม173 viewsบ่วงร้ายพยศรัก
ภัสสพิชชา99 views
