تسجيل الدخولمشاركة
ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 4
تاريخ النشر:
2026-03-27 21:02:33แต่มองหน้าเขาได้ไม่นานเท่าไหร่ร่างสูงที่อุ้มเธอแนบชิดไปกับตัวเขาจนเท้าเล็กของน้ำอบไม่แตะพื้นก็เกิดเสียหลักล้ม เพราะเท้าใหญ่ที่ก้าวเดินในน้ำดันเหยียบย่ำลงยังความว่างเปล่าที่ไม่มีก้อนหินรองรับจนเธอและเขาหน้าคว่ำลงไปในน้ำ
“ไอ้บ้าเอ๊ย! แค่ก ๆ”
น้ำอบยกมือขึ้นมาลูบน้ำออกจากใบหน้าพร้อมกับต่อว่าเดโชด้วยความขุ่นเคือง เนื่องจากก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ตั้งตัวทำให้เผลอกินน้ำเข้าไปหลายอึกจนเกิดอาการสำลัก แต่ใบหน้าของเดโชกลับเปื้อนยิ้มแล้วคว้าจับต้นแขนเล็กของน้ำอบให้พลิกตัวหันหน้ากลับมาหาเขา แล้วไล่สายตามองรายละเอียดบนใบหน้าของน้ำอบ พร้อมกับก้าวเดินดันตัวของเธอเข้าหาริมฝั่งจนแผ่นหลังเล็กแนบชิดไปกับดินสูงที่ปกคลุมไปด้วยดอกพุ่มแดงที่ห้อยระย้าลงมาด้านล่าง
“โมโหร้ายใส่พี่ทุกวันเลย”
“เพราะเอ็งแกล้งข้า!”
“แกล้งอะไรครับ พี่แค่อยากอยู่ด้วย ไหนบอกพี่หน่อยครับ ว่าวันนี้โกรธพี่เรื่องอะไร”
“...”
“พี่ยังไม่ได้ทำอะไรน้องเลยนะ”
เสียงทุ้มหล่อเอ่ยถามพร้อมกับมองหน้าเธอด้วยสายตาอ่อนโยน แขนแกร่งข้างขวาก็สอดเข้าไปกอดรัดเอวคอดแล้วรั้งให้เข้ามาแนบชิดไปกับร่างกายของเขาจนน้ำอบไม่กล้าจะหายใจแรง ๆ หรือกระดิกตัว ด้วยกลัวว่าตัวของเธอจะไปโดนอะไรที่ไม่ควรแตะต้องของเขา
ส่วนมือข้างซ้ายเดโชก็ยกขึ้นเกลี่ยไล้แก้มเนียนของหัวสวมไล่ลงมาจนถึงริมฝีปากที่ถูกทาด้วยสีแดง แล้วมองจ้องมันอยู่นานจนน้ำอบต้องเบนหน้าหนี
“แค่เห็นหน้าเอ็งข้าก็โกรธแล้ว”
“งั้นก็ไม่ต้องมองหน้าพี่ แต่มองอย่างอื่นแทน”
“ลามกนัก!”
“คิดอะไร พี่หมายถึงมองอก มองท้อง หรือจะมองต่ำลงไปอีกหน่อยก็ได้ ถ้าเป็นน้ำอบพี่ยอมหมดเลย”
“ผู้อื่นเอ็งก็ยอม เพราะต่างเห็นกันจนทั่ว”
“ไม่เหมือนกันครับ”
“จะไม่เหมือนอย่างไร ที่ข้าเห็นตอนนี้ ผู้อื่นก็เห็นเหมือนกัน”
“ตรงนี้ พี่ให้น้ำอบเห็นได้คนเดียว”
“!”
น้ำอบถึงกับตาโตเบิกโพลงด้วยความตกใจเมื่อมือเล็กของเธอโดนเขาจับบังคับให้ลูบคลำตั้งแต่แผงอกกว้างไล่มายังหน้าท้องแข็งที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม กระทั่งลงมาถึงขอบผ้านุ่งที่ทำให้น้ำอบเริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง
แล้วเมื่อมาถึงส่วนกลางร่างกายของเขาที่ถูกปิดบังด้วยผ้าผืนแดง น้ำอบก็แทบจะสติหลุดออกจากร่างเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้จับส่วนนั้นของชายหนุ่ม
“เท่านิ้วก้อยหรือเปล่าครับ”
“...”
“น้องจับของพี่แล้ว แบบนี้เรียกว่าผิดผีไหมครับ”
“เอ็ง บังคับให้ข้าจับ”
“บังคับเหรอครับ แต่พี่ปล่อยมือนานแล้วนะ”
เดโชยกมือข้างซ้ายขึ้นมาแบอยู่ระดับเดียวกันกับใบหน้าส่วนมือข้างขวาก็ลากไล้ปลายนิ้วลูบคลำสีข้างของเอวคอดเพื่อให้น้ำอบรู้ว่าตอนนี้มือเขาอยู่ที่ไหนบ้าง ทำให้ใบหน้าสวยที่แดงซ่านอยู่แล้วยิ่งแดงเข้าไปใหญ่อีกทั้งยังทำตัวไม่ถูกเพราะตอนนี้มือของเธอยังวางจับท่อนลำแข็งของเขาอยู่โดยที่ไม่ได้ถูกบังคับ
“เพราะเอ็งเอามือข้าไปวาง!”
น้ำอบดึงมือออกจากส่วนนั้นของเขาแล้วยกขึ้นมาผลักอกกว้างด้วยความแรง ซึ่งแรงของน้ำอบนั้นมีมากเสียจนเดโชเกือบจะหงายหลัง แต่เพราะเขาเริ่มชินกับความมือหนักและมือไวของน้ำอบแล้วจึงเกร็งตัวรับแรงผลักได้ทันทำให้ทรงตัวเอาไว้ได้
“พี่จะไปฟ้องพ่อครู”
“เอ็งอยากโดนดีรึ!”
“โดนดีนี่โดนแบบเมื่อกี้ไหมครับ ก็ดีจริง ๆ นั่นแหละ พี่เคลิ้มเลยครับ”
“เดโช!”
น้ำอบขึ้นเสียงเรียกชื่อเขาเพื่อกลบเกลื่อนความอาย ยิ่งเห็นสีหน้าและสายตาที่เป็นประกายเจ้าเล่ห์ของเขาแล้วยิ่งใจคอไม่ดี อีกทั้งสัมผัสที่ติดมือของเธออยู่ในตอนนี้ก็ทำให้น้ำอบมือสั่น เพราะจากที่เคยสบประมาทว่าของเขาเล็กเท้านิ้วก้อยนั้น มันไม่เป็นความจริงเลย
“เรียกพี่ดี ๆ ก่อน แล้วจะไม่ฟ้องพ่อครู”
“เอ็งขู่ข้าเหรอ”
“...”
“เดโช เอ็งมันขาวจั๊วะแถมยังชั่วช้า”
“หึ เร็ว ๆ”
เดโชหลุดขำเมื่อได้ยินน้ำอบก่นด่าเขาด้วยคำนั้นออกมา ทำให้น้ำอบยิ่งโมโหและออกแรงครั้งสุดท้ายเพื่อผลักดันเขาออกไป แต่เดโชก็ออกแรงกอดรัดตัวเธอไว้ไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ เหมือนกัน เพราะโอกาสที่เขาจะได้ใกล้ชิดน้ำอบเช่นนี้มันแทบจะหาไม่ได้เลย
“พี่”
“พี่อะไรครับ”
“พี่ เดโช”
“ไม่ใช่ครับ”
“...”
“ฟ้องนะ”
“พี่คะ”
น้ำอบกลั้นใจพูดออกไปเพื่อให้ทุกอย่างมันจบ ทำให้เจ้าของใบหน้าหล่อที่มองหน้าเธออยู่ตลอดเวลาสายตาวูบไหวและหัวใจเต้นแรงจนเจ็บอก จากทีแรกที่ได้ใกล้ชิดกับเธอก็ว่าหัวใจเต้นแรงมากแล้ว แต่ตอนนี้มันเต้นแรงเสียจนเขากลัวว่าตัวเองจะช็อกเหลือเกิน
ไม่ต่างไปจากน้ำอบที่เมื่อพูดออกไปแล้วก็หน้าแดงซ่านราวกับคนเป็นไข้ป่าอาการไม่สู้ดีนักและไม่กล้าจะมองหน้าเขาด้วยซ้ำ อีกทั้งหัวใจในอกข้างซ้ายก็ราวกับมีใครมาตีกลองอยู่ข้างในจนนึกกลัวว่าเขาจะได้ยิน
“น่ารักจังครับ”
“ข้าพูดแล้ว ปล่อย!”
“ไม่อยากปล่อยเลย”
“เดโช คำพูดเอ็งมันเชื่อไม่ได้”
“แต่ที่พี่บอกว่าจะมีแค่เมียเดียว พี่พูดจริง ๆ นะครับ”
“...”
“ต่อให้ต้องตายก็ไม่กลัว พี่กลัวไม่ได้น้องเป็นเมียมากกว่า”
أحدث فصل
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 10
และไม่เพียงแค่มองแต่เดโชกลับอ้าแขนรอรับร่างเล็กที่ร่วงลงมาจากต้นไม้ ทำให้ตัวของน้ำอบตกกระแทกใส่ตัวของเดโชและล้มลงไปนอนทับกันอยู่บนพื้นด้วยความแรงน้ำอบหลับตาและซุกหน้าเข้าหาแผงอกกว้าง สองมือเล็กก็ออกแรงจับต้นแขนของเดโชเอาไว้แน่นอีกทั้งตัวของเธอยังสั่นด้วยความกลัวและตกใจ เพราะครั้งสุดท้ายที่น้ำอบเคยร่วงต้นไม้ก็ตั้งแต่เมื่อยังเป็นเด็กจนเมื่อเริ่มรู้สึกตัวว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงเพียงแค่รู้สึกจุกเนื่องจากตกลงมาจากที่สูงและกระแทกเข้ากับตัวเขา น้ำอบก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองคนที่เธอกำลังนอนทับซึ่งสิ่งแรกที่กระแทกตาของเธอเต็ม ๆ ก็คือแผงอกกว้างขาวผ่อง และเมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าเดโชนอนหลับตาด้วยใบหน้าที่ราวกับว่าเขากำลังเจ็บปวด“เอ็งใจร้ายเกินไปแล้ว!”เสียงของกล้วยไม้ที่ดังขึ้นเรียกสติของน้ำอบที่กำลังตกใจจนทำอะไรไม่ถูกให้กลับเข้าร่าง ก่อนจะถูกกล้วยไม้ที่ลุกเดินเข้ามาหาจับกระชากไหล่เล็กของน้ำอบให้ลุกออกไปจากตัวของเดโชด้วยความแรง“อย่า!”“พี่เดโชพี่เป็นอย่างไรบ้าง”กล้วยไม้ทำทีเป็นไม่ได้ยินเสียงของเดโชที่เอ่ยพูดด้วยความไม่พอใจที่เธอกระชากน้ำอบ ก่อนจะค่อย ๆ โอบประคองเขาให้ลุกขึ้นนั่งแต่เดโ
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 9
ภายในป่าที่ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็เต็มไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ขึ้นจนหนาทึบ แต่เมื่อเดินไปตามทางที่ถูกถางจนโล่งเตียนซึ่งกว้างพอสมควรทอดยาวไปถึงมุมหนึ่งก็ทำให้พบเข้ากับต้นกล้วยที่ขึ้นเรียงรายเป็นแถวมากมายนับหลายสิบต้นซึ่งตอนแรกก็ยังไม่ได้มีเยอะมากขนาดนี้ แต่เพราะจำนวนที่มีน้อยนิดนั้นไม่เพียงพอต่อจำนวนชีวิตที่เพิ่มมากขึ้น จึงทำให้ชาวบ้านพยายามค้นหาหนทางที่จะขยายเพิ่มจำนวนต้นกล้วยโดยวิธีการนำผลกล้วยไปฝังดินแต่ก็พบว่ามันไร้ผล ต่อมาจึงนำเอาเม็ดแข็ง ๆ ที่อยู่ในกล้วยมาฝังดินแทนผลกล้วยแต่มันก็ยังไม่เจริญเติบโตเหมือนเดิม สุดท้ายเมื่อเรื่องนี้รู้ไปถึงหูของหนึ่งในชาวบ้าน ที่อาศัยอยู่ร่วมกันมาหลายปีเขาจึงอาสาเป็นคนมาปลูกต้นกล้วยด้วยตัวเองโดยการนำหน่อกล้วยที่สมบูรณ์มาฝังลงในหลุมที่มีความลึกประมาณสิบถึงยี่สิบเซนติเมตรก่อนจะกลบดินให้แน่น แต่ให้ดินที่กลบนั้นสูงขึ้นมาจากพื้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้น้ำขัง หลังจากนั้นเพียงไม่นานกล้วยที่พวกเขาพยายามหาทางขยายเพิ่มพันธุ์ก็แตกใบและเติบโตขึ้นเรื่อย ๆทำให้จนถึงตอนนี้พวกเขามีผลไม้เพียงพอให้สำหรับทุกคนในหมู่บ้านได้หากิน แต่ทุกคนที่นี่เมื่อใดที่ออกมาหาของกินก็จะเก็บผลไม้
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 8
“หึ ข้างนอกป่านั้น ไม่มีหญิงใดถูกใจจนเข้ามาอยู่ในหัวใจของเอ็งได้เลยงั้นรึ”“ไม่มีครับ”“แต่กลับมาชอบพอมีใจให้หญิงรูปกายภายนอกแตกต่างจากเอ็งงั้นรึ”“แรก ๆ ผมเอ็นดูน้องครับ แต่พอได้เจอกันบ่อย ๆ ได้คุยบ่อย ๆ ผมรู้สึกว่าน้องน่ารัก จนรู้ตัวอีกทีก็รู้สึกดีเกินกว่าคำว่าเอ็นดูแบบน้องสาวไปแล้ว”“แล้วมันมีใจให้เอ็งรึไม่”แม้จะรู้อยู่แล้วแต่แม่เฒ่าก็เลือกที่จะถามออกไปด้วยใบหน้าที่ยังคงแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้เดโชมองหน้าแม่เฒ่าพร้อมกับเงียบไปสักพักเพราะเขาเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกัน“น่าจะมีนะครับ”“หึ งั้นรึ”“แล้ว ถ้าผมกับน้องชอบพอกันมาก ๆ จนอยากอยู่ด้วยกันเป็นผัวเมีย ใครจะต้องเลือกครับ”“เอ็งจะต้องเป็นผู้เลือก”“ผมเหรอครับ”“แต่เอ็งจะต้องผ่านพิธีสาบานให้ได้เสียก่อน”“พิธีสาบาน?”“อืม แต่ที่นิลตราและสีฝุ่นไม่ต้องผ่านพิธีสาบานเพราะมันเป็นหญิง เพียงแต่เมื่อใดที่มันทำผิดต่อผัวเมื่อนั้นมันจะถูกขับไล่ออกไปและไม่อาจจะกลับมาเหยียบที่นี่ได้อีก ต่อให้มันมีลูกก็ไม่อาจจะได้พบหน้า”“...”“แต่หากคนนอกผู้นั้นเป็นชายจะต้องผ่านพิธีสาบาน เนื่องจากชายเช่นเอ็งนั้นมันมากไปด้วยกำลังและความคิดที่น่ากลัว หากใจไม่บริสุ
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 7
ดวงตากลมโตที่โผล่พ้นช่องว่างของผ้าผืนแดงจับจ้องมองร่างสูงที่กำลังเดินกลับหมู่บ้านด้วยท่าทางสบาย ๆ อย่างนึกหมั่นไส้ ริมฝีปากเล็กก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใบหน้าและสายตาก็เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองก่อนจะเอ่ยพูดเสียงเบาที่มีเพียงแค่เธอเท่านั้นที่ได้ยิน“น้องรึ เสียใจรึ เหอะ! พอแล้วงั้นรึ อยากจะทำตัวอย่างไรข้าก็ไม่ได้สนใจเอ็งสักนิด!”น้ำอบมองเดโชตาขวางแล้วกอดอกสะบัดหน้ามองไปทางอื่น แต่เพียงไม่นานสองมือก็วางจับลำต้นของต้นไม้ใหญ่แล้วออกแรงเขย่าเพื่อระบายอารมณ์ที่กำลังมาคุอยู่ในอกของเธอเช้าอากาศในยามเช้าที่ดวงตะวันเพิ่งจะขึ้นสาดแสงขับไล่ความมืดช่างแสนจะเย็นสบาย เพราะสายลมพัดพาหอบความเย็นจากสายน้ำและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของธรรมชาติ มากระทบใบหน้าของชาวบ้านที่เดินออกมาจากเรือนแล้วพากันหลับตาพร้อมกับสูดอากาศเข้าปอดหนึ่งในนั้นก็คือเดโชที่เดินลงบันไดมาหยุดยืนอยู่หน้าเรือนแล้วกวาดสายตามองไปยังผู้คนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มและดวงตาก็เป็นประกาย เขาหลงใหลธรรมชาติและการเดินป่ามาตั้งแต่ยังเด็ก แล้วยิ่งตอนนี้ได้มีโอกาสมาใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านที่ถูกโอบล้อมไปด้วยผืนป่าก็ยิ่งทำให้เขามีความสุขและหลงรักที่นี่ รวมถึงผู้คนที่นี่
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 6
ทุรนทุรายกับตัวเองราวกับคนบ้าสักพักน้ำอบก็ดีดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วคลานไปนั่งคุกเข่าเกาะขอบหน้าต่าง สายตาก็สอดส่องมองออกไปข้างนอกบริเวณช่องว่างระหว่างบานหน้าต่างกับขอบหน้าต่างเพื่อดูว่าเรือนอื่น ๆ ดับไฟนอนกันหมดหรือยังซึ่งเมื่อเห็นว่าภายนอกถูกความมืดปกคลุมและผู้คนพากันเข้าเรือนไปจนหมดแล้ว ก็เดินกลับมาทิ้งตัวนั่งลงยังหีบผ้าแล้วเปิดมันออกเพื่อหยิบเสื้อผ้าที่สีฝุ่นให้มาออกมาวางเรียงกัน แต่ในตอนที่หันกลับมาเพื่อจะปิดกลับมองไปเห็นเสื้อผ้าอีกหนึ่งชุดที่เดโชเป็นคนให้มาน้ำอบมองมันอยู่สักพักแต่พอเอื้อมมือจะไปหยิบก็พลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงเลือกที่จะชักมือกลับและปิดหีบผ้าเอาไว้เหมือนเดิม“หากข้าใส่ มันก็รู้น่ะสิว่าเป็นข้า”น้ำอบเบะปากใส่หีบผ้าแล้วนั่งกอดอกลอยหน้าลอยตาด้วยความภูมิใจในความฉลาดของตัวเอง ก่อนจะหันกลับมามองเสื้อผ้าที่สีฝุ่นเอามาฝากเพื่อเลือกดูว่าวันนี้เธอจะใส่ชุดไหน เพราะครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่น้ำอบใส่เสื้อผ้าเหล่านี้ออกไปนั่งรับลมอยู่ข้างนอกหมู่บ้านเพราะเมื่อเธอได้ใกล้ชิดกับสีฝุ่นและนิลตรา ได้เห็นพวกเธอแต่งตัวและแต่งหน้าด้วยเสื้อผ้าชุดสวย ๆ ก็เกิดความอยากลอง เพราะหากถอดหัวสวมออ
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 5
คำพูดที่ออกมาจากใจอย่างตรงไปตรงมาของเดโช ทำเอาน้ำอบถึงกับตาโตอ้าปากค้างด้วยความอึ้งเพราะไม่คิดว่าเขาจะกล้าพูดออกมา เนื่องจากที่ผ่านมาตั้งแต่ที่น้ำอบรู้จักกับเขาเดโชเป็นคนที่เงียบและดูจะขี้อายไม่กล้าพูดคุยกับใครจนเธอและเขาได้รู้จักกันมากขึ้นเพราะทุกครั้งที่เดโชเข้ามาที่หมู่บ้านจะเอาของมาฝากเธอเสมอ ทำให้เขาและเธอได้พูดคุยกันบ่อยขึ้นแต่ถึงอย่างนั้นเดโชก็ไม่เคยแสดงออกว่าชอบเธอ จะมีก็เพียงแค่สายตาและรอยยิ้มที่เขาส่งมาให้ยามที่เผลอหันหน้ามามองกันและเป็นเธอที่เฝ้าฝันรอเขาอยู่ฝ่ายเดียวเดโชเข้ามาที่หมู่บ้านแห่งนี้ไม่บ่อยนัก แต่เมื่อเข้ามาก็จะอยู่สองถึงสามอาทิตย์ก่อนจากลาโดยไม่รู้ว่าเขาจะกลับมาอีกเมื่อใด ซึ่งครั้งสุดท้ายที่เดโชมาก่อนที่จะเกิดเรื่องเขาก็จากลาไปเกือบปีแต่พอกลับมาอีกครั้ง กลับมาสร้างเรื่องราวที่ทำให้ความรักและความไว้ใจที่มีก่อนหน้านี้ถูกทำลายไปจนหมดสิ้น“แต่ข้าไม่อยากได้พี่เป็นผัว ผัวชั่ว ๆ ที่ไม่ได้มีข้าเพียงผู้เดียว ข้าไม่เอา”“ถ้ามีเมียเดียวแล้วต้องตายพี่ก็ยอม ขอเพียงแค่ก่อนตายเอ็งกอดพี่แนบอกไว้ได้ไหมครับ”“ไปตายที่อื่น ไป!”“เสียงดังจังครับ แต่ก่อนไม่ดื้อกับพี่แบบนี้”“เมื่อ
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 3
น้ำอบเดินออกมาจากหมู่บ้านเพื่อมุ่งหน้าไปยังน้ำตกหน้าถ้ำด้วยใบหน้าที่งอง้ำ ภายในหัวก็คิดเรื่องต่าง ๆ มากมายจนจิตใจร้อนรุ่มและทำให้พานโมโหทุกสิ่งอย่างที่ขวางหน้า จึงทำให้ตลอดทั้งทางที่น้ำอบนั้นเดินผ่านมือเรียวก็เอื้อมไปคว้าจับใบไม้แล้วดึงกระชากจนพื้นดินต่างเต็มไปด้วยเศษใบไม้สีเขียวเกลื่อนพื้นแต่เมื่
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 2
แม่เฒ่าเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงที่ราวกับเหนื่อยใจพร้อมกับหันมามองหน้าพ่อครูเปลวเทียนนิ่ง ๆ แต่พ่อครูเปลวเทียนก็ไม่ได้สนใจ แล้วเอาแต่มองไปยังเดโชด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบแต่สายตากลับเป็นประกายเจ้าเล่ห์อยู่ภายใต้หัวสวมซึ่งเดโชก็เงยหน้ามองพ่อครูเช่นเดียวกันพร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่บอกเขาว่า จะต้องเกิดเ
ม่านรักพนาลวง ม่านรักพนาลวง ตอนที่ 1
เมื่อเห็นว่ากล้วยไม้และเดโชปรากฏตัวยังบริเวณหน้าเรือนแม่เฒ่าพร้อมกัน ก็ทำให้ภายในอกของน้ำอบรู้สึกร้อนรุ่มและคิดไปต่างๆ นานา จนไม่ได้สนใจฟังเสียงของแม่เฒ่าที่เอ่ยพูดกับตัวเองเลย“แม่เฒ่าไม่บอกก็ไม่เป็นไร เพราะตัวข้ารู้สึกได้เองว่าอีกไม่ช้าไม่นานข้าจะมีคู่”“งั้นรึ พอมันมาเอ็งก็รู้สึกเชียวรึ”“แม่เฒ่
ม่านรักพนาลวง อารัมภบท
เรือนเดโชภายในเรือนไม้หลังเล็กที่เดิมทีเป็นเรือนของลัลนาแต่เมื่อเธอได้เข้าร่วมพิธีเลือกคู่และสมหวังกับควันธูปก็ย้ายออกไปอยู่เรือนเขา ทำให้เรือนหลังนี้ว่างเปล่าไร้ผู้อยู่อาศัยแต่ก็ยังมีวันนาแม่ของลัลนาที่เข้ามาทำความสะอาดไม่เคยขาดจวบจนกระทั่งมีชายแปลกหน้าผู้หนึ่งเข้ามาในป่าแห่งนี้พร้อมกับหญิงผู้หน
قد تعجبك أيضًا
บ่วงเสน่หา... ประธานบำบัดรัก
อาเป่า76.3K وجهات النظرปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย242.8K وجهات النظرหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.6K وجهات النظرเกิดมาร่าน
Beefy Cat217.4K وجهات النظرแฟนเก่าที่เขาไม่คิดจะรัก
Duangkwan88 وجهات النظرโอกาสครั้งที่สองของมหาเศรษฐี
Authoress Cindy99 وجهات النظرประธานลู่ต้องสยบ คุณซูไปตรวจสายเลือดอีกแล้ว
หวานละมุน301 وجهات النظرลูกสาวเพื่อน
Sadistic_X302 وجهات النظر
