Masuk“พ่อครับ พ่อช่วยนำรูปของผมไปใส่กรอบได้ไหมครับ หลังจากนั้นผมจะนำมันมาติดไว้ที่ห้องของผม แล้วผมก็จะได้เห็นมันทุกวันเลย” หานเฉียงรุ่ยหัวเราะกับท่าทางของลูกชายตัวเอง ก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปรับม้วนรูปภาพจากมือของลูกชาย ก่อนที่เขาจะรับปากอีกฝ่ายว่าจะรีบให้คนนำภาพนี้ไปใส่กรอบให้เร็วที่สุด หลังจากนั้นจ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 83 จางลี่จิ่นนั่งอมยิ้มอยู่กับพื้นเคียงข้างหานหมิงห้าวที่กำลังก้มหน้าก้มตาเปิดกล่องของขวัญที่ได้รับจากทุกคน ซึ่งแน่นอนว่าเธอ
“ค่ะแม่ หนูจะอดทนต่อไป” ไป๋รั๋วซียิ้มขึ้นมาด้วยความดีใจเมื่อได้ยินคำพูดของผู้เป็นลูกสาว ก่อนที่เธอจะโอบร่างบางของอีกฝ่ายเอาไว้ อีกไม่นานนอกจากตำแหน่งสะใภ้ครอบครัวหานจะกลับมาเป็นของลูกสาวเธอแล้ว ต่อจากนี้ไปเธอก็จะสามารถเชิดหน้าชูตาที่จะได้เป็นว่าที่แม่ยายของหานเฉียงรุ่ยอีกด้วย และถึงเวลานั่นเงิน
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 82 “พี่สาวลี่จิ่นครับ วันนี้พี่สาวสวยที่สุดเลยละครับ” หลังจากที่ซบแก้มของตัวเองลงบนบ่าของคนตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว หานหมิห้าวก็
“จางลี่จิ่น ถ้าจะโทษก็ต้องที่ตัวของเธอเองนะ ที่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับครอบครัวหานแบบนี้” “เอาละครับ ในที่สุดก็ถึงเวลาที่พวกเรารอคอยกันแล้วนะครับ ในตอนนี้ผลการประกวดห้าอันดับแรกก็อยู่ในมือของผมเป็นที่เรียบร้อย” พิธีกรโบกกระดาษที่อยู่ในมือให้กับผู้ชมที่อยู่ภายในหอประชุมได้เห็น “ถ้าอย่างนั้นพวกเราอย่
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 81 “คุณจะไปไหนเหรอรั่วซี” สวีหนิงหลงเอ่ยถามผู้เป็นภรรยาเมื่อเขาเห็นอีกฝ่ายกำลังลุกขึ้นจากที่นั่งของตัวเอง และกำลังจะเดินออก
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า







