LOGINShare
บทที่ 31 สะใภ้ไม่ไร้ศักดินา 2
Last Updated:
2026-03-10 14:51:00“ก็ตามที่คุยกับออกแบบภายในเอาไว้นั่นแหละ ให้พ่อดูไปก่อน แม่...แต่ว่าไม่เอาแหย่งพวกไม้สักทองอะไรพวกนั้นนะ ชุดรับแขกพวกนั้นก็ไม่เอา”
“เออ เออ รู้แล้วน่า ว่าแต่เอ็งน้ำหนักเท่าไหร่”
“แม่จะถามไปทำไม หรือว่าจะเอาไปแทงหวย”
“เออ บอกมาเถอะน่า”
“น่าจะประมาณ 60 กว่า”
“โอ๊ย ทำไมผอมอย่างนี้”
“อ้วนขึ้นเยอะแล้วน่า”
“60 เท่าไหร่”
“แม่อยากปัดเท่าไหร่ก็ปัดไปเลย”
“โอเค เอาตามนี้”
“แม่...ช่วงนี้นอร่าเป็นยังไงบ้าง” แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์หันไปมองลูกสาวที่กำลังคลอเคลียอยู่ในอ้อมแขนของลูกเขย เห็นแล้วหมั่นไส้สุด ๆ
“สบายดีกว่าเอ็งก็แล้วกัน”
“แม่!!! ตกลงใครเป็นลูกแม่กันแน่”
“ยังต้องถามอีกเหรอ” สองคนสัพยอกกันไปมาก่อนจะวางสาย ก่อนจะสำทับให้ลูกชายตัวดีรีบกลับบ้านไว ๆ
“นายแม่เรียกกลับบ้านเหรออีทศ”
“เออ” ทศวรรษหันไปมองมะเดี่ยวกับปลายฟ้าที่เมาคอพับคาวงข้าวไปแล้วก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ ก่อนจะบันทึกวิดีโอเอาไว้แกล้ง
“เห็นมึงยิ้มได้อย่างนี้กูก็ดีใจ ระหว่างมึงกับอีพี่สืบพวกกูล้นจนเยี่ยวเหนียวมากกว่าใคร ไม่ว่ามึงจะเลือกทางไหนพวกกูก็พร้อมจะซัปพอร์ตมึงไปสุดทางนะอีทศ”
“ขอบใจพวกมึงมาก” ทศวรรษโผกอดต้นตาลพร้อมน้ำตา สุดท้ายไม่ว่าความรักของพวกเขาจะลงเอยอย่างไร ถนนสายนี้ยังมีเพื่อนและครอบครัวคอยร่วมพยุงและเดินทางไปกับเขา และทศวรรษก็เลิกหวาดกลัวการเดินคนเดียวไปตั้งนานแล้ว ไม่ว่าอะไรจะเกิดเขาก็ยอมรับการเปลี่ยนแปลงนั้น ไม่ได้จมปลักกับความโศกเศร้าอีกต่อไป
เพื่อนฝูงก็หิ้วกระเตงกันมาที่จันทบุรีด้วย หอบเอาข้าวเหนียวเขาวงของดีกาฬสินธุ์มาฝากเต็มหลังรถ การกลับมาครั้งนี้ของเขารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงบางอย่างโดยเฉพาะแม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ที่ดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ สามสาวลงจากรถมาก็รีบยกมือไหว้แม่ทศวรรษกันยกใหญ่
“พ่อคะ แม่คะ สวัสดีค่ะ”
“ไหว้พระเถอะลูก ว่าแต่กินอะไรมาหรือยัง” พ่อเลี้ยงสมบูรณ์เป็นฝ่ายเอ่ยถาม
“ยังเลยค่ะ” มะเดี่ยวว่า
“พวกหนูกะว่าจะมาฝากท้องมื้อเย็นไว้ที่บ้านแม่นี่แหละค่ะ” ต้นตาลเสริม พร้อมกับบุ้ยไปทางท้ายรถ
“พวกหนูเอาข้าวเหนียว และของฝากต่าง ๆ มาฝากแม่กับพ่อด้วย พวกหนูกินกันทีเหมือนห่าลง” ต้นตาลพูดพลางถูมือไปด้วย เพราะว่าพวกเขาทั้งสามแม้ว่าใจจะเป็นหญิงแต่ร่างกายยังคงเป็นชายฉกรรจ์ เพราะฉะนั้นจึงกินเยอะกินจุเป็นธรรมดา บวกกับรสมือนายแม่จันทร์ทิพย์ที่หากินไม่ได้ง่าย ๆ ในกรุงยิ่งติดใจกันยกใหญ่ กินกันทีต้องหุงข้าวสองหม้อในแต่ละมื้อ ทศวรรษส่ายหน้าพร้อมกับหัวเราะน้อย ๆ กับบรรดาเพื่อน ๆ ของเขา
“มา ๆ ไม่ต้องเกรงใจ” แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เดินนำหน้าขึ้นมาบนเรือนทรงไทย ทั้งสี่คนตามหลัง ต่างก็เม้ามอยนั่นนี่ไม่หยุด
“ไม่ได้มานานมาก” ต้นตาลว่า
“คิดถึงสมัยก่อนเนอะ” มะเดี่ยวเสริมขึ้นมา ทศวรรษเดินรั้งท้าย ปลายฟ้าที่เกาะแขนแม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์พลางจีบปากจีบคอถามไถ่สารทุกข์สุกดิบยืนนิ่งเป็นหุ้นปั้นอยู่บนบันไดชั้นบนสุด ต้นตาลที่ตามขึ้นมาเอ็ดเบา ๆ
“อีห่ามึงจะหยุดทำไมเนี่ย บันไดยิ่งเล็ก ๆ อยู่” พอต้นตาลยื่นหน้ามาทางไหล่ด้านซ้ายของปลายฟ้าก็ร้อง เชี่ย เบา ๆ เช่นกัน มะเดี่ยวที่เดินตามมาก็พลอยสงสัยไปได้
“อีพวกนี้นี่” ก่อนจะดัน ๆ คนทั้งหมดให้ขึ้นบันได ทุกคนขึ้นมายืนเอามือกุมเป้าซ้ายขวาพลางส่งสายตาให้ทศวรรษที่เดินขึ้นบันไดมาไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไร แถมยังโบกมือทักทายคนงานที่เดินผ่านไปผ่านมาไปอีก
“เอ้า พวกมึงยืนอออะไรกันตรงนี้ ไม่หิวไง” เจ้าบ้านอย่างทศวรรษอดที่จะถามไม่ได้ ปกติแทบจะวิ่งถลาใส่ถาดข้าว ตอนนี้ยืนสงบเสงี่ยมเจียมตัว พอสายตาประสานกับคนนับสิบที่จ้องมองมาทศวรรษเองก็ตัวแข็งค้างเช่นเดียวกัน ก่อนสามสาวจะเดินมายืนข้าง ๆ ทศวรรษเหมือนกำแพงยักษ์ที่พร้อมจะป้องกันเมื่อมีคลื่นสูงถาโถมสาดใส่อีทศเพื่อนรัก ทั้งสองฝั่งต่างก็จ้องกันเป็นตาเดียวไม่มีใครปริปากพูดอะไรก่อน ทางฝั่งตรงข้ามเนื่องจากสมาชิกมากกว่าโต๊ะทานข้าวที่มีจึงต้องล้อมวงนั่งทานกับพื้นโดยมีโต๊ะเล็ก ๆ ความสูงไม่มากเอาไว้วางกับข้าว โดยมีท่านเจ้าสัวสืบศักดิ์นั่งตรงหัวโต๊ะ ตามด้วยคุณหญิงพรรณพิลัย สานฝัน ทอฝัน ที่นั่งทางซ้ายมือท่านเจ้าสัว ทางด้านฝั่งตรงข้ามมีพ่อเลี้ยงสมบูรณ์ที่นั่งติดกับท่านเจ้าสัว ตามด้วยทัดดาว พลอยพรรณ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์ยืนเยื้องอยู่ตรงหน้าทศวรรษหนึ่งช่วงแขน สืบสานเองก็ลุกจากที่นั่งเดินมาหาทศวรรษที่จ้องมองเขาด้วยสีหน้างงงวย ไม่เข้าใจเหตุการณ์ตรงหน้าสักนิด
Latest chapter
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
You may also like
สัมปทานอาญาเถื่อน
หลงจุ้นถิง2.1K viewsSecret Love Friend แอบรักเพื่อน
มินิซ่าส์1.8K viewsเกิดใหม่อีกครา วานวาสนาไม่ข้องเกี่ยว
MACARONI/1Millionmilesaway2.0K viewsคนของมาเฟียตัวร้าย
otata2.7K viewsหลงมนต์พยัคฆ์ (Mpreg)
Somoon513 viewsเจ้าจันทร์
คุณบานเย็น452 viewsวุ่นนักรักของเรยา
นรกสร้าง358 viewsผมจะจีบคุณแล้วนะ
Coffee Lemonade / Gemini Leo490 views
