เผลอใจไปอีกแล้ว

“ทะ ที่นี่จริงเหรอพี่”

มิ้นหันไปถามพี่คนขับรถที่ยูร์ส่งมารับด้วยความไม่มั่นใจ เพราะร้านอาหารที่อยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้มันมีขนาดใหญ่โตมากแถมรถแต่ละคันที่จอดที่นี่ก็มีแต่พวกรถที่คนรวยใช้

“ใช่ครับ มาครับผมจะพาไปส่งที่ห้องอาหาร VIP”

“VIP? คุณเจ้านายของพี่คิดอะไรอยู่ถึงได้พาฉันมาที่นี่เนี่ย”

มิ้นบ่นแต่ยังคงเดินตามพี่คนขับรถมาโดยดี เขาพาเธอมาหยุดอยู่ที่ประตูเลื่อนกระดาษแนวญี่ปุ่น แสงไฟจากข้างในแสดงให้เห็นเงาของคนตัวสูงที่นั่งรออยู่แล้ว

พี่คนขับรถจึงขอตัวออกไปก่อน เธอจึงค่อยๆ เลื่อนประตูบานนั้นออกก่อนจะยิ้มแห้งให้กับยูร์ที่กำลังนั่งจิบชาอยู่อย่างสบายใจ แต่แล้วเธอตรงตะลึงเมื่อหันไปเจออาหารชุดญี่ปุ่นแท้ๆ วางอยู่เต็มโต๊ะ

ยัยมิ้น....อาหารแบบญี่ปุ่นแท้ๆ ที่เคยเห็นในทีวี อือหือแม่เจ้าน่ากินสุดๆ

“มานั่งสิ มัวมองอะไร”

“คะ? อ่อ”

“นั่งตักฉันสิ.…”

"คะ?"

"มาสิ..."

ระหว่างที่เธอกำลังจะเดินไปนั่งตรงข้ามกับยูร์ ยูร์ก็ดึงแขนเธอให้นั่งลงตรงตักเขาถึงมิ้นจะตกใจสะดุ้งเพราะไม่คิดว่าจะต้องมาเอาใจเขาที่ร้านอาหาร

แต่เธอก็ยังไม่กล้าจะโวยวายอะไรออกไปเพราะที่นี่ค่อนข้างเงียบถ้าเธอเสียงดังคนอื่นอาจจะคิดไม่ดีได้

“ต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอคะ ที่นี่มันร้านอาหาร...คุณไม่อายบ้างหรือไง”

“จะอายใครละ....ฉันอยากให้เธอเอาใจนินี่ก็จะหมดวันแรกที่มีเธอแล้ว เสียเงินไปแล้วก็ต้องใช้ให้คุ้ม”

'สุดท้ายก็ยังพูดเรื่องเอาเงินซื้อฉันอยู่ดี' มิ้นบ่นในใจ

“ค่ะ เข้าใจแล้วคุณอยากกินอะไรคะ?”

“ถ้าตอบว่าอยากกินเธอคงไม่ได้ใช่ไหม”

“ไม่ได้อยู่แล้วแหละ!”

“ฮ่าๆ อย่างอนสิคะเด็กดี”

ฟอด! ยูร์ทนความเอ็นดูเมื่อเห็นใบหน้าเล็กงอนไม่ไหวเลยจัดการฝังจมูกลงบนแก้มเนียนอย่างมันเขี้ยวยิ่งทำให้คนตัวเล็กเผลอตบเข้าที่ใบหน้ายูร์ด้วยความตกใจ แต่ก็เป็นการตบตอบแทนที่เขายังคงพูดเรื่องใช้เงินซื้อเธอมาอยู่ตรงนี้

เพี้ยะ!

“โอ๊ย!”

“ขะ ขอโทษมิ้นไม่ชินที่ต้องถูกคนที่ไม่ได้รักหอมอ่า ขอโทษ” มิ้นพูดจริงๆ เธอแค่อยากตบเขาเท่านั้นเอง

“ฉันมีเวลากับเธอแค่สามวันช่วยแกล้งๆ รักกันหน่อยไม่ได้หรือไง หืม….”

แทนที่คนโดยตบจะรู้สึกโกรธแต่เขากลับเอาคางที่เต็มไปด้วยไรนวดอ่อนๆ มาถูกเบาๆ ที่ต้นคอเธอเพื่อแกล้งแหย่ คนโดนกระทำถึงขั้นเอียงตัวหนีสุดตัวเพราะความรู้สึกจักจี้

“พะ พอค่ะไม่แกล้งมิ้นนะ....มิ้นหิวแล้ว”

“งั้น....หนูมิ้นจะกินอะไรดีคะ แซลมอนไหม?”

“ค่ะ….”

ยูร์คีบเนื้อแซลมอนมาคาบเอาไว้ที่ปาก ก่อนจะยื่นเข้าไปใกล้ๆ คนตรงหน้า เขาอยากจะเห็นเวลามิ้นเขินอีกสักหน่อยว่าจะน่าเอ็นดูขนาดไหน

แต่แทนที่เธอจะคาบชิ้นแซลมอนจากปากเขาเธอกลับยื่นมือจะไปคีบชิ้นใหม่แทน ยูร์เลยจัดการรวบแขนทั้งสองข้างเธอไว้แน่นแล้วให้ปากที่แทรกด้วยแซลมอนไปประกบกับปากเธอไว้ก่อนจะค่อยๆ ใช้ลิ้นดันชิ้นแซลมอนให้เข้าไปอยู่ในปากคนตรงหน้า

“อร่อยไหมคะ?”

มิ้นก้มหน้าเคี้ยวแซลมอนนิ่งไม่รู้ว่าที่เนื้อแซลมอนหวานนี่เป็นเพราะมันสดหรือเพราะที่เขาป้อนมันกันแน่ ตั้งแต่มีแฟนกับเขามาก็ไม่ได้รู้สึกเขินอายเท่านี้มาก่อนเลย

“หน้าหนูตอนนี้นี่น่าฟัดจริงๆ เชียว”

ยูร์กระซิบมิ้นด้วยเสียงแหบพร่า ต่อให้คนฟังใจแข็งแค่ไหนก็ต้องมีใจเต้นแรงเพราะคนตรงหน้าทั้งหล่อและมีเสน่ห์

ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นเพราะข้อตกลงเธอคงอดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายคนนี้จีบเธอเข้าแล้วจริงๆ

"ทานเยอะๆ สิคะ ทำไมทานน้อยอาหารไม่อร่อยเหรอ?"

ยูร์ถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าอยู่ๆ หญิงสาวก็หยุดนิ่งไปนั้นคงเป็นเพราะเธอกำลังเขินเขา เขาเลยจัดการคีบนู้นคีบนี่เข้าปากคนตัวเล็กไม่หยุดกะให้วันนี้พุงแตกกันไปข้างหนึ่ง

กว่าจะทานข้าวเสร็จก็ดึกเพราะชายหนุ่มมัวแต่ออดอ้อนให้หญิงสาวป้อนนู่นนี่อย่างกับเด็กเลยทำให้กินเวลาไปนาน

พอทั้งคู่ถึงคอนโดก็จัดการแยกกันทำธุระส่วนตัว ตามจริงยูร์อยากจะตามเข้าไปอาบน้ำพร้อมกันกับมิ้นด้วยซ้ำ แต่เขารู้ตัวเองดีว่าถ้าเกิดได้เห็นเนื้อหนังขาวนวลแล้วคงอดใจจะรุกล้ำหญิงสาวไม่ได้ เลยแยกไปอาบน้ำห้องรับแขกดีกว่า

"มิ้น? ทำไมไฟปิดหมดแล้วละ ล็อกห้องสะด้วย"

เมื่อยูร์ออกจากห้องน้ำมาก็พบว่ามิ้นได้ทำการขังตัวเองไว้ในห้องสะแล้ว เธอคงคิดว่าจะได้นอนคนเดียวบนเตียงสบายๆ ละสิ

แต่ชายหนุ่มไม่คิดแบบนั้นหรอก การนอนกอดร่างกายนุ่มๆ ทำให้หลับสบายจะตาย

ว่าแล้วเขาก็เดินไปหยิบเอากุญแจสำรองมาเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เห็นคือมิ้นกำลังอยู่ในสภาพชุดชั้นในสีดำลายลูกไม้ เธอมีท่าทีตกใจก่อนจะรีบเอาเสื้อคลุมมาคลุมปิดแทบไม่ทัน ทำเอาอารมณ์ชายของคนที่มองพลุ่งพล่าน

" ขะ เข้ามาทำไมคะ"หน้าแดง

"ก็มานอน ....แต่ไม่คิดว่า...."ยูร์พูดพร้อมเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ มิ้น ก่อนจะค่อยๆ ฝังจมูกลงบนแก้มหอม

"ยะ อย่าสิ"

"ไม่คิดว่าเธอจะใส่บราแบบที่ฉันชอบ....อ่อยฉันหรือไง"

"หะ! เปล่าสักหน่อย ใครจะไปรู้กันละว่าคุณชอบแบบไหนหนูก็ใส่ของที่แม่บ้านเตรียมมา"

"หืม...."

"เดี๊ยวเดี๋ยว"

ยูร์กดมิ้นให้นอนราบไปกับเตียงก่อนจะค่อยๆ ใช้มือลูบไล้ไปกับผิวเย็นที่เพิ่งจะผ่านน้ำมาหมาดๆ หญิงสาวได้แต่ดิ้นแล้วร้องห้ามเพราะกลัวจะเกิดอะไรผิดพลาดขึ้นกับเธออีกเป็นครั้งที่สอง

"หอม แล้วก็นุ่ม"

"อย่าๆ ไหนคุณคุยกับหนูแล้วไง"

"ก็ยังไม่ได้สอดใส่สักหน่อย"

ม๊วบๆ

มือเรียวจัดการรวบสองมือเล็กไว้เหนือหัว ก่อนที่ริมฝีปากอุ่นจะดูดเข้าที่เนินอก เขาค่อยๆ ใช้ริมฝีปากลากผ้าที่ปกปิดออกเปิดเผยให้เห็นบราสีดำเต็มตา หน้าอกที่กำลังกระเพื่อมด้วยลมหายใจที่หอบถี่ยิ่งทำให้คนตัวใหญ่อยากจะดอมดมกลิ่นหอมของยอดดอกไม้

"ยะ อย่า"

"ม๊วบๆ"

"งือ อย่า!"

ลิ้นอุ่นตวัดบนยอดอกตูมอย่างอดอยากอยู่เนิ่นนานจนหญิงสาวเริ่มคล้อยตามก่อนจะไล่พรมจูบขึ้นมาตามซอกคอ แก้ม แล้วมาหยุดที่ริมฝีปาก

"อยากให้ต่อไหม"

"....เอ่อ.…"มิ้นลังเลใจเพราะตัวเธอเองตอนนี้ก็รู้สึกต้องการเขาเข้าแล้ว แต่อีกใจก็กลัวเหลือเกิน กลัวจนอยากจะร้องไห้

"ยังไงสะ เราก็จบกันภายในสามวันนะ ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอต้องการอะไร"

"เราไม่ได้ตกลงในเรื่องนี้"

มิ้นพูดพร้อมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ออกมาจึงทำให้ยูร์ต้องหยุดการคุกคามไว้เพียงเท่านั้นถึงแม้เขาจะแอบหวังให้หญิงสาวยินยอมก็ตาม

"เฮ้ออ….โอเคๆ เข้าใจแล้วงั้นนอน โอเคไหม"

เขาไม่รอมิ้นตอบแต่จัดการถอดผ้าคลุมเธอแล้วอุ้มเธอมานอนบนเตียงดีๆ ตามด้วยตัวหนาของเขาที่นอนกอดเธอไว้ในสภาพนั้น

"มัน....แข็ง โดนขา"

"เดะมันก็อ่อนเอง"

"....อ่อ"

"หรือเปลี่ยนใจอยากช่วย?"

"ไม่ๆ"

มิ้นมุดหน้าซ่อนในผ้าห่มแก้เขิน วันนี้มิ้นรู้สึกว่าคนตรงหน้าเป็นผู้ชายที่ทั้งขี้เล่น เจ้าเล่ห์และอบอุ่น แถมยังไม่ข่มเหงผู้หญิง

เขาเป็นผู้ชายที่ดีเหมือนกันถึงแม้จะมือไม้ถึงไปหน่อยก็เถอะ ได้แต่หวังว่าเธอคงจะรอดเงื้อมมือเขาไปได้ครบสามวันนะ