เราสองคน(คีรินxภาคิน) NC

คีรินจ้องมองเรือนร่างที่อยู่ใต้ร่างของเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลและหิวโหย ราวกับนักล่าที่กำลังพินิจพิจารณาผลงานศิลปะชิ้นเอกที่ล้ำค่าที่สุด เขาใช้ฝ่ามือหนาลากไล้ไปตามผิวเนื้อที่ชื้นเหงื่อเล็กน้อย เริ่มต้นจากหัวไหล่ ลากผ่านแผ่นอก ลงไปยังหน้าท้องที่เกร็งแน่นของภาคิน ทุกสัมผัสของเขาหนักแน่นและเต็มไปด้วยแรงอารมณ์ เขาต้องการจะบันทึกทุกความรู้สึกผ่านปลายนิ้ว และต้องการให้ทุกตารางนิ้วบนร่างกายของภาคินได้รับรู้ถึงการมีอยู่ของเขา

"นายนี่มัน อันตรายต่อใจฉันจริงๆ คิน"

เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าจนแทบเป็นเสียงกระซิบ ใบหน้าคมเข้มซุกไซ้ลงที่ลาดไหล่มน สูดดมกลิ่นกายเฉพาะตัวของคนรักที่ทำให้เขาสติหลุดลอยได้เสมอ คีรินขบเม้มผิวเนื้ออ่อนตรงซอกคออย่างแรงจนเกิดรอยรักสีกุหลาบเด่นชัด ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาสบตากับภาคินอีกครั้ง ดวงตาของเขาในตอนนี้ไม่ได้มีความเย็นชาของประธานบริษัทหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุลดวงตาฉ่ำเยิ้มเงยขึ้นสบกับสายตาร้อนแรงของคนเหนือร่าง

“คุณเองก็ไม่เคยปล่อยให้ผมได้ตั้งตัวเลย”

คำพูดนั้นทำให้คีรินหัวเราะต่ำในลำคอ ดวงตาคมเข้มฉายแววพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด

เขาโน้มกายลงไปทาบทับความแข็งแกร่งของตนเข้ากับความอ่อนนุ่มของอีกฝ่าย บดเบียดความต้องการที่พุ่งสูงขึ้นจนถึงขีดสุดเข้าหาภาคินอย่างจงใจ เป็นการสื่อสารที่ชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใดๆ ว่าวันนี้ เขาจะไม่ยอมให้คนตรงหน้าได้พักหายใจแม้แต่วินาทีเดียว

บรรยากาศภายในห้องนอนที่เคยร้อนระอุด้วยแรงอารมณ์ ถูกเปลี่ยนเป็นความวาบหวามที่ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อร่างกายของทั้งคู่ขยับเปลี่ยนท่าทางตามสัญชาตญาณดิบที่ไม่อาจต้านทาน คีรินพลิกกายอย่างช่ำชองเพื่อจัดวางตำแหน่งร่างกายให้สอดรับกัน ท่ามกลางเสียงลมหายใจที่ขาดห้วงและความร้อนผ่าวที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งเตียงกว้าง

เมื่อความเสียวซ่านจากสัมผัสที่มอบให้กันและกันเริ่มต้นขึ้น คีรินก็พบว่าความพยายามที่จะควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดของเขาเริ่มพังทลายลงทีละน้อย รสสัมผัสอันแสนนุ่มนวลและช่ำชองจากคนใต้ร่างที่สลับตำแหน่งขึ้นมาปรนเปรอเขาอย่างไม่ลดละ ทำให้ชายหนุ่มผู้เย็นชาต้องกัดฟันกรอดเพื่อสะกดกั้นเสียงครางที่อาจหลุดออกมา มือหนาของเขาจิกแน่นลงบนผ้าปูเตียงจนยับย่น ในขณะที่อีกข้างหนึ่งเอื้อมไปบีบเฟ้นสะโพกของภาคินอย่างรุนแรงเพื่อระบายความซ่านสยิวที่แล่นริ้วขึ้นมา

"อืม... คิน... อย่า... อย่าแกล้งดิวะ"

เสียงของคีรินแหบพร่าและสั่นพร่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาพยายามจะรักษามาดผู้นำเอาไว้ แต่การปรนเปรอที่แสนเย้ายวนและแม่นยำของภาคินกลับทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลังจะเสียการควบคุม ทุกครั้งที่ลิ้นร้อนของภาคินลากผ่านจุดอ่อนไหว คีรินจะรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วไขสันหลัง จนเขาต้องแอ่นกายเข้าหาเพื่อรับสัมผัสนั้นอย่างโหยหา

คีรินเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เขาใช้ประสบการณ์และความปรารถนาที่ล้นปรี่ในการตอบสนองกลับไปอย่างหนักหน่วงและรุนแรงพอๆ กันเขาปรนเปรอภาคินด้วยความช่ำชองที่เต็มไปด้วยความโหยหา ราวกับต้องการจะชดเชยความต้องการที่สะสมมา ความรู้สึกของการได้มอบความสุขและรับความสุขไปพร้อมๆ กันในเวลาเดียวกัน ทำให้จิตใจของเขามืดบอดลง เหลือเพียงความรู้สึกทางกายที่แสนวิเศษและรุนแรง

สายตาของคีรินที่มองลอดผ่านขาของคนรักขึ้นมานั้น เต็มไปด้วยความลุ่มหลงและแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน เขาเห็นใบหน้าของภาคินที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่าน และนั่นยิ่งทำให้เขาอยากจะรุกรานและมอบความสุขให้คนตรงหน้ามากขึ้นไปอีก เท่าที่ชายคนหนึ่งจะทำได้ความเงียบงันที่ปกคลุมห้องนอนในวินาทีนี้ไม่ได้หมายถึงความสงบ แต่มันคือความเงียบที่เต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงของคนสองคนที่เพิ่งผ่านพ้นพายุแห่งความเสียวซ่านมาได้ ร่างกายของทั้งคู่เปียกชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อและคราบน้ำรักที่หลั่งไหลออกมาจากความสุขสมที่เพิ่งสิ้นสุดลง คีรินนอนหอบหายใจถี่รัว แผ่นอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ขณะที่ดวงตาคมกริบที่ยังคงวาวโรจน์ด้วยราคะจ้องมองร่างของภาคินที่ดูอ่อนแรงและเย้ายวนอยู่เบื้องล่าง

ทว่า ความปรารถนาที่เพิ่งได้รับการเติมเต็มกลับยังไม่มอดดับลงง่ายๆ คีรินขยับกายขึ้นมาคร่อมร่างของภาคินอีกครั้ง ความเป็นชายที่ยังคงตั้งตระหง่านและแข็งขืนอยู่ แม้จะชุ่มไปด้วยหยาดน้ำกามที่เพิ่งปลดปล่อยออกมาเมื่อครู่ กลับดูน่าเกรงขามและดุดันยิ่งกว่าเดิม เขาใช้ปลายนิ้วเรียวยาวป้ายน้ำรักที่เคลือบอยู่บนท่อนเอ็นร้อนผ่าวเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ กดส่วนปลายที่ฉ่ำเยิ้มจ่อเข้ากับร่องรักสีสดของภาคินที่ยังคงเปิดอ้าและสั่นระริกจากการปรนเปรอเมื่อครู่

คีรินโน้มตัวลงไปกระซิบที่ข้างหูของภาคิน ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาทำให้คนฟังต้องขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเองนะ คินนายคิดว่าแค่นี้มันจะพอสำหรับความดื้อรั้นของนายเหรอ"

น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ คีรินไม่ได้รอคำตอบ เขาค่อยๆ ดันกายส่วนล่างเข้าหาช่องทางที่อ่อนนุ่มและตึงแน่นอย่างช้าๆ เพื่อให้ร่างกายของภาคินได้ปรับตัว รับรู้ถึงขนาดและความแข็งขึงที่กำลังจะรุกรานเข้าไป ความรู้สึกคับแน่นและอุ่นร้อนที่ถาโถมเข้ามาทำให้คีรินต้องขบกรามแน่นเพื่อสะกดกั้นอารมณ์ไม่ให้กระแทกเข้าไปอย่างรุนแรงในทันที

"อืม... แน่นซิบ"

เขากดแทรกกายเข้าไปจนเกือบสุดทางในคราวเดียว ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกเป็นจังหวะที่เนิบนาบแต่หนักแน่น มุ่งหมายจะตอกย้ำความเป็นเจ้าของในทุกสัมผัสที่เขาสอดประสานเข้าไปในร่างกายของคนรักคำร้องขอที่แสนเย้ายวนและไร้ซึ่งความอ้อมค้อมของภาคิน เปรียบเสมือนการสาดน้ำมันเข้ากลางกองเพลิงที่กำลังลุกโชนในตัวคีริน ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจในความใจกล้าของคนใต้ร่าง ก่อนที่มันจะแปรเปลี่ยนเป็นความบ้าคลั่งในกามารมณ์อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อเห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความต้องการและได้ยินเสียงครางกระเส่าที่อนุญาตให้เขารุกรานได้อย่างเต็มที่