โชคดีนะเพื่อน

“ลุก...ฉันบอกให้ลุกไง!!...” ดึงแขนของสายขิมอีกครั้งด้วยความหงุดหงิด

สุดท้ายสายขิมก็จำใจที่จะเดินตามแรงดึงของเฟอร์ แต่แล้วจังหวะที่กำลังจะเดินข้ามไปที่ลานจอดรถโซนที่เธอจอดนั้น อยู่ๆ ก็มีรถคันหรูเหยียบคันเร่งเสียงดัง พร้อมกับออกตัวพุ่งมาทางเธอและสายขิมด้วยความรวดเร็ว

บรึ่น บรึ่น!!

“กรี๊ดดดดด”

พลั๊ก อั่ก!!

“เฟอร์ถอยไป!!” จังหวะที่รถคันนั้นจะมาถึงตัวเธอทั้งคู่ สายขิมก็หันไปผลักเฟอร์ออกให้พ้นทาง

โคร้ม!!

“กรี๊ดดดดดดดด!!” สายขิมถูกรถคันดังกล่าวชนเข้าอย่างแรง จนร่างของเธอลอยอยู่กลางอากาศ ตามด้วยตกลงมายังพื้นในนาทีต่อมา พร้อมกับเลือดสีแดงสดที่ไหลอาบเต็มถนน

รถคันนั้นรีบขับออกไป ไม่แม้แต่จะหยุดหรือลงมาดูในสิ่งที่ตัวเองทำ ราวกับว่าเจ้าของรถนั้น จงใจจะขับชนใครสักคน

“ขิม!! แกต้องไม่เป็นไรนะ” เฟอร์รีบตั้งหลักแล้วลุกขึ้นวิ่งไปกอดร่างของสายขิมที่โชกเลือดเอาไว้ด้วยอาการสั่นเทา อย่างน้อยๆ เธอและสายขิมก็เคยมีความทรงจำดีๆ ต่อกัน แม้ไม่รู้ ว่าความรู้สึกที่ทำให้สายขิมห่างเหินจนจงเกลียดจงชังเธอ มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ แต่อย่างน้อยๆ เธอก็เคยมีความรู้สึกดีๆ ต่อสายขิมอยู่บ้าง

“ขอโทษนะ...อึก...เฟอร์...ขอโทษ...สำหรับเรื่องราว...ฮึก...ที่ผ่านมา...”

“ไม่...แกต้องไม่เป็นไร...ฉันจะให้อภัยแกก็ต่อเมื่อแกปลอดภัยดี...”

“ฉัน...คงอยู่ไม่ไหว...หรอกแก...ฮึก...โชคดีนะเฟอร์...เพื่อนรักของฉัน...” สายขิมพูดทั้งน้ำตามือเล็กที่เปื้อนเลือดจับมือเฟอร์แน่น จากนั้นร่างในอ้อมแขนของเฟอร์ก็กระตุกเกร็ง ก่อนที่จะสิ้นลมหายใจลงไปต่อหน้าต่อตาเธอทันที มือที่กุมมือเฟอร์ร่วงหล่นลงไปที่ข้างตัวในเวลาต่อมา

“ขิม!!! ไม่นะ...ฮือ...แกฟื้นดิ...ฟื้นดิขิม...” เสียงร้องของเฟอร์เรียกสายขิมหวังให้เธอฟื้นขึ้นมา และในไม่ช้าเหล่าผู้คนที่พบเห็นก็วิ่งเข้ามามุง บางคนก็รีบโทรเรียกรถพยาบาล ทว่ามันก็ไม่ทันเสียแล้ว

เพราะสายขิมได้จากไปพร้อมกับลูกในท้องที่ไม่รู้ว่าเป็นลูกของใคร ตอนนี้เฟอร์ที่ตามเนื้อตามตัวเปื้อนไปด้วยเลือดรู้สึกแค้นขึ้นมา ไม่ว่าเพื่อนเธอจะทำผิดต่อเธอแค่ไหน แต่เธอก็จะช่วยทวงความยุติธรรมให้สายขิม อย่างน้อยๆ ก็ถือเสียว่าเธอได้ทำหน้าที่เพื่อนครั้งสุดท้ายย่างเต็มที่แล้ว

หลังจากที่เธอเข้าไปให้ปากคำกับตำรวจ เพราะเป็นผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ทั้งหมด เธอก็ได้มอบหลักฐานทั้งหมดให้กับตำรวจ ประกอบกับไปขอภาพจากกล้องวงจรของทางห้างสรรพสินค้า เพื่อดูว่าคนที่ชนสายขิมเป็นใคร แน่นอนมันก็คือกะทินั่นเอง เป็นรถของกะทิแล้วก็เป็นกะทิเองที่เป็นคนขับเองกับมือด้วย

หลักฐานได้ชี้ชัดไปที่กะทิ ทำให้กะทิถูกเจ้าหน้าที่ตามจับ ประกอบกับแฟนเก่าของกะทิที่เข้ามาให้ปากคำด้วยเช่นกัน เรื่องนี้เกิดจากความแค้นส่วนตัวและบวกกับที่สายขิมต้องการมาบอกความจริงกับเธอ ทำให้กะทิไหวตัวทันกะจะทำลายหลักฐานด้วยการปิดปากสายขิม และต้องการจะฆ่าเฟอร์ให้ตายไปพร้อมๆ กัน แต่โชคร้าย เพราะสายขิมผลักเธอออก ส่วนสายขิมก็ต้องรับแรงกระแทกแทนเธออย่างจัง

และเหตุจูงใจที่ทำให้กะทิจ้องแต่จะทำร้ายเธอคือความอิจฉา ไม่ว่าเธอจะทำอะไรเธอก็มักจะถูกใครๆ หมายตาเสมอ ผู้ชายที่กะทิหมายตาต่างพากันมาหลงเสน่ห์เฟอร์และขายขนมจีบให้เสมอ แต่ก็นะ...สำหรับเฟอร์แล้วตอนนั้นหัวใจมีให้แค่ปลาบปลื้มเท่านั้น และการที่เธอปฏิเสธหนุ่มๆ อาจจะดูเหมือนหยิ่ง แต่จริงๆ แล้วเธอไม่ได้อยากให้ความหวังใครเลย แล้วนั่นแหละทำให้กะทิอิจฉา เลยหาจุดอ่อนมาทำลายเฟอร์ ซึ่งจุดอ่อนที่จะเล่นงานเฟอร์ได้ก็คือเรื่องเพื่อน เพราะเฟอร์โหยหาคำว่าเพื่อนมากๆ กะทิเลยใช้อุบายดึงสายขิมออกมาและทำให้เฟอร์โดดเดี่ยวที่สุด

หลังจากนั้นกะทิถูกจับข้อหาพยายามฆ่า และเป็นผู้จ้างวานให้ทำผิดเกี่ยวกับอนาจาร ส่วนกลุ่มที่เธอจ้างก็ถูกจับด้วยเช่นกัน

หลายวันต่อมา...

“โชคดีนะเพื่อน ขอบคุณนะที่ช่วยชีวิตฉัน...สิ่งที่แกเจอมันโหดร้ายเกินไปจริงๆ ...ขอให้โลกหลังความตาย...ใจดีกับแก...แล้วก็...ฉันจัดการคนที่ทำร้ายแกหมดแล้วนะ” เฟอร์กล่าวบอกเพื่อนที่หน้าเตาเผาศพ ก่อนที่จะวางดอกไม้จันทน์ลงบนพาน แล้วก้มคำนับแสดงความอาลัยและเดินลงไปด้านล่างเมรุ เพื่อส่งดวงวิญญาณเพื่อนให้ไปสู่ภพภูมิที่ดี

ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวมาก จนเธอตั้งรับแทบไม่ทันเลย มันจุกอยู่ในอก หากสายขิมรอดเธออาจจะให้โอกาสและคงจะมอบคำว่ามิตรภาพให้เช่นเคย เธอยอมให้อภัยสายขิมทุกอย่างแม้ว่าสายขิมจะเคยหักหลังเธอก็ตาม เธอเชื่อว่าคนเราเปลี่ยนกันได้ เอาจริงตลอดเวลาที่เป็นเพื่อนกันมาเธอเองก็นิสัยเสียเหมือนกัน เอาแต่ใจ อีโก้สูงเสียดฟ้าจนน่าหมั่นไส้ ชอบทำตัวเพอร์เฟค สร้างจุดเด่นจนใครๆ ก็ต่างสนใจ แล้วเพราะจุดเด่นของเธอเนี่ยแหละทำให้หลายคนหมั่นไส้และอิจฉา

แต่หากไม่ใช่สายขิม เธอก็คงไม่ได้มาคบกับพะพาย ไม่ได้เจอเพื่อนที่จริงใจอย่างยูมิ ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะสายขิม และสุดท้ายนี้เธอเองก็อยากจะขอบคุณเพื่อนคนนี้ และไม่ว่าที่ผ่านมาจะเป็นยังไงต่อจากนี้ไปคำว่าเพื่อนที่เคยมอบให้สายขิม ก็ยังคงตราตรึงใจไปตลอดกาล

“ทุกอย่างมันจบแล้วนะ...คนร้ายได้รับผลกรรม...ส่วนเพื่อนเธอ...ก็ไปสบายแล้ว...บางทีการจากไปแบบนี้อาจจะดีต่อตัวสายขิม...เพราะถ้าเธอมีชีวิตต่อ...ก็คงจะจมอยู่กับความทุกข์ทรมานใจเหมือนตายทั้งเป็น” ร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างกายเธอบีบมือเธอแน่นอย่างให้กำลังใจ มันก็จริงอย่างที่พะพายพูดนั่นแหละ เพราะหากเป็นเธอ ถ้าเจออะไรที่โหดร้ายแบบนั้น ก็คงจะไม่อยากที่จะมีชีวิตอยู่ต่อแน่ๆ

ทุกคนย่อมมีเหตุผลในการกระทำเสมอ ความผิดของสายขิมถูกลบล้างไปทั้งหมดเพราะเธอดันใช้ชีวิตแลกมันหวังให้เฟอร์ให้อภัย และสิ่งที่สายขิมทำหลังจากที่ออกไปจากเฟอร์ ก็เพราะถูกบีบบังคับให้ทำ โดยมีเบื้องหลังคือคนที่จิตใจสกปรกอย่างกะทิเป็นคนสั่งการ นี่สินะที่เขาว่ากันว่าความอิจฉามันจะฆ่าตัวเอง และใช่คนไม่ดี คิดไม่ดีย่อมได้รับผลกรรมอย่างสาสม เสมือนไฟที่แผดเผาตัวเองโดยไม่รู้ตัว

ตลอดเวลา7วันเฟอร์วุ่นๆ อยู่กับงานศพของเพื่อน ช่วงแรกๆ ก็แอบซึมอยู่เหมือนกัน ภาพสายขิมถูกรถชนมันติดตาเธอไม่หาย หากเลือกได้เธอก็ไม่ได้อยากให้สายขิมจากไปแบบนี้ การจากกันที่ทรมานที่สุด ไม่ใช่การจากกันเพราะเลิกรักหรือ เลิกรากัน แต่เป็นการจากลาที่ไม่มีวันหวนกลับต่างหากที่เจ็บปวด เพราะมันจะไม่มีวันได้เจอกันอีกแล้ว นอกเสียจากว่าจะได้เจอกันในโลกหลังความตาย

หลายๆ คืนทำให้เธอนอนไม่ได้จนต้องเรียกให้ยูมิมานอนเป็นเพื่อน ซึ่งยูมิก็เข้าใจและยอมมานอนเป็นเพื่อนตามที่เฟอร์ขอ แต่วันไหนที่พะพายไม่มีบินก็จะเป็นคนที่อยู่ข้างๆ เฟอร์ตลอดเอง กว่าจะใช้ชีวิตได้ปกติก็ผ่านไปหลายเดือนเลย ภาพที่เพื่อนจากไปต่อหน้าต่อตา ภาพที่สายขิมถูกรถกระเเทกเข้าอย่างเเรง มันยังคงติดตาเธอไม่หาย แค่หลับตาก็เห็นภาพเหล่านั้นวนเวียนซ้ำๆจนนอนไม่หลับ