สัมผัสร้อนซ่อนพิศวาส

สัมผัสร้อนซ่อนพิศวาส

last update最終更新日 : 2025-10-20
作家:  วนาลักษณ์連載中
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 評価. 1 レビュー
54チャプター
1.0Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

อีโรติก

พระเอกเก่ง

CEO

เจ้าชู้

สวย

ความรักครั้งแรก

เข้าใจผิด

วันไนท์สแตนด์

เพราะถูกทรยสหักหลังจากเพื่อนและแฟน เธอจึงรับงานเป็นเด็กนั่งดริงก์ ทำให้เธอได้พบกันเขา ชายผู้มอบสัมผัสแห่งปรารถนาให้อย่างเร่าร้อน ก่อนเขาจะกลายเป็นผู้กุมชะตาชีวิตเธอในฐานะนางบำเรอชั่วคราว ************** มือใหญ่ลูบไล้ตามช่วงเอวคอด แล้วสอดเข้าไปในซับในลูกไม้สีดำ นิ้วเรียวตวัดหยอกเย้ากับเกสร ร่างบางกระตุกสั่นสะท้าน “อ๊ะ อ๊ะ อ๊า อ๊า!” เสียงหวานครางไม่หยุด แอ่นสะโพกไปตามแรงนิ้วมือ “เธอยังสวยไม่เปลี่ยนเลยญรินดา แบบนี้ฉันถึงปล่อยเธอไปไม่ได้” เสียงทุ้มแหบพร่าบอกคนตัวเล็ก แล้วก้มลงดูดชิมยอดบัวอีกครั้ง กระโปรงตัวสวยถูกปลดออกจากเรือนร่าง ชายหนุ่มทรุดลงมองดูเนินเนื้ออวบอิ่มน่าลิ่มลอง ปลายลิ้นแตะลงบนเกสรผ่านเนื้อผ้าบางๆ ซึ่งกั้นอยู่ “ยะ...อย่านะ” คนสวยร้องห้าม แต่ไม่ทันได้พูดต่อ เมื่อนิ้วร้ายแหวกซับในออกเผยให้เห็นเนินเนื้อนุ่มละมุน กลีบดอกไม้ถูกกรีดแยกออก เกสรโผล่ออกมาท้าสายตา เรียวลิ้นร้อนไม่รอก้มลงแตะตวัดแล้วละเลงไล้อย่างรวดเร็ว สลับเบาหนัก คนสวยสะท้านไปทั่งกาย กรีดร้องไม่หยุดหย่อน ร่างกายกระตุกเกร็งน้ำหวานทะลักทะลาย

もっと見る

第1話

บทที่ 1 คำคืนแห่งความเจ็บปวด

Malam itu, aku sengaja memakai stoking hitam, tapi suamiku malah beralasan mau kerja dan membawa bantal ke ruang kerja.

Aku hampir menangis karena kecewa, "Anak kita sudah tiga bulan, tapi kamu cuma mau sekali saja. Aku ini juga perempuan."

"Kamu nggak sadar gimana kondisi kamu sendiri?"

"Aku mohon, sekali saja. Kali ini aku bakal jepit lebih kencang."

"Jepit apaan? Bagian itu sudah kayak lubang hitam, mending aku pakai tangan sendiri. Turuti saranku, cari waktu biar ayah periksa kamu."

Air mataku tidak terbendung lagi melihatnya pergi.

Aku hanya bisa meratapi nasib karena merasa tidak punya hak untuk menyalahkan suamiku.

Padahal, dulu hubungan kami sangat mesra dan kehidupan ranjang kami pun selalu harmonis.

Namun, segalanya berubah sejak tiga bulan lalu setelah aku melahirkan bayi kembar.

Jalan lahirku robek dan butuh belasan jahitan, hingga area pribadiku menjadi sangat longgar.

Kualitas hubungan intim kami hancur, suamiku hanya menyentuhku sekali dan menolak untuk kedua kalinya.

Akhir-akhir ini aku terpaksa memakai terong atau timun, tapi benda itu mana mungkin menandingi kehangatan pria asli.

Hal itu justru membuat hasratku makin liar, hingga malam ini aku terpaksa merendahkan diri demi meminta kemesraan.

Sialnya, suamiku malah menolak keras dan lagi-lagi menyuruhku minta diperiksa oleh ayah mertuaku.

Ayah mertuaku adalah spesialis kulit dan kelamin ternama di daerah kami, bahkan dijuluki sebagai tangan sakti kulit dan kelamin.

Tapi, dia itu ayah mertuaku. Mana mungkin aku sebagai menantu memintanya memeriksa bagian sesensitif itu.

Apalagi meski hampir 50 tahun, dia masih tampan, berkacamata emas, dan bertubuh atletis yang sangat maskulin.

Sejak diabaikan suami, aku sering berfantasi tentangnya. Kalau dia benar-benar memeriksaku, aku takut akan bertindak memalukan ....

Saat sedang melamun, samar-samar terdengar suara ambigu dari kamar mertuaku sebelah.

Suara itu terdengar sangat merangsang.

Jelas sekali ayah mertuaku sedang menindih ibu mertua dengan gerakan yang sangat bertenaga.

Mendengar desahan ibu mertua, hatiku justru merasa iri dan cemburu.

Rasanya aku ingin sekali berada di posisi ibu mertua saat ini.

Memikirkan itu, api gairah di tubuhku yang belum padam kini makin berkobar hebat.

Aku refleks merapatkan kaki untuk gesek-gesek, tapi tiba-tiba terdengar suara keributan dari ibu mertua.

Kemudian terdengar suara ayah mertua yang berusaha membujuknya dengan lembut.

Aku terkejut, ternyata ayah mertua begitu perkasa sampai ibu mertua tidak sanggup melayani dan menolak keras meski sudah dimohon.

"Punya kamu itu besar dan panjang banget, apalagi tiap main bisa satu jam lebih. Kalau nggak tahan, mending cari perempuan lain saja di luar."

Ya ampun, satu jam lebih, pasti rasanya nikmat sekali. Benar-benar nasib yang sangat timpang.

Ukuran dan durasi ayah mertuaku begitu luar biasa, tapi ibu mertua justru merasa terbebani.

Sedangkan pribadiku itu besar dan longgar, suamiku malah lebih memilih memuaskan diri sendiri.

Dunia ini sungguh tidak adil.

Aku menghela napas panjang, lalu berjalan diam menuju kamar mandi tamu.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

อรพรรณ ศรีดี
อรพรรณ ศรีดี
แซ่บพริกยกสวน พระเอกรักนางเอกมาก เกลียดพี่นางเอกสุดๆ
2025-09-22 18:49:34
0
0
54 チャプター
บทที่ 1 คำคืนแห่งความเจ็บปวด
ท่ามกลางแสงสี กลิ่นเหงื่อ คราบไคล จากการบดเบียดวาดลวดลาย จากโต๊ะสู่โต๊ะ ยกแก้วกระดกดื่ม พูดคุยยิ้มแย้มร่างกายโอบรัดกอดกระหวัดกันไม่ห่าง ของแต่ละคู่ซึ่งมาท่องราตรีกันในผับชื่อดัง นามดาร์กมูน ญรินดา นภาพิสุทธิ์ เจ้าหน้าที่บัญชีสถานบันเทิงย่านทองหล่อ เจ้าของดวงตากลมโต ผิวสีชมพูระเรื่อ คิ้วยาวเรียว ริมฝีปากบางสีชมพู กำลังจ้องมองผู้คนมากมายแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่เธอเกลียดสถานที่แห่งนี้ ยกเว้นเจ้าของผับที่ใจดีเสมอมา“รินจ๊ะ วันนี้สนใจไหมเอ่ย...” เจ้าของผับนามราตรียังคงถามเธออีกครั้ง เรื่องการทำงานพิเศษ ชื่อว่าเด็กนั่งดริงก์“ไม่ค่ะพี่ตรี อย่าให้รินทำเลยค่ะ” หญิงสาวตอบแล้วส่ายหน้า“ทำไมล่ะริน เงินดีออก ยิ่งหน้าตาอย่างรินพี่ว่าคืนหนึ่งห้าหมื่นสบายๆ เรื่องกินเหล้าไม่ต้องห่วง มันฝึกกันได้พี่การันตี”“ขอโทษนะคะพี่ตรี ที่รินตอบสนองความต้องการของพี่ไม่ได้” หญิงสาวระบายลมหายใจ “รินมีแฟนแล้ว รินไม่อยากให้วินต้องรู้สึกไม่ดีค่ะ”ราตรีถอนหายใจด้วยความเสียดาย หากได้ญรินดามาเป็นเด็กในร้านอีกคน เงินคงไหลมาเทมาเป็นแน่“เฮ้อ... พี่อยากให้รินหมดหนี้เร็วๆ จริงๆ นะ พี่เป็นห่วงริน สักวันรินอาจไม่ได้นั่งทำงานอยู่
続きを読む
บทที่ 2 ค่ำคืนแห่งความเจ็บปวด
คนฟังกัดฟันกรอด รอมาตลอด หวังสักวันให้เธอเห็นใจ แต่ดูเหมือนมันเป็นแค่ความหวังลมๆ แล้งๆ ปีกว่าสำหรับเขามันเนิ่นนานเกินไป ญรินดาสวยสด รูปร่าง ทรวดทรงน่ามอง แม้อยู่ภายใต้เสื้อผ้าปกปิดมิดชิดแค่ไหน เขามองออกอยู่ดี ว่าเธอ... นั่น น่ากินมากแค่ไหน“ทำไมพี่ต้องไปเสียเงินอีก ในเมื่อพี่เสียให้รินไปไม่รู้เท่าไหร่ ถ้าพี่จะซื้อกิน สู้พี่กินของที่พี่ลงทุนไปเยอะแล้วไม่ดีกว่าเหรอ!”“คำพูดของพี่มันแสดงธาตุแท้ออกมาแล้วสินะคะ พี่ต้องการแค่เรื่องเซ็กส์เท่านั้น พี่ไม่เคยรักรินจริงเลย” หญิงสาวตัดพ้อน้ำตานองกวินทรกัดฟันแน่น “พี่รักริน รินต่างหากที่ไม่เคยรักพี่เลย”“เซ็กส์มันใช้วัดความรักได้หรือคะ!” คนตัวเล็กเถียง“วัดไม่ได้ แต่ผู้ชายทุกคนย่อมต้องการ!”“ไม่ใช่ผู้ชายทุกคนบนโลกต้องการหรอกค่ะ พี่ต่างหากที่ต้องการ!”“ถ้ารู้ แล้วทำไมให้พี่ไม่ได้” กวินทรยังคงเซ้าซี้“รินจะไม่พูดเรื่องนี้พอทีเถอะค่ะพี่วิน อย่าให้รินต้องรู้สึกแย่ไปกว่านี้เลย” เธอรักเขา ไม่อยากเลิกราถึงไม่เอ่ยออกไป แม้ในหัวกำลังครุ่นคิดว่าควรทำอย่างไรต่อไปดีจับที่เปิดประตูรถเพื่อตัดปัญหา ทว่าเจ้าของรถกลับถลามาคว้าเอวบางไว้ ญรินดาถูกกดแนบกับเบาะด้านห
続きを読む
บทที่ 3 ค่ำคืนแห่งความเจ็บปวด
เมื่อได้รับความยินยอมจากสาวเจ้า หนุ่มร้อนรักเลยใช้ลิ้นลากไล้หยอกล้อกับเกสรดอกไม้ จนเจ้าของมันบิดเร้าหอบโยน มือบางแทรกเรือนผมดึงรั้งให้เขาเชยชมดอกไม้ไม่ห่างหาย กลีบดอกถูกแยกออก น้ำหวานกำลังทะลักทะลายออกมา กวินทรตวัดดื่มกินราวกับกระหาย เมื่อเห็นเธอพรั่งพร้อมชายหนุ่มไม่รอช้า รีบปลดเสื้อผ้าติดกายออก เผยให้เห็นตัวตนเด่นตระหง่าน“สา... ทำให้พี่บ้างสิครับ” เขาบอกเสียงพร่า ความต้องการแทบล้นออกมาแล้วนาริสาลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อ ย่อกายลงใช้มือลูกคลำตัวตนของเขา ก่อนแลบลิ้นออกมา เงยมองชายหนุ่มแล้วก้มลงอีกครั้ง ปลายลิ้นแตะส่วนที่กำลังเบ่งบานมันเต้นตุบๆ เพราะต้องการปลดปล่อย“อืม...” เสียงครางเผยออกมา กวินทรกำลังรอ ให้เธอทำมากกว่านี้คนทำยกยิ้มแล้วดูดกลืนตัวตนของเขาเข้าเต็มที่ ใบหน้าชายหนุ่มแหงนหงาย ความเสียวซ่านแผ่ทั่วร่าง ก่อนจับศีรษะสาวเจ้าแล้วรั้งเข้าออกจนเธอแทบสำลัก กวินทรไม่อาจทนได้ปลดปล่อยน้ำรักออกมาจนเต็มใบหน้าของหญิงสาว“พี่วิน... สาเลอะหมดแล้วนะคะ วันนี้ต้องทำงานต่ออีก” หญิงสาวบ่นแต่ชายหนุ่มไม่ตอบ เพราะไม่กี่นาทีตัวตนกลับแข็งขืนขึ้นอีก เขารั้งร่างบางให้นอนราบบนโต๊ะ จับเรียวขายกขึ้นแล้วแยก
続きを読む
บทที่ 4 ค่ำคืนแห่งความเจ็บปวด
โมงเช้า ลุกจากเตียงนอนยากเย็น เมื่อคืนผ่านช่วงเวลาอันหนักหน่วงมา ญรินดาคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ ราวยี่สิบนาทีออกมา มองดูตัวเองในกระจก สภาพของใบหน้ายังคงความงดงามเหมือนเช่นเคย จัดการแต่งกายเพื่อเดินทางไปทำงาน ที่ผับมีเพียงแม่บ้านทำความสะอาด และพนักงานบางคนซึ่งเข้ามาจัดการโต๊ะก๊อก ก๊อกประตูห้องเจ้าของผับเปิดออก เจ๊ราตรีมองผู้มาเยือนแล้วยิ้มกว้าง“อ้าวริน มีอะไรหรือจ๊ะ”ญรินดาปิดประตูแล้วเดินมานั่งลงบนเก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะทำงานของเจ๊ราตรี เธอเห็นสีหน้าลูกจ้างแล้วรู้สึกกังวล“เป็นอะไรริน มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”ริมฝีปากบางสั่น สูดลมหายใจเข้าปอด เธอควรเลือกทางนี้ ให้ไปทำงานโต๊ะเดิมแม้รู้แก่ใจว่าเมื่อคืนมันทำหน้าที่อะไรคงทำใจได้ยาก รังเกียจ สะอิดสะเอียดยิ่งกว่าอะไร“เจ๊คะ รินขอทำงานกับเจ๊ได้ไหม” เสียงแผ่วบอกกับเจ้าของผับ“หืม...” เจ๊ราตรีจ้องมองสีหน้าสาวหน้าตาสะสวยด้วยความสับสน“รินอยากทำงานเป็นเด็กนั่งดริงก์ค่ะ”ราตรีเอนกายพิงพนักเก้าอี้แล้วครุ่นคิด“แน่ใจเหรอริน เจ๊ขอให้รินทำกับเจ๊หลายครั้งรินยังไม่รับปากเลย ทำไมตอนนี้ถึงอยากทำล่ะ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า” ราตรีอดสงสารไม่ได้ เพราะพี่ชาย ชีวิต
続きを読む
บทที่ 5 เด็กนั่งดริงก์
ญริดานิ่งเงียบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ เยาะเย้ยถากถางเธอก็ช่าง อยากทำอะไรก็เชิญ สมสู่กันให้พอ สารเลวทั้งคู่“ก็ดีแล้วนิสา ที่เธอได้อย่างที่ต้องการ แต่เธอเชื่อไหมสา...” เธอยิ้มเย็น “อีกไม่นานเขาก็ทิ้งเธอ เพราะคนอย่างเขาคงหาผู้หญิงมีอนาคตมาไว้เป็นคู่ชีวิต ถ้าอย่างเธอคงได้แค่คู่นอนแก้เงี่ย...” ญรินดาไม่พูดต่อ แค่เลิ่กคิ้วแล้วหันมองตัวเองหน้ากระจกต่อเจ๊นกยูงฟังบทสนทนาสองคนแล้วสับสน เคยเป็นเพื่อนสนิทกันทำไมถึงแสดงท่าทีราวกับศัตรูแบบนี้“อีริน!” นาริสาตะโกนลั่น แล้วง้างมือหมายจะตบญรินดาลุกขึ้นจ้องมองแววตาวาวโรจน์ เจ๊นกยูกรีบโบกมือไม้“อย่าเชียวนะนังสา ถ้าแกตบรินแกโดนเจ๊ราตรีตบ เลือดกลบปากแน่ ไม่รู้หรือไงว่ารินเป็นเด็กใคร!”คนถูกเข้าข้างเชิดหน้าท้าทาย นาริสาได้แต่เก็บความเดือดดาลไว้ลดมือลงกระแทกก้นลงนั่งตามเดิมสองทุ่มตรง...ญรินดานั่งมองนาฬิกาด้วยความแปลกใจ เมื่อเจ๊ราตรีบอกให้เด็กทุกคนออกไปทำงานยกเว้นเธอ นี่กำลังรออะไรกันแน่ไม่เข้าใจเลย“รินออกไปได้แล้วจ้ะ”เธอทำตามความต้องการของเจ๊นกยูง ในผับเสียงยังคงดังเหมือนทุกวัน หากเธอไม่ได้อยู่ในชุดนี้ และไม่ได้เปลี่ยนสถานะใหม่ในร้าน ก็คงชินชาไปกับมัน
続きを読む
บทที่ 6 เด็กนั่งดริงก์
เจ๊ราตรียิ้มกว้างแล้วดันร่างบางไปด้านหน้า จับไหล่แล้วให้เธอนั่งลงบนโซฟาข้างกายเขา เธอช้อนสายตามองเจ๊ราตรีด้วยความกลัว มือบางถูกดึงมากุม แล้วยิ้มให้“ทำงานดีๆ นะริน”“ค่ะเจ๊” หญิงสาวรับคำเสียงเบาจีน่าตวัดสายตามองด้วยความไม่พอใจ แล้วหันไปมองเพื่อนชาย“ทำไมคุณธีต้องเรียกเด็กนั่งดริงก์ด้วยล่ะคะ ในเมื่อมีจีน่าอยู่แล้ว!”“คุณอยากเป็นเด็กนั่งดริงก์หรือไง เป็นนางแบบไม่ชอบเหรอครับ” เขาถามตรง คนฟังกัดฟันแน่น นี่เขาไม่เข้าใจหรือแกล้งกันแน่“จีน่าไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะคะ”“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าเอาตัวเองไปเปรียบกับเด็กนั่งดริงก์” เขาตัดบท ทว่าหญิงสาวอีกคนที่ฟังกลับรู้สึกไม่พอใจ สีหน้าเธอปลับเปลี่ยนเป็นงอเล็กน้อยธีภพจ้องมองเสียวหน้าของสาวน้อยที่ตนเรียกมานั่งด้วย“จะดื่มอะไร ผมสั่งให้” เขาถามเธอหญิงสาวหันไปสบสายตา ทว่าเขากลับยื่นหน้ามาใกล้ คนตัวเล็กตกใจผงะถอยหลังแต่มือใหญ่กลับช้อนแผ่นหลังไว้ แล้วรั้งร่างบางเข้าหากดแนบกับกายแกร่งอย่างจงใจให้เธออึดอัด มือบางยกขึ้นดันไว้ด้วยความตระหนก“จะทำอะไรคะ!” ญรินดาร้องถาม แววตาไหววูบ หน้าซีดเผือด“ถามแล้วทำไมไม่ตอบ หืม...”เสียงทุ้มนุ่มลึก แววตากำลังมองมาราวก
続きを読む
บทที่ 7 เด็กนั่งดริงก์
เขายกยิ้ม แล้วยักไหล่“ถ้าอย่างนั้นจะเป็นไรไป แค่เข้าไปในห้อง” เลิ่กคิ้วมอง ธีภพจ้องมองใบหน้ากำลังเผือดลง ผู้หญิงคนนี้แปลกกว่าทุกคนที่เขาเคยซื้อมา ในแววตามีความหวั่นไหว ทั้งกล้าและกลัวผสมกันอา.. เธออาจเป็นรสชาติแปลกใหม่ที่เขาตามหา“ไปได้สิคะ ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัวเลย”“ถ้าอย่างนั้นเราไปกันเถอะ” ธีภพลุกยืนเต็มความสูง แล้วผายมือเชิญให้เธอนำหน้าเจ๊ราตรีเดินนำทุกคน ผ่านเด็กนั่งดริงก์หลายคนซึ่งทำงานอยู่ นาริสาชะงักงันเมื่อเห็นเพื่อนกำลังเดินเคียงคู่ลูกค้าที่เธอหมายตามาหลายปี ธีภพ ปรัชมานต์ นักธุรกิจผลินรถยนต์สำหรับแข่ง รวย หล่อ เร้าใจ เป็นที่ใฝ่ฝันของสาวๆ เหตุใดไม่ใช่เธอ ทุกครั้งเขามาที่นี่ไม่เคยหิ้วหญิงคนไหนเข้าห้องส่วนตัวแม้แต่น้อยทำไมคนอย่างญรินดาต้องได้ดีไปกว่าเธอเสียทุกอย่าง“หยุดนะ!”เสียงตะโกนจากใครบางคนดังขึ้น ญรินดาชะงักคุ้นในน้ำเสียง หันกลับไปมองเห็นอดีตแฟนยืนหอบหายใจ แล้ววิ่งเข้ามาหากวาดตามองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า“รินทำบ้าอะไร ทำไมทำแบบนี้!” เขาร้องถาม แล้วกระชากท่อนแขนเรียวลากไปด้วยกัน“ปล่อยนะพี่วิน รินบอกให้ปล่อยไง!” หญิงสาวร้องแล้วดิ้นรนกวินทรไม่ฟังเสียงยังคงลากร่างบางให้
続きを読む
บทที่ 8 เด็กนั่งดริงก์
ญรินดามอง มันดูน่ากิน เธอไม่เคยแตะเครื่องดื่มจำพวกนี้มาก่อน เพราะมันทำให้สติสัมปชัญญะขาดหาย แต่วันนี้เธอไม่มีอะไรให้คิดอีกแล้ว มือบางยื่นมารับ“ขอบคุณมากค่ะ” กระดกดื่มรวดเดียวจนหมดแล้ว มีรสเปรี้ยวผสมหวาน ใช่มันอร่อยดี จนลืมว่ามันมีแอลกอฮอลล์“อร่อยไหม อยากได้อีกแก้วหรือเปล่า”คนถูกถามไม่ตอบ พยักหน้าช้าๆ ร่างกายเริ่มร้อนขึ้นทุกขณะ ริมฝีปากบางกัดแน่นเพื่อข่มกลั้นอารมณ์หวามไหว เรียวขาหนีบกันเพราะความต้องการ ลมหายใจร้อนระอุถูกระบายออกมา ธีภพจ้องมองด้วยความสงสัยก่อนใช้มือแตะลงไปบนเรียวแขน คนถูกแตะสะดุ้งมองเขาแววตาหวานฉ่ำ“เป็นอะไรไปสาวน้อย เธอกินยาปลุกเซ็กส์เข้าไปหรือไง” เขาถาม แล้วสังเกตอาการ“ปะ...เปล่า ฉะ...ฉันไม่รู้” เสียงแหบพร่าตอบ อารมณ์ซ่านกำลังทำให้เธอแทบอยากกระโจนหาชายหนุ่มดูท่าคืนนี้อาจยาว กระตุกยิ้มมุมปากแล้วขยับเข้าใกล้ มือใหญ่โอบแผ่นหลังรั้งร่างบางเข้ามาหา คราวนี้คนถูกโอบกอดไม่ได้ผลักไส สีหน้าไม่มีตื่นกลัวแม้แต่น้อย ดวงตากลับฉ่ำวาวมากขึ้น ธีภพพึงพอใจในสินค้าที่ตัวเองซื้อจนแทบอยากกลืนกิน“รู้ไหมว่าการทำสีหน้าแบบนี้ มันเรียกว่ายั่วผู้ชาย” เขาสัพยอก แล้วก้มลงมองริมฝีปากซึ่งกำลัง
続きを読む
บทที่ 9 เด็กนั่งดริงก์
รถจอดหน้าบ้านหลังใหญ่ ร่างบางถูกอุ้มลงจากรถ ร่างกายเธอยังคงเร่าร้อนและต้องการปลดปล่อย ใบหน้าเรียวซุกซบอกกว้าง มือลูบไล้ไปมา“ไม่ต้องเร่งฉันหรอก เธอได้ปลดปล่อยตามความต้องการแน่นอนสาวน้อย แต่ฉันสงสัยว่าเธอจะรับศึกหนักทั้งคืนได้หรือเปล่า”ชายหนุ่มเร่งฝีเท้าเดินขึ้นชั้นสองเปิดประตูห้องวางร่างงามลงบนเตียง แล้วปลดเสื้อเชิ้ตออกจากร่างกายตนเอง ร่างบางยังคงบิดเร้าเรียวขาหนีบเข้าหากัน ความต้องการแผ่ซ่าน จะทำอย่างไรถึงหายจากอาการเหล่านี้เสียที“ฉะ... ไม่ไหวแล้ว คุณช่วยฉันที” เธอร้องบอกเสียงแหบพร่า ปรือตามอง เห็นท่อนบนของเขากำลังเปลือยเปล่า มัดกล้ามเนื้อเด่นชัด มันกำลังกระตุกตามการเคลื่อนไหวเจ้าของมันธีภพโถมกายเข้าหาร่างบนเตียง ปลดเปลื้องชิ้นส่วนติดกายอันน้อยนิด ไม่นานเรือนร่างงามปรากฏต่อสายตา“เธอนี่สวยจริงๆ สาวน้อย” เขากวาดตามอง แล้วกลืนน้ำลายก่อนโน้มกายเข้าหาสองคนแลกจุมพิตดูดดื่มกันและกัน เรียวลิ้นกระหวัดหยอกเย้าไม่ห่างหาย ร่างบางบิดเร้าเมื่อเขาเลื่อนไล้ลิ้นร้อนไปตามทุกส่วนของร่างกาย จนกระทั่งถึงใจกลาง เกสรดอกไม้ถูกดูดกลืน ตวัดเข้าออกจนคนตัวเล็กร้องครางไม่หยุดหย่อน“อา...” เสียงหวานครางแผ่วเ
続きを読む
บทที่ 10 เด็กนั่งดริงก์
คนถูกห้ามกระตุกยิ้มมุมปาก“เมื่อคืนเธอบอกฉันเองว่า ไม่ไหวแล้วช่วยฉันด้วย ในเมื่อบอกให้ช่วยฉันคงไม่ปฏิเสธ ผู้หญิงสวยๆ อย่างเธอ ใครปล่อยไปก็คงโง่จริงไหม”มือบางยกปิดปากสะอื้นแผ่ว เขาไม่ผิด ผิดที่เธอ ปล่อยตัวปล่อยใจ แถมยังไม่ระวังตัวเองอีก ทำไมต้องเกิดเรื่องแบบนี้กับเธอด้วย“หยุดพูดแบบนี้สักทีเถอะค่ะ” คนตัวเล็กเริ่มอ้อนวอน“ก็ได้ ฉันจะไม่พูด” ดวงตาคมพิศมองใบหน้าของอีกฝ่าย หัวใจเต้นโครมคราม ความต้องการดันตีตื้นขึ้นมาอีก “ฉันมีเรื่องอยากถามสักหน่อย”เธอเงยหน้ามองทั้งน้ำตา กลั้นสะอื้นเอาไว้“เรื่องอะไรคะ”“เธอ... อยากเป็นผู้หญิงของฉันไหม ฉันยินดีดูแลเธออย่างดี”ริมฝีปากบางสั่นระริก นี่หมายความว่ายังไง เขาเห็นเธอเป็นตัวอะไร เรื่องที่ผ่านมาไม่เคยต้องการให้มันเกิด แต่ทำอะไรเพราะเธอทำพลาดเอง แต่ตอนนี้กลับถูกขอให้เป็นของเล่นนะเหรอ“ฉันไม่อยากเป็น!” ญรินดาสวนกลับทันทีคนถามเริ่มหงุดหงิด อะไรกัน ผู้หญิงมากมายต้องการตำแหน่งที่เขาเสนอให้เธอทั้งนั้น“ทำไมกัน”“ก็ฉันไม่อยากเป็น ไม่มีเหตุผล!”พอเจอคำพูดแบบนี้ หัวใจชายหนุ่มเต้นรัว“เธอแค่เด็กนั่งดริงก์ จะห่วงอะไรหนักหนา ในเมื่อตัดสินใจทำงานแบบนี้ ยังไงม
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status