Accueil / วาย / สาปรักบำเรอกาม (3P) / บทนำ สาปรักบำเรอกาม

Partager

สาปรักบำเรอกาม (3P)
สาปรักบำเรอกาม (3P)
Auteur: อินทิตา

บทนำ สาปรักบำเรอกาม

last update Date de publication: 2025-11-21 19:05:15

บรรยากาศภายในห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ อึมครึมจนน่าอึดอัด แสงนีออนขาวสว่างจ้าแต่กลับไร้ความอบอุ่น พาให้ห้องที่ควรเป็นพื้นที่ปลอดภัย กลับเย็นเยียบจนรู้สึกได้ ถึงความว่างเปล่าที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศ

เคย์มาน อนิสตัน หนุ่มสัญชาติไทยอังกฤษ วัย 21 ปี ก้มหน้าหลุบต่ำมองหน้าขาตัวเอง พลางคิดวนไปวนมา กับเรื่องที่เกิดขึ้นกับตนเองไม่ตก หัวคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันเป็นปม ราวกับคนเครียดจัด มันสับสนจนหัวเขาแทบระเบิด

“คุณเคย์มานคะ ตอนนี้คุณรู้สึกอย่างไรบ้างคะ”

โทนเสียงนุ่มหูของจิตแพทย์หญิงประจำตัวชายหนุ่มเอ่ยขึ้น เคย์มานเงยหน้าขึ้นมามองหน้าคุณหมอแล้วนิ่งไปสักพัก ก่อนที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง แล้วก้มหน้าลงอีกครั้ง

เคย์มานไม่รู้จะตอบกลับอะไร “จะให้เป็นอะไรไปได้อีกล่ะครับ ผมก็เจอกับไอ้โรคบ้า ๆ นั่นเหมือนเดิม” ความคิดฟุ้งซ่านลอยวนอยู่ในหัว เหมือนกับหมอกควันที่ไม่มีวันจางหาย

เขาจะเข้ามาพบจิตแพทย์ทุก ๆ หนึ่งเดือน เพื่อรับการบำบัดสภาพจิตใจที่ย่ำแย่ดีขึ้น แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ไอ้โรคประหลาด ที่เขาเป็นอยู่มันหายไปได้เลยแม้แต่นิดเดียว มันเป็นเพียงการเยียวยาทางจิตใจเท่านั้น

“ผมสับสนครับ...ตอนนี้ผมสับสนไปหมด ตกลงผมเป็นอะไรกันแน่”

น้ำเสียงสั่นเครือเจือไปด้วยความสิ้นหวังของเคย์มานเอ่ยขึ้น มือทั้งสองข้างที่วางอยู่บนตักตัวเอง ตอนนี้เขาเอามันจิกเข้าหากันจนเป็นรอยเล็บ เคย์มานก้มหน้าลงต่ำอีกครั้ง ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมาสบตามองคุณหมอเลยด้วยซ้ำ

“หมอก็ยังให้คำตอบไม่ได้ค่ะ แต่ผลการตรวจสารสื่อประสาทในสมองของคุณปกติดีทุกอย่าง”

“ผมจะไม่หายจากโรคบ้า ๆ นี่ใช่ไหมครับ?”

เป็นประโยคคำถาม ที่ทำให้คุณหมอหนักใจไม่น้อย สายตาหม่นหมอง จ้องมองไปยังดวงตาของจิตแพทย์หญิงด้วยความหวัง หวังว่าตัวเองจะหายจากโรคบ้า ๆ ที่เป็นอยู่

สายตาแห่งความหวัง เจือไปด้วยความสิ้นหวังของเคย์มาน มันทำให้จิตแพทย์หญิงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอย่างบอกไม่ถูก

“เอ่อ...หมอ...หมอ จะพยายามหาวิธีช่วยคุณให้ถึงที่สุดค่ะ ตอนนี้ของแค่คุณพยายามไม่โฟกัสเรื่องนี้ก่อน...”

“เวลาคิดถึงเรื่องแย่ ๆ พยายามดึงตัวเองออกมาให้เร็วที่สุด อย่างดิ่งไปกับมันนะคะ เพราะมันจะยิ่งทำให้จิตใจคุณย่ำแย่ลงไปอีก แล้วคุณอาจจะมีภาวะซึมเศร้า หรืออาจกลายเป็นโรคซึมเศร้าได้เลยนะคะ”

จิตแพทย์หญิงเอ่ยตามความเป็นจริง แต่เรื่องที่จะรักษาอาการประหลาด ๆ ที่เขาเป็นมันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เธอเองก็จนปัญญาเหมือนกันตอนนี้ ทำได้เพียงแค่คอยบำบัดสภาพจิตใจของชายหนุ่ม คอยให้คำปรึกษาเวลาเขาเจอเรื่องแย่ ๆ มาก็เท่านั้น

“เมื่อวานผมอาการกำเริบอีกแล้วครับ”

อยู่ ๆ เคย์มานก็เอ่ยขึ้นมา แล้วนิ่งเงียบไปสักพัก ดวงตาคู่สวยเริ่มสั่นระริก หยาดเหงื่ออาบชุ่มเต็มซอกนิ้ว

“คะ? ...พอจะเล่าให้หมอฟังได้ไหมคะ” 

คุณหมอช้อนสายตามองชายหนุ่ม แล้วส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้กับเขา รอยยิ้มนี้ทำให้ใจของคนที่เหี่ยวเฉารู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย

“ได้ครับ...ก็เหมือนอย่างเคย ๆ อยู่ ๆ ผมก็รู้สึกร้อนไปทั้งตัวเหมือนถูกไฟเผา แล้วเสียงหัวเราะของใครบางคนก็ดังก้องเข้ามาในหู ผมไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร ผมอาจหลอนจนหูฝาดก็ได้ ผมไม่รู้จริง ๆ มันคืออาการหลอนหรืออะไรกันแน่ มันจะเป็นแบบนี้ทุกครั้ง จนผมคิดว่าผมเป็นบ้าไปแล้ว...”

เขาอธิบายยาวเหยียดกับเรื่องราวที่เกิดขึ้น เคย์มานนิ่งไปครู่หนึ่ง พลางพ่นลมหายใจออกทางจมูกอย่างแรง ก่อนที่จะเหลือบตาขึ้นไปมองหน้าจิตแพทย์หญิงอีกครั้งและพูดต่อ

“หลังจากเสียงนั้นหายไป ผมก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ เหงื่อผมไหลเต็มตัวไปหมด ผมเกิดอารมณ์ทางเพศอย่างรุนแรง จน...จนผมควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ไม่ได้จริง ๆ”

“ตัวผมร้อนไปหมดเหมือนผิวหนังจะละลาย หลุดออกมาเลยครับ ผมต้องมีเซ็กส์ถึงจะหายจากอาการทุกข์ทรมานบ้า ๆ นั่น แต่ที่มันน่าตลก มันน่าตลกจริง ๆ แล้วมันก็บ้ามาก...”

“ผมต้องมีเซ็กส์หมู่เท่านั้น มันถึงจะปลดปล่อยอารมณ์ทางเพศของผมให้หมดลงได้ ให้ตายสิ!!...ผมทนไม่ไหวแล้ว แต่ผมก็ต้องทน และผมก็ไม่รู้ว่าจะทนได้นานอีกแค่ไหน”

โทนเสียงสั่นเครือ เจือไปด้วยความเจ็บปวดเปล่งออกมา บ่งบอกถึงความสิ้นหวัง เคย์มานยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาลูบที่ใบหน้าอันหล่อเหลาของตัวเอง

ดวงตาสีน้ำตาลทอง ที่มีขนตายาวเป็นแพรหนา เริ่มแดงก่ำมันคลอไปด้วยหยาดน้ำตา เขารีบกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อไล่หยาดน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา ไม่ให้คุณหมอได้เห็นมัน 

“ร้องออกมาเถอะค่ะ ถ้ามันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น ไม่เป็นไรนะคะ หมออยู่ตรงนี้ หมอพร้อมจะรับฟังคุณทุกเรื่อง คุณไม่ต้องกลัว ไม่ต้องอายอะไรทั้งนั้นค่ะ หมอเชื่อว่าทุกอย่างจะโอเค”

“แล้วเมื่อไรล่ะครับ?”

“............”

คำถามสวนกลับของเคย์มานทำให้จิตแพทย์หญิงนิ่งงันไปไม่เป็น “เมื่อไรล่ะ เธอเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”

“เอ่อ...หมอยังให้คำตอบไม่ได้ค่ะ ว่าแต่คุณได้ยินเสียงแว่ว หรือเห็นภาพหลอนอะไรไหมคะ ตอนอาการไม่กำเริบ”

จิตแพทย์หญิงชวนเปลี่ยนเรื่องคุยทันที เมื่อได้ยินเคย์มานบอกว่าเขามักจะได้ยินเสียงหัวเราะ ระหว่างที่เกิดอาการกำเริบ เลยคิดว่าตอนนี้คงต้องใช้ยาช่วยระงับอาการทางจิตร่วมด้วย คนไข้รายนี้อาจจะมีอาการหลอนจนหูฝาดก็ได้

“ได้ยินเสียงแว่วครับ เหมือนมีคนคุยกันข้าง ๆ หู แต่ไม่บ่อยครับ”

ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ พลางเอียงคอมองคุณหมอ สายตาทอดมองไปยังเธอด้วยความสงสัย คุณหมอทำหน้านิ่ง เหมือนกำลังวิเคราะห์อะไรบางอย่าง

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยววันนี้ หมอจะจ่ายยา Quetiapine ไปให้คุณทานนะคะ ยามันจะช่วยลดอาการหลอน การได้ยินเสียงแว่ว หรือภาพหล่อนได้ค่ะ ช่วยปรับอารมณ์ทำให้คุณมีสมาธิมากขึ้น ช่วยลดอาการกระวนกระวาย หมอจะให้ทาน 1 เม็ดก่อนนอนนะคะ”

คุณหมอกล่าวพร้อมกับจดใบสั่งยาให้กับเคย์มานไปด้วย

“ผมเป็นโรคประสาทเหรอครับ?”

คำถามนี้ทำให้คุณหมอหยุดชะงักทันที จิตแพทย์หญิงรีบเงยหน้าขึ้นมาสบตามองคนไข้ เธอรีบวางปากกาลงอย่างไว แล้วโบกมือไปมา ก่อนที่จะส่งยิ้มที่แสนอ่อนโยนให้กับชายหนุ่มอีกครั้ง

“ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ...หมอไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นค่ะ ที่จ่ายยาไปเพราะคุณบอกว่ามีอาการได้ยินเสียงแว่ว หมอเลยจะลองจ่ายยาตัวนี้ให้ทานดูค่ะ เผื่อว่าจะช่วยลดอาการดังกล่าวได้ค่ะ”

“ออ...ครับ”

เคย์มานใช้เวลาพูดคุยกับจิตแพทย์หญิงสักพัก เขาก็ขอตัวกลับ คุณหมอให้คุณพยาบาลเอายามาให้เคย์มานในห้องตรวจเหมือนอย่างเคย

โดยที่เขาไม่ต้องไปยืนรอต่อคิวเหมือนคนไข้คนอื่น ๆ ก่อนเดินออกจากห้อง เขาไม่ลืมที่หยิบแว่นตาสีดำมาสวมใส่ พร้อมกับหมวกแก๊ปใบโปรดมาสวมไว้บนศีรษะ

คุณพยาบาลเดินเข้ามาเรียกเคย์มาน ส่งสัญญาณว่าให้เขาออกไปข้างนอกได้แล้ว เคย์มานค่อย ๆ เปิดประตูมองซ้าย มองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครแล้ว เขาจริงรีบพาตัวเองออกมาทันที เพราะเคย์มานไม่อยากให้ใครรู้ว่า เขาป่วยเป็นโรคบ้า ๆ นี่

ครอบครัวของเขามีชื่อเสียงใหญ่โต ทำธุรกิจอสังหาฯ ทั้งในประเทศไทยและอังกฤษหลายแห่ง อยู่ในเครืออนิสตัน ที่ได้ตั้งชื่อตามสกุลของบิดา

โดยที่ประเทศไทยจะมีมารดาของเขาเป็นคนอยู่บริหารงานที่นั่น ส่วนที่อังกฤษพ่อของเขาจะเป็นคนบริหารงาน แล้วว่าง ๆ พวกเขาก็จะบินกลับไปไทยบ้างเป็นบางครั้ง หรือไม่แม่ของเขาก็จะบินมาหาเขาที่นี่

เคย์มานจึงไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาเป็นโรคประหลาดนี่ ถ้ามีคนรู้ว่าเขาต้องเข้าพบจิตแพทย์ คงมีคนเอาไปเมาส์ไม่หยุดแน่ ว่าตระกูลอนิสตันมีลูกป่วยเป็นโรคประสาท

ถึงแม้การพบจิตแพทย์จะเป็นเรื่องที่ปกติในยุคสมัยนี้แล้วก็ตาม แต่เคย์มานก็ยังอยากให้เรื่องนี้เป็นความลับ ไม่อยากให้ใครได้รับรู้ แม้กระทั่งเพื่อนสนิทของเขา ยังไม่รู้เลยว่าเขาป่วย

เคย์มานรีบสืบเท้าก้าวเดินมาที่รถสปอร์ตคันสีแดงคู่ใจ ก่อนที่จะพาตัวเองเข้าไปนั่งที่เบาะคนขับ แล้วกดปุ่มสตาร์ทเครื่องยนต์ คันเร่งถูกเหยียบเต็มแรง รถหรูพุ่งทะยานออกไปอย่างไวราวกับพายุ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • สาปรักบำเรอกาม (3P)   ตอนที่พิเศษ 3 ลงทัณฑ์ 2/2

    จากนั้นความรู้สึกผิดบาปที่กัดกินใจอยู่ตลอดเวลา พวกเขาทนความอัปยศของตนเองไม่ไหว เลยกลับเข้าวังมาเพื่อสารภาพความจริงกับองค์คามิซาน“ความจริงพระนางโซเฟียไม่ได้ผิดอะไรเลยขอรับ พวกเราต่างหากที่ผิด พวกเรามันขี้ขลาดยอมทำตามคำสั่งของ พระนางโอลิเวีย นางให้คนของนางจับคนในครอบครัวของหม่อมฉันสองคนเอาไว้เป็นตัวประกัน”“หากไม่ทำตามที่นางสั่ง นางจะฆ่าลูกกับเมียและพ่อแม่ของหม่อมฉัน พวกเราสองคนเลยต้องทำแบบนั้น นางสั่งให้หม่อมฉันสองคนแกล้งทำเป็นหลับนอนกับพระนางโซเฟีย แต่ความจริงแล้วนางวางยาพระนางโซเฟีย พระนางโซเฟียไม่ได้หลับนอนกับพวกหม่อมฉัน พวกเราไม่ได้แตะต้องพระนางเลย”“ตอนนี้หม่อมฉันพร้อมรับโทษแล้วขอรับ พระนางโซเฟียดีต่อพวกเราเหลือเกิน แต่พวกเรากลับทำร้ายพระนางโซเฟียได้ลงคอ พวกเราไม่สมควรมีชีวิตอยู่ต่อ หม่อมฉันขอชดใช้ความผิดครั้งนี้ด้วยชีวิตพวกเราขอรับ”คำบอกเล่าของเมสันและอาเบลยังคงสะท้อนไปมาอยู่ในหัวขององค์คามิซาน เหมือนสายฟ้าฟาดลงตรงกลางพระทัย เมื่อได้รู้ความจริง ว่าตนได้สั่งประหารเมียรัก ทั้ง ๆ ที่นางไม่มีผิด ความจริงวันนั้นเขาน่าจะเชื่อองค์ชายคริส ที่บอกว่าแม่โดนใส่ร้าย องค์คามิซานนึกก่นด่าตัวเ

  • สาปรักบำเรอกาม (3P)   ตอนที่พิเศษ 3 ลงทัณฑ์ 1/2

    ⚠️ ตอนนี้มีการทารุณและใช้ความรุนแรง⚠️ เสียงกรีดร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดของหญิงสาว ใบหน้างดงามแต่จิตใจอาบเคลือบไปด้วยพิษร้าย ใบหน้าของหล่อนซีดขาวราวกับผี หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายตามกรอบหน้า ไหลย้อยลงมาตามแนวไรผม คราบน้ำตาไหลอาบทั่วแก้มนวล ดวงตาหล่อนแดงก่ำราวกับสีเลือด พระนางโอลิเวียถูกตรึงไว้กับผนังของคุกชั้นใต้ดิน ที่ที่พระนางโซเฟียเคยถูกคลุมขังเอาไว้ ในนี้ทั้งชื้นทั้งเหม็นอับ กลิ่นฟางที่ถูกความชื้นส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว สัตว์เลื้อยคลานพวกตะขาบ แมงป่อง เต็มพื้นไปหมด บ้างก็ไต่ขึ้นมาตามผนังอิฐสีแดง บ้างก็อยู่ตามพื้น “ได้โปรดอภัยให้หม่อมฉันด้วย หม่อมฉันทำไปทั้งหมดเพราะว่าหม่อมฉันรักพระองค์นะเพคะ...องค์คามิซาน” น้ำเสียงสั่นเครือเจือไปด้วยความเจ็บปวดเอ่ยอ้อนวอนร้องขอให้ชายตรงหน้าเห็นใจ แต่กลับไร้ความหมาย ยิ่งนางอ้อนวอนเท่าไร บทลงโทษก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณมากเท่านั้น “รักเหรอ? ...เจ้าวางแผนชั่ว ๆ ให้นางถูกสั่งประหาร ฆ่าได้แม้กระทั่งพี่สาวในสายเลือดตัวเอง น่าขยะแขยงสิ้นดี ผู้หญิงเยี่ยงเจ้าไม่สมควรได้รับความรักจากใครทั้งสิ้น ข้าไม่น่าโง่เลย ไม่น่าเลย ไม่เช่นนั้นโซเฟีย...” น้ำเสี

  • สาปรักบำเรอกาม (3P)   ตอนพิเศษ 2 มึงทำเมียกูสลบเลย 3/3

    เคย์มานเอามือจิกเข้าที่หน้าอกของเคนโซอีกครั้ง เมื่อความเสียวเริ่มก่อตัว เพราะคนพี่เล่นไม่ผ่อนแรงเลยแม้แต่นิดเดียว และไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อย“อ่าาา...พี่เคนโซ ผมเสียวจนไม่ไหวแล้ว จะเสร็จหรือยัง”เขาจับตัวเคย์มานพลิกให้นอนราบกับพื้นเตียงนุ่ม แล้วยกขาขึ้นพาดบ่าแกร่ง เคนโซอัดกระแทกลำกายเข้าไปอย่างแรง จนหัวเตียงสั่นคลอนกระทบกับผนังดังลั่น“ไอ้เคนโซมึงเบา ๆ หน่อยสิวะ...เดี๋ยวพ่อกับแม่ได้ยิน”“กูเบาเป็นที่ไหนล่ะ...ไม่เบาแล้ว”เสียงหัวเตียงกระทบกับผนังดังตามจังหวะแรงกระแทกที่ถี่รัว ตัวเคย์มานไถลไปตามแรงส่ง คนพี่ก้มมองจุดเชื่อมต่อแล้วยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นแล้วหลับตาพริ้ม กระแทกบั้นท้ายระรัวราวกับว่าเป็นม้าพยศที่ไม่ยอมสงบ เขายังคงควบขี่เคย์มานไม่ยอมผ่อนแรงลง ยิ่งใกล้ถึงฝั่งฝันเขายิ่งส่งแรงเข้าไป ถาโถมกายอัดกระแทกคนใต้ล่างอย่างเอาแต่ใจ“พี่เคนโซ...เบา ๆ หน่อย...ผมเสียวใจจะขาดแล้ว”เคนโซก้มลงไปกดจูบริมฝีปากบางของเคย์มาน อย่างเร่าร้อนไม่ให้คนน้องพูดอะไรออกมา เพราะตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว สะโพกแกร่งยังคงทำหน้าที่ตอกอัดความแข็งขืนเข้าไปอย่างไม่ยั้ง จี้จุดเสียวของเค

  • สาปรักบำเรอกาม (3P)   ตอนพิเศษ 2 มึงทำเมียกูสลบเลย 2/3

    เคนโซเอ่ยขึ้น เมื่อเพื่อนตัวเองยังไม่เสร็จสักที มือของเคย์มานก็ยังคงทำหน้าที่ชักรูดแก่นกายอันใหญ่ของเคนโซไปพลาง ๆ เพื่อรอให้บรูโนเสร็จเสียก่อนบรูโนเร่งจังหวะให้เพื่อนรัก เพื่อส่งตัวเองให้ถึงฝั่งฝัน แท่งเนื้ออันใหญ่ผลุบเข้าผลุบออกเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มครั้งแล้วครั้งเล่า ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จ เขาเร่งกระแทกลำกายเข้าไปอย่างไม่ยั้ง มือก็บีบเคล้นฟอนเฟ้นบั้นท้ายของเคย์มานจนเพลิน“อ่าาาา...ใกล้แล้ว กูใกล้แล้ว รอแป๊บ”บรูโนกระแทกลำกายเข้าไปเน้นย้ำอีกไม่กี่ครั้ง เขาก็ปลดปล่อยสายธารน้ำรักออกมาเต็มไปหมด คนตัวสูง 185 เซนติเมตร เชิดหน้าขึ้นฟ้า ขบสันกรามเข้าหากันแน่น มือจิกเข้าไปที่บั้นท้ายของเคย์มานอย่างแรง เมื่อถึงฝั่งฝัน“ซี้ดดดดด...อ่าาาา กูเสร็จแล้ว”เสียงลมหายใจหอบกระเส่า หัวใจเต้นแรงจนผิดจังหวะ บรูโนรีบจับแก่นกายของตัวเอง แล้วดึงออกจากช่องทางหลังทันที เพื่อให้เคนโซได้สานต่อ เขาเดินไปที่เตียงแล้วทิ้งตัวลงนอนแล้วหลับตาพริ้มเคนโซจูงมือเคย์มานมาที่เตียง เขานั่งพิงหัวเตียงแล้วจับเคย์มานนั่งคร่อมตัวเขา ทั้งสองหันหน้าเข้าหากันแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม เคนโซค่อย ๆ ผละริมฝีปากออกจากเคย์มาน คนนัยน์ตาสีน

  • สาปรักบำเรอกาม (3P)   ตอนพิเศษ 2 มึงทำเมียกูสลบเลย 1/3

    ⚠️ คำเตือน!! ตอน NC🔥 แรงมากค่ะ เด็กอายุต่ำกว่า 18 ไม่ควรอ่าน🔞....ใครไม่ชอบ NC แรง ๆ เลื่อนผ่านเลยจ้า กรุณาอย่าด่าทอไรท์ว่า จร. เพราะไรท์เขียนเบาได้เท่านี้จริง ๆ แฮร่ ๆ สำนวนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกันค่ะ⚠️ “หยุดก่อนพี่เคนโซ พี่บรูโน เดี๋ยวพ่อกับแม่ได้ยิน” เคย์มานโดนผลักเข้าไปชิดติดผนังห้อง ทั้งสองซุกไซ้ซอกคอขาวอย่างเอาแต่ใจ เคนโซดึงเสื้อเคย์มานออกจากกาย พลางก้มหน้าลงไปดูดดุนยอดอกสีชมพู จนเคย์มานถึงกับต้องเม้มปากเข้าหากันเป็นเส้นตรง เพื่อไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา “ไม่ได้ยินหรอกห้องเก็บเสียง ป่านนี้พ่อกับแม่หลับแล้วแหละ” น้ำเสียงกระเส่าแหบพร่าเอ่ยออกมาจากลำคอของบรูโน สายตาแห่งแรงปรารถนาจ้องมองมายังเคย์มานไม่ลดละ บรูโนยื่นริมฝีปากไปกดจูบเคย์มานอย่างดูดดื่ม ขบงับเรียวปากบางอย่างตั้งใจ เขาดูดดึงกลีบปากให้เผยอออกกว้าง แล้วสอดแทรกเรียวลิ้นร้อน กวาดต้อนเข้าไปในโพรงปากอุ่น ช่วงชิงลมหายใจของคนน้องไม่ให้ได้พัก รสจูบที่ร้อนแรงมันกระตุ้นเพลิงราคะของเคย์มานขึ้นมาอย่างง่ายดาย กลางกายเริ่มพองขยายตามอารมณ์ปรารถนา สัมผัสที่วาบหวามมันสร้างความปั่นป่วนมวนท้องไปหมด ความเสียวซ่านหวิวที่ท

  • สาปรักบำเรอกาม (3P)   ตอนพิเศษ 1 สั่งเก็บคุณแม่ 2/2

    “ก็ผมไม่อยากบอก ผมเคยเล่าให้ท่านฟังครั้งนึงแล้ว ว่าผมมีอาการแปลก ๆ แบบนี้ตอนช่วงที่ผมเป็นแรก ๆ แม่ก็บอกว่าผมคิดมากไปเอง ผมเลยเลือกที่จะไม่พูดต่อ”เคย์มานระบายความในใจออกมา เขารู้สึกน้อยใจเหมือนกันนะที่แม่ไม่เข้าใจเขา เขาเลยไม่ค่อยสนิทกับแม่เท่าพ่อ คามินเข้าใจเขาทุกอย่าง ยอมรับฟังเขาทุกเรื่อง ไม่เคยปิดกั้นความคิดเขาเลย แม้กระทั่งเรื่องของความรัก พ่อปล่อยให้เขาเป็นคนตัดสินใจเอง ลูกรักใครพ่อก็รักด้วยเมื่อเห็นเคย์มานเอาแต่นั่งเศร้า บรูโนและเคนโซก็ไม่มีกระจิตกระใจทำอะไร พวกเขาไม่รู้จะหาคำไหนมาปลอบใจเคย์มาน เพราะเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำอย่างไร ให้แม่ของเคย์มานยอมรับในตัวของพวกเขา และยอมรับในสิ่งที่ลูกชายเป็น“ออกไปเดินเล่นกันดีกว่าครับ”“ผมไม่อยากเจอแม่”เคย์มานรีบเอ่ยขึ้นมาทันที เขาไม่อยากเห็นหน้าแม่ในตอนนี้“แล้วจะอยู่แบบนี้เหรอ จะหนีแบบนี้ไปถึงเมื่อไร เดี๋ยวพวกพี่จะไปคุยกับท่านเอง”เคนโซเอ่ยขึ้นพลางดึงตัวเคย์มานเข้ามาในอ้อมกอด คนน้องเงยหน้าขึ้นมามองเคนโซ พลางจ้องมองตาไม่กะพริบ“จะไปคุยยังไงครับ ผมยังไม่เห็นหนทางที่แม่จะยอมรับในสิ่งที่ผมเป็นเลย”เจ้าของเสียงทำตาละห้อย เสียงลมหายใจพ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status