LOGINShare
บทที่ 6
Latest chapter
สุดทางไม่มีเธอ บทที่ 23
หนึ่งปีต่อมา ฉีอี่เนี่ยนได้รับข้อความจากเซี่ยอวี่จือ เพื่อนรักของเธอกำลังจะแต่งงาน แถมยังเชิญเธอไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวด้วย!ฉีอี่เนี่ยนดีใจจนเนื้อเต้น เธอวางทุกอย่างในมือลงและรีบซื้อตั๋วเตรียมบินไปหาทันที แน่นอนว่าฉีโม่หานเองก็ได้รับรู้ข่าวนี้จากปากของน้องสาวเช่นกันมือของเขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุบตาลง แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจแล้วถามออกไป“จะแต่งงานเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”ตลอดหนึ่งปีมานี้ เขามักจะได้ยินเรื่องราวความเป็นไปของเซี่ยอวี่จือจากน้องสาวเสมอ รู้ว่าเธอมีแฟนที่รักเธอมากคนหนึ่ง แต่คิดไม่ถึงเลยว่าเธอจะแต่งงานแล้วบอกไม่ถูกว่าในใจรู้สึกอย่างไร ฉีโม่หานเพียงรู้สึกว่าภาพตรงหน้าเริ่มพร่ามัว จนมองตัวอักษรใต้ปลายปากกาไม่ชัด เขาได้ยินเสียงที่แสนนุ่มนวลลอดออกมาจากโทรศัพท์ที่น้องสาวเปิดลำโพงไว้“ใช่ ถึงเวลาที่ต้องแต่งแล้วล่ะ กว่าจะเจอคนที่ใช่ไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่อยากจะรออีกต่อไปแล้ว”นั่นคือเสียงของเซี่ยอวี่จือ น้ำเสียงของเธอราบเรียบปนรอยยิ้ม ฟังเพียงครู่เดียวก็รู้ว่าเธอมีความสุขมากแค่ไหนฉีอี่เนี่ยนคุยโทรศัพท์ไปเก็บข้าวของไป“ก็จริงนะ แต่พวกเธอวางแผนจะอยู่เมืองนอกไม่กลับมาแล้วจริงๆ เหรอ?
สุดทางไม่มีเธอ บทที่ 22
ช่วงเวลานี้ สวี่ชิงเหยาถูกทรมานอย่างหนัก กินไม่อิ่ม นอนไม่หลับ สิ่งที่เธอเคยทำกับเซี่ยอวี่จือ ทุกอย่างย้อนกลับมาหาเธอเป็นร้อยเป็นพันเท่าเธอตัวสั่นอยู่ในห้องใต้ดิน เมื่อเห็นประตูปิดออกและมีแสงสว่างส่องเข้ามา เธอก็ยังไม่ทันตั้งตัวว่าเกิดอะไรขึ้น จนกระทั่งฉีโม่หานเดินเข้ามา เธอถึงได้สติ รีบคลานไปกอดเขาเหมือนคว้าฟางเส้นสุดท้าย“ฉีโม่หาน ฉันผิดไปแล้ว! ยกโทษให้ฉันเถอะนะ ฉันจะไม่ไปยุ่งวุ่นวายกับคุณและเซี่ยอวี่จืออีกแล้ว ต่อไปฉันจะไปให้ไกลๆ จะไม่มาให้ขวางหูขวางตาพวกคุณอีก ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันสำนึกผิดแล้วจริงๆ!”หญิงสาวทั้งอ้อนวอนทั้งสะอึกสะอื้นจนเสียงขาดช่วง สภาพดูเวทนาอย่างถึงที่สุดฉีโม่หานไม่พูดจา เขาพิจารณาใบหน้านั้นอย่างละเอียดถี่ถ้วน ใบหน้าที่สูญเสียความใสซื่อและความงดงามไปแล้ว เหลือเพียงความโลภและความต้องการไม่รู้จบ ตัวเขาทำไมถึงต้องมาสูญเสียคนที่สำคัญที่สุดไปเพราะผู้หญิงคนนี้ด้วยพอคิดได้ดังนั้น ฉีโม่หานก็โมโหขึ้นมา จนอยากจะสับสวี่ชิงเหยาเป็นชิ้นๆ แต่ฉีอี่เนี่ยนและอวี่จือพูดไม่ผิด สุดท้ายแล้วต้นเหตุก็คือเขาที่หลงผิดเอง ส่วนสวี่ชิงเหยาแค่ใช้สถานะของเขาเท่านั้นเขาสงบสติอารมณ์ลง แ
สุดทางไม่มีเธอ บทที่ 21
ไม่นานนัก ฉีอี่เนี่ยนก็มาถึง ทันทีที่เธอได้รับโทรศัพท์จากเซี่ยอวี่จือเธอก็รีบบึ่งมาหาทันที ทั้งสองคนไม่ได้เจอกันหนึ่งเดือน พออี่เนี่ยนมาถึงก็โผเข้ากอดเพื่อนรักทันที“เซี่ยอวี่จือ!”สีหน้าของเซี่ยอวี่จืออ่อนโยนลงและรับอ้อมกอดนั้นไว้“ฉีอี่เนี่ยน เธอมาแล้ว”พวกเธอนั่งคุยกันครู่หนึ่ง เมื่อถึงเวลาต้องจากกัน ฉีอี่เนี่ยนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิด“ขอโทษนะเซี่ยอวี่จือ ฉันไม่ควรใจอ่อนยอมให้พี่ชายมาตามหาเธอเลย สร้างความลำบากให้เธอตั้งมากมาย”เซี่ยอวี่จือหยิกแก้มเธอเบาๆ“ไม่เป็นไรหรอก ต่อให้เธอไม่บอก ฉีโม่หานก็คงหาทางมาเองจนได้ เจ็บเลยดีกว่าเจ็บยาว ใช้โอกาสนี้พูดให้ชัดเจนก็ดีแล้ว”ถึงอย่างนั้น ฉีอี่เนี่ยนก็ยังรู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี เธอเองก็ไม่คิดว่าพี่ชายจะบ้าคลั่งได้ขนาดนี้ ถึงขั้นยอมตากฝนทั้งคืนอย่างไม่กลัวตาย เธอกลั้นใจหันไปมองคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลซึ่งกำลังมองมาทางนี้ด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์แต่ต้องข่มใจไว้ และอดไม่ได้ที่จะถามคำถามที่เธออยากรู้คำตอบมากที่สุด“เซี่ยอวี่จือ... ถ้า สมมติว่าถ้า! ถ้าสวี่ชิงเหยาไม่ปรากฏตัวขึ้นมา เธอจะยอมลงเอยกับพี่ชายฉันไหม?”คำตอบนี้เป็นสิ่งที่ฉีโม่หานเองก็อยากรู้เ
สุดทางไม่มีเธอ บทที่ 20
เขาเอาแต่นั่งเหม่อลอยอยู่ในร้านกาแฟแบบนั้น จนกระทั่งร้านปิดถึงได้ยอมจากไปเขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี ในใจเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมาน ยิ่งเป็นเช่นนี้ เขาก็ยิ่งรับรู้ได้ชัดเจนว่าเซี่ยอวี่จือสำคัญต่อเขาแค่ไหน แต่เขากลับทำเธอหายไปแบบนี้!ถ้าหากสวี่ชิงเหยาไม่กลับมา...ถ้าหากเขารู้ตัวได้เร็วกว่านี้สักก้าวว่าเขาหลงรักเซี่ยอวี่จือเข้าแล้ว...ถ้าหากเขาไม่ทำให้เซี่ยอวี่จือต้องผิดหวัง...ความเป็นไปได้นับไม่ถ้วนผุดขึ้นในสมองของเขา แต่สำหรับเขาแล้วมันไม่มีทางย้อนกลับไปได้อีกเขาเดินอย่างเคว้งคว้างไปตามท้องถนนในต่างแดน สายฟ้าฟาดลงมาตามด้วยฝนที่ตกหนัก ผู้คนบนท้องถนนต่างพากันวิ่งกลับบ้านเพื่อหลบฝน แต่ฉีโม่หานกลับไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดีเขาทั้งเดินไปเรียกชื่อเซี่ยอวี่จือไปในท่ามกลางสายฝน จนร่างกายเปียกปอนไปทั้งตัวทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น เขารีบหยิบขึ้นมาดูด้วยความหวัง แต่มันคือข้อความจากฉีอี่เนี่ยน“พี่คะ กลับมาเถอะ”เขามองดูประโยคนี้ แล้วจู่ๆ ก็รู้สึกไร้เรี่ยวแรงเหลือเกิน เขากับเซี่ยอวี่จือทำไมถึงลงเอยแบบนี้ไปได้?เขาทรุดเข่าลงร้องไห้โฮและตะโกนลั่นท่ามกลางพายุฝน เสียงฝนกลบทุกเสียงรวม
สุดทางไม่มีเธอ บทที่ 19
สถานที่ที่พวกเขานัดหมายกันไว้คือร้านกาแฟแห่งหนึ่ง ตอนที่ฉีโม่หานผลักประตูเข้าไป เสียงกระดิ่งลมก็ดังขึ้นกริ๊งหนึ่ง เขาเดินเข้าไปและเห็นเซี่ยอวี่จือนั่งอยู่ที่มุมร้านในทันทีเวลาเพียงหนึ่งเดือนที่ไม่ได้เจอกัน กลับรู้สึกยาวนานและทรมานราวกับผ่านไปเป็นปี จนกระทั่งตอนนี้ที่ได้พบเธอในที่สุด ฉีโม่หานถึงกับเกิดความรู้สึกพร่ามัวเหมือนฝันไปเธอเปลี่ยนไปมากตอนที่อยู่ข้างกายเขาด้วยฐานะเลขา ชุดที่เธอใส่บ่อยที่สุดคือชุดทำงาน ต่อให้หลังเลิกงานพวกเขาจะเล่นบทบาทสมมติอะไรกันที่บ้าน แต่ความรู้สึกที่เซี่ยอวี่จือมีให้เขามักจะดูเรียบร้อยเป็นทางการเสมอแต่ตอนนี้ เธอกลับสวมชุดลำลองรวบผมขึ้นเผยให้เห็นลำคอที่ขาวเนียนและเรียวระหงจนทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ย้อนกลับไปในอดีต เซี่ยอวี่จือคนเดิมที่เคยแอบรักเขาอย่างใสซื่อในช่วงแรกเขาชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะเดินเข้าไป และทักทายด้วยรอยยิ้ม“เซี่ยอวี่จือ ไม่เจอกันนานเลยนะ”เขาพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกที่อยากจะดึงคนตรงหน้าเข้ามากอดไว้ในทันที และจ้องมองใบหน้าของเธอด้วยความโหยหาและหลงใหล“อืม เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ที่ฉันยอมมาเจอคุณก็แค่อยากจะพูดเรื่องระหว่างเราให้ชัดเจน
สุดทางไม่มีเธอ บทที่ 18
ฉีอี่เนี่ยนส่งข้อความไปหาเซี่ยอวี่จือแล้ว แต่เนื่องจากเวลาในประเทศและต่างประเทศต่างกันหลายชั่วโมง ฉีอี่เนี่ยนจึงเกลี้ยกล่อมให้เขาเปกลับไปก่อน หากมีข่าวคราวเธอจะแจ้งให้ทราบเอง แต่ฉีโม่หานกลับไม่ยอมไปไหนเขาดึงดันที่จะรั้งรออยู่ที่พักของน้องสาว นอนบนโซฟา เพียงแค่มีเสียงเคลื่อนไหวเล็กน้อยเขาก็จะสะดุ้งตื่นขึ้นมา ด้วยความหวังว่าจะเป็นข้อความจากเซี่ยอวี่จือจนกระทั่งคืนวันที่สอง ฉีอี่เนี่ยนจึงได้รับข้อความตอบกลับ“ตกลง ฉันจะยอมพบกับเขา”คำสั้นๆ ไม่กี่คำ แต่ทำให้ฉีโม่หานมีความหวัง เซี่ยอวี่จือยังยอมเจอเขา! นั่นหมายความว่ายังมีโอกาสระหว่างพวกเขา!ด้วยหัวใจที่พองโตด้วยความตื่นเต้น ฉีโม่หานรีบจองตั๋วเครื่องบินเที่ยวที่เร็วที่สุดในทันทีฉีอี่เนี่ยนรั้งเขาไว้พร้อมขมวดคิ้วอย่างไม่เห็นด้วย“พี่คะ พักผ่อนสักวันก่อนค่อยไปเถอะ พี่ไม่ได้นอนมาหลายวันแล้วนะ? ในเมื่อเซี่ยอวี่จือรับคำว่าจะเจอพี่แล้ว เธอไม่ผิดคำพูดแน่นอน”ฉีโม่หานสะบัดมือเธอออก“พี่รอไม่ได้แล้ว ช่วงเวลาที่เซี่ยอวี่จือทิ้งพี่ไป พี่เอาแต่คิดถึงเธอทุกลมหายใจ ตอนนี้พี่แค่อยากจะเจอหน้าเธอเท่านั้น” สีหน้าอ่อนโยนของเขาทำให้ฉีอี่เนี่ยนงงมา
You may also like
ถูกทอดทิ้งครั้งที่ 99
มอร์ลิน6.5K viewsรักอำมหิตที่ไม่มีวันหวนคืน
เสวียนจีเต้าจ้วน25.1K viewsเมื่อฉันตาย อดีตสามีร้องไห้โฮหน้าหลุมศพฉัน
แมวผู้ไม่กินปลา7.8K viewsก็แค่มีลูกกับคนอื่น ถึงขั้นต้องหย่าเลยเหรอ?
หวังหนิวตุ้น8.1K viewsบอกรักอีกครั้งเมื่อหิมะโปรยปราย
ซูซู1.7K viewsสุขที่ไม่อาจเอ่ย
ผ่าน15.9K viewsแฟนออนไลน์ฉันเป็นเจ้านาย
มู่หือ3.6K viewsกุหลาบที่สลายไปในความฝัน
รอสายลม1.8K views
