สุดหัวใจนายตัวร้าย

สุดหัวใจนายตัวร้าย

last updateZuletzt aktualisiert : 21.09.2025
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
Nicht genügend Bewertungen
48Kapitel
7.0KAufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

อ่านฟิน

อีโรติก

ความรักหวาน

Badboy

เจ้าชู้

ปากร้าย

แอบรัก

"พี่แบล็คคคคคคคค" "อะไรเรียกอยู่นั่น" "ถ้าหวาสวยพี่จะชอบหวาม๊ายยยยยยยค๊าาาาาา เอื๊อกกกกก" "ชาตินี้คงไม่ทันแล้วล่ะยัยบ้านนอกเพราะเธอเกิดมาก็ไม่สวยแล้วจะเอาไรมาสวย" "หื้ออออ หวาจาไปเกาหลี ไปทำหน้าสวยๆ ไปทามนมหย่ายยยๆ เลย"

Mehr anzeigen

Kapitel 1

ดวงยิหวา

Suara sumbang seorang pemuda terdengar memekakkan, mengikuti alunan musik dari lubang-lubang radio yang tidak kalah kerasnya. Pemuda tersebut melajukan kendaraan beroda empat menuju Kota Bandung, tampak di google maps dari layar ponselnya, menempel erat pada dashboard mobil.

Dari mulai bangunan perkantoran, supermarket, hingga mall yang tinggi menjulang beralih menjadi bangunan-bangunan sedang dan kecil. Perjalanannya tak lama lagi berakhir setelah melewati pepohonan berjejer di sepanjang jalan. Hawa sejuk semakin terasa pada setiap inci kulitnya. Dia memilih mematikan AC agar tubuh tidak membeku. Suasana Bandung mulai terasa kental setelah melewati beberapa persimpangan jalan dan stasiun-stasiun di sana.

Pemuda tersebut memberhentikan kendaraannya tepat di sebuah rumah dengan halaman depan yang cukup luas. Ketika menengok google maps, lingkaran biru menunjukan lokasinya berada di Kecamatan Majalaya.

Dia menurunkan kaca mobil, sudah ada seorang pria menunggu di depan rumah, terdapat garasi mobil di samping kanan rumah. Pemuda itu segera memarkirkan mobil kesayangan di luar garasi berlantai semen setelah pagar besi digeser oleh pemiliknya.

Dia keluar dari mobil berlogo ‘T’. Pakaian yang digunakannya sangat sederhana sekali. Hanya kaus hitam bertuliskan 'Komunitas Pecinta Merpati' dengan sablon bergambar merpati tepat di tengah dada. Tak lupa celana pendek berwarna abu-abu di bawah lutut dengan saku di kedua sisinya. Dia menyisir rambut hitamnya kebelakang, sambil mematut diri di depan kaca mobil.

“Assalamu'alaikum!” seru si pemuda dengan senyum melintang, lalu melangkah lebar menghampiri pria berkaus putih dan bercelana hitam itu. “Bapak Dedeng Koswara, ‘kan?”

“Wa'alaikumussalam. Iya, ini saya, Dedeng. Asli,” jawab Pak Dedeng langsung menyalami pemuda di depannya dengan tersenyum ramah sekali.

“Ah, kirain salah alamat, hehe. Ini saya Regi Aerlangga, Pak. Yang mau beli merpati hias bapak,” jelas Regi, cengirannya terlihat jelas setelah mengusap dada. Lega.

“Oh, hayu atuh, Jang Regi. Urang ngopi hela,” ajak Pak Dedeng sambil merangkul Regi masuk ke rumahnya. [Oh, ayo, Nak Regi. Kita ngopi dulu].

“Engh, ngopi?”

“Iya, ngopi,” ujarnya seraya memperagakan tangan mengaduk kopi.

Regi menolak. Kedua tangannya terangkat dan menggeleng pelan. “Enggak, deh, Pak. Saya mau liat-liat merpatinya dulu, boleh?”

“Boleh-boleh. Kandangna sebelah sini,” jawabnya sembari mempersilakan Regi berjalan terlebih dahulu. Mereka melangkah beriringan menuju ke belakang rumah Pak Dedeng.

Kicauan merpati anakan sudah terdengar sejak tadi. Semakin nyaring ketika mereka sampai di sebuah kandang burung berbentuk rumah, berdinding kawat, dengan atap dari seng bercat putih. Banyak sekali jenis merpati di dalam, ada juga yang terbang keluar lewat pintu kayu—di dekat atap—bercat putih yang sengaja di buka oleh pemiliknya.

Sisi luar terdapat beberapa pohon tertanam. Dahan dan daunnya menutupi atap, membentuk kesan asri di sekitar kandang. Padahal arloji pada tangan menunjukkan pukul dua belas lewat tiga puluh menit, yang seharusnya mentari menyorotkan hawa panas dari sinarnya. Namun, ini Bandung. Tetap terasa sejuk meski bayangan diri hanya terlihat seperempat dari badan.

Pak Dedeng membuka pintu, mempersilakan Regi masuk terlebih dahulu. “Maaf, ya, Jang. Sedikit kotor kandangna.”

“Enggak juga, Pak. Bersih kok di sini.”

Kondisi di dalam kandang benar-benar bersih sebenarnya—mungkin Pak Dedeng sekadar berbasa-basi. Lalu karena warna kandang dominan putih, jadi lebih enak di pandang. Regi menengok sisi kiri dan kanan kandang, terbentang meja panjang, di atasnya berjejer rumah burung layaknya kos-kosan berbentuk kotak. Dia langsung mengenali bahan dasar rumah burung, terbuat dari aluminium sehingga mudah untuk dibersihkan.

“Jadi, kalau Jang Regi lagi nyari indukan, ada di sebelah sini," ujar Pak Dedeng mengacu pada kotak di kanan, terhitung lima kotak dari depan, "kalau sebelah sana kebanyakan masih piyik[1] dan baru di lepas dari indukna. Jadi, suarana teh masih 'kikk kikk kikk' gitu.”

Regi hanya mengangguk-angguk saja sambil memicingkan mata. “Kalau merpati yang baru dijodohkan ada enggak, Pak?” tanyanya seraya mengapit jempol di dagu.”

“Ada, sebelah sini,” ujar Pak Dedeng beralih pada kotak sebelah kiri. Regi ikut memutar tubuh kemudian menunduk bersamaan dengan Pak Dedeng.

“Oh! Sepasang Merpati Show King!” seru Regi, matanya mengerjap, berbinar cerah ketika pintu kotak dibuka. Sedangkan sepasang merpati di dalam kotak perlahan mundur ke pojokan.

“Bapak menangkarkan merpati hias apa saja selain jenis ini?” tanya Regi setelah puas menatap merpati dengan bulunya yang putih bersih itu. 

“Ada banyak, kalau di sini cuma ada 4 jenis. Termasuk yang ini, Lahore, Fantail, sama satu lagi Saxon Fairy Swallow.

“Waduh, sangar-sangar, ya.” Dengan senyuman yang tidak pernah pudar, Regi menolak pinggang seraya berucap, “Saya boleh liat-liat yang lain 'kan, Pak?”

“Oh, boleh atuh. Silakan diliat-liat dulu, Jang.”

Mendengar persetujuan dari pemiliknya, Regi tersenyum lima jari, telapak tangan digosokkan sampai terasa hangat. Satu per satu rumah para merpati ia buka.

Pada rumah pertama, sepasang Merpati Show King tadi mundur kembali ke sudut. Warna bulunya sangat bersih dan seputih susu. Merpati jantan berdiri dengan dada membusung, sementara betinanya berlindung di balik si jantan. Pada sarang kayu berisi jerami, belum ada bekas retakan cangkang telur ataupun lelehan lendir dan air, menandakan bahwa mereka belum menjadi indukan.

“Benar-benar baru dijodohin ya. Cara breeding-nya gimana nih, Pak?” tanya Regi, tangannya berusaha menangkap si pejantan, namun lolos berkali-kali.

“Saya mah cuma pakek satu cara aja kalau di sini. Biarin aja indukna meloloh anakna sampe siap dipisahin. Kalau di penangkaran yang satuna saya pakek cara babuan juga,” jelas Pak Dedeng.

Regi mengangguk lagi, cukup paham dengan penjelasan Pak Dedeng, “Jadi selain di sini, bapak menangkarkan beberapa jenis merpati hias di tempat lain juga?”

“Uhun, Jang. Soalna kalau di dieu sadaya mah terlalu sempit kandangna.” [Iya, Nak. Soalnya kalau di sini semua terlalu sempit kandangnya.]

Untungnya Regi sedikit belajar tentang bahasa Sunda, sehingga dirinya cukup mengerti perkataan dari Pak Dedeng.

Regi kembali membuka rumah merpati. Kali ini, giliran Merpati Lahore yang terlihat begitu anggun. Corak hitam dari paruh dan pialnya membelah leher hingga punggung dan sayap, mirip seperti penguin. Tampak si betina sedang mengerami telur-telurnya dan membekur pelan agak terganggu. Sementara sang jantan berdiri di dekat betinanya, melirik-lirik waspada.

“Yang ini udah bertelor toh, Pak?”

“Iya, kalau yang itu baru kemarin bertelur.”

“Wah, keren!” seru Regi, melanjutkan kembali melihat-lihat yang lain.

Pada rumah burung ke tiga ada sepasang Merpati Fantail. Ciri yang paling menonjol yaitu pada ekor mereka yang menyerupai kipas.

Yang terakhir memiliki nama cukup panjang, yaitu Saxon Fairy Swallow. Sesuai dengan namanya 'peri', jenis merpati yang satu ini menang sangatlah menarik. Bagian kepala sampai ekor berwarna dasar putih. Sedangkan sayap dan bulu-bulu kaki berwarna lain—sesuai induknya. Pada kepalanya terdapat noktah warna—yang hanya memenuhi dahinya saja. Sementara kakinya terbungkus oleh bulu-bulu hias. Jika dirawat dan tidak banyak yang patah, kakinya akan terlihat seperti mengenakan sandal bulu.

Dari kejauhan terdengar kumandang azan asar, tidak terasa sudah selama ini Regi berada di kandang merpati, rasanya tidak ingin keluar.

“Saya mau salat dulu, ya, Jang. Istri saya lagi buat kopi, Jang Regi bisa duduk dulu di teras rumah,” jelas Pak Dedeng, memasukan kembali ponsel ke dalam saku celana setelah mengetik sesuatu pada layarnya.

“Oke, Pak. Siap!” Regi mengacungkan jempolnya dengan senyuman seperti biasa. Seketika netranya melirik rumah kotak berisi Merpati Show King setelah Pak Dedeng tak tampak keberadaannya.

Regi membuka lagi pintu seukuran rumah kotak itu. Tatapannya tajam dengan seringai aneh mencuat dari bibir. Sang merpati jantan tampak waswas, menatap Regi dengan mata bulatnya.

“Kalian akan kubeli sebentar lagi. Jadi, siap-siap, oke?”

Sang jantan merasakan aura aneh dari manusia di depannya. Itu sebabnya dari pertama melihat Regi, si pejantan refleks melindungi betinanya.

Bersambung... 

________________________________________


Ket:

[1] Merpati anakan, masih belum lengkap lar-nya.

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel
Keine Kommentare
48 Kapitel
ดวงยิหวา
ดวงยิหวา....สวัสดีค่ะฉันชื่อดวงยิหวาอายุ19 ปีค่ะเรียนอยู่ชั้นปีสองคณะบริหารมหาลัยเคซึ่งเป็นมหาลัยที่มีชื่อเสียงติดอับดับของประเทศและมีค่าเทอมแพงที่สุดเหมือนกัน และเท่าที่ฉันสังเกตนักศึกษาแต่ละคนหรือแทบจะทุกคนแต่ละคนล้วนแล้วแต่เป็นลูกเศรษฐีคุณหนูไฮโซพ่อแม่มีฐานะร่ำรวยขับรถราคาหลักล้านไหนจะเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าเครื่องประดับต่างๆต้องเป็นสินค้าแบร์นเนมเท่านั้น ถามว่าทำไมฉันถึงรู้ที่ฉันรู้เพราะได้ยินเพื่อนๆในคณะพูดอวดกันอยู่บ่อยๆ ส่วนฉันน่ะเหรอไม่มีเลยสักอย่างที่ว่ามาเวลามาเรียนรถก็นั่งรถเมล์ กระเป๋าก็เป็นกระเป๋าย่ามธรรมดาราคาไม่เกินสามร้อยรองเท้าก็เป็นรองเท้าผ้าใบธรรมดาชุดนักศึกษาก็ชื้อตลาดนัดทั่วไปซึ่งฉันก็พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีเพราะครอบครัวฉันไม่ได้ร่ำรวยเหมือนใคร ครอบครัวของฉันเราเป็นชาวนามีอาชีพทำนามาตั้งแต่รุ่นปู่รุ่นย่ามาจนถึงรุ่นพ่อรุ่นแม่ ฉันเองก็ทำนาเป็นมาตั้งแต่เด็ก ฉันไม่อายเลยที่จะบอกกับใครต่อใครว่าฉันเป็นลูกชาวนา อ่อฉันลืมบอกไปว่าที่ฉันมาเรียนที่นี่ได้เพราะฉันได้ทุนเรียนฟรีค่ะ ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อยากมาเรียนที่นี่เพราะมันไกลบ้าน บ้านฉันอยู่จังหวัดเชียงรายแต่ต้องมาเรียนที่กรุงเ
Mehr lesen
ซุ่มซ่าม
ดวงยิหวา..."ใช่ พี่เห็นเรามาทำงานก่อนเวลาทุกวันเลย วอยยังไงก็เพิ่มเงินให้น้องหน่อยนะ" พี่มดหันไปบอกพี่วอย"อื้ม มันแน่นอนอยู่แล้ว เด็กขยันแบบนี้พี่สองคนช่วยเต็มที่""ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรไม่ต้องให้หวาเพิ่มก็ได้แค่ที่พี่ให้หวามาก็มากพอแล้ว" "ไม่ได้พี่ไม่ชอบเอาเปรียบใคร เอาเป็นว่าพี่จะคิดตามจำนวนเวลาที่เรามาทำงานจริงก็แล้วกัน โอเคนะ""ขอบคุณค่ะพี่วอยพี่มด พี่สองคนดีกับหวามากจริงๆ""เพราะเราเป็นคนดีไงพวกพี่ถึงอยากช่วย""หวาดีใจที่ได้รู้จักกับพี่ทั้งสองคน^^""พี่ก็ดีใจเหมือนกันที่มีน้องสาวที่น่ารักแบบเรา^^""งั้นเดี๋ยวหวาจะได้โทรบอกพ่อกับแม่ว่าไม่ต้องโอนเงินมาให้หวาแล้วเพราะหวาหาเงินเองได้แล้ว^^""เป็นเด็กดีจริงๆนะเราอ่ะ""หวาสงสารพ่อกับแม่ค่ะ พ่อกับแม่ทำนารายได้ก็น้อย ยังจะต้องมาส่งเงินให้หวาใช้อีก""เพราะท่านเป็นห่วงหวารักหวาไงท่านคงไม่อยากให้หวาลำบาก แต่ก็ดีแล้วที่หวารู้จักคิดหาเงินไม่เอาแต่พึ่งพาพ่อแม่""ถ้างั้นหวาขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ""จ๊ะ^^"หลังจากนั้นฉันก็มาช่วยพี่ๆในบาร์เช็ดแก้วจัดเตรียมของต่างๆเพราะร้านใกล้จะเปิดแล้ว ซึ่งอยากจะบอกว่าบาร์ของพี่วอยลูกค้าส่วนใหญ่จะเป็นวัยรุ่นซะม
Mehr lesen
ชดใช้
ดวงยิหวา..."มึงพูดเกินไปนะไอ้แบล็ค""กูพูดความจริง เวลากูมาร้านมึงกูทีไรก็เห็นพนักงานผู้หญิงร้านมึงมีแต่หน้าตาสวยๆ เจริญหูเจริญตากันทั้งนั้น ไม่ได้หน้าบ้านๆ แบบยัยนี่ แม่งมองหาความสวยไม่เจอเลย มึงรับมาได้ไงวะเสียชื่อร้านมึงหมด หน้าตาแบบนี้มึงน่าจะให้ไปอยู่ในครัวมากกว่านะไม่ต้องมาเสนอหน้าอยู่ตรงนี้" ฉันยืนก้มหน้ารับฟังสิ่งที่เขาพูดด้วยความรู้สึกเสียใจ ไม่คิดเลยว่าคนหน้าตาดีๆ แบบเขาจะปากร้ายนิสัยแย่แบบนี้ ฉันไม่น่าไปหลงปลื้มเขาเลย"มึงพูดแรงไปนะไอ้แบล็ค น้องเค้าไม่ได้ตั้งใจมึงก็น่าจะให้อภัยไม่ใช่มาดูถูกน้องเขาแบบนี้""อ่อ นี่มึงเข้าข้างลูกจ้างมากกว่ากูที่เป็นเพื่อนมึงงั้นดิ""พอๆ เลยทั้งสองคน แบล็คยังไงมดก็ขอโทษแทนน้องด้วยนะน้องไม่ได้ตั้งใจจริงๆ อย่าถือสาหาความเลยนะ""แล้วเสื้อกูที่เลอะอ่ะใครจะรับผิดชอบให้กู""เอ่อ เดี๋ยวหวาเอาไปซักให้ก็ได้ค่ะพี่แบล็ค""ฉันไม่มีน้องสาวเพราะฉะนั้นอย่ามาเรียกฉันว่าพี่ ยัยบ้านนอก""แล้วคุณจะให้ฉันทำยังไงคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ""ไม่ได้ตั้งใจหรือซุ่มซ่ามกันแน่ มาทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟแต่ทำเหล้าหกใส่ลูกค้าแบบนี้ ไปเก็บขยะอยู่หลังครัวโน่นไป๊!!!""ถึงฉันจะซุ้
Mehr lesen
ทำงานใช้หนี้
ดวงยิหวา....ตอนนี้ฉันยืนอยู่ด้านล่างคอนโดหรูแห่งหนึ่งฉันแหงนหน้ามองขึ้นไปเพื่อดูความสูงและความใหญ่โตของมัน คอนโดที่นี่ราคาคงแพงน่าดูแต่ก็อย่างว่าพี่แบล็คเขารวยเขามีเงินซื้อแต่คนอย่างฉันคงไม่มีปัญญาหาเงินมาซื้ออยู่หรอก แต่ถึงมีเงินฉันก็คงไม่ซื้อฉันไม่ชอบอยู่ห้องสี่เหลี่ยมฉันชอบอยู่บ้านของฉันมากกว่า มีทั้งทุ่งนามีทั้งภูเขามีที่วิ่งเล่นมีอากาศที่บริสุทธิ์ซึ่งที่นี่ไม่มีอย่างแน่นอนฉันนั่งรออยู่ตรงล็อบบี้สักพักก็มีพี่พนักงานผู้ชายเดินมาถามว่าฉันชื่อยิหวาและมาหาพี่แบล็คใช่ไหมฉันก็บอกว่าใช่จากนั้นเขาก็บอกให้ฉันเดินตามเขาไปจนกระทั่งเราขึ้นลิฟท์มาถึงชั้นบนสุดของคอนโด ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องๆหนึ่ง พี่พนักงานกดออดตรงข้างประตูห้องสักพักห้องก็ถูกเปิดออกโดยเจ้าของห้องที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำเขากำลังเช็ดผมของเขาที่ยังเปียกอยู่ฉันอดมองไม่ได้ทำไมเขาถึงดูเซ็กซี่ได้ขนาดนี้ยิ่งมองยิ่งหลงใหล แต่พอคิดถึงสิ่งที่เขาทำกับฉันเมื่อคืนที่ร้านฉันก็รีบสลัดความคิดไร้สาระทันทีพอฉันก้าวขาเข้ามาในห้องปุ๊บฉันแทบอยากจะเดินกลับออกไปแล้วโทรให้พ่อกับแม่โอนเงินมาให้ฉันตอนนี้เลยแปดหมื่นบาท คือห้องของเขาเละมากเหมือนก
Mehr lesen
NC
ดวงยิหวา....ฉันขี้เกียจทะเลาะกับเขาก็หันมาทำหน้าที่ของตัวเองต่อ จนกระทั่งห้องนอนของเขากลับมาสะอาดเรียบร้อยอีกครั้ง และพอมันสะอาดฉันก็สังเกตว่าห้องของเขาตกแต่งได้หรูหราสมฐานะของเขาจริงๆ คนรวยก็รวยจริงๆ เนอะ ทุกอย่างดูดีมีราคาแพงทั้งนั้น"เสร็จแล้วก็กลับได้ละ""ค่ะ งั้นฉันลาล่ะนะคะ สวัสดีค่ะ" ฉันลาเขาแต่ไม่ได้ยกมือไหว้เพราะฉันไหว้ไม่ลงถึงเขาจะอายุมากกว่าฉันก็เถอะ"วันนี้เธอมาทำความสะอาดให้ฉันสองชั่วโมงก็หักไปสองร้อยค้างอีกเจ็ดหมื่นเก้าพันแปดร้อยบาท""ไม่ต้องสาธยายก็ได้ค่ะ" คือพอได้ยินจำนวนเงินที่ยังเป็นหนี้เขาอยู่แล้วฉันอยากจะเป็นลมแต่ฉันต้องสู้ค่ะ "อ่อแล้วก็มาทำงานให้ครบอย่าคิดหนีหนี้เด็ดขาดไม่งั้นฉันจะตามเธอถึงที่""ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกค่ะ รับรองว่าฉันมาทำงานให้คุณจนครบแน่""อืมก็ดี"แบล็ค....ผมมองตามยัยบ้านนอกที่เดินหน้าตึงออกไปจากห้องเพื่อปิดประตู ถามว่าทำไมผมถึงให้ยัยนี่มาทำความสะอาดแทนการให้ไอ้วอยมันชดใช้หนี้ให้เพราะผมไม่ได้ต้องการเงินไงอันที่จริงเสื้อตัวเดียวผมทิ้งไปเลยก็ได้ไม่เสียดายเลยสักนิดเพราะผมรวยไง แต่ผมต้องการให้ยัยนี่มาทำความสะอาดเพราะผมเกลียดปากยัยนี่ แม่งจนแล้วไม่
Mehr lesen
ไวท์
ดวงยิหวา...พอฉันได้กระเป๋าฉันก็รีบวิ่งลงบันไดมาเลยไม่รอลิฟต์แล้วฉันขอไปให้ไกลจากห้องของพี่แบล็คให้เร็วที่สุด ฉันวิ่งลงมาจนเหนื่อยเหมือนแรงจะไม่มีก็เลยหยุดนั่งพักตรงบันไดโดยที่ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ชั้นไหน ภาพบางอย่างมันยังติดตาฉันอยู่เลยฉันไม่น่าไปเห็นอะไรแบบนั้นเลย ฉันหยิบมือถือออกมาดูเพื่อดูเวลาว่าตอนนี้มันกี่โมงแล้วเพราะฉันต้องไปทำงานที่ร้านพี่วอยต่อ "ฮึบ" ฉันขยับตัวลุกขึ้นยืนเมื่อเริ่มมีแรงที่จะเดินออกไปเพื่อลงลิฟต์เพราะฉันคงเดินไปจนถึงล็อบบี้ไม่ไหว และในขณะที่ฉันกำลังยืนรอลิฟต์ก็เหมือนมีใครมายืนอยู่ข้างๆ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจที่จะหันไปมองแต่คงเป็นคนที่พักอยู่ในคอนโดนี้แล่ะคงจะรอลงลิฟต์ไปพร้อมกับฉัน แต่เหมือนฉันจะยืนมองลิฟต์นานเกินไปฉันรู้สึกวูบคล้ายจะเป็นลม"คุณเป็นอะไร" เหมือนร่างกายฉันล้มตึงหงายหลังแต่มีมือของใครบางคนมาโอบหลังฉันเอาไว้ไม่ให้ล้ม เขาเป็นผู้ชายและพอฉันมองหน้าผู้ชายคนๆนั้นแบบชัดๆแล้วก็ต้องตกใจจนแทบจะหายจากอาการหน้ามืดเพราะเขาหน้าเหมือนพี่แบล็คมาก แต่ไม่ใช่เพราะสีผมขอพี่แบล็คจะออกน้ำตาลแต่ผู้ชา่ยคนนี้ผมสีดำสนิท ถ้าหาความแตกต่างน่าจะเป็นที่สีผมกับแววตา"คุณเป็นยัง
Mehr lesen
NC+
ดวงยิหวา..."ว่าแต่ยิหวากำลังจะกลับเหรอ""ค่ะหวาจะไปทำงานพาร์ทไทม์ต่อ""ขยันจัง แต่เท่าที่พี่รู้พี่ไม่เคยเห็นนักศึกษามหาลัยเคทำงานพาร์ทไทม์กันเลยนะส่วนใหญ่จะเป็นลูกคุณหนูไฮโซกันทั้งนั้น หรือเราอยากลองเป็นคุณหนูตกยากดู""หวาไม่ใช่คุณหนูหรอกค่ะ ที่ได้มาเรียนที่นี่ก็เพราะได้ทุนมาเรียนถ้าให้มาเรียนเองหวาไม่มีปัญญาจ่ายค่าเทอมแพงๆหรอกค่ะ พ่อแม่หวาก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรเราเป็นชาวนาชาวไร่ธรรมดา""ให้พี่ไปส่งมั้ย""ไม่เป็นไรค่ะพี่บอกมีธุระจะมาหาพี่แบล็คเอ้ยเรียกผิดคุณแบล็คไม่ใช่เหรอคะ" ฉันลืมไปว่าต้องเรียกพี่แบล็คว่าคุณแบล็คยิ่งต่อหน้าพี่ชายเขาด้วยฉันต้องเรียกให้ชิน"คุณแบล็ค??ทำไมหวาต้องเรียกแบล็คว่าคุณด้วยล่ะไม่เรียกพี่""คือเค้าให้หวาเรียกแบบนั้นอ่ะค่ะ อย่าหาว่าหวานินทาน้องชายพี่เลยนะคะ น้องชายพี่อ่ะนิสัยไม่ค่อยดีเลยชอบดูถูกคนอื่นถ้าพี่มีเวลาก็ช่วยอบรมสั่งสอนเค้าหน่อยนะคะ แต่อย่าบอกว่าหยาบอกนะคะ" ฉันได้ทีก็ฟ้องพี่ชายเขาซะเลย"หึ หึ หึ เราเป็นคนแรกเลยนะที่กล้าว่ามันนิสัยไม่ดี""ก็มันเรื่องจริงนี่ค่ะ แต่เค้าคงจะทำนิสัยแบบนี้แค่กับหวาคนเดียวคนอื่นเค้านิสัยดีด้วยทุกคนโดยเฉพาะผู้หญิงสวยๆนมโตๆ" ที่ฉั
Mehr lesen
แบล็ค&ไวท์
ดวงยิหวา...."หวามาแล้วค่า^^" ฉันมาถึงที่ร้านก็รีบไปสวัสดีพี่มดส่วนพี่วอยฉันยังไม่เจอสงสัยทำงานอยู่บนออฟฟิศชั้นสาม เอ้อลืมบอกไปว่าบาร์ของพี่วอยมีทั้งหมดด้วยกันสามชั้น ชั้นล่างเอาไว้รองรับลูกค้าทั่วไปที่เข้ามาใช้บริการแต่ทุกคนที่เข้ามาที่นี่ต้องเป็นสมาชิกเท่านั้นส่วนชั้นสองจะเป็นกลุ่มเพื่อนสนิทหรือไม่ก็ลูกค้าวีไอพีที่ต้องการความเป็นส่วนตัวซึ่งเมื่อวานวันเกิดพี่แบล็คก็เกิดเรื่องชั้นสองนี่แล่ะส่วนชั้นสามจะเป็นออฟฟิศทำงานของพี่วอยและเป็นห้องพักส่วนตัวห้ามใครขึ้นไปถ้าไม่ได้รับอนุญาต"มาแล้วเหรอพี่เป็นห่วงเราจริงๆ หวาโอเคมั้ย" ที่พี่มดถามคงหมายถึงการที่ฉันไปทำงานใช้หนี้วันนี้"หวาโอเคค่ะพี่มด แค่นี้เองสบายมาก^^""แน่ใจนะ""แน่ใจค่ะ แค่ทำความสะอาดทั่วไปไม่ได้หนักหนาอะไรเลย""พี่ไม่เชื่ออ่ะ""ทำไมเหรอคะ""เพราะพี่รู้จักและรู้นิสัยแบล็คดีน่ะสิ พี่ขอเดานะว่าห้องของแบล็คคงรกมากแบบมากที่สุดไม่งั้นคงไม่แกล้งให้หวาไปทำแลกหนี้หรอก คนอย่างแบล็คน่ะเรื่องเงินไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขาเลย หวาไม่เห็นเหรอเมื่อวานแจกทิปสาวๆไปตั้งเท่าไหร่พี่ว่าไม่ต่ำกว่าแสนอ่ะไหนจะค่าจัดงานอีก กับเงินแค่ไม่กี่หมื่นเค้าไม่สน
Mehr lesen
กลั่นแกล้ง
ดวงยิหวา....."พวกพี่เขาเป็นวีไอพีคงอยู่ชั้นสองเราขึ้นไปหาพวกพี่เขากันเถอะ พี่แบล็คเคยเจอที่มหาลัยแล้วแต่พี่ไวท์ยังไม่เคยเจอเลยคงหล่อพอๆกับพี่แบล็ค""ก็แน่นอนสิจ๊ะพวกพี่เขาเป็นฝาแฝดกันนี่ ป่ะพวกเราไปกันเถอะอย่ามาเสียเวลากับยัยบ้านนอกนี่เลย แหวะเหม็นสาบคนจน ชิ" ฉันที่กำลังจะยกเครื่องดื่มไปเสริฟก็ได้ยินเสียงคนพวกนี้กรี๊ดกร๊าดดีใจกันเมื่อรู้ว่าพี่แบล็คกับพี่ไวท์มา คนพวกนี้คงเหมือนฉันตอนที่ยังไม่ตาสว่างที่พอรู้ว่าพี่แบล็คมาฉันดีใจมากๆ อยากเจอหน้าเขาเพราะที่มหาลัยหาตัวเขายากมาก แต่มาตอนนี้คนที่ฉันไม่อยากเจอหน้ามากที่สุดก็คือเขานั่นแล่ะ ฉันส่ายหน้าให้กับคนพวกนี้ก่อนจะเดินตามคนพวกนี้ไปเพราะต้องเอาเครื่องดื่มขึ้นไปเสิร์ฟฉันถือถาดเครื่องดื่มขึ้นมายังชั้นสองซึ่งเป็นชั้นวีไอพี พอเดินมาถึงก็เห็นกลุ่มผู้หญิงนั่งกันอยู่ที่โต๊ะของพี่แบล็คพี่ไวท์ ฉันก็ทำเป็นไม่สนใจนำเครื่องเครื่องมาเสิร์ฟตามหน้าที่"นี่ยัยบ้านบอกฉันจะสั่งเครื่องดื่ม พวกเราอยากดื่มอะไรสั่งเต็มที่พี่เลี้ยงเอง" พี่แบล็คสั่งฉันก่อนจะหันไปถามสาวๆที่นั่งขนาบซ้ายขนาบขวา ส่วนพี่ไวท์เขานั่งคนเดียวเหมือนเขาไม่ให้ใครมานั่งด้วยเพราะทั้งสามสาวไป
Mehr lesen
ดื่มแลกหนี้
แบล็ค...."เอ่อคุณแบล็คเมาแล้วเหรอคะทำไมหน้า...เอ่อหน้าแดงจัง" ผมจ้องหน้ายัยตัวแสบที่ทำผมเจ็บจนจุกแล้วยังตีหน้าใสซื่อ"นั่นดิมึงเป็นไรไปวะไอ้แบล็ค""เปล่ากูไม่ได้เป็นไร""เอ่อ แล้วกางเกงคุณเปื้อนคุณจะให้ฉันชดใช้มั้ยคะ แต่ฉันสาบานว่าไม่ได้ตั้งใจพวกเธอแกล้งฉัน""จะแกล้งไม่แกล้งฉันไม่รู้แต่เธอทำเสื้อผ้าฉันเลอะสองครั้งติด ฉันควรจัดการยังไงกับเธอดีห๊ะยัยซุ่มซ่าม""ถ้าคุณจะให้ฉันชดใช้ให้คุณแบบเดิมฉันคิดว่าฉันเรียนจบมหาลัยฉันก็ยังคงใช้หนี้คุณไม่หมดอยู่ดี""กางเกงมึงเปื้อนแค่นี้ซักก็ออกป่าววะไอ้แบล็ค""มึงอย่าเสือก กลับบ้านไปอยู่เป็นเพื่อนแม่เหอะไป""กูแค่สงสารยิหวาไม่อยากให้เธอถูกมึงแกล้งอีก""กูแกล้งอะไรยัยนี่แล้วมึงรู้ได้ไงว่ากูใช้ยัยนี่ทำอะไร""กูเจอยิหวาที่คอนโดกูก็เลยรู้เรื่องที่มึงใช้เธอทำงานแลกหนี้""มีฟ้องพี่ฉันด้วยงั้นเหรอ ร้ายไม่เบาเลยนะยัยบ้านนอก""ฉันเปล่าฟ้องซะหน่อยพี่ไวท์ถามฉันก็แค่ตอบตามความจริงฉันผิดอะไรคะ" แม่งทำลอยหน้าลอยตาเถียง เห็นละหมั่นไส้ยัยนี่ซะจริงๆตื๊ดดดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดดดด เสียงมือถือดังแต่ไม่ใช่ของผมเป็นของไอ้ไวท์พี่ชายผม"ครับแม่ ผมมาดื่มที่บาร์เพื่อนน่ะครับ
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status