LOGINShare
บทที่ 79
publish date:
2026-08-17 17:51:59“ท่านอ๋อง”
เขาหยุดแต่ไม่หันกลับมา“หม่อมฉันยอมรับว่าความรักของตนผิดวิ
Latest chapter
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 123
ฮองเฮาไม่เพียงควบคุมวังหลังอย่างเข้มงวด พระนางยังสนับสนุนองค์ชายใหญ่ซึ่งประสูติจากพระสนมที่สิ้นชีวิตไปแล้ว และทรงเลี้ยงดูพระองค์ไว้ภายใต้ตำหนักคุนหนิง ทำให้องค์ชายใหญ่มีฐานะเกือบไม่ต่างจากพระโอรสโดยชอบธรรมการมีอยู่ของฮองเฮาจึงเป็นกำแพงขวางเส้นทางของเต๋อเฟยกับตระกูลเฉิน อวี่ซีรู้เรื่องเหล่านี้จากเครือข่ายสตรีในเมืองหลวงก่อนหน้านี้แล้ว แต่หลังจับหานกงกงได้ ความเชื่อมโยงทุกอย่างยิ่งชัดเจนขึ้นเช้าวันนั้น ฮองเฮาส่งคนลับมาเชิญนางเข้าตำหนักคุนหนิงอีกครั้ง อวี่ซีถูกพาเข้าทางประตูข้าง เพื่อหลีกเลี่ยงสายตาของคนในวังชั้นนอก เมื่อเข้าไปถึงห้องชั้นใน นางพบว่าฮองเฮาสามารถลุกนั่งได้แล้ว แม้พระพักตร์ยังซีด แต่พระเนตรกลับมีประกายเด็ดขาดกว่าเดิม หลันซินยืนอยู่ด้านข้างพร้อมสมุดบัญชีเงินเล่มหนึ่ง“หานกงกงยอมพูดหรือยังเพคะ”อวี่ซีถาม ฮองเฮาตอบ“พูดเพียงครึ่งเดียว”หลันซินนำสมุดมาวางตรงหน้าอวี่ซี“เขายอมรับว่าได้รับเงินจากตำหนักเต๋อเฟยติดต่อกันหกครั้ง ทุกครั้งหลังนำเครื่องหอมหรือน้ำมันหอมเข้าตำหนักคุนหนิง แต่ยังยืนยันว่าไม่ร
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 122
“หากเป็นเครื่องหอมช่วยพระอาการจริง เจ้าคงไม่รังเกียจให้ตรวจ”หานกงกงหน้าเสียทันที “พระชายา เหตุใดทรงอยู่ที่นี่”“ข้ามาช่วยรักษาฮองเฮา”อวี่ซีตอบ“วางกล่องลง”เขาไม่ขยับ เยี่ยนหลัวก้าวเข้าไปจับข้อมือ บิดเพียงครั้งเดียว กล่องไม้ก็ตกลงบนโต๊ะ ฝาเปิดออก เผยให้เห็นผงเครื่องหอมสีเทาซึ่งมีลักษณะเหมือนของที่ตรวจพบก่อนหน้า อวี่ซีใช้ช้อนตักขึ้นเล็กน้อย ทดสอบต่อหน้าทุกคน ผลเปลี่ยนเป็นดำอมเขียวทันที หลันซินหน้าเย็นจัด“เจ้ากล้าทำร้ายฮองเฮา”หานกงกงคุกเข่าลงทันที “บ่าวไม่รู้ บ่าวเพียงนำของมาตามคำสั่ง!”“คำสั่งของผู้ใด”เขาอ้าปาก แต่ยังไม่ตอบ ฮองเฮาซึ่งนอนอยู่บนพระแท่นจึงลืมพระเนตรขึ้นช้า ๆ“ตอบเรา”หานกงกงเงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นพระนางยังมีสติ สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นหวาดกลัวอย่างแท้จริง“ฮองเฮา”“เจ้าคิดว่าเรากำลังจะตายหรือ”เขารีบหมอบลงกับพื้น “บ่าวมิกล้า!”“ผู้ใด
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 121
“พระนางใช้น้ำมันนี้บ่อยเพียงใด”“ทุกคืนก่อนบรรทมเพคะ”หลันซินตอบ“หมอหลวงบอกว่าช่วยให้หลับสบาย”อวี่ซีมองขวดหยกเล็กในมือ “พิษเข้าร่างผ่านผิวหนังและการหายใจพร้อมกัน จึงสะสมเร็วขึ้น”ฮองเฮาถาม“ผู้วางยาต้องการให้เราตายหรือเพียงอ่อนแอ”“ยังสรุปไม่ได้เพคะ”อวี่ซีวางขวดลง“หากต้องการให้สิ้นพระชนม์ทันที มีพิษรุนแรงกว่านี้มาก แต่การใช้สารสะสมเช่นนี้อาจต้องการทำให้พระนางทรุดช้า ๆ จนดูเหมือนพระโรคธรรมชาติ หรือรอให้พระวรกายอ่อนแอพอจะลงมือขั้นสุดท้าย”“เช่นนั้นคนผู้นี้อดทนและวางแผนมานาน”ฮองเฮากล่าว“ใช่เพคะ และต้องเข้าถึงทั้งห้องพระโอสถ ห้องเครื่องหอม และของใช้ส่วนพระองค์”หลันซินรีบกล่าว“คนในตำหนักคุนหนิงได้รับการคัดเลือกทุกคน ไม่มีผู้ใดกล้าทรยศ”“ผู้ทรยศไม่จำเป็นต้องอยู่ในตำหนักนี้”อวี่ซีตอบ“เพียงควบคุมของที่ส่งเข้ามา หรือมีคนกลางรับขอ
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 120
ภายในห้องเงียบลงทันที อวี่ซีไม่ได้รีบกล่าวหาซูเฟย“ผู้แนะนำอาจไม่ใช่ผู้วางยา ต้องตรวจทุกขั้นตอน ตั้งแต่หมอเขียนตำรับ คนจัดยา คนต้มยา คนส่ง และคนริน”ฮองเฮามองนางด้วยแววตาลึก “เจ้าจะช่วยเราหรือ”“หากพระนางยอมทำตามแผนของหม่อมฉัน”“ว่ามา”“อย่าเพิ่งหยุดชา”หลันซินตกใจ “แต่ชามีพิษ!”“หากหยุดทันที คนลงมือจะรู้ว่าถูกพบ”อวี่ซีตอบ “ให้เปลี่ยนชาด้านในเป็นตำรับที่ปลอดภัย แต่ภายนอกยังรับกาน้ำและทิ้งกากเหมือนเดิม จากนั้นเก็บตัวอย่างทุกวัน ตรวจว่าเริ่มมีพิษตั้งแต่ขั้นตอนไหน”ฮองเฮาพยักหน้า “แล้วพระอาการของเรา”“หม่อมฉันจะปรับอาหารและให้ยาขับพิษอย่างอ่อนก่อน ห้ามใช้แรงเกินไป เพราะพิษสะสมมานาน พระวรกายอาจรับไม่ไหว”นางมองฮองเฮาอย่างจริงจัง“เรื่องนี้ต้องเป็นความลับ แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังไม่ควรทรงทราบ จนกว่าเราจะรู้ว่าผู้ใดอยู่เบื้องหลัง”ฮองเฮาเลิกพระขนง“เจ้าสงส
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 119
พระสนมบางคนยังคงพูดจาเหน็บแนม แต่เมื่อนางตอบอย่างสุภาพและไม่แสดงความทุกข์ คนเหล่านั้นก็เริ่มเบื่อที่จะโจมตี มีเพียงซูเฟยที่ยังจับตามองทุกการเคลื่อนไหว วันหนึ่งในงานชมดอกเบญจมาศ ซูเฟยยกถ้วยชาขึ้นแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม“พระชายาดูปรับตัวกับตำหนักชิงอวิ๋นได้ดี ข้าเคยกังวลว่าจะทรงเหงาเมื่อจ้านอ๋องกลับชายแดน”อวี่ซียิ้มตอบ“หม่อมฉันมีตำราให้อ่าน มีสวนให้เดิน และได้รับพระเมตตาจากฝ่าบาท ย่อมไม่มีสิ่งใดต้องกังวลเพคะ”“ไม่คิดถึงท่านอ๋องหรือ”“คิดถึงย่อมคิดถึง แต่ชายแดนกับราษฎรสำคัญกว่าอารมณ์ส่วนตัว”“สมกับเป็นพระชายาผู้ผ่านสนามรบ”ซูเฟยวางถ้วยชา “เพียงแต่สตรีซึ่งเข้มแข็งเกินไป บางครั้งอาจทำให้บุรุษรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องกลับมา”อวี่ซีมองอีกฝ่ายอย่างสงบ“บุรุษที่กลับมาเพราะคิดว่าสตรีอ่อนแอ อาจไม่ใช่คนที่ควรรอเพคะ”สตรีรอบโต๊ะรีบก้มหน้าซ่อนรอยยิ้ม ซูเฟยหน้าแข็งขึ้น แต่ไม่อาจจับผิดถ้อยคำได้ ระหว่างที่บรรยากาศเริ่มตึงเครียด เสียงประกาศของขันทีก็ดัง
หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์ บทที่ 118
องครักษ์หลวงขอให้ฝากกระบี่ไว้ที่จวน โดยอ้างว่าการพกอาวุธเข้าไปพักในเขตวังไม่เหมาะสม แต่อวี่ซีกลับยกป้ายพระราชทานของอดีตฮ่องเต้ซึ่งติดอยู่บนฝักกระบี่ขึ้นมา“กระบี่เล่มนี้เป็นสิ่งที่จ้านอ๋องมอบให้ข้าคุ้มกาย หากผู้ใดเห็นว่าไม่ควรนำเข้าไป ก็จงขอพระบัญชาเป็นลายลักษณ์อักษรให้ยึดของพระราชทาน”ไม่มีผู้ใดกล้ารับผิดชอบคำสั่งนั้นสุดท้ายกระบี่จึงถูกนำขึ้นรถม้าพร้อมนางตำหนักชิงอวิ๋นตั้งอยู่ทางตะวันตกของวังชั้นนอก เดิมใช้รับรองพระญาติจากหัวเมืองหรือทูตสตรีจากต่างแคว้น ตัวตำหนักสร้างอย่างประณีต หลังคามุงกระเบื้องเคลือบสีเขียว ผนังด้านในประดับภาพนกกระเรียนบินเหนือเมฆ มีสวนขนาดเล็ก สระบัว และศาลาสำหรับชมจันทร์ทุกสิ่งงดงามเกินกว่าจะเรียกว่าคุกแต่ประตูตำหนักมีองครักษ์แปดนายผลัดเวรตลอดวัน หน้าต่างด้านหลังมองเห็นกำแพงวังสูงสองชั้น ส่วนข้ารับใช้มากกว่าครึ่งเป็นคนที่สำนักพระราชวังส่งมานางกำนัลอาวุโสผู้ดูแลตำหนักชื่อฉินมามา อายุราวห้าสิบปี ใบหน้าอ่อนโยนและพูดจาสุภาพ ทว่าสายตากลับกวาดมองหีบสัมภาระทุกใบอย่างละเอียด“ฝ่าบาททรงเป็นห
You May Also Like
ทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน128.1K viewsสวรรค์ส่งข้ากลับมาทวงแค้น
Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ27.4K viewsหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น23.7K viewsวังวนแห่งรัก หมอหญิงพลิกชีวี
ทองประกาย170.3K viewsย้อนเวลารัก พลิกชะตาแค้น
วริณชญา172 viewsท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์
ซินเหมย / ณศิกมล152 viewsบทเพลงเชื่อมรัก
ศรีสรรค์29 viewsรวมเรื่องสั้นจีนโบราณ โดย เสี่ยวหลัน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา50 views
