เข้าสู่ระบบรถของไทขับเข้ามาถึงที่อู่พร้อม ๆ กับรถของเพชรและปอ ทุกคนต่างช่วยกันเอาสัมภาระลงมาเก็บ โดยมีขิมกับไหมยืนเท้าสะเอวสั่งการหนุ่มๆ อยู่
"พวกเฮีย ๆ !! เก็บกันให้เรียบร้อยเลยนะ พวกหนูจะไปนั่งแต่งรูปโพสต์ลงไอจีกันแล้ว อยู่บนเขาเล่นอะไร ลงอะไรก็ไม่ค่อยได้เลย"
"จ้าๆ …น้องไหม เต็มที่เลยจ้า" ปอพูด
สองสาวพากันมานั่งลงตรงมุม ๆ หนึ่งแล้วนั่งแต่งรูปกันอย่างเคร่งเครียด พร้อมกับเลือกฟิลเตอร์และแคปชั่นที่ดูเข้ากับสถานที่บนภูเขา ส่วนผู้ชายก็ทยอยขนของลงจากรถเอาไปเก็บเข้าที่
พอไทเก็บของเสร็จก็เดินมาหาเพื่อน ๆ "พวกมึง! กูว่าซื้อเบียร์มาแดกกันหน่อยดีกว่า เมื่อยชิบหาย ขับรถจนตูดชาหมดแล้วกู"
เพชรกับปอก็พยักหน้าตกลง "เอาดิวะไอ้ไท! ต้องฉลองหน่อย ทริปนี้โคตรมัน!"
ไทเดินไปซื้อเบียร์ที่ร้านค้าข้าง ๆ แล้วกลับมานั่งลงข้างขิมที่กำลังก้มหน้าก้มตาดูรูปตัวเองที่พึ่งโพสต์ไปเมื่อกี้ ขิมเงยหน้ามองไปไทก็พบว่าเขาซื้อเบียร์มาอีกแล้ว!
"ซื้อมากินอีกแล้วหรอเนี่ยเฮีย ชีวิตนี้จะขาดเบียร์ไม่ได้เลยหรืออย่างไง สงสัยถ้าไม่ได้กินเบียร์คงลงแดงตายสะมั้ง" ขิมบ่นไท
ไทเปิดกระป๋องเบียร์แล้วมองหน้าขิม "จะบ่นทำไมเนี่ย!! เฮียก็กินปกติแบบนี้มาตลอดนะ เป็นห่วงเฮียหรอ ไม่ต้องห่วงหรอกแฟนขิมอึดจะตาย!"
ขิมรีบปฏิเสธกลับไป "เปล่าหลอก! พึ่งจะเป็นแฟนกันไม่กี่วัน กลัวเฮียเป็นอะไรไป แล้วหนูต้องหาผัวใหม่อีก จะได้ไม่เสียเวลาทำใจ!"
ไทหัวเราะลั่นเสียงดังจนเพื่อน ๆ ต้องหันมามอง เขาจับแก้มขิมแล้วพูดออกมาอย่างจริงจัง
"มันจะไม่มีวันนั้นหรอก เฮียจะอยู่กับขิมจนแก่ตายเลย"
แล้วก้มลงกระซิบข้างหูขิม "ถึงตาย... เฮียก็ยังมาเอาขิมได้อยู่นะ อย่าห่วงเลยเรื่องหาผัวใหม่อะ ไม่มีวัน"
ขิมถึงกับทำหน้าเอือมระอา "เฮีย! พอเลยนะ ไอ้ทะลึ่ง พูดแต่เรื่องหื่นกามแบบนี้ตลอด ชิ!!!"
เพชรเลยแซวทั้งสองที่กำลังทะเลาะกัน"กินเบียร์ ๆ อย่ามัวแต่จีบกัน ยุงจะเข้าไปไข่ในแก้วเบียร์มึงแล้ว"
ขิมนั่งเล่นโทรศัพท์สักพัก ไทก็ยื่นเบียร์มาให้ "กินปะขิม"
"ไม่อะเฮีย ไม่รู้สึกอยากกิน"ขิมปฏิเสธ
"แล้วเฮียจะไปส่งขิมที่คอนโดมั้ยอะ หรือให้ขิมนั่งแกร็บไปก็ได้นะ จะได้ไม่ลำบากเฮียขับรถอีก!"
ไทวางกระป๋องเบียร์ลง แล้วหันมามองขิม "ไม่ต้องกลับหลอก นอนนี่แหละ อยากกอด เมื่อคืนยังกอดไม่เต็มอิ่มเลย!"
"แต่ขิม…ไม่มีชุดนักศึกษาอะ พรุ่งนี้ต้องไปเรียนนะ!" ขิมอ้างหาเรื่องที่จะกลับคอนโด
"ใส่ของไหมก็ได้ ชุดนักศึกษาไหมมันมีอยู่แล้ว ห้องเฮียก็มีเสื้อผ้าให้ใส่เยอะแยะ ทำทรงหาข้ออ้าง!" ไทบอกเธออย่างรู้ทัน
ขิมก็เข้าใจว่าเขาต้องการให้เธอนอนที่นี่ให้ได้ "คือ...จะให้นอนที่นี่ให้ได้เลยหรืออย่างไง"
ไทพยักหน้า "ก็ใช่ไง ก็เป็นเมียเฮีย เฮียจะให้อยู่ฝด้วยกัน มีปัญหาอะไรไหม ถ้ามีก็ไปแก้ไขปัญหากันบนเตียง ไปปะละ"
"โอเค ก็ได้ เอาที่เฮียสบายใจก็แล้วกัน"
"เดี๋ยวขิมขอไปอาบน้ำก่อน เหนียวตัวไปหมดเลย!" พร้อมกับชวนไหมที่กำลังงัวเงียอยู่ไปที่ห้อง
ทั้งสองสาวลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวนอนเล่นกันในห้องพักของไหม สักพักไหมก็หลับไปเพราะความเพลียจากการเดินทางวันนี้
ขิมที่ยังไม่ง่วง จึงเดินออกมาหาไทด้วยเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นของไหม เผยให้เห็นเรียวขาขาว ๆ ก้าวเดินมาที่ไท
"ยังไม่เลิกกินกันอีกหรอเนี่ย เบื่อพวกขี้เหล้าว่ะ" ขิมบ่นใส่ไททันทีที่เจอ
ปอหันมามองขิมแล้วพูดกับไท "ไอ้ไท ปากเมียมึงดีชิบหายเลย กูนึกว่าได้แม่เพิ่มมาอีกคน ไม่เคยเห็นใครกล้าด่ามึงต่อหน้าเพื่อน ๆ ขนาดนี้เลยวะ ฮ่าๆๆๆ"
"ดีดิ! เลี้ยงมาเองกับมือ ชอบ มันท้าทายดี!" พร้อมหันไปพูดกับขิม
"เดี๋ยวค่ำอีกนิดก็เลิกแล้ว กินไม่ดึก วันนี้เมื่อยขับรถมาเกือบทั้งวันเลย!"
"อืมๆ เดี๋ยวนั่งรอ"
ขิมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างๆ ไทก็ยังคงนั่งคุย กินเบียร์กับพวกปอเพชรไปเรื่อย ๆ สักพักปอกับเพชรก็ขอตัวกลับ
"พวกกูกลับก่อนนะเว๊ย ไว้เจอกันเดี๋ยวมาหาใหม่"
"เออๆ ขับดีๆนะมึง ถึงแล้วโทรหาด้วย"
พอเพชรกับปอกลับ ขิมก็ช่วยไทเก็บโต๊ะและกระป๋องเบียร์ที่วางระเกะระกะ พอเก็บเสร็จแล้วไทจึง จูงมือขิมเดินไปที่ห้องนอนของเขาเอง
"เฮียลากมาทำไมเนี่ย! เดี๋ยวไหมมันก็รู้หลอก" ขิมบ่นออกมา
"รู้แล้วทำไมอะ ไม่ต้องไปสนใจหรอก นอนกับเฮียนี่แหละวันนี้"
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ขิมได้เข้ามาในห้องนอนของไท ห้องดูรก ๆ นิดหน่อยตามสไตล์ชายโสด มีเสื้อผ้ากองอยู่บนเก้าอี้ มีหนังสืออะไหล่รถวางอยู่เกลื่อนพื้น แต่ก็ดูสะอาดดี
"เดี๋ยวเฮียไปอาบน้ำก่อน รึขิมจะมาอาบด้วยกันอีกสักรอบมั้ย เพื่อร้อนขึ้นมาอีกจะได้ประหยัดน้ำ"
ขิมส่ายหัวรัว ๆ "ไม่!! หนูอาบแล้ว เฮียไปอาบเถอะ"
ไทก็ขำอย่างเอ็นดู แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ขิมที่เห็นของรกหูรกตาก็อดไม่ได้ที่จะเก็บกวาด เธอเริ่มเดินไป จัดห้องให้ไทอย่างเรียบร้อย ตั้งแต่พับเสื้อผ้าที่กองอยู่ เก็บหนังสือใส่ชั้น กวาดพื้นเล็กน้อย จนห้องดูเป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้นมาก เพื่อรอไทอาบน้ำเสร็จ
ขณะที่ขิมกำลังเก็บหนังสือเก่า ๆ อีกมุม บนโต๊ะทำงาน เธอก็เหลือบไปเห็นกรอบรูปเล็ก ๆ ที่คว่ำหน้าอยู่ด้านหลังกองเอกสาร ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขิมจึงหยิบขึ้นมาดู
มันเป็น รูปถ่ายสมัยเด็กของไท ไทในวัยประถม หน้าตาจิ้มลิ้ม แก้มยุ้ย ใส่ชุดนักเรียน ดูเป็นเด็กเรียบร้อยน่ารักสุด ๆ ซึ่งแตกต่างจากบุคลิกปัจจุบันโดยสิ้นเชิง
เฮียไทตอนเด็กโคตรน่ารักเลย ต่างจากตอนนี้มากๆ ขิมคิดในใจอย่างขำขัน เธอรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แอบถ่ายรูปนั้นเก็บไว้ทันที เพื่อใช้เป็นหลักฐาน แบล็กเมล์เขาในอนาคต
2 ปีผ่านไป... ไวเหมือนโกหก!เป็นเช้าวันสำคัญที่ขิมรอคอยมาตลอดชีวิต วันที่เธอจะได้รับปริญญาเป็นบัณฑิตเต็มตัวแล้ว แต่บรรยากาศในห้องนอนหลังอู่ตอนนี้กลับไม่ได้ดูเหมือนวันมงคลเอาเสียเลย ขิมในชุดกระโปรงซับในสีขาว ผมทำทรงเกล้าเนี๊ยบกริบ หน้าจัดเต็มสวยกว่าทุกวันไหนๆ กำลังยืนเกาะขอบโต๊ะเครื่องแป้ง หายใจหอบถี่จนตัวโยน"เฮีย... อ๊ะ! เร็วๆ หน่อย ขิมใกล้ต้องไป... ไปรวมแถวแล้วนะ!" ขิมเม้มปากแน่น พยายามค้ำยันโต๊ะเครื่องแป้งไม่ให้เครื่องสำอางราคาแพงต้องกระจัดกระจาย"แป๊บหนึ่งดิขิม ก็มึงสวยขนาดนี้ ใครจะอดใจไหววะ!" ไทในสภาพเปลือยท่อนบน สวมเพียงกางเกงยีนส์ตัวเก่งที่รั้งลงไปอยู่ที่สะโพก กำลังซ้อนหลังกระแทกกระทั้นแกนกายใส่เมียรักอย่างบ้าคลั่ง มือหนาฟ้อนเฟ้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งที่ตอนนี้มันเต็มไม้เต็มมือกว่าเมื่อสองปีก่อนเยอะ"ทำไมเดี๋ยวนี้ มันเต็มไม้เต็มมือยิ่งกว่าเก่าวะ… ซี้ดด""อื้อออ... เฮียไท! อย่าทำรอยที่คอนะ ขิมปิดรองพื้นเหนื่อยนะ…อ๊ะๆ" ขิมหันไปดุเสียงหลง แต่ใบหน้ากลับบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านไทไม่ฟังเสียงคัดค้าน เขาซุกหน้าลงกับไหล่เนียน สูดดมกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นตัวของขิมอย่างหิวโหย "รอยน่ะไม่
วันนี้เป็นวันที่ขิมออกจากโรงพยาบาล ไทขับรถกระบะคู่ใจบึ่งไปมารับ ขิมดูสดใสขึ้นมากแม้จะยังมีอาการเพลียอยู่บ้าง พอรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าอู่ กองทัพลูกน้องของไทก็นำโดยไอ้กัส ต่างพากันโห่ร้องต้อนรับเมียเจ้านายกลับบ้านกันยกใหญ่"ยินดีต้อนรับกลับครับน้องขิม อู่เงียบเหงาอย่างกับป่าช้าเลยตอนน้องขิมไม่อยู่เนี่ย" กัสตะโกนแซว จนไทต้องหันไปชี้หน้าคาดโทษแต่แอบอมยิ้มออกมาขิมเดินลงจากรถมาด้วยรอยยิ้ม แต่แล้วเธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็น ไหม ยืนรออยู่หน้าห้องทำงานด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ไหมยืนกุมมือตัวเองแน่น แววตาที่เคยแข็งกร้าวตอนอยู่มหาลัย ตอนนี้มันกับสั่นคลอนด้วยความรู้สึกผิด"เฮียไปเช็กอะไหล่แป๊บ ทั้งสองเคลียร์กันเองนะ" ไทเห็นท่าไม่ดีเลยเดินเลี่ยงไปหาไอ้กัสบรรยากาศเงียบลงครู่หนึ่ง ก่อนที่ไหมจะก้าวเข้ามาหาขิมช้าๆ "ขิม... มึง...""ว่าไงมึง..." ขิมทักเสียงเรียบ"ขิม กูขอโทษ" ไหมพูดพรวดออกมาพร้อมกับน้ำตาที่ร่วงเผาะ "กูแม่งเป็นเพื่อนที่แย่มากเลยว่ะ ที่ไม่ฟังมึง แถมยังมองมึงด้วยหางตาแบบนั้นอีก ทั้งที่กูรู้ดีที่สุดว่ามึงรักเฮียไทแค่ไหน แต่กูดันหูเบาเชื่อรูปโง่ๆ นั่น กูขอโทษมึงจริงๆ นะมึงจะตบหน้ากูคืนก็ได้นะ
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ โรงพยาบาล ขิมเริ่มมีหน้าสดใสขึ้น ไทที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงมาทั้งคืนก็เริ่มปฏิบัติล้างแค้นไอ้ภาค เขาหันไปหาขิมที่กำลังนั่งกินโจ๊กอยู่"ขิม... เฮียขอยืมโทรศัพท์ขิมหน่อยดิ" "เอาไปทำไมอ่ะเฮีย จะเช็คแชทขิมเหรอ?" ขิมขมวดคิ้วสงสัย"เปล่าๆ เฮียแค่อยากดูว่าไอ้ภาคมันส่งอะไรมาอีกมั้ย จะดูแชทเฉยๆ " ไทยิ้มกริ่ม ขิมที่ตอนนี้เชื่อใจไทเต็มร้อยก็ยอมยื่นโทรศัพท์ให้แต่โดยดีพอได้เครื่องมา ไทก็รีบเดินออกไปนอกระเบียงห้องพักฟื้นทันที เขาไม่ได้แค่จะเช็คแชท แต่เขากำลังจะล่อเหยื่อให้ติดกับไทกดเข้าแชทของภาคที่เคยทิ้งข้อความระยำไว้ แล้วพิมพ์เลียนแบบสไตล์ขิมส่งไปทันทีขิม (ไทพิมพ์) : "ภาค... ขิมขอโทษนะเรื่องวันนั้นที่รีบกลับ วันนี้ขิมจะไปหาที่คอนโดตอนบ่ายๆ นะ เฮียไทเขาไม่อยู่เขาไปดูงานที่ต่างจังหวัด ขิมคิดถึงภาคจัง"เพียงไม่ถึงนาที ภาคที่จ้องโทรศัพท์อยู่แล้วก็ตอบกลับมาอย่างไวภาค: "จริงเหรอขิม ภาคก็คิดถึงขิม ภาคจะรอนะครับประตูไม่ได้ล็อค เข้ามาได้เลย""หึ...มึงเตรียมตัวขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ดแบบเซอร์ไพรส์ได้เลยไอ้เหี้ยภาค" ไทแสยะยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีไทรีบกดโทรหา ไอ้กัส ลูกน้องคนสนิททันที "กัส!
ไทรีบพุ่งตัวเข้าห้องมาด้วยหัวใจที่เต้นรัว แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจจนหน้าถอดสี เมื่อเห็นร่างบางของขิมนอนสลบอยู่ตรงแทบเท้า ตรงทางเข้าประตูห้อง เธอคงพยายามจะเดินไปนอนแต่ร่างกายกลับรับไม่ไหวจนฟุบลงไปกองกับพื้น"ขิม! ขิม! ตื่นๆ มึงอย่าล้อกูเล่นแบบนี้ดิ" ไทถลาเข้าไปช้อนร่างขิมขึ้นมาประคองไว้บนตัก มือหนาสั่นเทาไปหมดเมื่อสัมผัสถูกผิวเนื้อที่ร้อนจัดจน ขิมหน้าซีดเผือด ริมฝีปากแห้งแตกและไร้การตอบสนอง"อย่าเป็นอะไรนะขิม"ไทไม่รอช้า เขาอุ้มขิมขึ้นในท่าเจ้าสาวแล้ววิ่งลงจากคอนโดอย่างไม่คิดชีวิต อุ้มเธอขึ้นรถกระบะแล้วบึ่งไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดทันที ในหัวเขาตอนนี้ไม่มีเรื่องอื่นเลย ไม่มีความโกรธ มีแต่คำว่า "ขออย่าให้ขิมเป็นอะไร" วนเวียนอยู่ซ้ำ ๆหลังจากที่พยาบาลเข็นเตียงขิมเข้าห้องฉุกเฉินไป ไทก็นั่งกุมขมับอยู่หน้าห้องเหมือนคนเสียสติ จนกระทั่งคุณหมอเดินออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย"ญาติคุณขิมใช่ไหมครับ?" หมอถาม"ครับหมอ เมีย... เอ่อ แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ?" ไทรีบเด้งตัวขึ้นถาม"คนไข้มีอาการไข้สูงมากครับ สาเหตุหลักมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอและร่างกายขาดสารอาหารอย่างหนัก เหมือนไม่ได้ทานอะไรเลยมาหลายวัน แถมยังมีส
เป็นเช้าอีกวันของสัปดาห์ต่อมา ที่ขิมไม่มีไทอยู่ข้างกาย เธอข้างลากสังขารที่ไม่สู้ดีมาที่มหาลัย วันนี้เธอแต่งหน้ากลบความโทรมมาอย่างดีแต่ดวงตามันยังฟ้องว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักหน่วงทุกวัน ระหว่างที่กำลังเดินเข้าคณะ รถกระบะคุ้นตาที่เธอเคยนั่งทุกเช้าก็เลี้ยวเข้ามาจอดไม่ไกลจากเธอหัวใจขิมเต้นรัวด้วยความหวังว่าไทจะมาง้อ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้เธอเหมือนโดนฟ้าผ่าที่กลางใจซ้ำสอง ไทขับรถมาส่งไหม แต่ที่เบาะข้างคนขับนี่สิกลับมี ผู้หญิงหน้าตาสวยสะดุดตา กำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงนั้น ตำแหน่งที่เคยเป็นของเธอมาโดยตลอดเวลาที่ผ่านมาขิมยืนนิ่งงัน มองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่แตกสลาย 'แค่สามวัน... เฮียมีคนใหม่แล้วเหรอ? ไหนบอกว่ารักหนูนักหนาไงไอ้เฮีย ขิมเม้มปากแน่นก่อนจะรีบก้มหน้าเดินเลี่ยงเข้าไปในตึกเรียนทันที น้ำตามันรื้นขึ้นมาจนมองทางเดินแทบไม่ชัดทางด้านบนรถ ไทมองตามแผ่นหลังบางของขิมไปจนสุดสายตา สภาพขิมที่เขาเห็นเมื่อกี้มันดูแย่จนใจเขาไขว้เขวไปหมด ทั้งผอมลงทั้งดูซึมอย่างเห็นได้ชัด มันไม่ใช่ขิมคนเดิมเลย"ไอ้ไท... คนนั้นเหรอวะที่ทำให้มึงเป็นบ้าแดกเหล้าเหมือนน้ำเปล่าอยู่สามวันน่ะ?" จอย ลูกพี่ลูกน้องสาวสวยที
เช้าวันรุ่งขึ้น ขิมลากสังขารที่แทบจะดูไม่ได้ไปมหาลัย ตาที่เคยกลมโตบวมเป่งจนแทบจะปิด สภาพจิตใจของเธอในตอนนี้มันยับเยินยิ่งกว่าตอนที่โดนภาคทิ้งร้อยเท่าพันเท่า เพราะตอนนั้นเธอแค่เสียหน้า แต่ตอนนี้เธอเสียคนที่รักที่สุดไปเพราะความโง่และใจอ่อนของตัวเองทันทีที่เดินเข้าห้องเรียน ขิมเห็นไหมนั่งอยู่มุมเดิม เธอรีบเดินเข้าไปหา หวังว่าเพื่อนจะช่วยเป็นกาวใจให้เธอได้บ้าง"ไหม... มึง ฟังกูก่อน..." ขิมเรียกเสียงแผ่วแต่สิ่งที่ได้รับคือ ไหมมองด้วยหางตา ก่อนจะเชิดหน้าหนีไปก้มเล่นโทรศัพท์ต่ออย่างไม่แยแส กลิ่นอายความเย็นชาแผ่ซ่านจนเพื่อนคนอื่นในห้องยังสัมผัสได้ ขิมใจหายวาบ... ไหมคงรู้เรื่องนี้แล้วชัวร์ และที่สำคัญ ไหมก็คงต้องเลือกข้างไทอย่างแน่นอน"ไหม... มึงโกรธกูหรอ กูอธิบายได้นะ" ขิมยังไม่ยอมแพ้ พยายามสะกิดแขนเพื่อน"อย่ามาแตะ กูไม่มีอะไรจะคุยกับคนอย่างมึงขิม เฮียกูอุตส่าห์ตั้งใจรักมึง แต่มึงกับทำกับเขาแบบนี้เนี่ยนะ ทุเรศวะ" ไหมสะบัดมือออกไม่ให้ขิมจับ"มึงกับเฮียกำลังเข้าใจกูผิดนะ…เดี๋ยวกูให้ดูแช…" ขิมยังไม่ทันพูดจบ ไหมก็พูดตัดบทขึ้นมา"มึงไม่ต้องมาอธิบายอะไรหลอก ภาพมันฟ้องขนาดนั้น""เฮ้ย เป็นไรกันวะ
อู่เฮียไท... ไทที่กำลังนั่งตรวจเช็คอะไหล่รถอย่างอารมณ์ดี เขามองนาฬิกาเป็นระยะ รอเวลาเมียกลับมาจู๋จี๋กันตามที่นัดไว้ติ๊ง!เสียงข้อความเข้า ไทหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยรอยยิ้ม เพราะนึกว่าเป็นขิม แต่พอเปิดดู รอยยิ้มของไทกับหายวับไปกับตา ตัวแข็งค้างราวกับหินที่ถูกสาปภาพที่ส่งมาจากเมสเสจภาค คือภาพ ขิมท
เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน ความรักของไทและขิม ยังคงหวานชื่นจนใครๆ ก็ต่างที่จะอดอิจฉาไม่ได้ ลูกน้องทุกคนต่างยินดีกับไทที่สมหวังกับความรักในครั้งนี้ พวกเขาเห็นขิมที่อยู่ในอู่และคอยช่วยไทคิดบัญชีจนชินตากัน เธอแทบไม่ได้กลับไปนอนคอนโดตัวของเองเลย เพราะไทประเคนทั้งเงิน ทั้งทอง ทั้งตัว (ที่ขยันทำการบ้าน…)
ไทวางขิมลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือแต่แววตากับฉายแววพลุ่งพล่านไปด้วยความหื่นกระหาย เขาไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ รีบตามขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ทันที"เฮีย! พอแล้ว ขิมเหนื่อย เมื่อกี้ก็ทำกันไปในห้องน้ำเอง" ขิมประท้วงพลางเอามือดันอกแกร่งให้ออกห่างจากตัว"เหนื่อยอะไรนี่มันพึ่งเริ่มเอง เมื่อกี้ในห้องน้ำมันแค่
ไหมกำลังนั่งเรียนอย่างตั้งใจในคาบสุดท้ายของวัน จู่ ๆ โทรศัพท์ในกระเป๋าก็กำลังสั่น เธอแอบหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นข้อความจาก "เฮียไท"ไท: "ไอ้ไหม! มึงอยู่ไหน เที่ยวที่ไหนกัน รายงานมา"ไหมมองข้อความนั้นแล้วยิ้มขำในใจ หวงเพื่อนไหมจัดเลยนะเฮียเธอเกือบจะหันไปกระซิบถามขิมที่นั่งข้าง ๆ แต่ชะงักไว้ทันทีไม







