14

กรรณิกาที่นอนหลับสบายอยู่ในอ้อมกอดของชายหนุ่ม งัวเงียตื่นเมื่อได้เวลาที่ตัวเองตื่นเป็นประจำ พอมองนาฬิกาที่แขวนอยู่ข้างผนังห้อง ตอนนี้บอกเวลาตีห้าครึ่ง พลางก้มมองชุดนอนที่ตัวเองสวมอยู่ถึงรู้ว่าเมื่อคืนนนทภัทรคงใส่ชุดนี้ให้เธอเป็นแน่ ก็อดที่จะรู้สึกตื้นตันใจไม่ได้ที่ชายหนุ่มใส่ใจกับเรื่องหยุมหยิมพวกนี้ หญิงสาวเลยพลิกกายมาเผชิญหน้ากับคนที่นอนกอดอยู่ข้าง ๆ อย่างสุขใจ เกิดอาการอยากตกหลุมรักชายหนุ่มบ่อย ๆ ไม่ได้ ก่อนจะขยับหน้าไปหอมแก้มสากแผ่วเบากับความใส่ใจเล็ก ๆ แม้เวลาขยับตัวจะรู้สึกแปลบตรงกึ่งสาวอยู่บ้าง ทว่าไม่มากเท่าเมื่อคืน

“รักนะคะสามีของกิ่ง”

เวลาหลับก็หมดฤทธิ์ผู้ชายขี้เล่น พอลืมตาตื่น เธอเปลืองเนื้อเปลืองตัวตลอด มองจนพอใจแล้วค่อย ๆ ขยับแขนแกร่งของสามีที่โอบกอดอยู่ออกเพื่อจะไปทำธุระในห้องน้ำ

คนตัวเล็กที่มีส่วนสูงแค่หนึ่งร้อยหกสิบสามเซนติเมตรเดินคลำทางลงมาข้างล่าง เนื่องจากว่าตอนนี้ยังเป็นเวลาเช้ามืด ไม่มีใครตื่น มาถึงห้องครัวเธอก็หาสวิตซ์ไฟแล้วกดเปิด ทำให้มีแสงสว่างไฟ สิ่งแรกที่หญิงสาวทำคือดูของสดในตู้เย็นว่ามีอะไรบ้าง สักพักได้กุ้งสดและกระดูกหมูออกมา เลยคิดว่าจะทำข้าวต้มกุ้งและซุปกระดูกหมูให้ทุกคนได้กิน

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณกิ่ง ทำไมตื่นเช้าจังคะ”

กรรณิกาทำกับข้าวไปได้สักพัก ป้าปานที่เธอเรียกเดินมาจากประตูหลังครัวเข้ามาทักด้วยความแปลกใจ หญิงวัยกลางคนคนนี้เป็นแม่บ้านของครอบครัวเกรียงไกรมาตั้งแต่สาว ๆ จนตอนนี้อายุใกล้จะหกสิบปีเข้าไปแล้วก็ยังแข็งแรงและทำงานบ้านได้เหมือนสมัยสาว ๆ อยู่เลย แถมยังเป็นพี่สาวฝาแฝดกับป้าป่านที่เป็นคนดูแลบ้านของบ้านรุ่งโรจน์อีกด้วย

“สวัสดีตอนเช้าค่ะป้าปาน” หญิงสาวที่กำลังปรุงซุปอยู่หันมาทักตอบ

“หนูกิ่งน่าจะพักผ่อนนะคะ เมื่อคืนกว่าจะเข้าบ้านก็ดึกแล้วยังต้องตื่นแต่เช้าลุกมาทำกับข้าวอีก”

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ กิ่งชินกับเวลาตื่นแล้ว แม้จะนอนดึกแค่ไหนก็เถอะ”

“กำลังต้มอะไรอยู่คะนั่น ให้ป้าช่วยเป็นลูกมือนะคะวันนี้”

เห็นภรรยาคุณนนท์ทำกับข้าวอย่างคล่องแคล่ว ก็รู้สึกภูมิใจแทนคุณท่านที่มีลูกสะใภ้ทำงานบ้านงานเรือนเก่งขนาดนี้ เห็นเช่นนั้นนางเลยไม่อยากกวนมือนัก ขอเป็นลูกมือของภรรยาคุณหนูใหญ่สักวันคงไม่เป็นไร

“กำลังทำซุปกระดูกหมูว่าจะทำแกงจืดค่ะ” กรรณิกาตอบ “กิ่งว่าจะทำข้าวต้มกุ้ง ซุปกระดูกหมูใส่ฟัก และผัดกะเพรากุ้งถั่วฝักยาวใส่บาตรน่ะค่ะ”

“มาค่ะ ป้าช่วยแกะกุ้งนะคะ” เห็นกุ้งยังไม่ได้แกะ นางก็อยากช่วยเลยหยิบถุงกุ้งที่หญิงสาวเอาออกมาวางไว้มาเทใส่ถ้วย แช่เกลือล้างก่อนถึงแกะ ทำไม่นานก็ล้างเกลืออีกรอบเพื่อล้างกลิ่นคาว ถึงใส่ถ้วยเล็ก ๆ ไว้ให้หญิงสาวหยิบไปทำได้สะดวก

“ขอบคุณนะคะ นาน ๆ กิ่งจะลงมือทำกับข้าวที ยังไงป้าปานช่วยกิ่งชิมหน่อยนะคะ”

“ได้สิคะ ถึงไม่ชิมป้าก็รู้ว่าหนูกิ่งทำกับข้าวอร่อย”

ดูสิ จะไม่ให้นางรักนางเอ็นดูได้อย่างไร ในเมื่อหญิงสาวไม่เคยถือตัวและถ่อมตัวตลอด นางจึงทั้งรักและเคารพสองครอบครัวนี้ที่เมตตาลูกน้องเช่นเธอ นางกับน้องสาวฝาแฝดถึงขนาดสัญญาด้วยใจว่าจะอยู่รับใช้ไปจนกว่าจะตายจากกัน

ในเวลาหกโมงเช้า กับข้าวทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยพอดี แม่บ้านใหญ่ของบ้านเกรียงไกรจึงไล่ให้หญิงสาวขึ้นไปปลุกสามีให้ลงมาใส่บาตรด้วยกันในวันเริ่มต้นเป็นคู่สามีภรรยา

กรรณิกาเปิดประตูเข้าห้องมาก็พบกับคนที่เธอขึ้นมาตามกำลังติดกระดุมเสื้อแขนยาวสีขาวอยู่พอดี ซึ่งพับแขนไปถึงข้อศอกและใส่กางเกงยีนสีซีดดูเข้ากันกับชุด เลยเกิดอาการก้าวขาไม่ออกเสียอย่างนั้น รู้สึกว่าใบหน้านวลเริ่มร้อนผะผ่าว เมื่อนึกถึงสิ่งที่เมื่อคืนทั้งเธอและเขาทำร่วมกันอยู่หลายรอบจนเธอสลบเหมือดไปตอนไหนไม่รู้ตัวเลย อาการที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ไม่ทราบได้ว่าเป็นเพราะอะไร จะเรียกว่าเขินหรืออายยังอธิบายเป็นคำพูดไม่ค่อยถูกด้วยซ้ำ ในใจลึก ๆ ก็มีความสุขไม่น้อยที่เวลาตื่นหรือเวลานอนจะเห็นหน้าสามีหนุ่มเป็นคนแรกและคนสุดท้ายของวัน

“ตื่นนานแล้วเหรอคะพี่นนท์ กิ่งว่าจะมาปลุกพอดี” ร่างแน่งน้อยถามเสียงหวาน พลางเดินเข้ามาจัดปกเสื้อสามีให้เข้าที่เข้าทาง

“สักพักแล้วจ้ะ” ชายหนุ่มตอบ ก่อนหอมแก้มภรรยาสาวด้วยความรัก “ไปไหนมาคะ”

“ลงไปทำกับข้าวใส่บาตรมาค่ะ พอเสร็จป้าปานเลยไล่กิ่งให้มาอาบน้ำและปลุกพี่นนท์ให้ไปใส่บาตรด้วยกัน”

“เมียพี่ขยันจริง” เขาว่า พร้อมกับก้มหอมแก้มนวล อาทิตย์นี้เขาว่าจะเคลียร์เอกสารสำคัญที่ต้องอนุมัติให้เสร็จให้ทันก่อนไปฮันนีมูน หลังจากที่ไม่ได้เข้าไปดูแลความเรียบร้อยของรีสอร์ตเลยตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา โดยที่เขามอบหมายให้ผู้จัดการคอยดูแลงานทุกอย่างในรีสอร์ตแทน หากมีเอกสารอะไรด่วนที่ต้องเซ็นเดี๋ยวนั้นก็ให้เอาให้เลยไม่ต้องเกรงใจ

“พี่นนท์คะ…พี่นนท์” นนทภัทรหลุดจากภวังค์เมื่อได้ยินเสียงภรรยาเรียกอยู่ใกล้หู “เป็นอะไรคะ กิ่งเรียกตั้งนาน”

ร่างสูงส่ายหน้าบอกว่าตนไม่ได้เป็นไร

“งั้นกิ่งขออาบน้ำก่อนนะ จะได้ไปใส่บาตรกัน” เห็นสามีไม่ตอบอะไร เธอจึงเดินเลี่ยงไปหยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำด้วยเพื่อความรวดเร็ว ประมาณยี่สิบนาที กรรณิกาถึงออกจากห้องน้ำมาในชุดเดรสลูกไม้สีฟ้ายาวเสมอเข่า กำลังใช้ผ้าขนหนูซับหน้าให้แห้งเพื่อจะได้ลงรองพื้น

“อ้าว!” หญิงสาวร้องออกมาอย่างตกใจ เธอก็คิดว่าเขาลงไปข้างล่างแล้วเสียอีก ทำไมถึงยังอยู่ในห้องอีกล่ะ

“พอดีพี่รอลงไปพร้อมกิ่งน่ะครับ” เครื่องหมายคำถามขึ้นชัดบนใบหน้านวลของหญิงสาว เป็นผลให้นนทภัทรตอบอย่างรู้ทัน

กรรณิกาไม่ได้ว่าอะไร นอกจากพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปสนใจแต่งหน้าทำผมให้ตัวเอง ซึ่งเธอชอบถักเป็นเปียก้างปลาข้างเดียวปล่อยชายยาวหางม้ามัดด้วยหนังยาวสีดำ ส่งผลให้เห็นโครงหน้าที่ชัดเจนขึ้นอีกเท่าตัว แล้วตามด้วยทาแป้งเด็กที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นจนแตะจมูกคนที่นั่งรอจนอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าปอด ซึ่งมีกลิ่นหอม ๆ ของแป้งที่หญิงสาวใช้อยู่เป็นประจำ

“…เราไปกันเถอะค่ะ กิ่งเสร็จแล้ว” ไม่นานเกินรอ ร่างบอบบางลุกออกจากโต๊ะเครื่อง แล้วเอ่ยชวนกันลงไปข้าง ๆ เพื่อใส่บาตรร่วมกัน หลังจากที่วันนี้เป็นวันแรกที่จะได้ใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน

จากนั้นคู่ข้าวใหม่ปลามันก็เดินออกจากห้อง คุยกันกะหนุงกะหนิงเพื่อไปรอพระหน้าประตูบ้าน