เมียบำเรอจอมมาร

บทที่ 105 ตุลาคม 2011 กรุงบัวโนสไอเรส สาธารณรัฐอาร์เจนตินา แลมโบกินี อเวนทาดอร์ สปอร์ตหรูสีขาวคันงามราคาแพงระยับแล่นทะยานไปตามท้องถนนที่คดเคี้ยวของกรุงบัวโนสไอเรส เมืองหลวงของอาร์เจนตินา ซึ่งเป็นประเทศที่อยู่ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้ มุ่งหน้าสู่โรงแรมหรูที่สุดใจกลางเมืองบัวโนสไอเรส ซึ่งตระกูล มาสเคราโน่ ถือครองหุ้นส่วนใหญ่เอาไว้ทั้งหมดดินแดนสวรรค์สองข้างทางที่ประดับไปด้วยไม้ประดับและซุ้มขายดอกไม้มากมายไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากดวงตาคมกริบสีเทาหวานฉ่ำได้ เพราะนัยน์ตาคมกล้ายังคงจับจ้องไปเบื้องหน้าเขม็ง หัวใจบีบเกร็งอย่างรุนแรงเมื่อสิ่งที่รอคอยกำลังจะตกลงมาอยู่ในอุ้งมือของเขาในระยะเวลาอันใกล้นี้รอยยิ้มเหี้ยมโหดแต้มแต่งบนใบหล่อเหลาปานเทพบุตรของ ฮาร์เวีย มาสเคราโน่ ริมฝีปากหยักสวยที่สาวๆ ลงความเห็นว่ามันสุดแสนจะเซ็กซี่เร้าใจแสยะยิ้มเย็นชาน่ากลัว“ในที่สุดเธอก็มาติดกับดักของฉันจนได้นะ แพทริเซีย และรับรองได้เลยว่าฉันจะต้อนรับเธอให้พิเศษจนลืมไม่ลงเชียวแหละ”ไม่มีเสียงหัวเราะออกมาจากลำคอแกร่งของหนุ่มสุดหล่อเลือดลาตินอีก แต่กระนั้นความชิงชัง เคียดแค้นที่มันเบ่งบานเต็มหัวใจก็ทะลักไหลหลา

บทที่ 3“ผมโฮนาส มาเคลาโน่ เป็นเจ้าของที่นี่...”ชื่อของเขาไม่ได้ทำให้หัวใจของหล่อนสั่นสะท้านรุนแรงเหมือนกับชื่อนามสกุล ‘มาเคลาโน่’ หรือ ทำไม? นามสกุลของเขาถึงได้เหมือนกับผู้ชายคนนั้นนักนะ ผู้ชายที่ฝังอยู่ในสมองของหล่อนในทุกๆ จังหวะการหายใจ“และยินดีต้อนรับคุณสู่ มาเคลาโน่โฮเทล”“สวัสดีค่ะ เอ่อ... ฉันแพทริเซีย อะลอนโซ ลิซเต ฉันคือเจ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลคนใหม่ของที่นี่ คุณรับฉันทำงานเมื่อสัปดาห์ก่อน...”กว่าจะพูดจบประโยคได้ แพทริเซียก็แทบจะขาดใจ สัญญาณอันตรายบางอย่างจนความเหมือนของผู้ชายตรงหน้าทำให้หัวใจของหล่อนกระตุกแรงๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าใบหน้าก็เหมือน นามสกุลก็ใช่ หรือว่าเขาจะเป็น... พี่น้องกัน“ผมรู้จักคุณแล้วครับ”โฮนาสยิ้มให้กับสาวสเปนตรงหน้า หล่อนสวยจริงๆ สวยเหมือนภาพวาด ดูอ่อนช้อย และงดงามปานนางสวรรค์ เพราะอย่างนี้นี่เองน้องชายของเขาถึงได้คลั่งไคล้นัก“รู้จักดิฉันหรือคะ...”“ผมอ่านประวัติของคุณก่อนที่จะรับเข้ามา นั่งลงก่อนสิครับ ดูท่าทางของคุณเหมือนกำลังแคลงใจอะไรผมอยู่ ถามมาได้เลยหากสงสัย”เขาช่างตาแหลมคมจริงๆ ใช่สิ หล่อนแทบจะทรงตัวยืนไม่ไหวอยู่แล้ว แข้งขาอ่อนแรงจนแทบจะเป็นอัมพา

บทที่ 5 แสงอาทิตย์ยามอัสดงลับโค้งขอบฟ้าไปนานแล้ว แต่หญิงสาวก็ยังคงยืนนิ่ง เหม่อมองความมืดที่กำลังโรยตัวเข้ามาใกล้ราวกับมันเป็นสิ่งที่สวยงามและละสายตาจากไม่ได้เลย ลมหนาวพัดมาแต้มร่างระหงจนเหน็บหนาว แต่กระนั้นมันก็ยังไม่เท่ากับความหนาวเหน็บที่เกิดขึ้นในหัวใจสาวเลยแม้แต่นิดเดียว ฮาร์เวียพาหล่อนมากักขังอยู่ในคฤหาสน์โบราณของเขาในเขตชานเมืองของกรุงบัวโนสไอเรส รอบๆ เป็นภูเขาเตี้ยๆ และทะเลสาบที่หล่อนไม่แน่ใจว่ามันถูกสร้างขึ้นหรือว่ามันเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติกันแน่ แต่ความสวยงาม บรรยากาศแสนดีมันก็ยังไม่สามารถทำให้หล่อนยิ้มออกมาได้เลยสักนิด ความหวาดกลัวต่อพายุอารมณ์ของคนตัวโตทำให้หล่อนรู้สึกตื่นตระหนกยิ่งนัก เขากำลังเข้าใจผิดคิดว่าหล่อนเป็นผู้หญิงของคาร์โลส และเข้าใจว่าหล่อนเข้าไปในบ้านพักของเขาที่พัทยาก็เพื่อจะเป็นหนอนบ่อนไส้ให้คาร์โลสมาชิงตัวเจ้าสาวสุดที่รักของเขาไป แต่มันไม่ใช่เรื่องจริงสักหน่อย หล่อนไปหาเขาเพราะหัวใจล้วนๆ รักเขา อยากเจอ อยากเห็นหน้า อยากอยู่ใกล้ๆ แต่ทุกอย่างก็ผิดพลาดไปจนหมด และสุดท้ายหล่อนก็ต้องมาอยู่ในกรงแค้นของเขาในฐานะเมียเก็บมันน่าดีใ