로그인แววตาของคนเป็นพ่อเมื่อได้เห็นชีวิตคู่ของลูกสุขสมบูรณ์ ได้กลับมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาดั่งที่ปรารถนาก็ตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้า
วันนี้ลูกสาวเขากำลังจะมีคนดี ๆ มาคอยดูแลและเป็นหัวหน้าครอบครัว เจ้าสัวณรงค์ยิ้มรับปลื้มปริ่มไปกับความสุขของลูกสาวด้วยเพราะที่ผ่านมาเขาในฐานะคนเป็นพ่อไม่สามารถทำให้แกได้ดีเท่าที่ควร... หลังจากกลับมาใช้สถานะ 'ผัวเมีย' ไตรฉัตรก็เห่อเว่อร์วังเกินเบอร์ยกใหญ่โพสต์ทั้งรูปลูก ทั้งรูปเมียอวดลงบนไอจี เฟซบุ๊กส่วนตัววันละสิบโพสต์ พาไปเปิดตัวที่บริษัทในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะได้ตกลงปลงใจกันว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อนและรอให้พลอยปภัสคลอดจนกระทั่งเจ้าตัวน้อยในท้องเดินได้จะมีงานวิวาห์เกิดขึ้นโดยให้ลูกเป็นสักขีพยานรักระหว่างเรา ซึ่งญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และเห็นด้วยในข้อตกลงของระหว่างเรา อาจมีบ้างญาติบางคนที่แอบนินทาลับหลังว่าเธอทำผิดผี ผิดประเพณี ท้องก่อนแต่งให้คนเขามาวิพากษ์วิจารณ์วงศ์ตระกูลสร้างความเสื่อมเสีย ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็ได้ด่าตอกหน้ากลับไปแล้ว! ผ่านไปประมาณสามปีเศษ...เวลามันเดินรวดเร็วปุบปับมาก แป๊บเดียวเจ้าหนูน้อยที่อยู่ในท้องพลอยปภัสวันนั้นก็ออกมาวิ่งปร๋อจนคุณปู่คุณตาคุณยายตามไล่จับไม่ทันแล้ว "หม่าม้า บ้านเราจะมีงานอะไยเหยอ" หนูน้อยแพทตี้เอียงคอถามด้วยความสงสัยเพราะเห็นคนเดินเข้าออกแถมยังโดยรอบยังประดับประดาไปด้วยดอกไม้ช่อใหญ่ ๆ เต็มไปหมด พลอยประภัสที่กำลังยืนเป็นแม่งานคอยบรีฟออแกไนซ์ให้จัดงานแต่งของเธอและไตรฉัตรออกมาตรงตามเรฟเฟอเร้นท์มากที่สุดหันกลับมาแล้วนั่งยอง ๆ เพื่อตอบลูกสาวสุดสวย "ก็งานแต่งของป่าป๊ากับหม่าม้ายังไงล่ะคะ" เจ้าเด็กน้อยแพทตี้หัวคิ้วขมวดกันยกนิ้วชี้ขึ้นจิ้ม ๆ บริเวณศีรษะสองสามครั้งก่อนจะถึงบางอ้อนึกคำพูดของคุณยายขึ้นมาได้ "งานที่น้องแพทจะได้ใส่ชุดกระโปรงสวย ๆ ใช่ไหมคะ" "ใช่จ้ะ แล้วน้องแพทก็จะได้ถ่ายรูปสวย ๆ ด้วย" เด็กน้อยรีบพยักหน้าหงึก ๆ ด้วยความดีใจ "น้องแพทไปเล่นกับป่าป๊าก่อนนะลูก หม่าม้าขอเคลียร์งานตรงนี้แป๊บนึงเดี๋ยวจะตามไปทานข้าวเที่ยงด้วย" นี่คือกิจวัตรประจำวันที่ทั้งคู่ไม่เคยลืมหรือละเลยที่จะสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวนั่นก็คือการรับประทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาเช้าเที่ยงเย็น เวลาว่างก็มักจะมานั่งปิกนิก นั่งเล่นกันในสวนหลังบ้าน ทั้งสองคนใช้ความรัก ความเอาใจใส่และทั้งหมดที่คนเป็นพ่อคนเป็นแม่มือใหม่คนหนึ่งจะสามารถทำให้ลูกได้มอบให้แก่เจ้าหนูน้อยแพทตี้จนทำให้แกเป็นเด็กที่มีความสุขที่สุดในโลก "ค่ะ" เด็กน้อยเขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มมารดาซ้ายขวาสลับกันฟอดใหญ่ ๆ ก่อนจะรีบวิ่งต้วมเตี้ยมเข้าไปด้านในแล้วกระโดดขึ้นกอดให้ผู้เป็นบิดาอย่างไตรฉัตรอุ้ม ไตรฉัตรทั้งรักทั้งห่วงลูกสาวสุด ๆ นับวันความสวยสะพรั่งที่ถอดแบบมารดามาราวกับโคลนนิ่งก็ยิ่งฉายแววชัดอยู่บนตัวของเจ้าหนูน้อยแพทตี้ นั่นทำให้คนเป็นพ่อต้องรีบไว้หนวด ไว้เครา ซื้อปืนยาวสักกระบอกมาเช็ดเล่น ๆ รอเล็งไอ้พวกที่หมายจะเด็ดดอกฟ้าของเขาลงจากต้น "น้องแพทอยากถ่ายติ้กต้อกค่ะป่าป๊า" "งั้นไปค่ะ" ไตรฉัตรอุ้มลูกเข้าไปโซนด้านในบ้านซึ่งเป็นโซนที่พลอยปภัสใช้ไลฟ์สดขายของออนไลน์บนแอพพลิเคชั่นติ้กต้อก เขาเคยบอกเมียหลายรอบแล้วว่าให้อยู่บ้านเฉย ๆ เพราะเพียงเลี้ยงลูกคนเดียวตามลำพังโดยไม่มีพี่เลี้ยงแล้วให้เขาออกไปทำงานนอกบ้านก็เหนื่อยและหนักสำหรับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งมากพอแล้ว แต่พลอยปภัสก็ไม่ยอมท่าเดียวอยากจะหารายได้พิเศษเสริม มีงานทำเป็นหลักเป็นแหล่งเพราะกลัวว่าจะต้องเจอเหมือนบัวบงกชในเรื่องสงครามสมรสอะไรนั่น เขาก็ขัดเมียไม่ได้ซะด้วยสิก็เลยยินยอมเออออตามไป...แต่พลอยปภัสโคตรเก่งเลี้ยงลูกได้ดี เมียเขาทำให้ลูกที่เพิ่งอายุแค่นี้รู้จักช่วยหม่าม๊าทำมาหากินไลฟ์สดขายของจนกลายเป็นดาวติ๊กต๊อกดวงใหม่ที่มีป้า ๆ น้า ๆ ออนไลน์มากมายคอยเอ็นดู LIVE• "สวัสดีค่าา น้องแพทตี้ลูกป่าป๊าไตรกับหม่าม้าพลอยค่ะ" เด็กน้อยโบกมือทักทายกล้อง cinta44 : น่ารักจังเลยลูก เดี๋ยวป้าส่งปลาวาฬให้นะลูก "วันนี้น้องแพทมีขนมมาขายด้วย นี่ค่า" เจ้าเด็กน้อยหันไปหาป่าป๊า "ป่าป๊าหยิบหนมห่อแดงให้น้องแพทหน่อย" "จ๊ะลูก" ไตรฉัตรยื่นพร้อมกับมองลูกสาวด้วยความภาคภูมิใจที่เขาโชคดีได้มีครอบครัวที่น่ารักและอบอุ่นขนาดนี้ วันวิสา : เก่งจังเลยลูก ตัวแค่นี้ไลฟ์ขายของ เอ็นดู ฮาชิฮาชิฮาชิ : แก้มน่ารักมากลูกเอ้ยย ผิงอัน76 : เดี๋ยวน้าเหมาเลยลูก "ขนมอันนี้อาหย่อยมากเลยค่ะ" ไม่พูดเปล่าเจ้าหนูน้อยก็แกะซองขนมช็อกโกแลตแท่งขึ้นมาแล้วเคี้ยวเข้าปากหนุบหนับอย่างเอร็ดอร่อย "หืม อย่างงี้" แล้วก็ชูนิ้วโป้งขึ้นการันตีอีกทีหนึ่ง นานามิ : รีวิวขนาดนี้ป้ากดมาแล้วสิบชุดลูก ย่าเองจ๊ะ : หนูแพทตี้ของย่า กำลังใจคนแก่ ย่ารอดูหนูทุกวันเลยลูก พรศิริ : น่ารักมากลูก เดี๋ยวน้าส่งปราสาทให้นะลูก "ขอบคุณสำหรับของขวัญค่ะ" แล้วก็ยกมือไหว้อย่างนอบน้อม "หืม ดูสิคะ เนื้อด้านในเป็นเป็นเวเฟอร์อร่อยสุด ๆ กลิ่นหอมด้วยย" ยื่นเข้าไปใกล้กล้องชนหน้าจอมืดสนิทก่อนจะดึงกลับมาอ้ำเข้าปากแล้วก็มีต่อชิ้นที่สองชิ้นที่สามชิ้นที่สี่ ความรักของเรา : อันนี้รีวิวหรือหิวลูก กินจะหมดห่อแล้วนั่น ตาตั้ม : กินน่าอร่อยมากเลยเจ้าหนูแพทตี้ สาวพรมาแล้วจ้า : เอ็นดูเจ้าหนู เคี้ยวหนุบหนับเลย yayisa11 : รีวิวดีขนาดนี้ ไม่ซื้อได้ไง กดตะกร้าค่ะทุกคน "อร่อยจริง ๆ ค่ะ หวาน ช็อกโกแลตเข้มข้นถูกใจน้องแพทตี้สุด ๆ เลยค่ะ" ไตรฉัตรนั่งมองลูกสาวก็หัวเราะไปด้วยด้วยความเอ็นดูไม่ได้ต่างไปจากป้า ๆ น้า ๆ พี่เลี้ยงออนไลน์ในติ๊กต๊อกสักเท่าไหร่ "มีอันนี้ด้วยค่ะ ช็อคโก้บอล อาหย่อยมาก มีหลายรส แต่รสที่น้องแพทชอบกินมากที่สุดก็คือรสนูเทลล่า ค่ะ" ว่าแล้วก็ชูกระปุกช็อกโกแลตขึ้นมาอวดพี่ ๆ ในติ๊กต๊อก "มันอร่อยจนน้องแพทอยากจะกินจนหมดกระปุกเลย แต่หม่าม้าบอกถ้ากินหมดนี่คงเป็นเบาหวานถูกตัดขาแน่ ๆ น้องแพทก็เลยต้องห้ามใจเอาไว้กินแค่วันละครึ่งกระปุกพอ คิกคิก" เจ้าหนูน้อยแพทตี้นั่งไลฟ์สดไปประมาณสามสิบนาทีก็ต้องบอกลาพี่ ๆ เลี้ยงออนไลน์เพื่อมารับประทานอาหารเที่ยงพร้อมหน้าพร้อมตาสามคนพ่อแม่ลูกเช่นเคย "ทำไมกินน้อยจังเลยล่ะลูก" พลอยปภัสเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจเพราะโดยปกติแล้วเจ้าหนูน้อยแพทตี้กินจุจนต้องขอเบิ้ลถ้วยที่สองถ้วยที่สาม ไปโรงพยาบาลทีไรเธอโดนหมอดุทุกที เพราะน้ำหนักเกินเกณฑ์มาตรฐาน ตัวอวบอ้วน จึงต้องลดของหวานของชอบในปริมาณที่เหมาะสมเพื่อคุมน้ำหนักลงมาให้เทียบเท่าเด็กในวัยเดียวกัน "น้องแพทลดน้ำหนักตามที่หม่าม้าบอกยังไงล่ะคะจะได้ใส่ชุดสวย ๆ ในงานแต่งของป่าป๊ากับหม่าม้า" เจ้าเด็กตัวแสบยิ้มแฉ่งตีหน้าซื่อเล่าความเท็จ "จริงเหรอลูก" พลอยปภัสหันไปหาสามีเลิกคิวถามเล็กน้อยเพื่อความมั่นใจ "น้องแพท..." "แฮ่...เมื่อกี้น้องแพทกินขนมช็อกโกแลตไปหลายอันเลยค่ะก็เลยยังอิ่มอยู่" เด็กน้อยยิ้มแหย ๆ "น้องแพทไม่ได้อยากจะกินนะคะหม่าม้า น้องแพทเองก็อยากจะลดน้ำหนักเหมือนที่หม่าม้าบอก แต่น้องแพทช่วยหม่าม๊าไลฟ์สดขายของ น้องแพทก็ต้องรีวิวให้พี่ ๆ เขาเชื่อว่าขนมของหม่าม้าอร่อยจริง" "เหรอลูก" คนเป็นแม่ส่ายหน้าเล็กน้อย "จริงค่ะ" "ถ้าเกิดวันจริงใส่ชุดที่คุณยายพาไปเลือกแล้วถ่ายรูปออกมาพุงย้วยไม่สวย หม่าม้าไม่รู้ด้วยนะ" "ป่าป๊าขา" เจ้าตัวแสบรีบเดินดุ๊กดิ๊กเข้าไปหาไตรฉัตรเพื่อออดอ้อน แก้มยุ้ยวางบนแขนแกร่งแหงนหน้าขึ้นแล้วกระพริบดวงตากลมโตถี่ ๆ นั่นทำให้หัวใจคนเป็นพ่อสั่นวูบอดที่จะตามใจลูกไม่ได้อีกเช่นเคย "หน่า น้องพลอย เด็กกำลังโตก็กินเยอะแบบนี้เป็นธรรมดานั่นแหละเดี๋ยวพออีกสักปีสองปีก็คงจะยืดตัวเอง เนอะ" "ใช่ค่ะ ใช่ค่ะ" นั่นจึงทำให้น้องแพทตี้ติดไตรฉัตรมากกว่าคนเป็นแม่ที่อุ้มท้องมาเก้าเดือนอย่างเธอ เพราะเขามักจะทำตัวเป็นพ่อพระ คอยตามใจ ขัดใจลูกไม่เคยได้เพราะแพ้ลูกอ้อนของเจ้าตัวแสบจึงทำให้หล่อนต้องกลายเป็นนางยักษ์นางมารเพื่อไม่ให้ลูกก้าวร้าวจนเสียนิสัยเกินไป "พี่ไตรคะ!" แต่เพียงแค่เสียงสั้น ๆ น้ำเสียงโทนเย็นยะเยียบเท่านั้นแหละ ไตรฉัตรก็กลัวจนขนลุกขนชันเสียวสันหลังวูบวาบไปหมดแล้ว "น้องแพทเราคุยกันแล้วยังไงล่ะคะลูกว่าน้องแพทจะต้องลดน้ำหนักและปรับการกินให้มากกว่านี้ หม่าม้าเป็นห่วงหนูนะลูก โรคอ้วนในวัยเด็กเนี่ยพอเป็นแล้วมันจะมีอีกหลายโรคตามมา หม่าม๊าอยากให้หนูแข็งแรงแล้วก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไม่ใช่ต้องเข้าออกโรงพยาบาลเพื่อพบคุณหมออยู่แบบนี้ น้องแพทชอบเหรอลูกที่โดนคุณหมอดุ หืม" แต่พลอยปภัสก็เลือกที่จะพูดคุยกับลูกสาวด้วยเหตุผลไม่ใช่เอะอะก็จะเหวี่ยงวีนเหมือนตอนสมัยสาว ๆ ที่ยังไม่มีครอบครัวเป็นฝั่งเป็นฝา "ค่ะหม่าม้า น้องแพทขอโทษค่ะ" "จ๊ะลูก"ในงานวันแต่งงานระหว่างพลอยปภัสและไตรฉัตรถูกจัดขึ้น ณ บ้านเจ้าสัวณรงค์ หรูหราหมาเห่าอย่างสมเกียรติสมฐานะไม่ให้น้อยหน้าใครในประเทศ มีแขกเหรื่อมาร่วมแสดงความยินดีกันอย่างล้นหลาม ทั้งแขกผู้ใหญ่และดารานักแสดงในวงการบันเทิงที่พลอยปภัสเคยร่วมทำงานด้วย ทำให้บรรยากาศภายในงานค่อนข้างครึกครื้น ช่วงเช้าจะเป็นพิธีเล็ก ๆ ภายในครอบครัวที่มีการทำบุญตักบาตรเสริมสิริมงคลและรดน้ำอวยพรให้คู่บ่าวสาว ก่อนจะเป็นงานเลี้ยงปาร์ตี้ในช่วงภาคค่ำและดูเหมือนคนที่จะได้รับความสนใจเป็นพิเศษนั่นก็คือเจ้าหนูน้อยแพทตี้ที่ช่างพูด ช่างจา ช่างฉอเลาะ น่ารักน่าเอ็นดูจนแขกที่มาร่วมงานผลัดกันอุ้มผลัดกันชมไม่เคยขาดมือ "เจ๊ดีใจกับพวกแกสองคนด้วยนะ ในที่สุดก็มีวันนี้สักทีได้แต่งงานเป็นตัวเป็นตนแล้วเนอะหลังจากที่แอบกินกันมาหลายปี" เจ๊นัตตี้แสดงความยินดีพร้อมกับเอ่ยแซวติดตลกตามสไตล์ของหล่อน"เจ๊ก็!" "แต่ฉันดีใจจริง ๆ นะยัยพลอย ฉันเห็นแกมาตั้งแต่เป็นยัยพลอยขี้เหวี่ยงขี้วีนสมัยปีหนึ่งที่ไม่มีเพื่อนคบสักคนโน่น จนกระทั่งวันนี้แกเป็นแม่คน เป็นเมีย เป็นแกในเวอร์ชั่นที่ใจเย็นขึ้ต เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น และก็กำลังจะเป็นฝั่งเป็นฝากับผู้ชายแฟ
แววตาของคนเป็นพ่อเมื่อได้เห็นชีวิตคู่ของลูกสุขสมบูรณ์ ได้กลับมาอยู่ร่วมกันพร้อมหน้าพร้อมตาดั่งที่ปรารถนาก็ตื้นตันใจจนน้ำตาเอ่อคลอเบ้าวันนี้ลูกสาวเขากำลังจะมีคนดี ๆ มาคอยดูแลและเป็นหัวหน้าครอบครัว เจ้าสัวณรงค์ยิ้มรับปลื้มปริ่มไปกับความสุขของลูกสาวด้วยเพราะที่ผ่านมาเขาในฐานะคนเป็นพ่อไม่สามารถทำให้แกได้ดีเท่าที่ควร...หลังจากกลับมาใช้สถานะ 'ผัวเมีย' ไตรฉัตรก็เห่อเว่อร์วังเกินเบอร์ยกใหญ่โพสต์ทั้งรูปลูก ทั้งรูปเมียอวดลงบนไอจี เฟซบุ๊กส่วนตัววันละสิบโพสต์ พาไปเปิดตัวที่บริษัทในฐานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายเพราะได้ตกลงปลงใจกันว่าจะจดทะเบียนสมรสกันก่อนและรอให้พลอยปภัสคลอดจนกระทั่งเจ้าตัวน้อยในท้องเดินได้จะมีงานวิวาห์เกิดขึ้นโดยให้ลูกเป็นสักขีพยานรักระหว่างเราซึ่งญาติผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างก็รับรู้และเห็นด้วยในข้อตกลงของระหว่างเรา อาจมีบ้างญาติบางคนที่แอบนินทาลับหลังว่าเธอทำผิดผี ผิดประเพณี ท้องก่อนแต่งให้คนเขามาวิพากษ์วิจารณ์วงศ์ตระกูลสร้างความเสื่อมเสีย ซึ่งแน่นอนว่าเธอก็ได้ด่าตอกหน้ากลับไปแล้ว!ผ่านไปประมาณสามปีเศษ...เวลามันเดินรวดเร็วปุบปับมาก แป๊บเดียวเจ้าหนูน้อยที่อยู่ในท้องพลอยปภัสวันนั้
พลอยปภัสนิ่งเงียบ ไม่รู้ทำไมคำพูดของเจ้าสัวณรงค์เมื่อครู่จึงมีผลกระทบต่อหัวใจของเธอได้ถึงขนาดนี้ พยายามจะไม่คิดอะไรมากมายแล้วเชียวแต่ท้ายสุดแล้วมันก็ไม่สามารถหักห้ามใจได้ ผ่านไปประมาณเกือบสามชั่วโมงเต็ม ๆ ไตรฉัตรยังไม่โผล่หน้ากลับมา แม้แต่จะโทรศัพท์รายงานอย่างที่เคยเป็นบนหน้าจอก็พบเพียงความว่างเปล่า หญิงสาวรีบประคองท้องแก่ใกล้คลอดเดินลงมาชั้นล่างของบ้านชะเง้อขอมองหาเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ซ้ำตอนนี้ฝนก็โหมกระหน่ำเทลงมาราวกับพายุเข้าก็ไม่ปาน ยิ่งทำให้ความกังวลถูกก่อตัวขึ้นในใจยกใหญ่ "ทำไมยังไม่กลับมานะ" รู้สึกอดเป็นห่วงเขาไม่ได้จนต้องรีบหันกลับไปเลยยกโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูเพื่อต่อสายโทรหาอีกฝ่ายโดยเร็ว ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ไม่รับ!" คราวนี้เริ่มเดินวกไปวนมากระวนกระวายสลับกับชะเง้อคอมองไปด้านนอกที่มีสายฝนเทกระหน่ำจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใดเป็นสิ่งใด ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่เนี่ยทำไมถึงไม่รับสาย" ก็ไม่ลดละความพยายามยกขึ้นมาแนบหูไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่เสียงที่ได้ยินตอบกลับมาก็ยังคงเป็นเช่นเดิมนั่นคือบริการฝากข้อความ ตื้ด ตื้ด ตื้ด ตื้ด "ทำอะไรอยู่ลูก เป็นห่วงไอ้ว่าที่ลูกเขยป๊า
ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเล็กน้อย คำพูดการกระทำของเขามันกำลังทำให้หัวใจเธอสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยปรารถนาอยากให้มันเกิดขึ้นมาก่อน เธอเองก็ยอมรับว่าตลอดระยะเวลาสี่เดือนที่ผ่านมากำแพงในใจของเธอที่มันเคยถูกก่อตัวขึ้นจนสูงหนาและใหญ่จนไม่สามารถทลายพังเข้าไปด้านในได้ถูกแซะลงทีละนิดทีละนิดจนมันกัดกร่อนลงมา บ่งบอกถึงความอ่อนแอที่เธอไม่สามารถต้านทานต่อความรู้สึกของตัวเองที่มันยากจะห้ามให้เป็นไปดังที่ใจเราคิดได้ เธออ่อนลงมากกว่าเมื่อก่อนเป็นไหนๆ เปิดใจให้เขาเข้ามามีผลต่อความรู้สึกอีกครั้งหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่พยายามห้ามมันอย่างสุดกำลังแต่ก็ทำได้เพียงเท่านี้ แต่เธอก็ยังกลัว หวาดกลัวเหลือเกิน ความรู้สึกความรู้สึกเจ็บความรู้สึกทรมานคล้ายกับคนที่หมดอาลัยตายอยากในการใช้ชีวิต ตรอมใจจนกระทั่งถึงขั้นหยิบปืนขึ้นมาจ่อหัวเพื่อปลิดชีพตัวเองให้ตายตกตามมารดาและแม่นมไปมันยังติดอยู่ในความรู้สึกของเธอไม่เคยลืมเลือน มันยังกลายเป็นฝันอันโหดร้ายที่ตามหลอกหลอนเธอมาโดยตลอด เธอดึงมือออก "ฉันยอมรับนะคะว่าฉันเองก็แอบใจอ่อนให้คุณไม่น้อยแล้วเหมือนกัน แต่ฉันยังไม่พร้อมจริง ๆ " เธอตอบเพียงเท่านี้ก็เดินขึ้นไปชั้นบนของบ้านไม่พ
"โชคดีนะเนี่ยที่แกไม่มีอาการแพ้ท้องก็เลยทำงานได้ตามปกติ" เจ๊นัตตี้เอ่ยพูดขึ้นมาทำให้คนที่กำลังนั่งรับประทานเค้กช็อกโกแลตของโปรดอย่างสบายใจเฉิบอยู่หยุดชะงักเล็กน้อย หญิงสาวดูดช้อนอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะแบ่งตักคำเล็ก ๆ แล้วหันไปมองหน้าพี่สาวสุดที่รักที่ควบตำแหน่งผู้จัดการไปในตัว "ก็ดีแล้วแหละเจ๊ ฉันยังไม่พร้อมให้ใครรู้เรื่องที่ฉันกำลังท้องนี่ คงจะรอจนกว่าเคลียร์งานที่เจ๊รับเอาไว้หมดก่อนละมั้งแล้วฉันค่อยตั้งโต๊ะแถลงข่าวพร้อมกับประกาศออกจากวงการทีเดียวเลย" พลอยปภัสปรึกษาเรื่องนี้กับเจ๊นัตตี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว เธอตั้งใจว่าจะออกจากวงการอย่างถาวรเพราะมันค่อนข้างเสียสุขภาพจิตที่ต้องทนฟังกระแส ทนฟังคำวิพากษ์วิจารณ์จากสังคม ซ้ำไอ้ตำแหน่งแม่เลี้ยงเดี่ยวที่คุณแม่หรือแม่นมที่เลี้ยงดูเธอมาก็จากเธอไปหมดแล้วเนี่ย มันค่อนข้างหนักและแปลกใหม่สำหรับเธอ เธอต้องเลี้ยงดูเจ้าหนูน้อยตัวคนเดียว กลัวว่าจะไม่มีเวลามากเพียงพอให้กับลูกจนลูกขาดความอบอุ่น...และที่สำคัญคือ ถ้าเธอยังอยู่ในวงการลูกของเธอก็จะกลายเป็นลูกดาราที่มีแต่คนจับจ้องทุกฝีก้าว ทำอะไรมีคอมเมนต์แห่ถล่มทลายแสดงความคิดเห็นว่าไม่ควรอย่างโน้นอย่างนี้
"แฮะ...แฮ่ม" เขาทดสอบระบบเสียงด้วยการกระแอมกระไอในลำคอก่อนจะกระโดดขึ้นยืนบนโต๊ะไม้สีน้ำตาลแล้วชูมือทั้งสองข้างผายออก "สวัสดีครับเพื่อน ๆ ทั้งหลาย กระผมไตรฉัตรหนุ่มหล่อพ่อรวยที่สุดในย่านนี้มีความจะแจ้งให้พวกท่านได้ทราบและร่วมแสดงความยินดีกับกระผมครับ"เขายืดอกออกอย่างภาคภูมิใจ ทว่านั่นไม่ใช่กับเพื่อนสนิททั้งสามที่นั่งหน้าสลอนกรอกตามองบนเพราะดันโดนลากหัวตามโทรจิกตั้งแต่เช้าตรู่ "มึงโทรตามพวกกูสามคนมาทำเชี้ยไรไม่ทราบ?" คีรินเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย เมื่อคืนกว่าเขาจะเคลียร์ออเดอร์ที่ไร่เสร็จก็ปาไปตีสามตีสี่ แล้วต้องแหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ไก่ไม่โห่เพื่อขับรถมาหามันที่คอนโดเนี่ย"นั่นดิ! กูยังนอนคั่วสาวไม่อิ่มใจเลย" ธามไทถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างอดเสียดายไม่ได้เพราะเมื่อคืนเขาได้สอยดาราชื่อดังที่ปรารถนาอยากจะร่วมเตียงมานานแล้วแท้ ๆ กะว่าจะตื่นเช้าขึ้นสูบเลือดสูบเนื้อให้สาสมความอยากอีกสักหน่อย ไอ้นี่แม่งโทรยิก ๆ ท่าเดียว "เออ กูว่ามันน่าจะต้องเป็นเรื่องพิเศษหรือว่าเรื่องคอขาดบาดตายมั้ง มึงถึงให้พวกกูมาเหยียบคอนโดได้ ร้อยวันพันปีไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามา" เฮียโก๋ขอทำนาย เขานี่มันเดาแม่นยิ่งกว่าแม่







