เมียตามพินัยกรรม 18+

เมียตามพินัยกรรม 18+

last updateDernière mise à jour : 2025-10-31
Par:  เรติมาEn cours
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
35Chapitres
986Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เขาคิดเสมอว่าเธอก็ไม่ต่างจากผู้เป็นแม่ ที่แต่งงานกับพ่อของเขาเพราะเงิน แต่เขาเองกลับต้องแต่งงานกับเธอ ผู้หญิงที่แสนจะเกลียดชังเพียงเพราะพินัยกรรมของพ่อระบุเอาไว้ เขาจะทำให้เธอรู้ว่าตกนรกมันเป็นยังไง

Voir plus

Chapitre 1

ตอนที่1

潮崎市、センター病院。

「子宮外妊娠です。卵管破裂は命にかかわります!こんな大手術なのに、どうして一人で来たんですか?主人は?早く呼んでサインをもらってください!」

朝霧静奈(あさぎりしずな)は、腹部を引き裂かれるような激痛に耐えながら、電話をかけた。

呼び出し音は長く続いた。

受話器の向こうから、冷たい声が聞こえる。

「何?」

「彰人、今、忙しい?お腹がすごく痛くて、少しだけ……」

「暇じゃない」

彼女が言い終わる前に、不機嫌な声が冷たく言葉を遮った。

「腹が痛いなら医者に行け。こっちは忙しい」

「彰人さん、誰から?」

電話の向こうから、甘い女の声が聞こえる。

「どうでもいい相手だ」

彼の声が、急に優しくなった。

「どれがいい?好きな方を言え。競り落としてプレゼントしてやる」

耳元で、ツーツーという無機質な音が鳴り響く。

静奈の心は、まるでナイフでじわじわと切り刻まれるようだった。

彼女の顔色が真っ白になり、呼吸が浅くなっているのに気づき、医師が叫んだ。

「急げ!すぐに手術室を押さえろ!患者の手術を始める!」

静奈が次に目を覚ましたのは、病室のベッドの上だった。

「目が覚めましたか?昨日は本当に危険な状態だったんですよ。処置が早かったから助かったものの、もう少し遅かったら危なかったんですから!」

若い看護師が、点滴をしながら愚痴をこぼした。

「それにしても、あなたの主人、ひどいじゃないですか!こんなに大きな手術をしたのに、一度も顔を見せないなんて!本当に無責任ですよ!

はい、これ、介護士センターの番号です。必要なら、介護士を呼んでくださいね」

「ありがとうございます」

静奈は看護師から名刺を受け取った。

携帯を取り出し、介護士センターに電話をかけようとした、その時。

突然、ニュース速報がポップアップで表示された。

【潮崎市一の富豪、長谷川グループ社長・長谷川彰人氏、二十八億円のマダム・デュヴィエのダイヤモンドネックレスを落札!恋人の笑顔のため、衝撃のプレゼントか!】

目に突き刺さるような見出しに、静奈の瞳孔が大きく開いた。

写真に写っているこの上なく端正な顔立ちは、まさしく自分の夫、長谷川彰人(はせがわあきと)だった。

だが、自分は彼にとって決して公開できない妻。

結婚して四年。

彼はいつも、氷のように冷たく無慈悲だった。

てっきり、それが彼の持って生まれた性格なのだとそう思っていた。

彼の心を動かすため、自分は従順で物分かりの良い「長谷川夫人」を必死に演じてきた。

しかし今、彼が堂々と他の女性を腕に抱き、世間に愛情を見せつけている姿を見て、ようやく悟った。

彼は本当に少しも自分を愛してなどいなかったのだ。

胸が締め付けられるように痛む。

静奈の目には、みるみるうちに涙が滲んだ。

もう、諦めなければ。

四年も続いたこの茶番を、終わらせる時が来たのだ。

静奈は予定より二日早く、退院手続きを済ませた。

医師は心配そうな顔で言った。

「体はまだかなり衰弱していますよ。もう少し入院していた方が……」

「家の用事がありまして」

「しばらくは絶対に安静にしてください。激しい運動は禁止、それから性行為は絶対に駄目ですよ。一週間後にまた検査に来てください」

「ええ、わかりました。ありがとうございます、先生」

静奈は汐見台という住宅街にある一軒家の邸宅に戻った。

家政婦の田所敦子(たどころ あつこ)は、あからさまに不機嫌な顔で彼女を責め立てた。

「若奥様、近頃はますます目に余りますね!何日も家を空けるなんて!若様がお知りになったら、お怒りになりますよ!」

敦子は長谷川家の家政婦という立場だが、その振る舞いは姑同然だった。

彼女は彰人のめのとであり、自分は特別な存在だと自負している。

彰人から寵愛を受けていない静奈のことなど、鼻から見下していた。

静奈は分かっていた。

敦子が自分に対してこのような態度を取るのは、彰人の指示ではないにしても、彼の黙認があるからだ。

でなければ、これほどまで傲慢になれるはずがない。

これまでは、彰人に気に入られようと、静奈は彼の周りの人間すべてに媚びへつらってきた。

敦子にいじめられ、見下されても、いつも腹の底に怒りを押し殺してきた。

しかし、もう我慢する必要はない。

静奈は敦子の頬を思い切り平手で打った。

その声は侮蔑に満ちていた。

「出過ぎた真似を!ただの雇われの分際で、誰に向かってそんな口を利いている!」

「なっ!」

敦子は顔を覆い、愕然とした表情で目を見開いた。まさか静奈が手を出すとは思ってもみなかったのだろう。

「私を叩いた……」

「叩かれて当然よ!何?まさか、やり返すつもり?」

静奈の冷え切った一言が、敦子を凍り付かせた。

いくら若様に疎まれていようと、彼女は長谷川家の大奥様が直々に選んだ人なのだ。

敦子は、込み上げる怒りを無理やり飲み込むしかなかった。

静奈は背を向け、二階へと上がっていく。

背後から、敦子の小声での悪態が聞こえてきた。

「顔が綺麗なだけで、何の役にも立たないくせに。どうせ若様からは見向きもされないんだわ。この家の若奥様の席なんて、すぐに他の人のものになるんだから!」

棘のある言葉が、ナイフのように静奈の胸に突き刺さる。

彼女は深呼吸をした。

もう、どうでもいい。

今日を限り、彰人に関するすべては、もうどうでもよくなるのだ。

自室に戻った静奈は、私物をすべてスーツケースに詰めた。

彼女の物は驚くほど少なく、スーツケース一つで十分だった。

スーツケースを持ち上げた瞬間、傷口が引きつれた。

腹部に激しい痛みが走り、冷や汗が雨のように流れ落ちる。

静奈は痛み止めを数錠飲んで、ようやく少し落ち着いた。

薬が効いてきたのか、彼女はベッドに横たわると、いつの間にか眠りに落ちていた。

深夜。

部屋に、大きな人影が入ってきた。

バスルームからシャワーの音が聞こえ、二十分ほどして、彰人が腰にバスタオルを巻いた姿で出てきた。

彼は彫刻のように整った顔立ちで、広い肩幅に引き締まった腰、そして力強く割れた腹筋のが男性的魅力を放っていた。

水滴が筋肉を伝い、緩く巻かれたタオルの内側へと消えていく。

彼は何も言わなかった。

まるで月に一回の事務的なことをこなすかのように、静奈のネグリジェの裾をめくり上げた。

眠っていた静奈は、痛みに体を震わせた。

「痛い……」

彼女は無意識に彼を押しのけた。

「やめて」

「拒むふりか?静奈、それが新しい手口か?」

低く、嘲るような声が頭上から降ってきた。

彰人は彼女から離れるどころか、報復するように続けた。

「月に一度の夫婦の営みは、お前がおばあさんに頼み込んで実現したことだろう?今更やめたいと?」

傷口が引き裂かれるような痛みに、静奈の目から涙がこぼれ落ちた。

彰人が自分を憎んでいることは分かっている。

数年前。

彰人の祖母である大奥様が、二人の結婚を強引に進めた。

結婚後、彰人が彼女に冷淡な態度を取り続けるのを見かねた大奥様が、月に一度は夫婦として同衾するよう、彼に命じたのだ。

その度に、彼はまるで道具でも扱うかのように、彼女で欲望を処理するだけだった。

四年間にも及ぶ結婚生活を思い返し、静奈の胸は痛みに満たされた。

細心の注意を払い、自分を殺して尽くしてきたというのに、彼の心からの愛情はひとかけらも手に入らなかった。

それならば、これ以上執着する必要がどこにあるだろう?

「彰人、離婚よ……」

静奈が言い終わる前に、けたたましく携帯の着信音が鳴り響いた。

彰人は、夜中に電話がかかってくることを非常に嫌う。

しかし、その電話には驚くほど優しく応じた。

「どうした?」

「彰人さん、一人だと怖いの。会いに来てくれない?」

受話器から、甘えたような女の声が聞こえる。

「わかった」

彼は一瞬のためらいもなく承諾した。

その声には、静奈が一度も聞いたことのない優しさが滲んでいた。

「すぐに行くから、二十分だけ待ってて」

電話が切れる。

彰人は、ためらうことなく彼女の上から体をどけた。

そして、一度も振り返ることなく部屋を出て行った。

数分後、階下から車が走り去る音が聞こえた。

涙が枕を濡らす。

静奈は、白くなった指でシーツを固く握りしめた。

愛すると、愛さないとでは、これほどまでに違うのだ。

翌朝。

静奈は離婚協議書をテーブルの上に残し、スーツケースを引いて家を出た。

その瞬間、腹部に骨の髄まで染み込むような痛みが走り、体の下から暖かい何かが流れ出る感覚があった。

太ももを伝って、足元へと落ちていく。

ふと下を見る。

そこには、衝撃的なほどの血だまりが広がっていた。

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
35
ตอนที่1
ตอนที่12 อาทิตย์ก่อนสวัสดีประเทศไทยฉันกลับมาเหยียบที่นี่อีกครั้งในรอบหลายปี ถ้าจะบอกว่าตอนนี้ ฉันยืนงงอยู่ในสุวรรณภูมิก็ไม่ผิดนัก เพราะเท่าที่มองไปจนทั่วทั้งบริเวณ ก็ไม่พบคนที่จะมารับฉันแม้แต่คนเดียว แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ ฉันมันก็แค่คนอื่นสำหรับบ้านหลังนั้นไปแล้ว หลังจากที่แม่กับคุณลุงสามีใหม่ของแม่ท่านเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ด้วยกันทั้งคู่เมื่อสองปีก่อน ฉันก็เหมือนถูกตัดหางปล่อยวัด อยู่ที่อเมริกาอย่างโดดเดี่ยว มีเพียงเงินจำนวนมากมายที่ส่งไปให้ใช้อย่างเหลือเฟือจากลูกชายของคุณลุง แต่ก็เท่านั้นแหละ เพราะต่อให้เงินมากมายสักแค่ไหน ถ้ามันไม่ได้มาจากความรู้สึกยินดีและเต็มใจ มันก็แค่เศษเงินของคนรวยเท่านั้นเองเมื่อห้าปีก่อนแม่ของฉันแต่งงานใหม่กับคุณลุงที่เป็นมหาเศรษฐี คุณลุงมีลูกชายหนึ่งคนเขาอายุมากกว่าฉันสองปี เราไม่สนิทกัน และฉันก็คิดว่าเขาอยากให้ความสัมพันธ์ระหว่างเราเป็นแบบนี้ต่อไป ซึ่งฉันก็ยินดีให้มันเป็นแบบนี้ ต่างคนต่างอยู่แบบนี้แหละดีแล้ว และการที่แม่ยอมให้ฉันไปเรียนที่อเมริกาก็เพราะท่านรู้ว่าฉันอึดอัดที่ต้องอยู่บ้านหลังใหญ่โต แต่มันคือบ้านของคนอื่นสำหรับฉันอยู่ดี ถึงแม้
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่2
ตอนที่2“ใช่ค่ะ ว่าแต่นี่... ใช่ลุงอินหรือเปล่าคะ?” “ครับ ยังอุตส่าห์จำผมได้ แต่ผมนี่สิเกือบจำคุณณิชาไม่ได้เลย ไม่เจอกันตั้งสองปีคุณณิชาโตขึ้นเยอะเลยนะครับ แถมสวยขึ้นจนผมเกือบจำไม่ได้เลย” เพราะตอนที่ฉันกลับมางานศพของแม่กับคุณลุงเมื่อสองปีที่แล้ว ฉันยังเรียนอยู่แค่ปีสองเป็นเด็กกะโปโลอยู่เลย แต่ตอนนี้ฉันก็เรียนจบแล้ว โตขึ้นทั้งร่างกายและความคิดด้วย“แหม ชมกันต่อหน้าแบบนี้ณิก็เขินแย่สิคะ” ฉันพูดติดตลก ลุงอินแกเลยหัวเราะชอบใจ ถ้าจะให้นับคนที่ดีใจในการกลับมาของฉัน นอกจากยี่หวาเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของฉันแล้ว ก็คงจะมีแค่ลุงอินนี่แหละที่ดูจะดีใจในการกลับมาของฉัน ใช่สิ ยังมีคุณนมอิ่มอีกคนหนึ่งด้วย“ไปครับ เดี๋ยวผมขนกระเป๋าไปที่รถให้ ตามมาครับคุณณิ” ลุงอินจัดการขนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่เดินนำหน้าไป ส่วนฉันก็ลากกระเป๋าอีกใบตามไปเหมือนกันเราใช้เวลาในการเดินทางกลับบ้านไม่นาน รถก็ขับมาจอดเทียบบริเวณหน้าบ้าน ฉันก้าวลงจากรถมองไปรอบๆ บริเวณบ้าน กลับมาคราวนี้บ้านหลังนี้ดูแปลกตาขึ้นเยอะ นอกจากบริเวณสนามหน้าบ้านที่เหมือนจะได้รับการเปลี่ยนแปลงใหม่จนน่ามองแล้ว ถัดออกไปจากตัวบ้านก็เหมือนจะมีการสร้างตึกหลังใ
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่3
ตอนที่3“นมตกใจหมดเลย นึกว่าคุณณิเป็นอะไรไป เรียกอยู่ตั้งนาน” คุณนมคงตกใจจริงๆ นั่นแหละ ดูจากสีหน้าที่เป็นกังวนแล้ว ทำให้ฉันรู้สึกไม่ดีเลยที่ทำให้ผู้ใหญ่เป็นห่วงแบบนี้“ณิขอโทษค่ะ ที่ทำให้คุณนมเป็นห่วง” ฉันบอก พร้อมกับเดินประคองคุณนมเข้ามานั่งภายในห้องด้วย“แล้วนี่คุณนมมีอะไรหรือเปล่าคะ ถึงได้มาหาณิถึงข้างบน ความจริงให้เด็กขึ้นมาเรียกก็ได้” “ก็นมคิดถึง อยากเจอคุณณินี่คะ เลยขึ้นมาหาด้วยตัวเองดีกว่า อีกอย่างนี่ก็เลยเวลาอาหารมื้อค่ำไปเยอะแล้วด้วย ทานข้าวผิดเวลาเดี๋ยวจะปวดท้องเอานะคะ” ฉันหันไปมองนาฬิกาที่หัวเตียงบอกเวลาสองทุ่ม เลยเวลาไปเยอะเลยจริงๆ ด้วย“คุณพี่ก็เพิ่งกลับตึกเล็กไป นั่งรอคุณณิที่ห้องนั่งเล่นอยู่เป็นนาน คงจะรอไม่ไหว” อะไรนะ? คุณคิมเนี่ยนะนั่งรอพบฉัน นี่ฉันหูฝาดไปใช่ไหม?“คุณคิมรอณิเหรอคะ?” “ค่ะ สงสัยมีเรื่องอยากจะคุยด้วย ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีนี่คะ” “คุณนมพูดเหมือนณิกับคุณคิมสนิทกันมากเลยนะคะ” ฉันรู้ว่าคุณนมอยากให้ฉันกับคุณคิมเราดีต่อกัน และการที่คุณคิมอยู่รอฉันเมื่อตอนหัวค่ำก็อาจจะเป็นเพราะอยากรอดูหน้าคนที่จะมาหารสมบัติกับเขามากกว่า ไม่ได้อยากที่จะพูดจาเสวนาด้วยสักเท่าไ
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่4
ตอนที่4หลังจากเปลี่ยนใจไม่ลงไปวิ่งที่สวน เพราะเจ้าที่แรง ฉันเลยอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาดื่มกาแฟที่ห้องนั่งเล่นแทน วันนี้คุณนมทำข้าวต้มกุ้งด้วย ที่รู้ก็เพราะว่ามันส่งกลิ่นหอมไปทั่วทั้งครัวเลย“หิวหรือยังคะคุณณิ” คุณนมเดินมาถาม“หิวแล้วค่ะ กลิ่นข้าวต้มกุ้งของคุณนมห้อมหอม” “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวนมให้เด็กตั้งโต๊ะเลยนะคะ อีกประเดี๋ยวคุณพี่ก็คงมาแล้ว” พูดจบคุณนมก็เดินไปสั่งเด็กรับใช้ในครัวให้จัดโต๊ะ ฉันได้แต่มองตามอย่างเซ็งๆ นี่ฉันต้องนั่งร่วมโต๊ะกับคุณคิมเหรอเนี่ยแค่คิดว่าต้องเผชิญหน้ากัน ก็พาลจะกินข้าวต้มไม่ลงแล้วล่ะภายในโต๊ะอาหาร ที่เวลานี้เหลือเพียงแค่ฉันกับเขาแค่สองคน ความเงียบก่อตัวขึ้นอยู่หลายนาที ไม่มีใครพูดอะไร สำหรับฉันข้าวต้มกุ้งตรงหน้าน่ามองกว่าผู้ร่วมโต๊ะอาหารเป็นไหนๆ“จะกลับมา ทำไมไม่บอก” เสียงที่เอ่ยขึ้น ทำให้ความรื่นรมย์ในการตักข้าวต้มกุ้งเข้าปากหยุดชะงัก คำพูดที่เย็นชาบ่งบอกถึงความไม่พอใจของคนพูดได้เป็นอย่างดี“ฉันไม่คิดว่าจะมีใครอยากรู้การจะมาหรือจะไปของฉัน” พูดทั้งๆ ที่ความสนใจยังอยู่กับกุ้งตัวโตในชาม และฉันก็รู้ว่าเขาไม่พอใจนักหรอกกับกิริยาอาการแบบนี้ของฉัน“แต่ที่นี่ไม่ใช
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่5
ตอนที่5หลังจากที่พี่ตรินไปส่งยี่หวาเป็นคนแรก ที่ท่าทางจะเมาเอาเรื่องอยู่ เพราะมันกระดกเหล้าไม่ยั้งตั้งแต่เจอรุ่นน้องมันที่ไม่ได้เจอกันนาน แล้วก็มาส่งฉันเป็นคนสุดท้าย เพราะตอนนี้ฉันยังไม่มีรถขับ เมื่อเช้ายี่หวามันก็เป็นคนมารับที่บ้านด้วย ฉันให้พี่ตรินจอดรถแค่ประตูรั้วก็พอ เพราะไม่อยากรบกวนคนในบ้าน“เข้าบ้านไหวมั้ยเรา” พี่ตรินเอ่ยถาม“สบายมากค่ะ ณิไม่ได้ดื่มเยอะ” “พี่เห็นน้องณิหน้าแดงๆ กลัวจะเข้าบ้านไม่ไหว” ฉันยกมือขึ้นมาประคองแก้มทั้งสองข้างของตัวเอง ที่ตอนนี้มันร้อนวูบวาบอยู่เหมือนกัน ซึ่งมันน่าจะเป็นเพราะดื่มเหล้าเข้าไปนั่นแหละ“อ๋อ มันเป็นปกติของณิอยู่แล้วค่ะ เวลาเมาหรือแค่ดื่มนิดๆ หน่อยๆ หน้าก็แดงแล้ว” พี่ตรินพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ“ขอบคุณมากนะคะที่อุตส่าห์ขับรถมาส่ง” “ไม่เป็นไรครับ เข้าบ้านดีๆ ล่ะ” “ค่ะ” หลังจากที่รถของพี่ตรินขับออกไป ฉันถึงเดินเข้าบ้านฉันเดินผ่านสวนมาเรื่อยๆ ตอนนี้บนตึกค่อนข้างเงียบ ทุกคนน่าจะนอนกันหมดแล้ว ฉันเองก็รู้สึกมึนๆ เหมือนกัน ทั้งๆ ที่ก็ดื่มไปแค่นิดเดียว สงสัยคงต้องรีบขึ้นไปอาบน้ำแล้วก็นอนพักผ่อนเลย เพราะวันนี้เหมือนจะใช้พลังงานไปเยอะพอดูไอ้พลังงาน
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่6
ตอนที่6“ธุระอะไร? นอกจากธุระของเด็กใจแตก” เขาว่า ก่อนจะเดินตรงมาหาฉัน แล้วใช้สายตามองฉันอย่างพิจารณา แต่เหมือนจะเป็นการจับผิดสียมากกว่า“กลิ่นที่ติดตัวอยู่ มันบ่งบอกได้เป็นอย่างดี ว่าเธอไม่สมควรที่จะได้อะไรจากพ่อฉันด้วยซ้ำ” คุณคิมคงหมายถึงกลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่ที่ติดตัวฉันอยู่ ถึงฉันจะไม่ได้ดื่มเยอะแต่การเข้าไปอยู่ในที่แบบนั้นที่มีทั้งเหล้าบุหรี่ มันก็ต้องมีบ้างที่กลิ่นพวกนั้นจะติดเสื้อผ้ากลับมาด้วย“ผลาญเงินที่โน่นไม่พอ ยังจะกลับมาผลาญเงินที่นี่อีก” ในบ้านหลังนี้จะมีใครพูดจาดูถูกฉันได้น่าเกลียดเท่าคุณคิมคงไม่มีอีกแล้ว การได้พูดจาถากถางกันถือเป็นความสุขของเขาล่ะ“แบ่งกันใช้บ้างจะเป็นไรไปล่ะคะ ยังไงคุณคิมก็ใช้คนเดียวไม่หมดอยู่ดี” “เธอมันก็คิดได้แค่นี้ เหมือนกันไม่มีผิด หึ!” ประโยคสุดท้ายก็คงไม่วายจะถากถางแม่ฉันอีกนั่นแหละคุณคิมไม่ชอบแม่ฉันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ส่วนหนึ่งน่าจะเพราะแม่เป็นคนชอบเข้าสังคมแล้วก็ติดหรู ติดของแบรนด์เนม แต่สาเหตุหลักคือแม่ติดการพนัน แม่ชอบเข้าบ่อนตั้งแต่อยู่กับพ่อแล้ว จนพ่อทนไม่ได้ท่านทั้งคู่เลยเลิกรากันไปแต่พอแม่แต่งงานใหม่กับคุณลุง แม่ก็สัญญาว่าจะเลิกเล่นการพน
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่7
ตอนที่7วันนี้ฉันออกไปทำธุระเรื่องร้านกับยี่หวาตั้งแต่เช้า กลับเข้าบ้านมาอีกทีก็เกือบบ่าย เจอเข้ากับคุณลุงทนายที่กำลังจะกลับพอดี ฉันทำความเคารพท่านและพูดคุยทักทายกันนิดหน่อย คุณลุงก็ขอตัวกลับฉันเข้ามาภายในบ้านก็พบกับคุณคิมที่นั่งอยู่ที่ห้องรับแขก ทีแรกก็ว่าจะเดินหนีขึ้นห้องเลย เพราะไม่อยากที่จะเสวนาด้วย แต่กลับถูกเขาเอ่ยทักเลยเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอยู่คุยด้วยเสียหน่อย“ฉันมีธุระจะคุยด้วยหน่อย” เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่ก็ไม่แม้ที่จะมองหน้ากันแม้แต่นิดเดียว“คุณคิมมีธุระอะไรคะ” “นั่งก่อนก็ได้มั้ง มันคงจะไม่เสียเวลาเธอมากนักหรอก” ให้มันได้อย่างนี้สิน่า พูดประชดประชันเก่งเหลือเกินพ่อคุณฉันเดินมานั่งที่โซฟาอีกฝั่งหนึ่งที่ตรงข้ามกัน“อาทิตย์หน้า จะมีการเปิดพินัยกรรมฉบับที่สองของคุณพ่อ คุณทนายเพิ่งมาบอกกับฉันวันนี้” “พินัยกรรมฉบับที่สองเหรอคะ?” ฉันถามอย่างสงสัย เพราะไม่เคยรู้เรื่องมาก่อนว่าคุณลุงจะเขียนพินัยกรรมเอาไว้ถึงสองฉบับ“ฉันก็เพิ่งรู้เหมือนกันว่าพ่อเขียนพินัยกรรมเอาไว้อีกฉบับหนึ่ง ฉบับที่สองท่านให้เปิดหลังจากที่เธอเรียนจบกลับมาแล้ว” คำบอกเล่าของคุณคิมทำให้ฉันยิ่งแปลกใจเข้าไป
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่8
ตอนที่8“เมื่อทุกคนพร้อมแล้ว ผมจะอ่านพินัยกรรมฉบับที่สองของคุณท่านนะครับ” คุณลุงทนายเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเริ่มอ่านพินัยกรรม“ข้าพเจ้านายครรชิต จิโรจน์พาณิชย์ ขณะที่เขียนพินัยกรรมฉบับนี้ขึ้น ข้าพเจ้ามีสติสัมปชัญญะครบถ้วนสมบูรณ์ ข้าพเจ้าทำพินัยกรรมฉบับนี้ขึ้นเพื่อจะแจ้งให้ทราบว่า นายคิมหันต์ จิโรจน์พาณิชย์ กับนางสาวณิชา วาณิชพงศ์ จะต้องแต่งงานเป็นสามีภรรยาอย่างถูกต้องตามกฎหมายทันทีที่นางสาวณิชา เรียนจบ เพื่อที่จะมีสิทธิได้รับทรัพย์สินทั้งหมดของข้าพเจ้าอย่างถูกต้อง แต่ถ้ามีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดคัดค้านและไม่ยินยอม ทรัพย์สมบัติทั้งหมดของข้าพเจ้า รวมทั้งบริษัทในเคลือจิโรจน์พาณิชย์ จะต้องตกเป็นของการกุศลทั้งหมด รวมทั้งบ้านหลังนี้ด้วย ลงชื่อ ครรชิต จิโรจน์พาณิชย์” คุณลุงทนายเก็บพินัยกรรมใส่แฟ้มเอกสารเรียบร้อยหลังจากที่อ่านข้อความทุกประโยคที่คุณลุงเขียนเอาไว้ครบถ้วน ท่ามกลางความรู้สึกที่หลากหลายของพวกเราทุกคนที่อยู่ ณ ที่ตรงนั้นโดยเฉพาะคุณคิมที่ดูก็รู้ว่าไม่พอใจกับพินัยกรรมฉบับนี้แค่ไหน ถึงจะไม่ได้แสดงอาการเกรี้ยวกราดจนเสียมายาทต่อหน้าคุณลุงทนาย แต่สีหน้าของเขาก็บอกได้เป็นอย่างดีว่าไม่เห็นด้วยซึ่งฉั
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่9
ตอนที่9วันก่อน หลังจากที่ฉันกับยี่หวาเข้าไปคุยกับบริษัทรับเหมาเรื่องตกแต่งร้าน วันนี้ทางนั้นเขาจะส่งทีมช่างเข้าไปดูพื้นที่ ฉันกับยี่หวาเลยว่าจะเข้าไปดูสักหน่อยแต่พอลงมาถึงที่ห้องรับแขกก็ต้องพบเข้ากับแขกคนสำคัญของคุณคิมเข้า คาดว่าคงกลับมาด้วยกันตั้งแต่เมื่อคืนนั่นแหละ แต่ฉันกลับไม่เจอเขาอยู่ตรงนี้ด้วยจารวี เธอเป็นคู่ควงของคุณคิม ถ้าจะเรียกให้ถูกก็ต้องเรียกว่าคู่นอนเสียมากกว่า เพราะสองคนนี้เจอกันแค่เวลานอนเท่านั้น“อ้าว! ยังอยู่อีกเหรอจ๊ะ? นึกว่าจะไปแล้วไปลับไม่กลับมาแล้วเสียอีก” แหม! ถามมาได้นะยัยจาระบี ทำให้ต้องอารมณ์เสียแต่เช้าสิน่าคำถามที่แสนจะแดกดันประชดประชันของจารวี ทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะหยุดเดิน แล้วหันมาทักทายแขกคนสำคัญของคุณคิมตามมารยาท“ค่ะ ก็บ้านอยู่ที่นี่นี่คะ” “บ้าน?” พูดจบเจ้าหล่อนก็หัวเราะเยาะชอบใจ อย่างกับสิ่งที่ฉันพูดออกไปเป็นเรื่องตลกขบขัน“บ้านของคนอื่นหรือเปล่าคะ ถ้าเป็นจาคงจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่นแล้วละค่ะ เพราะบ้านก็ไม่ใช่ของตัวเอง ไม่รู้ว่าจะอยู่ต่อไปในฐานะอะไร” ฉันละไม่ชอบจริงๆ กับไอ้คำพูดเพราะๆ แสนดี แต่แฝงเอาไว้ด้วยความจอมปลอมของเธอเนี่ย“คุณจารวีคงจะยังไม่ท
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
ตอนที่10
ตอนที่10“ฉันก็ไม่ได้อยากที่จะบอกเรื่องนี้กับใครนักหรอกนะ การได้คุณเป็นสามีมันไม่ได้น่าภูมิใจเลยสักนิด ฉันก็แค่อยากจะเอาคืนคู่ขาของคุณก็เท่านั้นแหละ” “เธอต้องการให้จาออกไปให้พ้นทางมากกว่า เพราะแผนฮุบสมบัติของเธอจะได้สำเร็จไง” คำก็สมบัติ สองคำก็สมบัติ วันๆ เขาไม่คิดจะพูดเรื่องอื่นบ้างเลยหรือไงนะ“ฉันว่าคุณน่าจะหมกมุ่นกับเรื่องนี้มากไปนะคะ ถ้าคุณจะหมกมุ่นขนาดนี้ น่าจะไปปลดปล่อยบ้างก็ดีนะ จะได้ไม่ต้องมาพ่นคำพูดร้ายกาจใส่คนอื่นเขาแบบนี้” “ปลดปล่อยอย่างนั้นเหรอ?” ไม่พูดเปล่า เขายังเดินตรงมาที่ฉัน ฉันเลยต้องถอยหนีเพราะไม่คิดว่าคุณคิมจะเข้ามาประชิดตัวขนาดนี้แต่เพราะความที่เขาตัวสูงกว่า แค่เดินไม่กี่ก้าวก็รั้งเอวของฉันเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย ฉันจึงถูกรั้งเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว“ฉันจะทำตามคำแนะนำของเธอเดี๋ยวนี้แหละ” พูดจบ ปากร้อนชื้นของเขาก็ทาบทับลงมาที่เรียวปากของฉันทันที บดเบียดลงมาอย่างบ้าคลั่ง ไม่เว้นช่องว่างให้ฉันได้หายใจเลยแม้แต่น้อย มือของฉันที่พยายามทุบเข้าที่กลางอกของเขาก็เหมือนจะไร้ประโยชน์ เพราะเขาไม่ได้สะทกสะท้านกับมันเลยสักนิดเดียวมือของเขาที่รั้งเอวของฉันเอ
last updateDernière mise à jour : 2025-10-28
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status