เมียหลวงที่(ชื่อ)แสนดี

เมียหลวงที่(ชื่อ)แสนดี

last update最終更新日 : 2025-03-21
作家:  ต้นอ้อ連載中
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
54チャプター
2.3Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

บุคคลที่หนึ่ง

เศร้าใจ

ความรักหวาน

Badboy

เจ้าชู้

สวย

นอกใจ

การหักหลัง

เสียใจ

"ถึงฉันจะเป็นเมียแต่งเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย เป็นเมียของเขาที่สามารถใช้เงินของเขาได้ มีเงินมากมายใช้ปรนเปรอชีวิตได้ แต่มันก็ไม่สามารถทำให้ฉันมีความสุขได้เลย ตอนนี้ฉันกล้ำกลืนฝืนทน มีแต่ความทุกข์อยู่ในหัวใจ ฉันได้แต่เงียบ และเงียบต่อไป เพราะฉันไม่มีสิทธิ์ในตัวเขา ไม่มีสิทธิ์ในตัวของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี ______ แสนดี ผู้หญิงแต่งตัวเหมือนมนุษย์ป้า เฉิ่มเชย เป็นผู้หญิงที่ไม่สวย ทำให้สามีนอกใจ เอาผู้หญิงเข้ามาอยู่ร่วมบ้าน เธอเป็นคนไม่มีปากมีเสียงกับใคร ถูกสามีทำร้ายจิตใจนับครั้งไม่ถ้วน จนกระทั่งความอดทนที่มีทั้งหมดสิ้นสุดลง แสนดีจึงลุกมาเปลี่ยนแปลงตัวเอง จากผู้หญิงแต่งตัวมนุษย์ป้า ก็เป็นสาวสวยแต่งตัวเปรี้ยวเข็ดฟัน จนอาวุธผู้เป็นสามี ผู้ชายที่ละเลยเธอมาตลอด หันมาสนใจเธอ แสนดี ไม่ได้แสนดีสมชื่อ เธอเอาคืนอาวุธอย่างแสบสัน ผู้ชายที่เข้ามาในชีวิตต่างมาร่วมมือเอาคืน อาวุธคนไม่สนเมีย ถึงกลับคลานเข่า ทำทุกอย่างเพื่อเอาเมียคืน

もっと見る

第1話

1 แสนดี

                                  Happy reading dan jangan lupa kritik juga saran nya ya

Tidak ada yang pernah benar-benar siap menghadapi hari pertama kerja apalagi kalau pekerjaan itu menempatkanmu tepat di samping pria yang reputasinya lebih tajam dari pisau bedah: Arkana Rivard.

Gedung Aude’C Group menjulang tinggi di kawasan bisnis Sudirman. Dinding kacanya memantulkan langit Jakarta yang muram pagi ini. Orang-orang bersetelan formal bergerak cepat keluar-masuk lobi, seolah tidak ada ruang untuk kesalahan atau keterlambatan.

Dan di sanalah Narine Aldira berdiri, menggenggam map biru tua berisi dokumen onboarding dan kontrak kerjanya pekerjaan baru yang ia dapat hanya tiga hari setelah keluar dari perusahaan lamanya karena fitnah yang menjatuhkan namanya dalam semalam.

Brakk

"De cepetan dong katanya mau mandiri masa jam 7 belum siap-siap juga, kan ini hari pertama lo kerja" Pagi ku disambut dengan omelan 'Rajan' ya dia kakak ku satu satunya.

Dengan berjalan didepan ku dia masih terus mengomel tanpa henti "Lagian kenapa gak di perusahaan gue sih de, kan lebih praktis tu tinggal masuk terus ngintilin gue kemana pun"

"Justru itu yang gue gak mau, ogah banget ngintilin lu" jawabku ketus


“Nama?” tanya resepsionis formal di front desk tanpa senyum.

“Narine Aldira. Hari ini mulai bekerja,” jawabnya.

Resepsionis itu mengetik cepat, lalu mengangguk. “Divisi Sekretariat Eksekutif. Lantai 39. Pakai lift kanan.”

Ucapan ‘selamat datang’ tampaknya tidak tersedia di gedung ini. Bagus, pikir Narine. Profesional. Tanpa basa-basi. Cocok.

Begitu lift terbuka, suasana berubah drastis. Interior lantai 39 didominasi kayu walnut dan kaca gelap, dengan suasana sunyi tegang seperti ruang pengadilan. Karyawan berjalan cepat sambil menenteng iPad atau dokumen, nyaris tidak ada yang bicara.

Di dekat pintu masuk lantai, seorang wanita berponi pendek menyapanya cepat. “Kamu Narine? Saya Helena, sekretaris senior. Ikut saya.”

Tanpa menunggu jawaban, wanita itu memutar badan dan melangkah cepat. Narine mengikutinya.

“Saya akan kasih kamu briefing singkat,” kata Helena dengan nada efisien, seperti seseorang yang tidak punya waktu untuk berbasa-basi. “Kamu sekretaris pribadi Pak Arkana. Harus selalu siap dipanggil kapan pun. Termasuk kalau dia butuh kamu di luar jam kantor.”

Narine mengangguk. “Baik.”

“Nomor ponselmu harus aktif 24 jam.”

“Baik.”

“Jangan tanya dua kali kalau dia sudah menjawab sekali. Jangan ulangi kesalahan. Jangan pernah buat asumsi.”

Narine kembali mengangguk, tapi dalam hati bertanya apakah dia melamar sebagai sekretaris atau robot personal?

'Gue jadi sekretaris apa jadi babysitter nih masa 24 jam anjir'

Helena melanjutkan dengan suara lebih pelan, seakan kalimat berikutnya rahasia kantor yang tidak boleh terdengar oleh dinding. “Satu lagi. Ada tiga aturan utama bekerja dengan Mr. Arkana Rivard.”

Narine menatapnya.

“Pertama, jangan pernah telat kamu harus tepat waktu. Kedua, jangan pernah menunda instruksi. Ketiga-” Helena menatap langsung, “usahakan jangan pernah salah.”

Nada itu membuat Narine sedikit mengeraskan rahangnya. “Saya bisa mengikuti standar kerja tinggi. Itu bukan masalah, kak.”

Helena tersenyum tipis. “Bukan standar kerja yang jadi masalah. Orangnya.”

Maksudnya apa?

Tapi sebelum Narine sempat bertanya, pintu ruang eksekutif terbuka. Seorang pria keluar dengan wajah memucat, memegang dokumen yang tampaknya baru saja dikoreksi. Kemeja birunya basah oleh keringat meski lantai ini ber-AC dingin.

Dia membisik pada Helena sebelum pergi, “Dia kenapa kayak bukan manusia.”

Helena hanya menepuk bahunya. “Dia masih hidup, ada-ada aja kamu”

Narine hampir tertawa sampai seseorang lewat di hadapannya.

Langkah panjang, jas hitam slim fit, aura tenang yang berbahaya. Sorot mata tajam. Rahang keras. Rambut hitam rapi sedikit berantakan seolah disentuh angin pagi. Arkana Rivard. Bahkan tanpa diperkenalkan pun semua orang akan tahu: dialah pusat gravitasi lantai ini.

Udaranya berubah saat pria itu lewat. Beberapa staf langsung menunduk. Ada yang pura-pura sibuk. Ada yang menahan napas. Sementara Narine berdiri diam.

Arkana nyaris melewatinya, tapi kemudian berhenti. Menoleh. Menatap Narine sebentar dari ujung kepala sampai ujung sepatu. Bukan tatapan menggoda. Bukan juga tatapan ramah. Lebih mirip evaluasi instan dan dingin.

“Orang baru,” katanya datar pada Helena.

“Ya, ini Narine Aldira, sekretaris-”

“Follow me,” potong Arkana.

Begitu saja. Tanpa kata perkenalan, tanpa salam. Ia berbalik dan berjalan. Narine refleks mengikuti. Helena memberi isyarat halus, cepet ikutin.

Ruang kerja Arkana berada di sisi paling ujung. Pintu kacanya tertutup, dan saat terbuka otomatis, Narine langsung merasa masuk ke tempat dengan tekanan oksigen lebih rendah.

Tidak ada foto pribadi. Tidak ada dekorasi. Hanya kesempurnaan dingin rak buku hitam, meja kerja walnut besar, dan pemandangan Jakarta dari dinding kaca.

“Sit,” katanya pendek, tanpa melihat ke arah Narine yang masih berdiri. Ia membuka iPad dan file digital.

Narine duduk. Diam. Menunggu.

Satu menit. Dua menit. Lima menit. Tidak ada suara selain suara notifikasi e-mail yang sesekali terdengar dari perangkat Arkana. Narine ingin bicara tapi tak punya alasan.

Akhirnya, pria itu angkat wajah.

“Saya tidak akan bicara dua kali,” ucapnya tiba-tiba.

Narine menatapnya heran. “Maaf?”

“Saya tidak ulangi instruksi,” ulangnya, datar.

“Sa-saya belum menerima—”

“Kamu sekretaris. Artinya kamu harus cepat tanggap. Mengerti?”

Narine menahan napas. Wow. Ini baru tiga menit bertemu, dan pria ini sudah membuatnya ingin melempar binder.

“Baik,” jawabnya singkat.

“Bagus.” Arkana menggeser iPad-nya. “Jadwal saya hari ini.”

Agenda itu muncul di layar yang diarahkan padanya penuh rapat, penuh negosiasi, penuh panggilan bisnis.

“Tugas pertama,” kata Arkana. “Siapkan dokumen kontrak dan proyeksi final untuk meeting jam sepuluh. Pastikan setiap lembar rapi, highlight poin negosiasi, dan tanda tangan direktur legal sudah ada sebelum pukul sembilan empat puluh.”

Narine mengecek jam tangannya. 08.52.

Sisa 48 menit?

“Dokumennya ada di server. Cari folder ‘Confidential’, subfolder ‘Aurum Merger’,” lanjut Arkana.

Narine mencatat cepat. “Passwordnya?”

Arkana menatapnya lama lalu tersenyum tipis. Sebuah senyum yang tidak ramah. Lebih mirip tantangan.

“Cari tau. Kalau kamu pantas duduk di ruangan ini, kamu harus bisa menemukan semuanya.”

Mendengar itu Narine hanya bisa tersenyum lebar dan bergumam dalam hati

'Akhhhhhh! gila ni orang yang punya password kan dia, gitu aja suruh gue yang mikir'

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
54 チャプター
1 แสนดี
บทที่1แสนดีtalkใครที่ได้เห็นชีวิตคู่ของฉันก็คงจะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉา ชีวิตอันสวยหรูมันช่างงดงามเป็นดั่งสวรรค์ที่ทุกคนหมายปอง ฉันมีเพียบพร้อมทุกอย่างเป็นภรรยาของเฮียอาวุธนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อยชีวิตที่มีแต่ความมั่นคงที่ผู้หญิงหลายคนใฝ่ฝัน และอยากจะเป็นภรรยาของเขา เพราะเขาทั้งรอและรวย perfect ไปซะทุกอย่าง มีเงินมากมายที่จะบำเรอและปรนเปอความสุขให้กับทุกคนได้แต่ความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่เลย ฉันไม่ได้มีความสุขฉันไม่ได้เป็นที่น่าอิจฉาอย่างที่ทุกคนคิด ชีวิตของฉันมันมีแต่ความทุกข์ระทม ได้แต่เฝ้ามองคนที่ตัวเองรัก ทำร้ายจิตใจตัวเองทุกวัน"เธอคงไม่ว่าอะไรหากเฮียจะเอาเขามาอยู่ที่นี่ด้วย" เฮียอาวุธเอ่ยขึ้นในขณะที่ฉันยืนนิ่ง ฉันกำลังคิดว่าฉันจะเอาอย่างไรดี เขาที่เฮียอาวุธเอ่ยถึงนั่นคือผู้หญิงอีกคนของเขา"เชิญค่ะ ถ้าเฮียจะเอาเขาเข้ามาอยู่ด้วยก็เชิญเลยแสนดีคงขัดอะไรไม่ได้อยู่แล้ว หมดเรื่องที่จะคุยกับแสนดีแล้วใช่ไหม ถ้างั้นแสนดีขอตัวก่อนนะคะพอดีทำขนมทิ้งไว้" ว่าจบฉันก็รีบหมุนตัวจะเดินออกไปน้ำตาของฉันเอ่อคลอเต็มสองตา พยายามทำตัวให้เป็นปกติไม่อยากแสดงความอ่อนแอใ
続きを読む
2 ได้แต่อดทน
บทที่2เสียงรถของเฮียอาวุธดังเข้ามาในบ้าน ฉันรีบลุกขึ้นไปดูที่หน้าต่างด้วยความเป็นห่วง ที่ฉันห่วงเพราะคิดว่าเขาน่าจะเมาแต่ภาพที่ฉันเห็น เขากำลังจู๋จีอีอ๋อกับผู้หญิงที่มาด้วยกัน ผู้หญิงคนนั้นสวยเธอสวยมากสวยเซ็กซี่ตามสไตล์ของผู้หญิงของเฮียอาวุธถ้าเอามาเปรียบเทียบกับฉัน คงเอามาเปรียบเทียบไม่ได้เพราะฉันไม่มีอะไรที่เปรียบได้กับผู้หญิงคนนั้นเลย ฉันดูได้ไปเลยแหละค่ะเสียงหัวเราะคิกคักของทั้งสองดังลั่นบ้านเขาคงจะมีความสุข ซึ่งมันแตกต่างจากฉัน ฉันเดินไปนอนที่เตียงอย่างหมดแรงรู้สึกเจ็บปวดแต่ก็ไม่อาจที่จะทำอะไรได้ ได้แต่ข่มอารมณ์และความเจ็บปวดของตัวเองแล้วหลับตานอนบางทีฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมฉันถึงทนอะไรแบบนี้ ทำไมฉันต้องมาทนเป็นคนหน้าโง่เป็นผู้หญิงที่ไม่มีความรู้สึกอะไรต่อหน้าของเขา ทำไมฉันถึงต้องมาทนดูภาพที่ทำให้ฉันเจ็บปวดราวกับมีเข็มนับพันทิ่มแทงหัวใจตอนเช้าของอีกวัน วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกวันฉันตื่นขึ้นมาทำอาหารไว้รอเขา เพราะเขาต้องไปทำงานแต่เช้าส่วนฉันก็ไปเรียนแต่เช้าเช่นกัน"คุณแสนดีไปอาบน้ำเถอะค่ะเดี๋ยวจะไปเรียนสาย ที่เหลือเดี๋ยวอ้อมทำเอง" อ้อมเอ่ยบอกฉันขณะที่ช่วยฉันทำขนมพ
続きを読む
3 เปลี่ยนแปลง
บทที่3มหาวิทยาลัยสุดท้ายฉันก็หอบหิ้วข้าวของมาจนถึงมหาวิทยาลัยจนสำเร็จ แพรวาสไปรท์และโมบายทั้ง 3 คือเพื่อนสนิทของฉันพอเห็นฉันลงจากรถเมล์แล้วหิ้วข้าวของพะรุงพะรังเดินเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัยทั้ง 3 ก็รีบเข้าไปช่วยฉันเลย"ทำไมมึงเดินมา แล้วผัวมึงอ่ะไปไหน ทำไมไม่ได้มาส่งมึง" สไปรท์เอ่ยขึ้นพร้อมกับแย่งถุงขนมของฉันไปถือ"เฮียเขารีบไปทำธุระ กูก็เลยอาสามาเองไม่มีอะไรหรอก" ฉันว่าแล้วปรับสีหน้านิ่งๆพยายามไม่แสดงอาการหรือพิรุธอะไรให้เพื่อนต้องสงสัย ฉันไม่อยากให้ทุกคนไม่สบายใจ"กูไม่เชื่ออีแสนดีมึงบอกกูมาตรงๆเลย""เออพวกกูก็ไม่เชื่อ มึงบอกมาเลยมึงไปเจอเห*้ยอะไรมาวันนี้" แพรเอ่ยถามเสริมขึ้นมา"ไม่มีอะไรหรอก พวกมึงอ่ะคิดมาก""คิดมากเชี่ยอะไร ผัวมึงเป็นเห*้ยอะไรอีก กูว่ามันต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆมึงถึงปกปิดกู" โมเพื่อนอีกคนพูดขึ้น ฉันคงหลีกเลี่ยงไม่ได้สินะ ฉันไม่เคยโกหกเพื่อนสำเร็จเลยสักครั้ง"เฮียพาพี่แยมไปเก็บของน่ะเขาก็เลยไม่ได้มาส่งฉัน""พี่แยม! พี่แยมนี่ใครวะ""เป็นแฟนเฮีย เขาจะย้ายมาอยู่ในบ้านด้วย""เฮ้ย!" ทุกคนอุทานขึ้นมาพร้อมกัน"มึงยอมได้ยังไงอีแสนดี"ทุกคนพูดอย่างพร้อมเพรียงฉันหันไปมองหน้าเพื
続きを読む
4 จำไว้ให้ดี
บทที่4ชีวิตของฉันมันไม่มีอะไรมากมายหรอก ชีวิตก็เรื่อยๆลูปวนทำเรื่องเดิมๆ นอกจากเรียนแล้วก็เรียนเรียนแล้วก็กลับบ้านเจอเฮียอาวุธเจอผู้หญิงของเขาที่ถูกพามาไม่ซ้ำหน้าฉันตั้งใจเอาไว้ว่าฉันจะเอาใบปริญญามาเป็นของขวัญให้กับตัวเองเป็นของขวัญให้กับพ่อแม่ถ้าฉันเรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะหางานดีๆทำจะเปิดร้านเบอร์เกอร์รี่เป็นของตัวเอง จะยืนด้วยลำแข้งของตัวเอง15:00 นพอได้เวลาเลิกคลาสฉันก็เก็บข้าวของของตัวเองใส่กระเป๋าเดินออกมาจากห้องเรียนพร้อมกับเพื่อนๆเมื่อกลางวันคุยกันแล้วว่าสไปรท์จะมาส่งฉัน เพราะเฮียเขาคงไม่มารับฉันหรอก เขาคงต้องอยู่กับแฟนเขา เขาไม่สนใจฉันอยู่แล้วและฉันก็ไม่มีสิทธิ์เรียกร้อง@บ้าน"ผัวมึงล่ะอีแสนดี" สไปรท์เอ่ยขึ้นพร้อมกับกวาดสายตามองหา"เฮียคงยังไม่กลับละมั้ง ช่างเขาเถอะกูเข้าบ้านก่อนนะแล้วมึงน่ะขับรถดีๆล่ะ""เออๆเดี๋ยวพรุ่งนี้กูมารับ ถ้าเขาไม่อยากไปส่งมึงเดี๋ยวกูมารับเองมึงไม่ต้องไปแคร์""จ้ะ" ฉันโบกมือร่ำลาเพื่อนแล้วเดินเข้าไปในบ้าน ไอ้นิสัยลูกคุณหนูที่จะต้องมีคนคอยรับนั่นมันไม่ใช่นิสัยของฉันเลย ฉันไม่เป็นไรยังไงก็ได้ฉันเก็บรองเท้าของตัวเองให้เข้าที่เข้าทาง ฉันทำอะไรเองทุกอย่
続きを読む
5 มึงสวย
บทที่5ฉันวิ่งขึ้นห้องของตัวเองทันทีที่พูดจบ ก่อนที่ฉันจะวิ่งมาดูเหมือนเขาจะอึ้งนิดๆ ที่ได้ยินคำพูดแบบนั้นจากปากของฉัน แต่ฉันไม่ไหวแล้ว ความรู้สึกของฉันมันพังหมดแล้ว ฉันซบหน้าลงกับหมอนน้ำตาไหลสิ่งที่เขาพูดมันทำให้ฉันโคตรเจ็บปวด ฉันลุกขึ้นแล้วยืนมองตัวเองในกระจก มันก็จริง อีป้าอย่างฉันใครเขาจะมาเอา"ในเมื่อเฮียไม่เห็นคุณค่าของแสนดี แสนดีก็ไม่จำเป็นที่จะทนอยู่แบบนี้ ในเมื่อแสนดีเป็นเมียที่ดีแล้วเฮียไม่ชอบ แสนดีจะร้ายให้ดู ฮื่อๆ"ฉันปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มของตัวเอง ฉันต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้วสินะ เป็นแสนดีอยู่แบบนี้คงเฉาตาย ขอเป็นแสนดีที่เล่นแสนร้ายหน่อยแล้วกันต่อให้มันจะไม่ใช่ตัวตนของตัวฉัน แต่คนเรามันก็ต้องเปลี่ยนแปลงกันได้และฉันก็หวังว่าฉันจะทำมันได้ คำพูดของเขามันคือแรงผลักดันฉันในวันนี้ ฉันจะทำให้เขาเห็นว่าฉันไม่ใช่มนุษย์ป้า แต่ฉันเป็นเพชรที่เขาจะต้องเสียดายเพชรเม็ดสีแดงเจิดจรัส เพชรที่เขาไม่มีครอบครองเป็นเจ้าของ ฉันจะลุกขึ้นสู้แล้วทำให้ตัวเองเป็นเพชรที่หลายคนต้องการ"ฮื่อๆ แล้วเฮียจะเสียใจ"ต่อไปนี้ฉันจะไม่ใช่แสนดีคนเดิม คนนั้นอีกต่อไป ฉันจะเป็นแสนดีคนใหม่ ที่ไฉไลกว่าเดิม คอยดูแ
続きを読む
6 อย่าได้แคร์
บทที่6"มึงสวยจริงๆนะอีแสนดี"ฉันมองดูตัวเองในกระจกก็ต้องตกใจ เพราะฉันเปลี่ยนไปเยอะมากจริงๆ ไม่เหมือนเเสนดีคนเก่าแสนดีคนเมื่อเช้าเลยตอนนี้ฉันสวยเซ็กซี่ขยี้ใจ จนแทบจะหลุดคำว่าเซ็กซี่ไปแล้ว ฉันไม่คิดว่าตัวเองจะเซ็กซี่และเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ไม่เคยคิดว่าตัวเอง จะมีโอกาสได้แต่งตัวแบบนี้"แซ่บมากเลยเพื่อนกู รับรองว่าผัวมึงต้องอึ้ง อึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเลยแหละ มึงเชื่อกูสิ" สไปรท์พูดพร้อมกับปรบมืออย่างชอบใจ"กูจะถมน้ำลายใส่หน้าผัวมึงให้ดูฮ่าๆๆ ไอ้ผัวสมองพิการหน้าโง่ของมึง" แพรเอ่ยขึ้น"กูสวยแล้วจริงหรอ มันไม่โป๊ใช่ไหม" ฉันที่ยังไม่มั่นใจในตัวเอง หันไปถามเพื่อน"อีแสนดี กูว่ายังไงมึงก็ต้องมั่นหน้าไว้เว้ย แต่นี่มึงมันสวยจริงๆมึงแซ่บมาก""กูยอมแพ้เลยมึง แซ่บจริง กูว่าลุคนี้เหมาะกับหน้ามึงมากอีแสนดี เลิกเป็นป้าแล้วแต่แบบนี้เหอะ รับรองเลยผัวมึงไม่เหลียวหลังกูให้ตบ" โมพูดขึ้น"กูไม่อยากให้เขามองกูหรอก กูพอแล้วกับเขา กูทำเพื่อตัวเองไม่ใช่ทำเพื่อให้เขาเสียดายเล่น ต่อไปนี้กูจะเดินหน้าขอหย่ากับเขา" ฉันพูดแล้วยิ้มเศร้า"ถ้าไม่มีที่ไปก็มาอยู่กับกู กูต้อนรับเสมอนะ"พิชชี่พูดพร้อมกับตบบ่าของฉันเบาๆ"ไม่เป็น
続きを読む
7 ฉันขอหย่า
บทที่7อาวุธtalkผมถึงกับลอบกลืนน้ำลายลงคอของตัวเอง เพราะผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมคือแสนดี คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาในใบสมรสเธอเปลี่ยนเกินไปมาก เปลี่ยนจนผมจำแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ เธอสวยมาก สวยตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าสวยจนผมและทุกคนในงานตามมองเป็นตาเดียว มองจนละสายตาไม่ได้ เธอไม่ได้เป็นมัมมี่เป็นมนุษย์ป้าหรือผีเดินได้อีกแล้ว แต่เธอเป็นนางฟ้าที่โคตรเซ็กซี่ขยี้ใจ ผมไม่เคยเห็นเธอในลุคแบบนี้เลยหากเธอแต่งตัวแบบนี้ทุกวัน มีเหรอที่ผมจะไม่ชอบ สเปคของผมเลยแหละผู้หญิงแบบนี้ หน้าเธอสวยจริงๆเวลามีสีสันมาเติมแต่ง มันช่างยั่วยวนดีจริงๆ ผมกำลังคลั่งไคล้เธอ แต่เธอกำลังดับหัวใจผม ที่ผ่านมาผมมองข้ามเธอไปได้ยังไงกัน"หึ!" ไอ้รันมันหันหน้ามาทางผมแล้วกระตุกยิ้ม คงจะเยาะเย้ยผมอยู่ล่ะสิ และไม่ใช่แค่มันแต่เป็นเพื่อนของผมทุกคน ที่กำลังเยาะเย้ยผมอยู่ผมรู้จักบรรดาเพื่อนๆของผมดี และรู้จักบรรดาเพื่อนๆของแสนดีๆ ผมรู้จักทุกคน แต่ผมไม่ได้สนใจผู้หญิงคนไหนเลยวินาทีนี้สายตาของผมทำไมต้องจับจ้องไปที่ร่างกายของแสนดี ทำไมผมถึงรู้สึกหึงหวงในตัวเธอขึ้นมา ยิ่งสายตาที่ทุกคนมองมาที่เธอราวจะกลืนกิน มันยิ่งทำให้ผมไม่พอใจ"เออแสนดี ม
続きを読む
8 อย่าเป็นแบบนี้ได้ไหม
แสนดีtalkใครบอกว่าฉันจะยอมทนอยู่กับเขาแบบนี้ต่อไป ที่ฉันไม่ยอมหย่ากับเขา เพราะฉันจะทำให้เขาเจ็บแบบฉันเจ็บบ้างไง เจ็บแบบที่ฉันเคยเจ็บ ทนแบบที่ฉันเคยทน และคราวนี้ฉันจะไม่ยอมเป็นแสนดีคนเดิมอีกต่อไปฉันลุกเดินออกมาจากตรงนั้นก่อนจะโยนแจ็คเก็ตของเฮียทิ้งลงถังขยะ"เริส" ทุกคนพูดพร้อมกับตบมืออย่างพร้อมเพรียง"แซ่บ!""พริกยกสวน" โมหัวเราะ"เจ้าแม่ไม่แคร์ผัว!""หึ! ให้เขารู้ว่าฉันไม่ต้องการเขา" ฉันยิ้มขึ้นมาอย่างผู้ชนะ คอยดูนะ เกมนี้ฉันต้องเหนือกว่าเขา"สวยมากค่ะเพื่อน" ฉันพูดจบก็เดินออกมากับเพื่อนๆของฉัน พวกมันตั้งใจว่าจะไปต่อกันที่ห้องของสไปรท์ แล้วคืนนี้ฉันจะไปนอนกับเพื่อนๆ พวกเพื่อนของฉันพากันขับรถออกจากบ้านของเฮียฮาดีส แล้วตรงไปที่คอนโดของสไปรท์ ก่อนกลับก็แวะซื้อเหล้าเบียร์กันเต็มหลังรถ ฉันไม่เคยกินหรอกนะแล้วก็ไม่เคยคิดจะลองด้วยถึงแม้ว่าฉันจะเปลี่ยนลุคการแต่งตัวฉันก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนตัวตนของฉันให้มันดูแย่ ฉันสามารถเลือกได้ว่า ฉันจะเปลี่ยนจุดไหนและไม่เปลี่ยนจุดไหนจริงไหม@คอนโดของสไปรท์"แสนดีมึงไม่เอาจริงหรอวะ?" โมชักชวนฉันเป็นรอบที่ร้อยละ แต่ฉันไม่สนใจ"ไม่เอาว่ะ กูจะไม่เปลี่ยนตัวเอง
続きを読む
9 ตายแน่
ฉันเดินกลับมาในห้องครัวเพื่อที่จะทำขนมของฉันก่อนจะไปทำรายงาน อ้อมและคนอื่นๆกำลังช่วยกันทำอะไรบางอย่างอยู่ พอพวกเขาเห็นฉันก็ต้องตกใจ คงไม่คิดว่าฉันจะกลายเป็นแบบนี้"คุณแสนดี""สวยมาก!""แสนดีคนเดิมจ้ะ แค่เปลี่ยนลุคนิดหน่อย แล้วนี่กำลังทำอะไรกันอยู่เหรอ""ก็ทำนู่นทำนี่แหละค่ะ แล้วคุณแสนดีทานข้าวมาหรือยังคะ?" ป้าน้อยเอ่ยถาม"แสนดีทานมาแล้วค่ะ อ้อมช่วยแสนดีทำพุดดิ้งหน่อยนะ พรุ่งนี้แสนดีจะเอาไปขายที่มหาลัย""ได้สิคุณแสนดี""^_^"ฉันเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวหนึ่งอ้อมเอาแป้งมาให้ฉัน ฉันเริ่มนวดแป้งและทำขนมของฉันไป การทำขนมของฉันมันคือความสุขอย่างหนึ่ง เพราะมันทำให้ฉันไม่ต้องคิดอะไรนอกจากคิดเพียงว่า ขนมนี้มันต้องใส่ใจทำ เพื่อให้มันออกมาดีอาวุธtalkผมยืนอึ้งไปชั่วขณะที่แสนดีพูดออกมาแบบนั้น ผมจุกจนพูดอะไรไม่ออกมันเป็นคำพูดที่ผมน่าจะเคยชิน เพราะเพื่อนๆของผมมักใช้มันกับผม แต่พอแสนดีพูดคำนี้ออกมา ทำไมผมถึงโคตรเจ็บจี๊ดที่ใจเธอเปลี่ยนไปแล้วจริงๆทั้งคำพูดท่าทางน้ำเสียงและการแต่งตัว ทุกๆอย่างของแสนดีมันแทบจะไม่เหมือนแสนดีคนเดิม เธอเปลี่ยนไปมากจนผมอึ้งมากกว่าอึ้ง เปลี่ยนไปได้อย่างรวดเร็วเพียงเวลาแค่ไ
続きを読む
10 ง้อ
ผมตัดสินใจเดินเข้าไปหาเธออย่างเงียบๆ พวกแม่บ้านคนอื่นๆมันไม่อยู่กันแล้วมันเป็นจังหวะเหมาะเจาะที่ผมจะเข้าไปหาเธอ แล้วอยู่คุยกันสองต่อสองเส้นผมดำขลับยาวสลวยและพริ้วไปตามสายลม มันส่งกลิ่นหอมมาแต่จมูกของผม มันเป็นกลิ่นหอมๆที่ยิ่งดมก็ยิ่งหอมติดจมูกโอ้ว! แม่เจ้าโว้ย ผมอยากลิ้มลองเธอสักครั้ง จะเป็นบุญของผมยิ่งนัก ชาตินี้ผมคงตายตาหลับถ้าได้ลิ้มรสจากร่างกายเล็กๆตรงหน้านี้ผมเอามือลูบเส้นผมของเธอเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปกอดแสนดีจากทางด้านหลัง เธอสะดุ้งตกใจจนผมกระตุกตามตัวเธอ"เฮียจะทำอะไรปล่อยแสนดีนะ!" เธอพยายามแกะมือของผมออก แล้วตะเกียกตะกายออกจากตัวผม เธอทำราวกับว่าผมเป็นตัวอะไรที่น่ารังเกียจ นี่เธอรังเกียจตัวผมขนาดนี้เลยเหรอ แค่คิดก็รู้สึกเจ็บปวดหัวใจแล้ว"ไม่! แสนดีเราต้องคุยกันให้รู้เรื่องก่อน" ผมอยากจะปรับความเข้าใจกับเธอใหม่ ผมคงเห็นแก่ตัวมากสินะที่มาเห็นค่าเมียตัวเองในวันที่เกือบสาย หรือมันสายไปแล้ววะ!"จะคุยก็คุย แต่ช่วยเอามือสกปรกของคุณออกจากตัวของแสนดี แสนดีขยะแขยง" เจ็บเหลือเกินไอ้สัส โคตรเจ็บเลยไอ้เหี้ย! เธอไม่ได้รังเกียจผมแต่เธอขยะแขยงตัวผม"งั้นหันหน้ามาคุยกันดีๆ""เฮียก็ถอยออกไปก
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status