บทที่ 55 [1/2]

หลังจากนั้นวันเวลาก็ล่วงไปนับเดือนที่ไซรัสยังคงถูกทดสอบจากวศินและธันวา จวบจนกระทั่งวันนี้ วันนี้พวกเขาต้องแพ้ให้กับความเด็ดเดี่ยวและอดทนของชายหนุ่ม จนต้องจำใจยอมรับอีกฝ่ายในฐานนะลูกเขยหรือน้องเขยในอนาคต

แต่ทว่าอนาคตที่ว่านั้นมันใกล้เกินกว่าที่วศินกับธันวาคิด เพราะไซรัสกลับมาขอให้พวกเขาช่วยทำเซอร์ไพรส์ขอแต่งงานเซเรน่า แน่นอนว่าพวกเราไม่ชอบใจเป็นแน่ มันเร็วเกินไปกว่าจะรับไหว

ทว่าถึงกระนั้นสุดท้ายก็ต้อใจอ่อนเมื่อเห็นว่าเซเรน่ารักเขาถึงเพียงใด

และแล้ววันนั้นก็มาถึง...

แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องลงจากท้องฟ้า พาให้เส้นขอบน้ำทะเลแต้มประกายทองระยิบระยับจากแสงสุดท้ายของวัน ลมทะเลอ่อนพัดกลิ่นธรรมชาติและกลีบดอกไม้ ให้ลอยละล่องอยู่เหนือชายหาดที่เงียบสงบ บ้านพักริมทะเลของวศินในวันนี้ไม่เหมือนทุกวัน เพราะมีบางสิ่งบางอย่างที่ทุกคนรู้ดีว่ากำลังจะเกิดขึ้น

เซเรน่าสวมชุดเดรสลูกไม้สีขาวบางเบา ที่สะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามเย็นงดงามราวกับทวยเทพ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อกับพี่ธันวาถึงพาเธอมาเที่ยวที่นี่กะทันหัน ทั้งที่เมื่อเช้ายังพูดถึงการประชุมอยู่เลย แต่เพราะเห็นสีหน้าแปลกๆ ของไซรัส เธอจึงเริ่มสงสัยในใจทว่าก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

ตลอดทางที่รถแล่นเข้าสู่เขตชายหาดส่วนตัวของตระกูล เซเรน่าไม่รู้เลยว่าเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังประสานกับเสียงหัวใจของไซรัสที่เต้นแรงขึ้นทุกที

“ไม่สบายเหรอ วันนี้นายดูไม่ปกตินะ”

เสียงหวานของเซเรน่าทำลายความเงียบภายในรถ เธอเหลือบมองคนข้างกายที่กำลังนั่งพิงเบาะอย่างสงบนิ่ง แต่ปลายนิ้วเรียวยาวกลับกำแน่นราวกับซ่อนความตื่นเต้นบางอย่างไว้ไม่อยู่

“เปล่า ฉันไม่ปกติงั้นเหรอ”

ไซรัสหัวเราะในลำคอเบา ๆ เขาเอียงคอมองเธอ รอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มช่างอบอุ่นแต่กลับซุกซนในเวลาเดียวกัน จนเซเรน่าขนลุกซู่เมื่อไม่เคยเห็นมันมาก่อน

“ก็แบบ…เหมือนคนมีความลับ”

“ฉันจะมีความลับอะไรได้ ในเมื่อเธออ่านฉันออกหมดแล้ว”

“ไม่เสมอไปหรอก บางทีฉันอาจจะยังไม่รู้จักนายทั้งหมดก็ได้” เซเรน่าเลิกคิ้วเล็กน้อย

คำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มแอบยกยิ้ม เขาอยากบอกเหลือเกินว่าอีกไม่กี่นาทีเธอก็จะได้รู้จักเขาในอีกมุมหนึ่ง และยังเป็นมุมที่มีเพียงเธอเท่านั้นที่ได้เห็น

ทันทีที่รถจอดสนิท หลังจากมาถึงสถานที่ที่ทำให้ไซรัสอยู่ไม่สุข ธันวาก็เปิดประตูฝั่งเซเรน่าออก แล้วเอ่ยขึ้นด้วยเสียงกวนอารมณ์

“ลงจากรถก่อนน้องสาว”

แต่ไม่ทันที่เธอจะขยับ ร่างสูงของไซรัสก็อ้อมมาฝั่งนั้นก่อน พร้อมกับรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยนกว่าทุกครั้งที่เธอเคยเห็น เขายื่นมือออกมาราวกับสุภาพบุรุษในนิยาย

“ระวังพื้นนะ มันอาจจะลื่น”

เธอหัวเราะเบา ๆ แต่ก็วางมือบนมือของเขาอยู่ดี ความอบอุ่นจากผิวสัมผัสนั้นแล่นเข้าสู่หัวใจในเสี้ยววินาที เธอไม่รู้ว่าเพราะลมทะเล หรือเพราะมือของเขาที่จับไว้อย่างแน่นหนากันแน่

และก่อนที่เธอจะได้เอ่ยอะไร ธันวาก็เดินอ้อมหลังมาแล้ว พร้อมปิดตาเธอด้วยผ้าผืนหนึ่ง

“พี่ธันวา! นี่มันอะไรคะ” เซเรน่าร้องตกใจ พลางยกมือจับผ้าไว้

“ไม่ต้องกลัว แค่เซอร์ไพรส์เล็ก ๆ น้อย ๆ”

เสียงของธันวาแฝงแววขบขัน แต่ข้างในกลับมีความรู้สึกซับซ้อน เขาเองก็รู้ดีว่าอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้ น้องสาวของเขาจะเดินไปอยู่ในอ้อมแขนของผู้ชายอีกคนอย่างเต็มใจ

“เซอร์ไพรส์อะไร…” เธอพึมพำ แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เพราะเสียงของไซรัสดังขึ้นจากข้างหู

“เชื่อใจฉันไหม เซเรน่า”

“เชื่อสิ” เธอนิ่งไป ก่อนพยักหน้าเบา ๆ

ไซรัสยกยิ้มบาง ๆ อย่างที่เต็มพอใจ พร้อมความรู้สึกที่ไม่มีคำพูดใดบรรยายออกมาได้ตีตื้นภายในอก เขาประคองเธอเดินอย่างช้า ๆ ไปบนพื้นทรายที่เย็นเฉียบ เสียงคลื่นกระทบฝั่งค่อย ๆ ดังชัดขึ้นทุกก้าวที่ขยับเข้าใกล้ พาให้เซเรน่าใจตื่นแรงอย่างตื่นเต้น

กลิ่นดอกไม้สดลอยมาแตะจมูก กลิ่นที่เธอคุ้นเคยดี กลิ่นของดอกลิลลี่ขาวที่เธอชอบ และเมื่อถึงจุดหมาย ไซรัสก็หยุดฝีเท้าลง เขาค่อย ๆ ปลดผ้าปิดตาออกจากดวงตาของเธอด้วยมืออันแผ่วเบา