เข้าสู่ระบบเรื่องสั้นของเหล่าวัยนักเรียนทั้ง6คน ที่แต่ละคนเจอสถานการณ์ต่างกันออกไป พวกเขาจะลงเอย จะวุ่นวายขนาดไหนหรือจะได้เจอคนที่ตัวเองหมายปองหรือไหม ไปติดตามอ่านกันได้เลยนะคะ *ตัวละคร สถานที่ สถานการณ์ต่างๆ เป็นสมมุติขึ้น ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นจริง
ดูเพิ่มเติมสวัสดีค่ะฉันชื่อคริสเตียน่า อายุ18ปี ส่วนสูง162 ซม. น้ำหนัก45กิโลกรัม สัดส่วน 38-25-39 จัดว่าเป็นสาวน้อยไซต์ XLได้เลยค่ะ ฉันเรียนอยู่เกรด12ของโรงเรียนนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง ครอบครัวของฉันค่อนข้างมีฐานะร่ำรวย ฉันถูกเลี้ยงมาอย่างลูกคุณหนู ถูกใครต่อใครเอาอกเอาใจและคอยตามใจเสมอ อยากได้อะไรก็มีคนคอยหามาให้ ไม่แปลกที่ทุกคนจะดูแลเหมือนฉันเป็นไข่ในหิน ฉันมีคนคอยขับรถรับส่งไปเรียนเสมอตั้งแต่อนุบาลจนจบเกรด11 ฉันได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นและยังได้คะแนนผลการสอบเป็นอันดับ1ของโรงเรียน ฉันจึงเอาเรื่องนี้ไปต่อรองคุณพ่อคุณแม่ขอไปโรงเรียนเอง ตอนแรกคุณพ่อไม่ยอมแต่ฉันรับปากว่าจะสอบเข้ามหาลัยอันดับ1ให้ได้และจะมาสานต่อกิจการของที่บ้าน คุณพ่อเลยยอมให้ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปโรงเรียนเอง สถานีรถไฟฟ้าห่างจากบ้านของฉันไม่ไกลมากเรียกว่าเดินแค่5นาทีก็ถึงแล้ว และวันนี้ก็ครบสามอาทิตย์ที่ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปโรงเรียนด้วยตัวเอง ใจจริงการให้คนขับรถไปส่งมันก็สะดวกสบายดี แต่ฉันอยากไปไหนมาไหนกับเพื่อนๆหลังเลิกเรียนบ้าง อยากไปเดินซื้อของ อยากไปหาอะไรอร่อยๆกินกับเพื่อน นี่คือเหตุผลที่ฉันขอไปโรงเรียนเอง
"คุณหนู! เร็วค่ะเดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน เดี๋ยวคุณท่านจะตำหนิเอานะคะ" ป้านิคนใช้เก่าแก่ของบ้านรีบหยิบกระเป๋านักเรียนและอาหารเช้ามาให้ฉัน ฉันรับมาจากมือป้านิก่อนจะรีบวิ่งออกจากบ้านไป "ป้านิอย่าบอกคุณพ่อนะคะ" ฉันพูดกับป้านิเสร็จก็รีบวิ่งมายังสถานีรถไฟฟ้าทันที ปกติฉันจะมารอรถไฟฟ้าเวลาประมาณ6โมงเช้า คนโดยสารจะไม่ค่อยเยอะ ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงสถานีโรงเรียนของฉันแล้ว แต่วันนี้ฉันตื่นสายเลยมารอรถไฟฟ้าประมาณ7โมง แต่ยังไงก็เข้าเรียน8โมงอยู่ดี เวลาเหลือๆ เมื่อรถไฟฟ้ามาจอดยังสถานี ฉันก็รีบขึ้นทันทีเพราะคนใช้บริการในเวลานี้ค่อนข้างเยอะ เรียกว่าเบียดเสียดกันเข้าโบกี้เลยก็ได้ ฉันมักจะขึ้นโบกี้ที่สามเสมอ เมื่อเข้าไปในโบกี้ได้แล้วปกติตอนเช้ามักจะมีที่นั่งเหลือๆ แต่ตอนนี้หวังแค่มีที่ยืนก็ดีถมไปแล้ว ฉันเบียดฝูงชนในโบกี้ไปยืนอยู่มุมข้างในเพราะอีกหลายป้ายกว่าฉันจะลง ไม่อยากไปเบียดเสียดกับคนอื่น ฉันเดินเข้ามาอยู่บริเวณมุมข้างในได้สำเร็จ ตรงนี้มีผู้ชายคนนึงรูปร่างสูงหุ่นกำยำใส่แมสสีดำปกปิดไว้ ฉันเหลือบมองเขานิดหน่อย เพราะรูปร่างของเขาดูดีมากจนฉันอยากจะเห็นใบหน้าของเขาจัง และเหมือนโชคจะเข้าข้างเค้าลดแมสลงก่อนจะสบัดผมที่ปกลงมาปิดหน้าของเขาออก ก่อนจะใส่แมสกลับไปตามเดิม หน้าตาของเขาคมคาย หล่อเหลาเอาการ เขาน่าจะเป็นนายแบบหรือนักกีฬาแน่ๆ หุ่นกำยำทะลุเสื้อยืดออกมาขนาดนั้น "ว้ายยย!" อยู่ๆฉันก็โดนผู้โดยสารผลัก "คนจะออก ขวางทางอยู่ได้" สิ้นเสียงของยัยป้าที่ไหนก็ไม่รู้หาตัวไม่เจอ ฉันก็เซถลาล้มหน้าทิ่มใส่แผงอกของนายสุดหล่อเมื่อกี้ เขารีบเอาแขนขึ้นมาประคองที่เอวของฉัน มือข้างนึงของเขาจับโดนสะโพกของฉัน "ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ" ฉันรีบเอ่ยปากขอโทษทันที "ครับ" เสียงเข้มตอบกลับเบาๆ ฉันเงยหน้ามองเขา เขาจึงหันหน้าหนีทันที แล้วนั่นเขาจะหน้าแดงทำไม ฉันยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ฉันก้มหน้าลงมองหน้าอกของตัวเองที่ตอนนี้ได้แนบชิดกับแผงอกของเขาอยู่และน่าอกคู่ใหญ่ของฉันมันก็แทบจะทะลักออกมาจากเสื้อนักเรียนอยู่แล้ว เมื่อรู้ตัวฉันรีบผลักตัวออกจากเขาทันทีด้วยความตกใจทำให้ตัวเองเซไปทางด้านหลัง แต่โชคดีที่มือหนาคว้าเอวฉันเอาไว้เสียก่อนไม่งั้นคงจะล้มไม่เป็นท่า เขาคว้าเอวของฉันไว้แล้วดันตัวฉันเข้ามุมโดยที่มีตัวของเขาบังฉันไว้มิดเลย ฉันเงยหน้ามองคนตัวโต เขาหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง "ขอโทษอีกครั้งนะคะ" "ไม่เป็นไรครับ" เขาตอบกลับเบาๆก่อนจะเบี่ยงหน้าไปทางอื่นฉันจึงหันหน้าเข้ามุมด้วยความอายเขินอายโดยมีคนตัวโตยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง ฉันไม่ได้หันหน้าไปมองเขาอีกเพราะตอนนี้ฉันเองก็อายจนไม่กล้ามองหน้าเขาเหมือนกัน จังหวะที่รถไฟฟ้าจอดและเคลื่อนตัวออกจากสถานี มันทำให้ตัวของเราสองคนเสียดสีกันไปมาด้วยจำนวนผู้โดยสารที่หนาแน่น ฉันรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เหมือนมีอะไรนูนๆแข็งๆมาโดนที่บั้นท้ายของฉันอยู่เป็นระยะๆ ฉันจึงเอี่ยวตัวหันไปมองก็เห็นว่าเป้ากางเกงของคนตัวโตข้างหลังนั้นพองนูนออกมาชัดเจน ยิ่งเขาใส่กางเกงออกกำลังกายด้วยแล้วมันยิ่งนูนออกมาให้เห็นเป็นลำชัดเจนยิ่งขึ้น แค่มองด้วยสายตาผ่านกางเกงแบบนี้มันช่างดูใหญ่โตเสียจริง ฉันค่อยๆเหลือบมองไปที่ใบหน้าของเขาว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร แต่เขากลับไม่ได้มองมาที่ฉัน เขาหันหน้าไปทางอื่นแต่ใบหน้าของเขาแดงกร่ำ และเป็นจังหวะเดียวกับที่รถไฟฟ้าออกตัวพอดีทำให้บั้นท้ายของฉันกระแทกไปที่เป้ากางเกงของเขาอย่างจัง ฉันรู้สึกได้ถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในกางเกงออกกำลังกายของเขาว่ามันกำลังผงาดเหมือนอยากจะดันกางเกงที่ขวางทางมันออกเสียให้ได้ ฉันอยากรู้จังว่ามันจะพองได้ใหญ่กว่านี้ไหม ฉันจึงส่ายก้นเบาไปตามจังหวะรถไฟฟ้าวิ่ง มันได้ผล เจ้าสิ่งที่ซ่อนอยู่ในกางเกงมันกระตุกสู้ นั่นทำให้ฉันรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว ฉันยังไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายคนไหนมาก่อน ถึงจะเคยดูหนังผู้ใหญ่และช่วยตัวเองมาบางนิดหน่อย มันรู้สึกดีก็จริง แต่ฉันก็อยากรู้ว่าถ้าฉันมีอะไรกับเจ้ามังกรไซต์ใหญ่ขนาดนั้นมันจะรู้สึกอย่างไร อีกสองสถานีก็จะถึงโรงเรียนของฉันแล้ว ฉันจึงหันหน้ามาหาคนตัวโต เขาก็ยังคงหันหน้าไปทางอื่น แต่ฉันไม่สามารถหันไปมองทางอื่นได้เพราะเป้ากางเกงของเค้านั้นพองใหญ่กว่าตอนแรกเสียอีก ฉันจึงตัดสินใจทำเรื่องหน้าอายที่สุดเท่าที่เคยทำมา ไหนๆก็จะเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายอยู่แล้ว ฉันขอลองสัมผัสมันสักหน่อยแล้วกันว่ามันจะฟินขนาดไหน หมั๊บ! ฉันอาศัยจังหวะรถไฟฟ้าเบรกตอนถึงสถานีเอื้อมมือไปจับเป้ากางเกงของคนตรงหน้า มันใหญ่มากจริงๆแถมยังแข็งเป็นลำอีกต่างหาก โอ้ย ฉันอยากเห็นกับตาตัวเองจังว่ามันจะมโหฬารขนาดไหน "อ๊า" เสียงครางเบาๆของคนตรงหน้า ทำเอาหน้าของฉันแดงเป็นลูกแตงโมเลยทีเดียว เสียงกระเส่าแบบนี้ทำเอาเนื้อตัวของฉันร้อนวูบวาบไปหมด ฉันรีบเอามือเรียวของฉันออกจากเป้ากางเกงของเขาทันที "ขอโทษค่ะ พอดีรถไฟมันเบรก" ฉันรีบแก้ต่าง "อ๊า ครับ" คนตัวโตตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า "ฉันขอตัวนะคะ" ฉันรีบแทรกตัวออกมาจากตรงมุมนั่นทันที หัวใจของฉันเต้นแรงมาก ฉันอยากจะตีตัวเองให้ตายคิดอะไรอยู่ถึงใจกล้าทำเรื่องแบบนี้กับคนแปลกหน้าไปได้ ฉันรีบเดินเข้าโรงเรียนทันที 18:16น. "คิตตี้ นี่6โมงกว่าแล้วนะ" เพื่อนสนิทของฉันทักขึ้นเมื่อเห็นเวลาในมือถือ "ตายแล้วถ้ากลับบ้านดึกฉันโดนคุณพ่อตัดเงินค่าขนมแน่" ฉันรีบวิ่งจากร้านอาหารข้างๆโรงเรียนไปยังสถานีรถไฟฟ้าทันที ตายๆตอนเช้าก็มาสาย ตอนนี้ยังกลับเลทอีก ดูสิเลยเวลานิดเดียวคนเต็มสถานีเลย ฉันบ่นเบาๆคนเดียว พอเลยมาเวลานี้เป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่เลิกงาน รถไฟฟ้าก็มักจะมีคนใช้บริการหนาแน่น แต่ถ้ารอเลทกว่านี้คุณพ่อฉันเอาตายแน่ๆ "ว้ายยย!" ขณะที่ฉันกำลังก้าวเท้าเข้าไปในรถไฟฟ้าก็มีคนเดินแทรกเข้ามาจากหลังทำเอาฉันเซถลาไปข้างหน้า แต่อยู่ๆก็มีมือที่ไหนไม่รู้คว้าเอวฉันจากด้านหลังเอาไว้ ก่อนจะดันตัวของฉันแทรกฝูงชนไปยังมุมเดิมที่ฉันอยู่เมื่อเช้า ฉันรีบหันหน้าไปเพื่อจะขอบคุณเขาที่ช่วยฉันเอาไว้ "ขอบคุณนะคะ คุณ!" ฉันถึงกับตกใจเมื่อคนที่ช่วยฉันเอาไว้คือผู้ชายหุ่นนายแบบเมื่อเช้า เขายืนประกบฉัน หุ่นกำยำของเขาบังร่างกายของฉันมิดเลย เขาจ้องหน้าฉันก่อนจะลดแมสลงเผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ถึงผมจะลงมาปกปิดใบหน้าแต่ก็บดบังความหล่อของไม่ได้อยู่ดี และขณะที่ฉันกำลังตกใจอยู่นั้นเค้าก็เอามือช้อนที่ปลายคางของฉันขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงมาประกบริมฝีปากของฉัน การกระทำของเขาทำเอาดวงตาของฉันเบิกโพรง นี่คือจูบแรกของฉันนะ เขาทำไมกล้าจูบคนที่ไม่รู้จักแบบนี้ ฉันพยายามผลักตัวของเขาออกแต่ไม่เป็นผล เขาไม่แม้แต่ไม่ขยับ เขายังเอามืออีกข้างโอบเอวของฉันเอาไว้อีกด้วย และเมื่อเห็นว่าฉันเริ่มดิ้นเขาก็เริ่มใช้ลิ้นสากซุกไซร้ชอนไชเข้ามาในปากของฉัน "อื้อ" ฉันพยายามต่อต้านเขา มือที่โอบเอวของฉันเอาไว้ตอนแรกก็เลื่อนลงมาลูบไล้บั้นท้ายของฉันแล้วตอนนี้ เขาค่อยๆเอามือลูบเข้าไปในกระโปรง ซึ่งกระโปรงนักเรียนของฉันสั้นมาก แค่ก้มก็คงเห็นอะไรต่อมิอะไรแล้ว เขาลูบไล้บั้นท้ายอันกลมกลึงของฉัน เขาบีบขยำเหมือนคนกำลังกระหาย หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เลื่อนลงมาลูบไล้ที่เป้ากางเกงในลูกไม้ของฉันซึ่งตอนนี้มันเปียกแฉะเต็มกางเกงในไปหมด "หึ" เสียงหัวเราะในลำคอของคนตัวโตข้างหน้าดังขึ้นเมื่อเขาได้สัมผัสเป้ากางเกงในที่ฉ่ำเยิ้มของฉัน ก่อนเขาจะใช้นิ้วสากเขี่ยไปมาที่ร่องเสียวสลับกับติ่งเสียวของฉันผ่านกางเกงชั้นใน "อ๊าส์" ฉันหลุดครางออกมาเบาๆทันทีที่เขาถอนจูบออกไป คนตัวโตใช้มืออีกข้างค้ำผนังของโบกี้รถไฟฟ้าเอาไว้ไม่ให้ล้ม ฉันจึงรีบเอามือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้ร้องครางออกไป ถ้ามีคนรู้เรื่องแล้วไปถึงหูของคุณพ่อฉันถูกส่งไปอยู่ต่างประเทศแน่ๆ เขายังคงใช้นิ้วบดบี้ที่ติ่งเสียวของฉัน นี่ขนาดเขาทำผ่านกางเกงชั้นในยังเสียวขนาดนี้ ถ้าเขาล่วงเข้าไปจริงๆมันจะเสียวขนาดไหนกันนะ แค่คิดในใจแต่เหมือนเสียงดังจนคนตรงหน้าได้ยิน เขาค่อยๆแหวกกางเกงชั้นในของฉันก่อนจะชอนไชนิ้วสากเข้าไปสัมผัสกับร่องเสียว น้ำใสไหลเยิ้มแฉะไปหมด เขาค่อยๆใช้นิ้วบี้บดที่ติ่งเสียวก่อนจะแหย่นิ้วสากเข้าไปในรูอย่างเบามือ นี่คือครั้งแรกที่ฉันใช้นิ้วของคนอื่นช่วยตัวเอง ถึงมันจะดูน่าอายที่จะพูด แต่ฉันอยากจะบอกว่ามันเสียวกว่าตอนที่ฉันใช้นิ้วของตัวเองเสียอีก เขาค่อยๆแหย่นิ้วเข้าออกอย่างเบามือฉันรู้สึกได้ถึงข้างในของฉันมันตอดนิ้วของเขาเป็นระยะๆจนเขาเองก็ค่อยๆสอดนิ้วเพิ่มเข้ามาในรูเสียวของฉัน สามนิ้วสากของเขาแยงเข้าแยงออกจนบางครั้งที่รถไฟเบรกหรือเคลื่อนตัวมันทำให้นิ้วของเขาสัมผัสกับโหนกอูมๆของฉันจนดังเป็นเสียงแจ๊ะออกมา ฉันทำได้เพียงเอามือปิดปากเอาไว้ไม่ให้ร้องคราง จะเรียกว่ายินยอมก็คงจะใช่เพราะความเสียวที่เขามอบให้มันทำให้ฉันลืมต่อต้านเขาจนหมดสิ้น หลังนั้นเขาก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น และก่อนจะถึงสถานีของบ้านฉันเขาก็ค่อยๆเอานิ้วสากทั้งสามนิ้วออกมา เขาชูทั้งสามนิ้วขึ้นมาให้ฉันดูก่อนที่เขาจะอมนิ้วที่มีน้ำรักของฉันเคลือบอยู่ การกระทำของเขาทำเอาหัวใจของฉันเต้นผิดจังหวะและใบหน้าของฉันตอนนี้ก็คงแดงก่ำด้วยความเขิน เขาเลียจนน้ำของฉันหมด ก่อนจะเอี่ยวตัวเปิดทางให้เมื่อเสียงในรถไฟฟ้าประกาศว่าถึงสถานีที่ฉันต้องลง ฉันรีบเอากระเป๋าปิดบั้นท้ายก่อนจะแหวกฝูงชนในรถไฟฟ้าออกไปทันที"คิตตี้ คุณรู้ไหมว่าผมรู้จักคุณมาตั้งนานแล้ว" ธันวาเอ่ยขึ้นขณะขับรถอยู่ "รู้จักฉัน? ตอนไหน ฉันไม่เห็นจะจำได้" ฉันพยายามนึก "คุณจำเด็กผู้ชายผอมๆใส่แว่น ชุดเอี๊ยมมอมแมม ที่บ้านริมทะเลได้ไหม" "ชุดเอี๊ยมมอมแมมหรอ?" ฉันพยายามนึกย้อนกลับไป ก็มีความทรงจำรางๆวิ่งเข้ามาในหัว ภาพเด็กชายสูงๆผอมๆ ใส่แว่น และชุดเอี๊ยมมอมแมมๆ นั่งร้องไห้ท่ามกลางเด็กวัยเดียวกันยืนหัวเราะอย่างสนุกสนาน เด็กคนนั้นกอดตุ๊กตากระต่ายสีขาวที่ขาดหลุดลุ่ยเอาไว้ เมื่อฉันนึกออกฉันจึงหันหน้าไปมองธันวาอีกครั้ง "ผมเอง" "คุณ!" "ผมคือเด็กชายคนนั้น วันนั้นเป็นวันที่ผมเสียใจที่สุด ผมเดินกอดตุ๊กตากระต่ายที่แม่ของผมเคยให้ไว้ก่อนท่านจะเสีย ตุ๊กตาตัวนั้นโดนบรรดาเพื่อนๆผมฉีกทิ้งเพราะคิดว่าผมไม่ใช่เพศเดียวกันกับพวกเขา เมื่อผมเห็นตุ๊กตาที่แม่เคยให้ไว้ถูกทำลาย ตอนนั้นผมนั่งร้องไห้แทบขาดใจท่ามกลางเสียงหัวเราะของเด็กพวกนั้น แต่อยู่ๆ ก็มีเสียงเล็กๆของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น" /หยุดนะ ถ้าไม่หยุดฉันจะฟ้องตำรวจจริงๆด้วย/ เสียงเล็กๆของเด็กหญิงคนหนึ่งขู่ขึ้น ทำให้เหล่าบรรดาเด็กเกเรรีบวิ่งหนีหายไป เด็กหญิงลูกครึ่งตัวเล็กเดินเข้ามาหาเด็ก
ตอนนี้ฉันเต้นอยู่ด้านหน้าบูธดีเจกับกอหญ้าโดยมีธันยืนมองอยู่ใกล้ๆ เขายกแก้วไวท์ขึ้นจิบและมองมาที่ฉันตลอดเวลา ด้วยรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาคมคายของเขา ทำให้สาวๆเดินแวะเวียนเข้ามาทักทายเขาเป็นระยะ ขนาดเขาจูบฉันกลางงานไปก่อนหน้านั้น สาวๆก็ไม่ได้สนใจแถมยังให้ความสนใจเขามากขึ้นไปอีก แต่ธันเขาก็ไม่ได้ตอบอะไรสาวๆพวกนั้นกลับไปจนเหล่าบรรดาสาวๆต่างพากันออกจากโต๊ะไปเอง นั่นทำให้ฉันพึงพอใจเป็นอย่างมาก "เธอไปเจอพี่ธันที่ไหนอ่ะคิตตี้" กอหญ้าถาม "ก็..." "ทำไมเทอสนใจไอหมอนั่นรึไง" เชนที่เต้นอยู่ใกล้ๆถามขึ้น "ไอเชน ไม่ต้องยุ่งสักเรื่องได้ป่ะวะ นู้นสาวๆของแกจ้องตาเป็นมันแล้วนู้น" กอหญ้าทำทีไล่เชนไปไกลๆ ก่อนที่สาวๆสองคนจะนัวเนียและลากตัวเชนออกไป "แกสองคนไม่ได้ชอบกันจริงๆใช่ป่ะวะ" ฉันถามขึ้น "บ้าหรอคิดตี้! อย่างไอ้เชนเนี่ยนะ เจ้าชู้จะตาย จะชอบกันได้ไง" กอหญ้าปฎิเสธเสียงสูง อาการของเพื่อนสนิทฉันนี่เดาไม่ยากเลยจริงๆ ฉันพยักหน้าและยิ้มรับแสร้งทำเป็นไม่รู้ "เอาเถอะๆ ไม่ชอบก็ไม่ชอบ" "นู้น ยัยแองจี้แผลงฤทธิ์อีกแล้วแหง" กอหญ้าชี้ไปทางที่ธันยืนอยู่ ก็เห็นแองจี้กำลังพยายามจะโน้มคอธันลงมากอด ยัยนั้นยัง
"คิตตี้ หนุ่มที่แกควงมาด้วยใครกัน ดูหุ่นสิ แซ่บมาก" "จริง เด่นกว่าพี่เวย์ของยัยแองจี้อีก" "เขาชื่อคุณธันวา" ฉันตอบเหล่าบรรดาเพื่อนๆที่ยืนห้อมล้อมฉันอยู่ สายตาเป็นประกายแวววับอย่างกับว่าจะเขมือบเขาอย่างไงอย่างงั้น "คุณธันวาหรอ ชื่อน่ากินจังเลยอ่ะ" "หู้ยยยย! แกดูนั่นสิ ซิกแพคเป็นลำเลยว่ะ" "กล้ามที่แขนก็เป็นมัดๆ น่าฟัดโคตร" "ขนาดกล้ามยังใหญ่ขนาดนั้น ตรงนั้นจะขนาดไหนกันนะ" "จริงด้วย" บรรดาเพื่อนๆรวมห้องของฉันเม้ามอยถึงธันวากันอย่างสนุกปาก เหล่าเพื่อนๆต่างจับจ้องมองไปยังธันวาที่ยืนอยู่คนเดียวริมสระน้ำ แหมหามุมยืนได้เด่นดีจริงๆเลยนะ ถือโอกาสโชว์ตัวเลยเชียว แล้วกางเกงว่ายน้ำนั่นทำไมมันถึงได้ฟิตอะไรขนาดนั้น ดูสินะไอท่อนที่ซ่อนอยู่ในกางเกงมันปูดนูนเป็นลำเลย แล้วทำไมฉันต้องมาหงุดหงิดไม่พอใจเขาด้วยเนี่ย "พวกเราไปทำความรู้จักพี่ธันวากันดีกว่า" บรรดาเพื่อนๆของฉันต่างขยับชุดว่ายน้ำดันน่าอกน่าใจกันยกใหญ่ หวังจะมัดใจอิตานั้นหรอ เชิญเถอะย่ะ ฉันเบะไล่หลังพวกนั้น "สวัสดีครับน้องคิตตี้" "สวัสดีครับ" พี่เวย์และเพื่อนๆของเขาอีกสองสามคนเดินมาล้อมฉันเอาไว้ "พวกเพื่อนๆพี่มันอยากรู้จักน้อ
"ว่าไงคุณ" ธันวาโบกมือทักทายฉันที่สถานีใกล้บ้าน เขามาดักรอฉันที่นี่ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย "คุณมารอตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย" "6โมง" "6โมง!แล้วทำไมคุณไม่โทรมาหาฉัน" "เป็นห่วงผมหรอ" สายตายิ้มกริ่มหน้าทะเล้นนี่ มันน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด "ฉันจะห่วงคุณทำไม" "เพิ่งมาได้สักพักนึง กลัวคุณไม่รอ" "แล้วคุณมีชุดว่ายน้ำไหม" "ผมมี แต่ผมไม่ได้เอามา ทำไมหรอ หรือว่าอยากเปลี่ยนบรรยากาศลองในสระดูบ้าง" "จะบ้าหรอคุณ ปาร์ตี้วันนี้มันเป็นปาร์ตี้ริมสระ ต้องใส่ชุดว่ายน้ำเข้าร่วมงาน" "อ๋อ คุณไม่ได้บอก ผมไม่ได้เอามาหรอก" "ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราแวะซื้อกันก่อนก็ได้" ฉันพาเขามาที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อวานนี้เพื่อจะมาซื้อชุดว่ายน้ำก่อนไปงานปาร์ตี้ตอนเย็น ฉันเดินเข้าช็อปที่ขายชุดว่ายน้ำโดยเฉพาะ "สวัสดีค่ะคุณคริสเตียน่า วันนี้มีคอลเลคชั่นใหม่เข้าด้วยนะคะ หรือจะเป็นคอลเลคชั่นคู่รักก็มีนะคะ" พนักงานขายรีบเข้ามาสวัสดีทักทายลูกค้าประจำ เพราะเวลามีคอลเลคชั่นใหม่ออกทีฉันมักจะเหมาเป็นคนแรกๆ "เอามาให้ดูหน่อยค่ะ" พนักงานรีบเข็นราวชุดว่ายน้ำเข้ามาให้ฉันและธันวาในห้องรับรองVIP "สนใจชุดไหนเป็นพิเศษเรียกดิฉันได้ตลอ





