เรื่องเล่าของนักเรียนไซส์ XL

เรื่องเล่าของนักเรียนไซส์ XL

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-07
โดย:  Orgasm Pอัปเดตเมื่อครู่นี้
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
7บท
8views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เรื่องสั้นของเหล่าวัยนักเรียนทั้ง6คน ที่แต่ละคนเจอสถานการณ์ต่างกันออกไป พวกเขาจะลงเอย จะวุ่นวายขนาดไหนหรือจะได้เจอคนที่ตัวเองหมายปองหรือไหม ไปติดตามอ่านกันได้เลยนะคะ *ตัวละคร สถานที่ สถานการณ์ต่างๆ เป็นสมมุติขึ้น ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นจริง

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 1

สวัสดีค่ะฉันชื่อคริสเตียน่า อายุ18ปี ส่วนสูง162 ซม. น้ำหนัก45กิโลกรัม สัดส่วน 38-25-39 จัดว่าเป็นสาวน้อยไซต์ XLได้เลยค่ะ ฉันเรียนอยู่เกรด12ของโรงเรียนนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง ครอบครัวของฉันค่อนข้างมีฐานะร่ำรวย ฉันถูกเลี้ยงมาอย่างลูกคุณหนู ถูกใครต่อใครเอาอกเอาใจและคอยตามใจเสมอ อยากได้อะไรก็มีคนคอยหามาให้ ไม่แปลกที่ทุกคนจะดูแลเหมือนฉันเป็นไข่ในหิน ฉันมีคนคอยขับรถรับส่งไปเรียนเสมอตั้งแต่อนุบาลจนจบเกรด11 ฉันได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นและยังได้คะแนนผลการสอบเป็นอันดับ1ของโรงเรียน ฉันจึงเอาเรื่องนี้ไปต่อรองคุณพ่อคุณแม่ขอไปโรงเรียนเอง ตอนแรกคุณพ่อไม่ยอมแต่ฉันรับปากว่าจะสอบเข้ามหาลัยอันดับ1ให้ได้และจะมาสานต่อกิจการของที่บ้าน คุณพ่อเลยยอมให้ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปโรงเรียนเอง สถานีรถไฟฟ้าห่างจากบ้านของฉันไม่ไกลมากเรียกว่าเดินแค่5นาทีก็ถึงแล้ว และวันนี้ก็ครบสามอาทิตย์ที่ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปโรงเรียนด้วยตัวเอง ใจจริงการให้คนขับรถไปส่งมันก็สะดวกสบายดี แต่ฉันอยากไปไหนมาไหนกับเพื่อนๆหลังเลิกเรียนบ้าง อยากไปเดินซื้อของ อยากไปหาอะไรอร่อยๆกินกับเพื่อน นี่คือเหตุผลที่ฉันขอไปโรงเรียนเอง

"คุณหนู! เร็วค่ะเดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน เดี๋ยวคุณท่านจะตำหนิเอานะคะ" ป้านิคนใช้เก่าแก่ของบ้านรีบหยิบกระเป๋านักเรียนและอาหารเช้ามาให้ฉัน ฉันรับมาจากมือป้านิก่อนจะรีบวิ่งออกจากบ้านไป

"ป้านิอย่าบอกคุณพ่อนะคะ" ฉันพูดกับป้านิเสร็จก็รีบวิ่งมายังสถานีรถไฟฟ้าทันที ปกติฉันจะมารอรถไฟฟ้าเวลาประมาณ6โมงเช้า คนโดยสารจะไม่ค่อยเยอะ ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงสถานีโรงเรียนของฉันแล้ว แต่วันนี้ฉันตื่นสายเลยมารอรถไฟฟ้าประมาณ7โมง แต่ยังไงก็เข้าเรียน8โมงอยู่ดี เวลาเหลือๆ

เมื่อรถไฟฟ้ามาจอดยังสถานี ฉันก็รีบขึ้นทันทีเพราะคนใช้บริการในเวลานี้ค่อนข้างเยอะ เรียกว่าเบียดเสียดกันเข้าโบกี้เลยก็ได้ ฉันมักจะขึ้นโบกี้ที่สามเสมอ เมื่อเข้าไปในโบกี้ได้แล้วปกติตอนเช้ามักจะมีที่นั่งเหลือๆ แต่ตอนนี้หวังแค่มีที่ยืนก็ดีถมไปแล้ว ฉันเบียดฝูงชนในโบกี้ไปยืนอยู่มุมข้างในเพราะอีกหลายป้ายกว่าฉันจะลง ไม่อยากไปเบียดเสียดกับคนอื่น ฉันเดินเข้ามาอยู่บริเวณมุมข้างในได้สำเร็จ ตรงนี้มีผู้ชายคนนึงรูปร่างสูงหุ่นกำยำใส่แมสสีดำปกปิดไว้ ฉันเหลือบมองเขานิดหน่อย เพราะรูปร่างของเขาดูดีมากจนฉันอยากจะเห็นใบหน้าของเขาจัง และเหมือนโชคจะเข้าข้างเค้าลดแมสลงก่อนจะสบัดผมที่ปกลงมาปิดหน้าของเขาออก ก่อนจะใส่แมสกลับไปตามเดิม หน้าตาของเขาคมคาย หล่อเหลาเอาการ เขาน่าจะเป็นนายแบบหรือนักกีฬาแน่ๆ หุ่นกำยำทะลุเสื้อยืดออกมาขนาดนั้น

"ว้ายยย!" อยู่ๆฉันก็โดนผู้โดยสารผลัก

"คนจะออก ขวางทางอยู่ได้" สิ้นเสียงของยัยป้าที่ไหนก็ไม่รู้หาตัวไม่เจอ ฉันก็เซถลาล้มหน้าทิ่มใส่แผงอกของนายสุดหล่อเมื่อกี้ เขารีบเอาแขนขึ้นมาประคองที่เอวของฉัน มือข้างนึงของเขาจับโดนสะโพกของฉัน

"ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ" ฉันรีบเอ่ยปากขอโทษทันที

"ครับ" เสียงเข้มตอบกลับเบาๆ ฉันเงยหน้ามองเขา เขาจึงหันหน้าหนีทันที แล้วนั่นเขาจะหน้าแดงทำไม ฉันยังไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย ฉันก้มหน้าลงมองหน้าอกของตัวเองที่ตอนนี้ได้แนบชิดกับแผงอกของเขาอยู่และน่าอกคู่ใหญ่ของฉันมันก็แทบจะทะลักออกมาจากเสื้อนักเรียนอยู่แล้ว เมื่อรู้ตัวฉันรีบผลักตัวออกจากเขาทันทีด้วยความตกใจทำให้ตัวเองเซไปทางด้านหลัง แต่โชคดีที่มือหนาคว้าเอวฉันเอาไว้เสียก่อนไม่งั้นคงจะล้มไม่เป็นท่า เขาคว้าเอวของฉันไว้แล้วดันตัวฉันเข้ามุมโดยที่มีตัวของเขาบังฉันไว้มิดเลย ฉันเงยหน้ามองคนตัวโต เขาหน้าแดงขึ้นอีกครั้ง

"ขอโทษอีกครั้งนะคะ"

"ไม่เป็นไรครับ" เขาตอบกลับเบาๆก่อนจะเบี่ยงหน้าไปทางอื่นฉันจึงหันหน้าเข้ามุมด้วยความอายเขินอายโดยมีคนตัวโตยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง ฉันไม่ได้หันหน้าไปมองเขาอีกเพราะตอนนี้ฉันเองก็อายจนไม่กล้ามองหน้าเขาเหมือนกัน จังหวะที่รถไฟฟ้าจอดและเคลื่อนตัวออกจากสถานี มันทำให้ตัวของเราสองคนเสียดสีกันไปมาด้วยจำนวนผู้โดยสารที่หนาแน่น ฉันรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง เหมือนมีอะไรนูนๆแข็งๆมาโดนที่บั้นท้ายของฉันอยู่เป็นระยะๆ ฉันจึงเอี่ยวตัวหันไปมองก็เห็นว่าเป้ากางเกงของคนตัวโตข้างหลังนั้นพองนูนออกมาชัดเจน ยิ่งเขาใส่กางเกงออกกำลังกายด้วยแล้วมันยิ่งนูนออกมาให้เห็นเป็นลำชัดเจนยิ่งขึ้น แค่มองด้วยสายตาผ่านกางเกงแบบนี้มันช่างดูใหญ่โตเสียจริง ฉันค่อยๆเหลือบมองไปที่ใบหน้าของเขาว่าเขาจะมีปฏิกิริยาอย่างไร แต่เขากลับไม่ได้มองมาที่ฉัน เขาหันหน้าไปทางอื่นแต่ใบหน้าของเขาแดงกร่ำ และเป็นจังหวะเดียวกับที่รถไฟฟ้าออกตัวพอดีทำให้บั้นท้ายของฉันกระแทกไปที่เป้ากางเกงของเขาอย่างจัง ฉันรู้สึกได้ถึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในกางเกงออกกำลังกายของเขาว่ามันกำลังผงาดเหมือนอยากจะดันกางเกงที่ขวางทางมันออกเสียให้ได้ ฉันอยากรู้จังว่ามันจะพองได้ใหญ่กว่านี้ไหม ฉันจึงส่ายก้นเบาไปตามจังหวะรถไฟฟ้าวิ่ง มันได้ผล เจ้าสิ่งที่ซ่อนอยู่ในกางเกงมันกระตุกสู้ นั่นทำให้ฉันรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว ฉันยังไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายคนไหนมาก่อน ถึงจะเคยดูหนังผู้ใหญ่และช่วยตัวเองมาบางนิดหน่อย มันรู้สึกดีก็จริง แต่ฉันก็อยากรู้ว่าถ้าฉันมีอะไรกับเจ้ามังกรไซต์ใหญ่ขนาดนั้นมันจะรู้สึกอย่างไร

อีกสองสถานีก็จะถึงโรงเรียนของฉันแล้ว ฉันจึงหันหน้ามาหาคนตัวโต เขาก็ยังคงหันหน้าไปทางอื่น แต่ฉันไม่สามารถหันไปมองทางอื่นได้เพราะเป้ากางเกงของเค้านั้นพองใหญ่กว่าตอนแรกเสียอีก ฉันจึงตัดสินใจทำเรื่องหน้าอายที่สุดเท่าที่เคยทำมา ไหนๆก็จะเจอเขาเป็นครั้งสุดท้ายอยู่แล้ว ฉันขอลองสัมผัสมันสักหน่อยแล้วกันว่ามันจะฟินขนาดไหน

หมั๊บ!

ฉันอาศัยจังหวะรถไฟฟ้าเบรกตอนถึงสถานีเอื้อมมือไปจับเป้ากางเกงของคนตรงหน้า มันใหญ่มากจริงๆแถมยังแข็งเป็นลำอีกต่างหาก โอ้ย ฉันอยากเห็นกับตาตัวเองจังว่ามันจะมโหฬารขนาดไหน

"อ๊า" เสียงครางเบาๆของคนตรงหน้า ทำเอาหน้าของฉันแดงเป็นลูกแตงโมเลยทีเดียว เสียงกระเส่าแบบนี้ทำเอาเนื้อตัวของฉันร้อนวูบวาบไปหมด ฉันรีบเอามือเรียวของฉันออกจากเป้ากางเกงของเขาทันที

"ขอโทษค่ะ พอดีรถไฟมันเบรก" ฉันรีบแก้ต่าง

"อ๊า ครับ" คนตัวโตตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า

"ฉันขอตัวนะคะ" ฉันรีบแทรกตัวออกมาจากตรงมุมนั่นทันที หัวใจของฉันเต้นแรงมาก ฉันอยากจะตีตัวเองให้ตายคิดอะไรอยู่ถึงใจกล้าทำเรื่องแบบนี้กับคนแปลกหน้าไปได้ ฉันรีบเดินเข้าโรงเรียนทันที

18:16น.

"คิตตี้ นี่6โมงกว่าแล้วนะ" เพื่อนสนิทของฉันทักขึ้นเมื่อเห็นเวลาในมือถือ

"ตายแล้วถ้ากลับบ้านดึกฉันโดนคุณพ่อตัดเงินค่าขนมแน่" ฉันรีบวิ่งจากร้านอาหารข้างๆโรงเรียนไปยังสถานีรถไฟฟ้าทันที ตายๆตอนเช้าก็มาสาย ตอนนี้ยังกลับเลทอีก ดูสิเลยเวลานิดเดียวคนเต็มสถานีเลย ฉันบ่นเบาๆคนเดียว พอเลยมาเวลานี้เป็นเวลาที่คนส่วนใหญ่เลิกงาน รถไฟฟ้าก็มักจะมีคนใช้บริการหนาแน่น แต่ถ้ารอเลทกว่านี้คุณพ่อฉันเอาตายแน่ๆ

"ว้ายยย!" ขณะที่ฉันกำลังก้าวเท้าเข้าไปในรถไฟฟ้าก็มีคนเดินแทรกเข้ามาจากหลังทำเอาฉันเซถลาไปข้างหน้า แต่อยู่ๆก็มีมือที่ไหนไม่รู้คว้าเอวฉันจากด้านหลังเอาไว้ ก่อนจะดันตัวของฉันแทรกฝูงชนไปยังมุมเดิมที่ฉันอยู่เมื่อเช้า ฉันรีบหันหน้าไปเพื่อจะขอบคุณเขาที่ช่วยฉันเอาไว้

"ขอบคุณนะคะ คุณ!" ฉันถึงกับตกใจเมื่อคนที่ช่วยฉันเอาไว้คือผู้ชายหุ่นนายแบบเมื่อเช้า เขายืนประกบฉัน หุ่นกำยำของเขาบังร่างกายของฉันมิดเลย เขาจ้องหน้าฉันก่อนจะลดแมสลงเผยให้เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา ถึงผมจะลงมาปกปิดใบหน้าแต่ก็บดบังความหล่อของไม่ได้อยู่ดี และขณะที่ฉันกำลังตกใจอยู่นั้นเค้าก็เอามือช้อนที่ปลายคางของฉันขึ้นก่อนจะก้มหน้าลงมาประกบริมฝีปากของฉัน การกระทำของเขาทำเอาดวงตาของฉันเบิกโพรง นี่คือจูบแรกของฉันนะ เขาทำไมกล้าจูบคนที่ไม่รู้จักแบบนี้ ฉันพยายามผลักตัวของเขาออกแต่ไม่เป็นผล เขาไม่แม้แต่ไม่ขยับ เขายังเอามืออีกข้างโอบเอวของฉันเอาไว้อีกด้วย และเมื่อเห็นว่าฉันเริ่มดิ้นเขาก็เริ่มใช้ลิ้นสากซุกไซร้ชอนไชเข้ามาในปากของฉัน

"อื้อ" ฉันพยายามต่อต้านเขา มือที่โอบเอวของฉันเอาไว้ตอนแรกก็เลื่อนลงมาลูบไล้บั้นท้ายของฉันแล้วตอนนี้ เขาค่อยๆเอามือลูบเข้าไปในกระโปรง ซึ่งกระโปรงนักเรียนของฉันสั้นมาก แค่ก้มก็คงเห็นอะไรต่อมิอะไรแล้ว เขาลูบไล้บั้นท้ายอันกลมกลึงของฉัน เขาบีบขยำเหมือนคนกำลังกระหาย หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เลื่อนลงมาลูบไล้ที่เป้ากางเกงในลูกไม้ของฉันซึ่งตอนนี้มันเปียกแฉะเต็มกางเกงในไปหมด

"หึ" เสียงหัวเราะในลำคอของคนตัวโตข้างหน้าดังขึ้นเมื่อเขาได้สัมผัสเป้ากางเกงในที่ฉ่ำเยิ้มของฉัน ก่อนเขาจะใช้นิ้วสากเขี่ยไปมาที่ร่องเสียวสลับกับติ่งเสียวของฉันผ่านกางเกงชั้นใน

"อ๊าส์" ฉันหลุดครางออกมาเบาๆทันทีที่เขาถอนจูบออกไป คนตัวโตใช้มืออีกข้างค้ำผนังของโบกี้รถไฟฟ้าเอาไว้ไม่ให้ล้ม ฉันจึงรีบเอามือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดปากตัวเองเพื่อไม่ให้ร้องครางออกไป ถ้ามีคนรู้เรื่องแล้วไปถึงหูของคุณพ่อฉันถูกส่งไปอยู่ต่างประเทศแน่ๆ เขายังคงใช้นิ้วบดบี้ที่ติ่งเสียวของฉัน นี่ขนาดเขาทำผ่านกางเกงชั้นในยังเสียวขนาดนี้ ถ้าเขาล่วงเข้าไปจริงๆมันจะเสียวขนาดไหนกันนะ แค่คิดในใจแต่เหมือนเสียงดังจนคนตรงหน้าได้ยิน เขาค่อยๆแหวกกางเกงชั้นในของฉันก่อนจะชอนไชนิ้วสากเข้าไปสัมผัสกับร่องเสียว น้ำใสไหลเยิ้มแฉะไปหมด เขาค่อยๆใช้นิ้วบี้บดที่ติ่งเสียวก่อนจะแหย่นิ้วสากเข้าไปในรูอย่างเบามือ นี่คือครั้งแรกที่ฉันใช้นิ้วของคนอื่นช่วยตัวเอง ถึงมันจะดูน่าอายที่จะพูด แต่ฉันอยากจะบอกว่ามันเสียวกว่าตอนที่ฉันใช้นิ้วของตัวเองเสียอีก เขาค่อยๆแหย่นิ้วเข้าออกอย่างเบามือฉันรู้สึกได้ถึงข้างในของฉันมันตอดนิ้วของเขาเป็นระยะๆจนเขาเองก็ค่อยๆสอดนิ้วเพิ่มเข้ามาในรูเสียวของฉัน สามนิ้วสากของเขาแยงเข้าแยงออกจนบางครั้งที่รถไฟเบรกหรือเคลื่อนตัวมันทำให้นิ้วของเขาสัมผัสกับโหนกอูมๆของฉันจนดังเป็นเสียงแจ๊ะออกมา ฉันทำได้เพียงเอามือปิดปากเอาไว้ไม่ให้ร้องคราง จะเรียกว่ายินยอมก็คงจะใช่เพราะความเสียวที่เขามอบให้มันทำให้ฉันลืมต่อต้านเขาจนหมดสิ้น หลังนั้นเขาก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น และก่อนจะถึงสถานีของบ้านฉันเขาก็ค่อยๆเอานิ้วสากทั้งสามนิ้วออกมา เขาชูทั้งสามนิ้วขึ้นมาให้ฉันดูก่อนที่เขาจะอมนิ้วที่มีน้ำรักของฉันเคลือบอยู่ การกระทำของเขาทำเอาหัวใจของฉันเต้นผิดจังหวะและใบหน้าของฉันตอนนี้ก็คงแดงก่ำด้วยความเขิน เขาเลียจนน้ำของฉันหมด ก่อนจะเอี่ยวตัวเปิดทางให้เมื่อเสียงในรถไฟฟ้าประกาศว่าถึงสถานีที่ฉันต้องลง ฉันรีบเอากระเป๋าปิดบั้นท้ายก่อนจะแหวกฝูงชนในรถไฟฟ้าออกไปทันที

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
7
หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 1
สวัสดีค่ะฉันชื่อคริสเตียน่า อายุ18ปี ส่วนสูง162 ซม. น้ำหนัก45กิโลกรัม สัดส่วน 38-25-39 จัดว่าเป็นสาวน้อยไซต์ XLได้เลยค่ะ ฉันเรียนอยู่เกรด12ของโรงเรียนนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่งย่านใจกลางเมือง ครอบครัวของฉันค่อนข้างมีฐานะร่ำรวย ฉันถูกเลี้ยงมาอย่างลูกคุณหนู ถูกใครต่อใครเอาอกเอาใจและคอยตามใจเสมอ อยากได้อะไรก็มีคนคอยหามาให้ ไม่แปลกที่ทุกคนจะดูแลเหมือนฉันเป็นไข่ในหิน ฉันมีคนคอยขับรถรับส่งไปเรียนเสมอตั้งแต่อนุบาลจนจบเกรด11 ฉันได้รับรางวัลนักเรียนดีเด่นและยังได้คะแนนผลการสอบเป็นอันดับ1ของโรงเรียน ฉันจึงเอาเรื่องนี้ไปต่อรองคุณพ่อคุณแม่ขอไปโรงเรียนเอง ตอนแรกคุณพ่อไม่ยอมแต่ฉันรับปากว่าจะสอบเข้ามหาลัยอันดับ1ให้ได้และจะมาสานต่อกิจการของที่บ้าน คุณพ่อเลยยอมให้ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปโรงเรียนเอง สถานีรถไฟฟ้าห่างจากบ้านของฉันไม่ไกลมากเรียกว่าเดินแค่5นาทีก็ถึงแล้ว และวันนี้ก็ครบสามอาทิตย์ที่ฉันนั่งรถไฟฟ้าไปโรงเรียนด้วยตัวเอง ใจจริงการให้คนขับรถไปส่งมันก็สะดวกสบายดี แต่ฉันอยากไปไหนมาไหนกับเพื่อนๆหลังเลิกเรียนบ้าง อยากไปเดินซื้อของ อยากไปหาอะไรอร่อยๆกินกับเพื่อน นี่คือเหตุผลที่ฉันขอไปโรงเรียนเอง "คุณหนู! เร็
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม
หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 2
22:47 น. ตอนนี้ฉันนอนเล่นคอมพิวเตอร์อยู่ในห้องนอน ฉันพยายามเสริทหาว่าผู้ชายที่ฉันพบบนรถไฟฟ้าเขาเป็นใคร นายแบบ นักกีฬา หรือว่าเป็นเทรนเนอร์ แต่ก็ไม่พบข้อมูลอะไรเลย ตั้งแต่กลับมาฉันเอาแต่คิดเรื่องของเขาจนไม่เป็นอันทำอะไร ฉันปิดคอมก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงคิงไซส์ ฉันนอนเล่นคิดถึงเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นไปบนรถไฟฟ้า พอนึกถึงฉันก็รู้สึกได้ว่าเหมือนมีน้ำไหลออกมาจากเป้ากางเกงของฉัน ฉันจึงลองเอามือไปแตะๆดู ก็พบว่ามันเปียกชุ่มไปด้วยน้ำของฉันจริงๆ แค่ฉันนึกถึงสิ่งที่เขาทำเท่านั้นน้ำยังไหลเยิ้มเปียกแฉะเต็มเป้ากางเกงชั้นในไปหมด ฉันจึงลองเอามือมุดเข้าไปในกางเกงชั้นในและลองใช้นิ้วสัมผัสที่ติ่งเสียว ฉันสะดุ้งเล็กน้อยตอนที่นิ้วเรียวสัมผัสโดนมัน หลังจากนั้นฉันก็ค่อยๆสอดนิ้วกลางเข้าไปในรูเสียวอย่างเบามือ ก่อนจะเพิ่มนิ้วนางสอดเข้าไปอีกนิ้ว ฉันค่อยๆแยงเข้าออกเบาๆ มันรู้สึกเสียวแต่ยอมรับเลยว่าผู้ชายคนนั้นทำให้ฉันเสียวได้ถึงใจกว่า เมื่อฉันเอานิ้วทั้งสองออกมาก็พบว่ามีน้ำเมือกใสๆอาบเคลือบนิ้วทั้งสองเยิ้มไปหมด พอถึงตอนนี้ภาพในหัวที่เขาเอานิ้วสากขึ้นมาอมก็โผล่ขึ้นมาให้หัวฉันทันที "คุณหนูคะจะ5ทุ่มแล้ว ยังไม่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม
หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 3
ฉันรีบขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีก่อนที่จะมีใครสงสัย แล้วนี่ผู้ชายคนนั้นแตกในฉันแบบนี้ฉันจะท้องไหมเนี่ย ต้องซื้อยาคุมฉุกเฉินกินไหม ฉันไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายมาก่อน นี่เป็นครั้งแรกของฉันเลย ฉันร้อนใจเรื่องที่เขาแตกในฉันมากฉันลื้อกระเป๋านักเรียนเพื่อจะเอามือถือมาเสริทหาข้อมูลแต่พอเปิดกระเป๋านักเรียนกลับพบยาคุมฉุกเฉินอยู่ในกระเป๋าสามกล่อง นี่เขาแอบเอามาใส่ไว้ตอนไหนกัน เมื่อเห็นดังนั้นฉันจึงรีบกินทันที การที่เขาซื้อยาคุมแล้วแอบเอามาใส่ไว้ในกระเป๋าของฉันแบบนี้นั้นแปลว่าเขาวางแผนที่จะมีอะไรกับฉันไว้แล้ว ฉันนี่น่าอายมากๆที่ยอมให้ครั้งแรกกับคนไม่รู้จัก แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าเขาทำได้ถึงใจฉันมาก มันเสียวกว่าตอนช่วยตัวเองเป็นไหนๆ จนฉันอยากโดนเขาทำแบบนี้ทุกวันเลยด้วยซ้ำ แค่คิดน้ำใสก็ไหลเยิ้มออกมาจนเปียกแฉะหมดแล้ว แต่ว่าฉันคงได้แค่คิดเท่านั้นเพราะหลังจากนี้ฉันคงไม่ได้เจอเขาแล้ว ที่ผ่านมาฉันตั้งใจขึ้นรถไฟฟ้าเลทเพื่อจะได้เจอเขา แต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปฉันคงไม่เจอเขาอีก ฉันต้องรีบตัดความสัมพันธ์ก่อนที่ฉันจะถอนตัวไม่ขึ้น 6:00น ฉันรีบตื่นมาขึ้นรถไฟฟ้าแต่เช้า และก็เป็นดั่งที่คิดไว้ ฉันไม่เจอผู้ชายคนนั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-11
อ่านเพิ่มเติม
หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 4
"ว่าไงคุณ" ธันวาโบกมือทักทายฉันที่สถานีใกล้บ้าน เขามาดักรอฉันที่นี่ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย "คุณมารอตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย" "6โมง" "6โมง!แล้วทำไมคุณไม่โทรมาหาฉัน" "เป็นห่วงผมหรอ" สายตายิ้มกริ่มหน้าทะเล้นนี่ มันน่าหมั่นไส้เป็นที่สุด "ฉันจะห่วงคุณทำไม" "เพิ่งมาได้สักพักนึง กลัวคุณไม่รอ" "แล้วคุณมีชุดว่ายน้ำไหม" "ผมมี แต่ผมไม่ได้เอามา ทำไมหรอ หรือว่าอยากเปลี่ยนบรรยากาศลองในสระดูบ้าง" "จะบ้าหรอคุณ ปาร์ตี้วันนี้มันเป็นปาร์ตี้ริมสระ ต้องใส่ชุดว่ายน้ำเข้าร่วมงาน" "อ๋อ คุณไม่ได้บอก ผมไม่ได้เอามาหรอก" "ไม่เป็นไรเดี๋ยวเราแวะซื้อกันก่อนก็ได้" ฉันพาเขามาที่ห้างสรรพสินค้าเมื่อวานนี้เพื่อจะมาซื้อชุดว่ายน้ำก่อนไปงานปาร์ตี้ตอนเย็น ฉันเดินเข้าช็อปที่ขายชุดว่ายน้ำโดยเฉพาะ "สวัสดีค่ะคุณคริสเตียน่า วันนี้มีคอลเลคชั่นใหม่เข้าด้วยนะคะ หรือจะเป็นคอลเลคชั่นคู่รักก็มีนะคะ" พนักงานขายรีบเข้ามาสวัสดีทักทายลูกค้าประจำ เพราะเวลามีคอลเลคชั่นใหม่ออกทีฉันมักจะเหมาเป็นคนแรกๆ "เอามาให้ดูหน่อยค่ะ" พนักงานรีบเข็นราวชุดว่ายน้ำเข้ามาให้ฉันและธันวาในห้องรับรองVIP "สนใจชุดไหนเป็นพิเศษเรียกดิฉันได้ตลอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม
หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 5
"คิตตี้ หนุ่มที่แกควงมาด้วยใครกัน ดูหุ่นสิ แซ่บมาก" "จริง เด่นกว่าพี่เวย์ของยัยแองจี้อีก" "เขาชื่อคุณธันวา" ฉันตอบเหล่าบรรดาเพื่อนๆที่ยืนห้อมล้อมฉันอยู่ สายตาเป็นประกายแวววับอย่างกับว่าจะเขมือบเขาอย่างไงอย่างงั้น "คุณธันวาหรอ ชื่อน่ากินจังเลยอ่ะ" "หู้ยยยย! แกดูนั่นสิ ซิกแพคเป็นลำเลยว่ะ" "กล้ามที่แขนก็เป็นมัดๆ น่าฟัดโคตร" "ขนาดกล้ามยังใหญ่ขนาดนั้น ตรงนั้นจะขนาดไหนกันนะ" "จริงด้วย" บรรดาเพื่อนๆรวมห้องของฉันเม้ามอยถึงธันวากันอย่างสนุกปาก เหล่าเพื่อนๆต่างจับจ้องมองไปยังธันวาที่ยืนอยู่คนเดียวริมสระน้ำ แหมหามุมยืนได้เด่นดีจริงๆเลยนะ ถือโอกาสโชว์ตัวเลยเชียว แล้วกางเกงว่ายน้ำนั่นทำไมมันถึงได้ฟิตอะไรขนาดนั้น ดูสินะไอท่อนที่ซ่อนอยู่ในกางเกงมันปูดนูนเป็นลำเลย แล้วทำไมฉันต้องมาหงุดหงิดไม่พอใจเขาด้วยเนี่ย "พวกเราไปทำความรู้จักพี่ธันวากันดีกว่า" บรรดาเพื่อนๆของฉันต่างขยับชุดว่ายน้ำดันน่าอกน่าใจกันยกใหญ่ หวังจะมัดใจอิตานั้นหรอ เชิญเถอะย่ะ ฉันเบะไล่หลังพวกนั้น "สวัสดีครับน้องคิตตี้" "สวัสดีครับ" พี่เวย์และเพื่อนๆของเขาอีกสองสามคนเดินมาล้อมฉันเอาไว้ "พวกเพื่อนๆพี่มันอยากรู้จักน้อ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม
หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 6
ตอนนี้ฉันเต้นอยู่ด้านหน้าบูธดีเจกับกอหญ้าโดยมีธันยืนมองอยู่ใกล้ๆ เขายกแก้วไวท์ขึ้นจิบและมองมาที่ฉันตลอดเวลา ด้วยรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาคมคายของเขา ทำให้สาวๆเดินแวะเวียนเข้ามาทักทายเขาเป็นระยะ ขนาดเขาจูบฉันกลางงานไปก่อนหน้านั้น สาวๆก็ไม่ได้สนใจแถมยังให้ความสนใจเขามากขึ้นไปอีก แต่ธันเขาก็ไม่ได้ตอบอะไรสาวๆพวกนั้นกลับไปจนเหล่าบรรดาสาวๆต่างพากันออกจากโต๊ะไปเอง นั่นทำให้ฉันพึงพอใจเป็นอย่างมาก "เธอไปเจอพี่ธันที่ไหนอ่ะคิตตี้" กอหญ้าถาม "ก็..." "ทำไมเทอสนใจไอหมอนั่นรึไง" เชนที่เต้นอยู่ใกล้ๆถามขึ้น "ไอเชน ไม่ต้องยุ่งสักเรื่องได้ป่ะวะ นู้นสาวๆของแกจ้องตาเป็นมันแล้วนู้น" กอหญ้าทำทีไล่เชนไปไกลๆ ก่อนที่สาวๆสองคนจะนัวเนียและลากตัวเชนออกไป "แกสองคนไม่ได้ชอบกันจริงๆใช่ป่ะวะ" ฉันถามขึ้น "บ้าหรอคิดตี้! อย่างไอ้เชนเนี่ยนะ เจ้าชู้จะตาย จะชอบกันได้ไง" กอหญ้าปฎิเสธเสียงสูง อาการของเพื่อนสนิทฉันนี่เดาไม่ยากเลยจริงๆ ฉันพยักหน้าและยิ้มรับแสร้งทำเป็นไม่รู้ "เอาเถอะๆ ไม่ชอบก็ไม่ชอบ" "นู้น ยัยแองจี้แผลงฤทธิ์อีกแล้วแหง" กอหญ้าชี้ไปทางที่ธันยืนอยู่ ก็เห็นแองจี้กำลังพยายามจะโน้มคอธันลงมากอด ยัยนั้นยัง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-06-12
อ่านเพิ่มเติม
หนุ่มปริศนาที่พบบนรถไฟฟ้า 7 (จบ)
"คิตตี้ คุณรู้ไหมว่าผมรู้จักคุณมาตั้งนานแล้ว" ธันวาเอ่ยขึ้นขณะขับรถอยู่ "รู้จักฉัน? ตอนไหน ฉันไม่เห็นจะจำได้" ฉันพยายามนึก "คุณจำเด็กผู้ชายผอมๆใส่แว่น ชุดเอี๊ยมมอมแมม ที่บ้านริมทะเลได้ไหม" "ชุดเอี๊ยมมอมแมมหรอ?" ฉันพยายามนึกย้อนกลับไป ก็มีความทรงจำรางๆวิ่งเข้ามาในหัว ภาพเด็กชายสูงๆผอมๆ ใส่แว่น และชุดเอี๊ยมมอมแมมๆ นั่งร้องไห้ท่ามกลางเด็กวัยเดียวกันยืนหัวเราะอย่างสนุกสนาน เด็กคนนั้นกอดตุ๊กตากระต่ายสีขาวที่ขาดหลุดลุ่ยเอาไว้ เมื่อฉันนึกออกฉันจึงหันหน้าไปมองธันวาอีกครั้ง "ผมเอง" "คุณ!" "ผมคือเด็กชายคนนั้น วันนั้นเป็นวันที่ผมเสียใจที่สุด ผมเดินกอดตุ๊กตากระต่ายที่แม่ของผมเคยให้ไว้ก่อนท่านจะเสีย ตุ๊กตาตัวนั้นโดนบรรดาเพื่อนๆผมฉีกทิ้งเพราะคิดว่าผมไม่ใช่เพศเดียวกันกับพวกเขา เมื่อผมเห็นตุ๊กตาที่แม่เคยให้ไว้ถูกทำลาย ตอนนั้นผมนั่งร้องไห้แทบขาดใจท่ามกลางเสียงหัวเราะของเด็กพวกนั้น แต่อยู่ๆ ก็มีเสียงเล็กๆของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น" /หยุดนะ ถ้าไม่หยุดฉันจะฟ้องตำรวจจริงๆด้วย/ เสียงเล็กๆของเด็กหญิงคนหนึ่งขู่ขึ้น ทำให้เหล่าบรรดาเด็กเกเรรีบวิ่งหนีหายไป เด็กหญิงลูกครึ่งตัวเล็กเดินเข้ามาหาเด็ก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-07
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status