Se connecterPartager
บทที่10 เลื่อนสถานะ 1/1
Date de publication:
2026-05-08 20:59:56บทที่10
เลื่อนสถานะ
"อ๋อ งันพักกันก่อนมีเรื่องอะไรอยากคุยด้วย"
"เรื่องอะไรอ่ะ อย่าบอกว่าซื้อแหวนเพชรมาขอเอยมันแล้วน่ะ รวยจังนะ"เอยยิ้มขำเมื่อเห็นท่าทางของนะโมที่ทำท่าเหมือนอยากจะหยุมหัว ทั้งจิกกัดปอร์เช่ตั้งแต่เห็นหน้า
"แน่นอนสิว่ารวย แต่ฉันยังไม่ขอเอยตอนนี้หรอกนะ ถ้าขอจริงๆต้องเซอร์ไพรส์ครับ" ปอร์เช่ตอบรับด้วยใบหน้าเรียบเฉยตามสไตล์
"จ้าา คนคลั่งรัก คนรวย รวยขนาดนี้ งั้นก็เลี้ยงเบียร์เพื่อนสิ!" นะโมไม่พูดเปล่า ยังแยกเขี้ยวใส่ปอร์เช่ด้วยความเคืองเล็ก ๆ ที่เขาแอบบินไปหาเอยคนเดียวโดยไม่คิดจะชวนเธอสักคำ
"ได้สิ ฉันเลี้ยงเพื่อนรักได้อยู่แล้ว แค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก" ชายหนุ่มเน้นคำว่ารักหนักแน่น พลางทอดสายตามองเอยด้วยความหมายลึกซึ้ง ทำเอาคนถูกมองถึงกับหน้าร้อนผ่าว ส่วนนะโมก็ได้แต่เบ้ปากมองบนเป็นรอบที่สิบ
"เหอะ! รักนี่รักใครจ๊ะ? รักยัยเอยหรือเปล่า? เห็นนายส่งสายตาแบบนี้แล้วมันอดหมั่นไส้ไม่ได้จริงๆ ว่ะ"
ปอร์เช่หลุดขำออกมาทันที คำพูดของนะโมทำให้เขารู้ว่าเอยคงเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของพวกเราให้นะโมฟังหมดแล้วจริง ๆ ซึ่งเขายอมรับว่ารู้สึกดีมาก... ดีใจที่เอยเลือกจะเปิดเผยเรื่องของเรา และไม่คิดจะเก็บมันไว้เป็นความลับ
"รักเอย" ปอร์เช่เปรยยิ้ม ๆ ขณะที่เอยเลิกคิ้วมองอย่างล้อเลียน
"แหม... นี่ชื่อเพลงหรือเปล่ายะ?" นะโมแซวเข้าให้ ในขณะที่ปอร์เช่หยุดเดินอยู่ตรงหน้าทั้งคู่ พร้อมกับวางถุงอาหารมากมายลงตรงหน้า
"เลิกแซวเถอะ ตอนนี้ฉัยมีข่าวดีจะบอกเอย"
"ข่าวอะไรเหรอ?" เอยเอียงคอถามด้วยความอยากรู้
"ไปจัดโต๊ะฉลองกันก่อน แล้วจะบอกข่าวดีให้พวกแกได้รู้"
"พวกแก?..." เอยทวนคำอย่างไม่ชินหู ไม่ชินเลยที่คนอย่างปอร์เช่จะพูดจาอ่อนโยนและเป็นกันเองแบบนี้
"หยุดแซวเลย เดี๋ยวจะโดนเขกหัว" ปอร์เช่พูดไปเขินไปจนหน้าเริ่มแดง ทำให้นะโมแอบขำคิกคัก
"ขำอะไร?" เขาถามพลางเกาต้นคออย่างเก้อเขิน
"เปล่าาา~" นะโมเห็นเพื่อนเขินจนหน้าแดงขนาดนี้จึงยอมรามือ มันพูดจาดี ๆ ด้วยก็ถือเป็นเรื่องที่ดี "ไปเถอะเอย เราไปจัดโต๊ะกันดีกว่า อย่าลืมที่บอกแล้วกัน เบียร์น่ะ จะฉลองต้องมีเบียร์นะจ้ะ"
"รู้น่า" ปอร์เช่ส่ายหน้ายิ้มกับความแก่นของเพื่อน ก่อนจะกดสั่งเบียร์ทันที
นะโมเลิกแกล้งก่อนจะหันไปสบตากับเอย แล้วช่วยกันนำอาหารออกมาจัดใส่จานอย่างว่องไว ส่วนปอร์เช่ก็ช่วยจัดโต๊ะอาหารด้วยความเคยชิน
"เอาล่ะ พูดมาจ๊ะ" นะโมเปิดประเด็นทันทีที่ทุกคนนั่งพร้อมหน้า โดยมีเมนูโปรดของเธอและเอยวางเรียงรายอยู่...
นี่แหละความน่ารักและความใส่ใจของเพื่อนคนนี้
ปอร์เช่ยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะหันไปสบตากับเอย "ประชุมตอนบ่ายที่ผ่านมา สายการบินของตระกูลฉันกำลังต้องการแบรนด์แอมบาสเดอร์คนใหม่ และเราก็เสนอชื่อเอยไป พี่ใหญ่เห็นด้วย ทุกคนในที่ประชุมก็ไม่มีใครคัดค้าน... เพราะฉะนั้น เอยได้งานแล้วนะ"
นะโมและเอยเบิกตากว้างพร้อมกัน ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจสุดขีด การได้เป็นแอมบาสเดอร์ของสายการบินตระกูลชาร์นถือเป็นความโชคดีของนางแบบและดาราทุกคน เพราะสายการบินนี้ติดอันดับท็อปของโลก ใครที่ได้ตำแหน่งนี้ไป ชื่อเสียงย่อมถูกผลักดันให้พุ่งทะยานไปไกลแน่นอน
"จริงเหรอปอร์! งื้อ... ขอบคุณนะที่ช่วยเอย" เอยส่งยิ้มหวานให้อย่างซาบซึ้งใจ เธอเพียรหางานแคสละครมาทั้งวันแต่ยังไม่มีที่ไหนเข้าตา จนกระทั่งปอร์เช่หยิบยื่นโอกาสทองนี้มาให้ถึงที่
"เหอะ... ถึงนายจะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่เรื่องนี้ถือว่าทำได้ยอดเยี่ยม!" นะโมเอ่ยชมพลางยิ้มแพรวพราว "เพราะนั่นเท่ากับว่าฉันเองก็จะมีงานทำแล้วเหมือนกัน"
"หมายความว่าไง?" ปอร์เช่ขมวดคิ้วถาม จนได้รับคำตอบว่าตอนนี้นะโมรับหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวให้เอยเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเขาเองก็แอบโล่งใจไม่น้อย เพราะถ้านะโมเป็นคนดูแล เขาก็หมดห่วงเรื่องคนอื่นจะเข้ามาวอแวเอย
"งั้นฉันฝาก 'ที่รัก' ของฉันด้วยละกันนะ"
"แหมมม... ที่รักเลยนะ! เอย แกยอมให้มันเรียกแบบนี้แล้วเหรอ?" นะโมหันไปจี้ถามเพื่อนรักทันที เอยหน้าแดงแปร๊ดไปถึงใบหู เธอเพิ่งจะยอมให้เขาเรียกคำนี้เมื่อตอนเช้านี่เอง
"อื้อ..." เอยพยักหน้าเบา ๆ พลางหลบสายตาจับผิด
"เพื่อนฉันเนี่ยนะ..." นะโมพึมพำอย่างหมั่นไส้
"ฮ่าๆๆ" ปอร์เช่หัวเราะออกมาอย่างถูกใจ ยิ่งเห็นท่าทางเขินอายของเอย เขาก็ยิ่งรู้สึกเอ็นดูจนห้ามใจไม่อยู่ "นี่ก็เท่ากับว่าความสัมพันธ์ของเราพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นแล้วใช่ไหม?"
เอยไม่ได้ตอบอะไร มีเพียงใบหน้าที่แดงระเรื่อเป็นคำตอบ นะโมที่รู้ทันว่าเพื่อนกำลังทำตัวไม่ถูกจึงรีบตัดบทเพื่อกู้สถานการณ์ "ให้เป็นเรื่องของอนาคตเถอะยะ! ตอนนี้เลิกจีบกันแล้วกินข้าว!"
หลังมื้อเย็นที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการจิกกัดจบลง เอยปลีกตัวออกมาเดินรับลมที่ระเบียงเพียงลำพัง ปล่อยให้ความคิดล่องลอยไปกับแสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงยามค่ำคืน ทว่าเพียงไม่นาน เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงที่เดินตามออกมา
"ขอบคุณนะเอย" ปอร์เช่เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ เสียงทุ้มนั้นนุ่มนวลกว่าปกติ "ปอร์ดีใจนะ ที่เอยกล้าบอกเรื่องความสัมพันธ์ของเราให้นะโมรู้"
เอยหันไปมองคนข้างกาย เธอยกยิ้มบาง ๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบง่ายแต่มั่นคง "เอยไม่ได้กลัวโมรู้หรอก ยังไงวันหนึ่งโมก็ต้องรู้อยู่ดี บอกไปตอนนี้เลยน่าจะดีที่สุด"
**********
ฝากกดติดตาม กดใจ กดเข้าชั้น เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ พรีส~ */\*
Dernier chapitre
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/3
หลายวันต่อมา...วันแต่งงานของนะโมในที่สุด วันที่รอคอยก็มาถึง... งานวิวาห์ของ นะโม ถูกจัดขึ้นอย่างอบอุ่นและงดงามท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับที่ถักทอราวกับดวงดาวบนดินเอยดูโดดเด่นสะดุดตาในชุดราตรีสีหวานที่ช่วยขับผิวให้ดูผ่องใสและสง่างาม แม้ว่าการมาร่วมงานครั้งนี้เธอจะอยู่ในสายตาของครามลูกน้องคนสนิทที่อรรถพล ที่ส่งมาคอยคุมเข้มไม่ห่างแต่นั่นก็ไม่อาจทำลายความตั้งใจของเธอที่อยากมาแสดงความยินดีกับเพื่อนรักได้ภายในงาน เอยขยับไปนั่งข้างปอร์เช่ เสียงหัวเราะและบทสนทนาที่พรั่งพรูออกมาทำให้เอยลืมเลือนความทุกข์ใจไปชั่วขณะ เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักเมื่อพิธีการบนเวทีสิ้นสุดลง ถึงเวลาที่คู่บ่าวสาวจะออกมาต้อนรับแขกเหรื่ออย่างใกล้ชิด เอยปรี่เข้าไปหาเพื่อนรักก่อนจะเก็บภาพความทรงจำร่วมกัน เธอโผเข้ากอดและกระซิบคำยินดีด้วยความซาบซึ้งใจที่เห็นเพื่อนมีความสุ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/2 NC
เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยกิจวัตรเดิม ๆ แต่บรรยากาศกลับกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายพิศวาสที่ยังไม่จางหาย เอยในชุดนอนซาตินสีหวานตัวเดิมของเมื่อคืนดูเซ็กซี่อย่างเป็นธรรมชาติ ตอนนี้เธอกำลังช่วยอรรถพลแต่งตัวมือบางผูกเนคไทให้กับเขาอย่างคุ้นชิน ทว่าความเย้ายวนและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอนั้นปลุกปั่นอารมณ์ชายหนุ่มจนเริ่มขาดสติ เขาอดใจไม่ไหวจึงรวบตัวเอยเข้ามากอดจูบนัวเนียเธออย่างเร่าร้อนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่กระจกบานใหญ่สะท้อนภาพชายหญิงที่คลอเคลียจูบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย อรรถพลในชุดสูทเนี้ยบกริบดูภูมิฐานและทรงอำนาจ กำลังกักขังร่างบอบบางที่สวมเพียงชุดนอนผ้าซาตินลื่นมือเอาไว้ในอ้อมแขนเขาพลิกกายเธอจนแผ่นหลังนวลเนียนแนบชิดกับอกแกร่งใต้เนื้อผ้าเชิ้ตราคาแพง อรรถพลจ้องมองใบหน้าหวานผ่านกระจกด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แพรวพราว"คุณอรรถ... เดี๋ยวเสื้อยับนะคะ" เอยประท้วงเสียงแผ่ว เมื่อเขาพลิกตัวเธอเข้าหากระจกบานใหญ่ ทำให้ตอนนี้คนทั้งสองจ้องสบตากันผ่านเงาสะท้อน
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/1
บทที่31เงามืดภายใต้แสงไฟสลัวที่ส่องสว่างจากหัวเตียง เอยทอดกายลงบนที่นอนนุ่ม เนื้อผ้าซาตินลื่นละเอียดสัมผัสไปกับผิวกายเนียน ร่างบางสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงฟูกเตียงที่ยุบตัวลงข้างกาย ตามมาด้วยร่างแกร่งที่ค่อย ๆ คืบคลานขึ้นมาคร่อมทับเธอเอาไว้พายุสวาทที่เพิ่งจะสงบลงไปในห้องน้ำ ดูเหมือนจะพร้อมปะทุขึ้นใหม่ได้อย่างง่ายดาย อรรถพลในกางเกงขายาวเพียงตัวเดียวขยับกายขึ้นมาทาบทับร่างบางอีกครั้ง แสงไฟสลัวขับเน้นมัดกล้ามเนื้อกำยำและแผ่รังสีคุกคามที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันแรงกล้าชายหนุ่มโน้มตัวลงสำรวจเรือนร่างแสนยั่วยวนภายใต้ชุดนอนซาตินบางเบา ยิ่งได้เห็นผิวขาวจัดตัดกับสีหวานของเนื้อผ้า ความหิวกระหายที่ยังไม่มอดดับก็ยิ่งลุกโชนขึ้นมาอีกเท่าทวีซึ่งเอยไม่ได้ขัดขืน...เธอทำเพียงแค่นอนนิ่ง หลับตาลงช้า ๆ ยอมให้อรรถพลซุกซบใบหน้าลงกับลำคอระหงและสูดดมกลิ่นกายของเธอตามอำเภอใจ ความใกล้ชิดที่ควรจะอบอุ่นกลับกลายเป็นความอึดอัดที่บีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก"คุณอรรถ... เบา ๆ หน่อยค่ะ อื้ออ... อย่าทำรอยเยอะได้ไหม เอยต้องทำงาน"เธอเอ่ยปากขอร้องเบา ๆ เสียงที่หลุดออกมาสั่นพร่าและแผ่วเบาด้วยความรู้สึกเสียวกระส
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/3
เสียงประตูปิดลงพร้อมกับความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวัน ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับทำให้เอยต้องชะงัก ร่างแกร่งของอรรถพลนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ท่ามกลางสำรับมื้อเย็นที่จัดวางไว้อย่างประณีตบนโต๊ะอาหาร แสงไฟสลัวขับเน้นใบหน้าคมคายที่ดูนิ่งลึกจนเดาใจไม่ถูกเขาหายไปหลายวัน... วันนี้ได้เวลากลับมาแล้วสินะเอยทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามโดยไร้ความรู้สึกแปลกใจ เธอจำต้องลอบสังเกตใบหน้าของชายผู้ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชีวิตอย่างเลี่ยงไม่ได้"ว่างเหรอคะ ถึงมาหาเอยได้?" เธอเอ่ยถามเสียงเรียบ พลางหยิบช้อนขึ้นมาทานอาหารตรงหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก"ถ้าไม่ว่าง... คงไม่มาให้เห็นหน้าหรอก" อรรถพลตอบสั้น ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นราบเรียบ เอยพยักหน้ารับคำอย่างเข้าใจ แล้วลงมือทานอาหารมื้อเย็นไปพร้อมกับเขาด้วยความเคยชิน"แล้วงานเป็นยังไงบ้าง?" อรรถพลเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ"ก็ดีค่ะ""ไม่เหนื่อย?"
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/2
คำว่ารักที่เธอเคยพร่ำบอกเขา บัดนี้เขากลับลังเลไม่น้อยว่าความรู้สึกเหล่านั้นของเอยที่มีต่อเขา ตอนนี้มันยังคงหลงเหลืออยู่หรือเปล่า…ในวันที่เธออาจจะก้าวเดินออกไปจากชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ กลับกลายเป็นวันที่เขาไม่อยากสูญเสียเธอไปมากที่สุดในทุกวันที่เขาแทบไม่แสดงความรู้สึก ใครจะรู้ว่าเขาโหยหากลิ่นกายหอมกรุ่นและผิวสัมผัสนุ่มละมุนของเอยอยู่ทุกลมหายใจและช่วงหลังมานี้ ลึก ๆ เขาก็เริ่มแคร์ความรู้สึกของเธออยู่ตลอดเวลา ยิ่งเรื่องงานหมั้นของเขาที่ผ่านมา ยิ่งทำให้เขากังวลใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร... ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องสนใจใยดีความรู้สึกของของเล่นอย่างเธอเลยด้วยซ้ำ!"ขอบคุณที่เข้าใจเฮียนะจีน" อรรถพลไม่อยากคิดมากเรื่องของเอยอีกเขาเอ่ยขอบคุณจีนที่ยอมให้เขามีโลกอีกใบ เพื่อกลบความคิดบ้า ๆ ในใจ"เพราะจีนเข้าใจเฮียไงคะ เฮียออกจะหล่อ รวย สมาร์ทขนาดนี้ มีผู้หญิงเสนอตัวให้ไม่ขาดสายย่อมเป็นเรื่องปกติ และบางคนก็อาจจะถูกตาต้องใจ ไม่แปลกหรอกค่ะท
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/1
บทที่30ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไปสามวันต่อมา…ภาพบรรยากาศงานหมั้นที่ดูราวกับเทพนิยายถูกเผยแพร่ไปทั่วสื่อสังคมออนไลน์ ไฮโซหนุ่มเนื้อหอมอย่างอรรถพลบัดนี้มีเจ้าของตัวจริงอย่างเป็นทางการแล้ว... และผู้หญิงที่โชคดีที่สุดคนนั้นคือจีรนาเอยนั่งนิ่งอยู่บนโซฟากลางวิลล่าหลังใหญ่ ดวงตาคู่สวยจับจ้องหน้าจอทีวีที่กำลังฉายภาพบทสัมภาษณ์ของว่าที่บ่าวสาวทั้งรอยยิ้ม คำพูดหวานหู และสายตาที่พวกเขาแลกเปลี่ยนกัน มันช่างดูเหมาะสมกันจนหัวใจของคนที่มองอยู่นิ่ง ๆ ถึงกับชาวาบถามว่าเจ็บไหม... เอยตอบตัวเองได้ทันทีว่าเธอเจ็บจนแทบจะหายใจไม่ออกแต่ในความเจ็บปวดนั้น กลับมีความจริงที่คอยเตือนสติเธอเสมอว่าเธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเรียกร้องอะไร มือบางตัดสินใจหยิบรีโมตขึ้นมาปิดหน้าจอภาพนั้นให้ดับวูบลง เธอไม่อยากเห็นภาพเหล่านั้นอีก
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่12 :: ไปเลิกกับมันซะ 1/1
บทที่12ไปเลิกกับมันซะทันทีที่แผ่นหลังบางของเอยหายลับเข้าไปในหัวมุมทางเดิน อรรถพลที่ยืนนิ่งเพียงครู่ก็เริ่มขยับกาย กลิ่นอายของความเย็นชาและอำนาจแผ่ซ่านจนพนักงานที่เดินผ่านต้องพากันก้มหน้าหลบตาด้วยความเกรงขามหากทว่าตอนนี้เขาไม่คิดสนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เป้าหมายเดียวในสายตาคือผู้หญิงที่กล้าเดินหนีเ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่11 :: โลกกลม 1/3
"เอย ดูนั่นสิ... นั่นมันคุณจีนนี่นา" นะโมสะกิดแขนเอย พรางกระซิบเพื่อนให้ดูจีรนาด้วยความตื่นเต้น "คุณจีนเขาสวยสมคำร่ำลือจริง ๆเลยเนอะ ดูสิ ผิวพรรณดีมากอ่ะ สงสัยเข้าครอสสปาเตรียมตัวเข้าพิธีหมั้นแน่ ๆ เลยแก" เอยพยักหน้าเบา ๆ อย่างรับรู้"อืม... คุณเขาส
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่11 :: โลกกลม 1/2
เช้าวันรุ่งขึ้น...กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารโชยมาจากในครัว ปอร์เช่สวมบทบาทเป็นเชฟหนุ่ม เขาลงมือทำมื้อเช้าให้สองสาวอย่างตั้งใจ เอยเดินออกมาที่โต๊ะอาหารเป็นคนแรก ในขณะที่นะโมยังคงจัดการตัวเองไม่เสร็จ ทำให้เอยได้มีเวลาอยู่พูดคุยกับปอร์เช่เ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่11 โลกกลม 1/1
บทที่11โลกกลม 1/1หลังจากอิ่มท้องแล้ว ทั้งสามก็กลับมาที่คอนโดของนะโมเพื่อพักผ่อน"พักผ่อนเลยนะปอร์" เอยบอกกับปอร์เช่ขณะที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมกัน"โอเค" เมื่อปอร์เช่เข้าห้องพักของเขาไปแล้ว นะโมก็รีบดันหลังเอยให้เข้าห้องของเธอทันที"อะไรเนี่ยยัยโม ดันฉันมาทำไมก่อน" เอยถามขึ้นอย่างงุนงง"จากนี้ไปแก
Vous vous intéresseriez aussi à
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI112.0K Vuesโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี93.2K Vuesเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.8K Vuesแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI80.1K Vuesยั่วรัก เลขาคุณภาคิน
MummyPhukun258 Vuesเด็กดื้อของพี่วิศวะ
เย้ายวน85 Vuesสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว211 Vuesอุ้มท้องทายาทคุณหมอ
มนต์ศิขริน149 Vues
