แชร์

แอบสวาทพี่ชายเพื่อน
แอบสวาทพี่ชายเพื่อน
ผู้แต่ง: baiboau-เนื้อนวล

ตอนที่ 1

ผู้เขียน: baiboau-เนื้อนวล
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-13 11:08:52

“เฮ้... มินทางนี้”

เสียงคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง และก็ค่อนข้างไกลออกไป ร่างอรชรของ มินรญา เสนาชัย ในชุดนักศึกษาปีหนึ่งของมหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองหลวงหยุดเดิน ก่อนจะหมุนตัวหันไปมองยังเสียงเรียก และก็ได้เห็นร่างบอบบางของเพื่อนซี้ยืนอยู่ที่ฝั่งถนนหนึ่ง

“ปิ่น...”

รอยยิ้มกว้างเกลื่อนใบหน้าหวานของมินรญา เมื่อเห็น ปิ่นกมล กุลชรศิริ กำลังก้าวข้ามถนนเดินตรงเข้ามาหา

“บอกให้รอ หนีมาก่อนทำไมล่ะมิน”

เมื่อเดินมาถึงตัวได้ปิ่นกมลเพื่อนรักก็ต่อว่าด้วยความเป็นห่วงเป็นใยทันที มินรญาทำได้แค่ยิ้มเจือนๆ ตอบเพื่อนรักไป แต่ก็อดที่จะปรายตามองไปยังรถคันงามที่เพื่อนรักเพิ่งก้าวลงมาไม่ได้

ไม่ต้องให้ใครมาบอกหล่อนก็รู้ว่าใครเป็นสารถีในรถคันนั้น

ปราบต์ไงล่ะ...

ปราบต์ กุลชรศิริ หรือพี่ปราบต์ พี่ชายสุดรักสุดหวงของปิ่นกมลนั่นเอง

ชายหนุ่มเป็นเจ้าของเรือนร่างสูงสง่า เขาน่าจะสูงราวๆ ร้อยเก้าสิบเซนติเมตรหรือบวกลบแค่สองสามเซนติเมตรเท่านั้นแหละ เพราะเขาสูงกว่าหล่อนมากเลยทีเดียว ศีรษะของหล่อนแค่บ่าของเขาเท่านั้นเอง

ปราบต์อายุยี่สิบแปดปีเต็มไปเมื่อสองเดือนก่อน เขามีอายุอานามแก่กว่าน้องสาวอย่างปิ่นกมลสิบปีเต็ม ซึ่งก็แก่กว่าหล่อนสิบปีเช่นกัน

ปราบต์ทำงานเป็นซีอีโอในบริษัทฯ อสังหาริมทรัพย์ของครอบครัว ซึ่งครอบครวของปราบต์และปิ่นกมลร่ำรวยมาก เรียกได้ว่าเป็นมหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของเมืองไทยเลยทีเดียว แต่พวกเขากลับไม่ถือเนื้อถือตัวเลยแม้แต่นิดเดียว

ครอบครัวของหล่อนทำงานเป็นคนรับใช้อยู่ในบ้านของปิ่นกมลและปราบต์มานาน ก่อนจะขยับขยายย้ายออกมาค้าขายเล็กๆ น้อยๆ ข้างนอก แต่กระนั้นพ่อกับแม่ของหล่อนก็ยังคงเคารพนับถือครอบครัวของปิ่นกมลไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าบิดามารดาของปิ่นกมลจะเดือดร้อนอะไร แค่เอ่ยปากคำเดียว พ่อกับแม่ของหล่อนก็พร้อมจะรับใช้เสมอ

และด้วยที่หล่อนวัยเดียวกับปิ่นกมล แถมยังเกิดเดือนเดียวกัน ปีเดียวกัน และวันเกิดก็ไล่ๆ กันด้วย ทำให้ทุกครั้งที่ปิ่นกมลจัดงานวันเกิด หล่อนก็จะได้รับอนิสงส์ไปด้วย มันเป็นแบบนี้มาตลอดจนหล่อนอยู่มัธยมศึกษาปีที่สาม พ่อกับแม่ถึงได้ขยับขยายตัวออกมาค้าขายเอง และนี่ก็คือต้นเหตุของความสนิทสนมของหล่อนกับปิ่นกมล

“ฉันไม่อยากรบกวนปิ่นน่ะ”

มินรญาตอบเพื่อนรัก และรีบละสายตาจากรถคันงามที่กำลังแล่นจากไปของพี่ชายเพื่อนในทันทีที่ทำได้ เพราะหล่อนไม่ต้องการให้ปิ่นกมลเห็นความผิดปกติในสายตาของตัวเอง

“รบกวนอะไรกันล่ะ เมื่อก่อนตอนเราเด็กๆ เราก็มาเรียนพร้อมกันตลอด นี่พอขึ้นปีหนึ่ง เธอคิดจะชิ่งหนีฉันมาเรียนคนเดียวอย่างนั้นเหรอ ฉันน้อยใจน่ะเนี่ย”

ปิ่นกมลทำหน้าเง้างอ จนมินรญาต้องรีบตามง้องอน

“ฉันขอโทษนะ ที่คิดมากไป”

“ขอโทษแล้ว พรุ่งนี้ก็ต้องมาด้วยกันนะ ไม่อย่างนั้นฉันโกรธจริงๆ ด้วย”

มินรญาอยากจะบอกเหตุผลของตัวเองกับเพื่อนออกไปนัก แต่ก็รู้ดีว่ามันไม่สมควร จึงทำได้แค่พยักหน้ารับเพียงเท่านั้น

“ได้จ้ะ พรุ่งนี้ฉันจะมายืนรอหน้าบ้านแต่เช้าเลยนะ”

“ดีมาก ถ้าทำได้อย่างที่พูดน่ะ”

ปิ่นกมลย่นจมูกใส่เพื่อน และก็ไม่ทันได้เห็นสายตาเศร้าๆ ของมินรญา

“จ้ะ”

มินรญารับคำเสียงแผ่วเบา ในขณะที่ปิ่นกมลมองไปรอบๆ ตัว ก่อนจะทำเสียงหงุดหงิด

“ฉันล่ะเกลียดแม่แพตตี้นั่นจังเลย ทำเป็นสวยทำเป็นเด่น ก็แค่ดาราเท่านั้นเอง ไม่เห็นจะมีอะไรวิเศษวิโสไปกว่าพวกเราเลย”

มินรญามองตามสายตาของปิ่นกมลไป ก็เห็นพรพรรณ หรือแพตตี้ นางเอกดาวรุ่งของช่องดังกำลังยืนแจกลายเซ็นให้กับนักศึกษาหนุ่มๆ และหนึ่งในนั้นก็มีธาราดลด้วย ซึ่งเป็นผู้ชายที่ปิ่นกมลแอบชอบ

“เราไปที่คณะกันเถอะปิ่น”

“แต่ฉันอยากจะยืนมองยัยดารานี่ก่อน”

“อย่าไปยุ่งกับเขาเลย เรามีเรียนแต่เช้านะ ไปกันเถอะนะปิ่น”

มินรญาไม่อยากให้ปิ่นกมลมีเรื่องจึงรีบลากแขนของเพื่อนเดินฉีกไปอีกทางหนึ่ง แม้ปิ่นกมลจะขัดขืนบ้าง แต่สุดท้ายแล้วหล่อนก็สามารถลากเพื่อนออกมาจากตรงนั้นได้สำเร็จ

“ฉันล่ะหมั่นไส้ยัยนี่จริงๆ เลย”

“อย่าไปยุ่งกับเขาเลยนะปิ่น เราต่างคนต่างอยู่เถอะ”

มินรญาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้หินอ่อนหน้าคณะของตัวเอง โดยมีปิ่นกมลทิ้งตัวลงนั่งตรงกันข้าม

“เธอก็แม่พระเกินไปนะมิน”

ปิ่นกมลมองเพื่อนรักอย่างขัดใจ ก่อนจะพูดขึ้นอีกเพราะยังไม่หายขัดเคือง

“ลืมเรื่องที่ยัยนี่ให้แฟนคลับมารุมด่าเธอแล้วหรือไง”

มินรญานึกไปถึงเรื่องเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ที่พรพรรณไปใส่ไฟหล่อนกับแฟนคลับของตัวเองว่า หล่อนไปอ่อยให้ท่าผู้ชายที่พรพรรณหมายตาเอาไว้ ตอนนั้นหล่อนถูกกลั่นแกล้งอย่างหนักเลยทีเดียว จนกระทั่งความจริงกระจ่างว่าหล่อนไม่ได้เป็นอย่างที่ถูกกล่าวหา แต่ก็ไม่มีใครรับผิดชอบด้วยการขอโทษหล่อนสักคนเดียว

“ฉันลืมมันไปแล้วล่ะ”

“เธอนี่ลืมง่ายจังนะ มิน เป็นฉันหน่อยไม่ได้ จะจำจนวันตายเลยล่ะ”

“ไม่เอาน่าปิ่น ยิ่งคิดแค้นใจเราเองนั่นแหละที่จะเป็นทุกข์”

ปิ่นกมลมองเพื่อนก่อนจะถอนใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย

“ฉันว่าเธอบวชได้นะมิน น่าจะบรรลุธรรมได้ไม่ยาก”

“ปิ่นก็แซวเราเกินไป”

“นี่ไม่ได้แซวนะ พูดจริงๆ เลย”

ปิ่นกมลมองเพื่อนทั้งเอือมระอาในความคิดบวกของแม่เจ้าประคุณ

มินรญาได้แต่ยิ้มเจือนๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา ปิ่นกมลเลยพูดแทน

“นี่มีเรื่องพี่ปราบต์จะเม้าให้ฟัง”

สีหน้าของมินรญาดูมีพิรุธขึ้นทันทีเมื่อได้ยินชื่อของพี่ชายเพื่อนเข้ามาในหู

หล่อนแอบรักปราบต์มาตั้งนานแล้ว เขาเป็นรักแรกและรักต้องห้ามของหล่อน เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะว่าปิ่นกมลหวงพี่ชายคนนี้มากยังไงล่ะ ปิ่นกมลมักจะระบายให้หล่อนฟังเสมอว่าเกลียดผู้หญิงที่พี่ชายควง และก็วางแผนขับไล่ผู้หญิงของพี่ชายทุกคน จนกระทั่งปราบต์ต้องครองตัวเป็นโสดมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะไม่อยากทำให้น้องสาวเสียใจ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 60

    “อุ๊ย... พี่ปราบต์...” ร่างอรชรในชุดกระโปรงสีชมพูหวานตัวยาวพอดีข้อเท้าสะดุ้งน้อยๆ เมื่อถูกคนตัวโตสวมกอดจากทางด้านหลัง “หนีพี่ลงมาจากเตียงทำไมครับ” ปราบต์ไม่ได้กอดอย่างเดียว แต่กลับจูบลงที่ซอกคอระหงอย่างแสนรัก ความเสน่หาที่มีต่อมินรญาไม่เคยลดลงเลย ตรงกันข้ามมันกลับเพิ่มทวีขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะทะลักออกมาจากอกอยู่แล้ว“มินไม่ได้หนีนะคะ”“แต่พี่ตื่นมาแล้วไม่เห็นมินนี่ครับ”“ก็... พี่ปราบต์หมดแรง แล้วก็หลับปุ๋ยเลย อุ๊ยยย...”หล่อนอุทานอีกครั้งเมื่อถูกซุกไซ้ที่ซอกคอระหงหนักหน่วงยิ่งขึ้น จนต้องห่อไหล่หนีความเสียวสยิวที่เกิดขึ้น“แล้วใครล่ะทำพี่หมดแรง”คนถูกถามหน้าตาแดงก่ำ ร้อนฉ่าไปทั้งตัว เมื่อนึกถึงบทสวาทของปราบต์ที่กระทำกับหล่อนราวกับอดอยากปากแห้งมาเนิ่นนาน“มิน... เปล่านะคะ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย มินนั่นแหละ ทำให้พี่รัก ทำให้พี่หลง... จนพี่กินมินไม่รู้เบื่อแบบนี้ แล้วนี่ถ้าพี่หมดแรงขาดใจตายคาอกไป จะทำยังไงครับ”“ก็เอาไปวัดสิคะ”“แน่ะ ไม่ต้องมาทำปากดีเลย...”ร่างของหล่อนถูกจับให้หมุนมาเผชิญหน้า และเขาก็ปล้ำจูบทันที จูบจนหล่อนแทบขาดใจตาย จึงยอมคลายออก“พี

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 59

    หญิงสาวนิ่งอึ้งไปนานพอสมควร ก่อนจะกัดฟันดิ้นรนอีกครั้ง “ฉันไม่เชื่อนายหรอก... นี่ปล่อยฉันนะ อ๊ะ ว๊ายยยย” ปิ่นกมลถูกจับโยนลงบนเตียง และเขาก็โถมตัวลงมาหา พร้อมกับกระชากเสื้อผ้าออกจากร่างสาวอย่างหื่นกระหาย “คนบ้า... อย่าทำแบบนี้นะ” “ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน ปิ่นกมล” “ไม่ อื้อ... อา... อ๊า...” เขาจูบปาด ดูดหัวนมของหล่อน และสอดนิ้วเข้าไปขยี้เม็ดเสียวจนหล่อนร้อนฉ่า น้ำสวาททะลักลิ้นออกมาชุ่มฉ่ำ “อื้อ... อู๊ยยยยย อ๊า... อา... ปล่อย อ๊า... ซี๊ดดด อ๊า... อ๊า...” ยิ่งเขาขยี้เม็ดเสียวหนักหน่วงเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งบ้าคลั่ง แหกขากว้างออกเพื่อรอรับความแข็งชันของเขาจนน่าอับอาย พัชรพลสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระซวกเอ็นเข้ามาหาอย่างสุดจะห้ามใจ “โอ้ว... ฟิต... ฟิตเหลือเกิน อืมมมมม” ความคับแน่นที่โอบรัดรอบความเป็นชายทำให้เขาเสียวจนหน้าตาบิดเบี้ยวทรมาน “อ๊า... อู๊ยยยยย เสียววว อ๊า...”หล่อนกรีดร้องอย่างหมดทางต่อต้าน และเมื่อพัชรพลกระเด้าลงมา

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 58

    มินรญาเห็นรถของปราบต์วิ่งมาจอดหน้าบ้าน หล่อนก็จะวิ่งหนี แต่พอเห็นว่าเป็นปิ่นกมลก้าวลงมาจากรถ หล่อนก็ชะงักกึก “ปิ่น...” เจ้าของชื่อเดินเข้ามาหา ก่อนจะระบายยิ้มให้ โดยมีปราบต์เดินตามมาข้างหลัง “ฉันพาพี่ชายมาส่งให้น่ะ” มินรญาส่ายหน้าไปมา อย่างรู้สึกผิด “ไม่นะปิ่น... ฉันยินดีเลิกกับพี่ปราบต์... เพราะฉันรักเธอนะปิ่น... ฉันเลือกเธอ” “เธอไม่ต้องเลือกใครหรอกมิน เพราะฉันให้อภัยเธอแล้ว” ปิ่นกมลจับมือของเพื่อนรักกับมือของพี่ชายให้มากุมซึ่งกันและกัน “ฉันเห็นแก่ตัวมากที่ทำเป็นมองไม่เห็นความรักที่เธอมีต่อพี่ปราบต์ ฉันขอโทษนะ” “ไม่ปิ่น... เธอไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันเลย” มินรญาร้องไห้ไม่หยุด “ต่อไปนี้ เธอกับพี่ปราบต์คบหากันได้อย่างเปิดเผย ฉันจะไม่ขัดขวางอีกแล้ว” ปิ่นกมลระบายยิ้ม “มิน... ตอนนี้เธอไม่ใช่เพื่อนของฉันอีกแล้วนะ” มินระญาได้ยินคำพูดของเพื่อนรักก็หน้าซีดเผือด หวาดกลัวจับหัวใจ “ไม่นะปิ่น... ฉัน... ฉันรักเธอนะ” “ฉันหมายถึง... เธอไม่ใช่แค่เพื่อนของฉันแล้ว แต่จ

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 57

    ไม่น่าเชื่อว่ายัยคุณหนูปากร้ายแสนเย่อหยิ่งอยากปิ่นกมลจะยั่วยวนเก่งขนาดนี้ พัชรพลขาดสติกระซวกเข้าใส่เนินฉ่ำสุดแรง“อ๊ะ... อ๊า... อ๊า...”ความคับแน่นเกิดขึ้นอย่างรุนแรง และก็ทำให้สองร่างเสียวสุดใจ“เจ็บไหม ปิ่น... อืมมมม เธอฟิตเหลือเกิน โอ้ว... โอ้ว... แน่นมาก... อืมมมม””คนถามหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเก เมื่อความเป็นหญิงรัดรอบเอ็นใหญ่แน่นหนา“ไม่... ไม่เจ็บ... กระแทกฉัน... ได้โปรดเถอะ... อ๊า... อ๊า...”ชายหนุ่มกดกระแทกเอ็นใหญ่เข้าไปในรูสาวที่ชุ่มฉ่ำเปียกชื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสาวเจ้าดิ้นพล่าน เด้งเนินฉ่ำขึ้นรับการกระซวกอย่างกระตือรือร้น“โอ้ว... ฟิต... ฟิตอะไรอย่างนี้ โอ้ว ปิ่น... โอ้ว... อืมมมมม”พัชรพลครางราวกับคนบ้า เมื่อถูกกล้ามเนื้อร้อนรุ่มของปิ่นกมลโอบกระชับรอบท่อนเอ็นเอาไว้ในทุกทิศทาง ไม่ว่าเขาจะโยกคลึงกระแทกวนไปตรงไหน กล้ามเนื้อนางก็ครูดไปกับหัวหยักของเขาจนเสียวกระสันแทบขาดใจ“โอ้ว... เสียววว โอ้ว... โอ้ว...”ใบหน้าหล่อจัดบิดเบี้ยวเหยเก และเขาก็กระเด้าไม่หยุด สาวยาวระรัวเร็วผลักดันเข้ามาจนสุดทาง“อ๊า... ซี๊ดดดด เสียววว อ๊า... แรงอีก กระเด้าแรงอีก พัชร... อ๊า... อู๊ยยยยย อ๊า... ฉันเสียวว

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 56

    “คืนนั้นฉันเมา เลยจำไม่ค่อยได้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง แต่คืนนี้ฉันไม่ได้เมา ฉันจะทำให้เธอเสียวจนร้องไม่หยุดเลยปิ่นกมล”“ไม่นะ ปล่อยฉัน”หล่อนต่อต้านด้วยวาจา แต่ร่างกายกลับหวามไหวจนน่าอับอาย น้ำเสียวไหลซึมออกมาเปื้อนกางเกงชั้นในจนเปียกลื่น“ไม่ปล่อย เธอเป็นเมียของฉันแล้ว”“แต่นายเกลียดฉัน”“ตอนนี้ไม่ได้เกลียดแล้ว และก็อยากเอาเธอมากๆ ด้วยปิ่นกมล”หล่อนหน้าแดงก่ำ และก็สะท้านไปทั้งตัวเมื่อเขาขยับตัวต่ำลงไปที่กลางระหว่างขา มือใหญ่บีบขยำนมอวบอัดแรงๆ“อ๊ะ...”“นมเธอใหญ่มาก ฉันจะดูด จะเลียให้ชุ่มเชียวคืนนี้”“ไม่นะ อย่าพูดบ้าๆ แบบนี้นะ”แม้คำพูดของเขาจะหยาบคายน่ารังเกียจ แต่ร่างกายของหล่อนกับขานรับด้วยการแอ่นหยัดขึ้น เขาพึมพำพึงพอใจ ขยำนมใหญ่แรงๆ ก่อนจะดึงทึ้งเสื้อผ้าออกจากกายสาวของหล่อน เต้านมอวบใหญ่ดีดเด้งออกมาโชว์สายตาคมกริบ“ว้าวววว ขาว ใหญ่ น่าเลียที่สุด อืมมมม”เขาครางออกมาอย่างหื่นกระหาย นิ้วยาวเขี่ยยอดถันที่กำลังเบ่งบานหยอกเย้า“อ๊ะ... อื้อ...”หล่อนร้องได้แค่นั้น เขาก็ก้มลงดูดอมหัวนมสีสวยของหล่อนเข้าไปในอุ้งปาก“อ๊า... อู๊ยยยยย... อ๊า...”พัชรพลโรมรันเม็ดเต่งของหัวนมราวกับมันคืออาหารจานโปร

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 55

    ปิ่นกมลไม่ยอมให้อภัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ว่าปราบต์จะพยายามอธิบายแค่ไหนก็ตาม หรือไม่ว่ามินรญาจะตามมาขอโทษขอโพยอีกสักกี่ครั้ง เพราะหล่อนเจ็บปวดจากการถูกหักหลังเหลือเกิน “คุณปิ่นจะออกไปข้างนอกเหรอคะ”สาวใช้เอ่ยถามเมื่อหล่อนจะออกไปเที่ยวข้างนอกตอนกลางคืน “ใช่” “เอ่อ... คุณปราบต์สั่งเอาไว้ว่า...” “พี่ปราบต์ไม่ใช่จ้าวชีวิตของปิ่นสักหน่อย ดังนั้นปิ่นจะไม่ฟังหรอก”หล่อนตอบกลับสาวใช้ ก่อนจะเดินออกไปนอกบ้าน ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่มินรญามาหาพร้อมกับพัชรพลพอดิบพอดี ภาพที่เห็นพัชรพลยืนอยู่เคียงข้างกับมินรญา ยิ่งทำให้ปิ่นกมลเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น “ปิ่น...”มินรญาวิ่งเข้ามาจับมือของหล่อนเอาไว้ แต่หล่อนสะบัดแรงๆ “มาทำไม พี่ปราบต์ไม่อยู่หรอก ไปต่างประเทศ” “มินมาหาปิ่น...” “หึ... มาหาฉัน มาหาทำไม หรือว่ายังทำให้ฉันเจ็บปวดไม่พอ” มินรญาร้องไห้คร่ำครวญ และพยายามอธิบาย“มินขอโทษ... มินผิดไปแล้ว...” “ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก” ปิ่นกมลพยายามเดินหนี แต่แขนถูกมินรญาคว้าเอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status