แชร์

ตอนที่ 7

ผู้เขียน: baiboau-เนื้อนวล
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-13 11:11:13

แล้วหล่อนก็ถูกลากเข้ามาหยุดยืนอยู่ใจกลางของงานเลี้ยง รอบข้างมีผู้คนมากมายที่เป็นแขกของปราบต์ล้อมรอบตัวอยู่ สายตาแทบจะทุกคู่ในงานจับจ้องมองมาที่หล่อนเป็นตาเดียวกัน ทำเอาหล่อนถึงกับแทบลมจับ

“เห็นไหม ทุกคนมองเธอใหญ่เลย”

ปิ่นกมลกระซิบข้างหูของหล่อนด้วยความพึงพอใจ แต่หล่อนกลับรู้สึกเหมือนกำลังจะหายใจไม่ออก หล่อนไม่ชอบสถานการณ์แบบนี้เลย

“ฉัน... รู้สึกไม่ดีเลยปิ่น”

“สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ท่องเอาไว้ เธอสวย เธอสวยเข้าใจไหม”

“แต่ฉัน... ไม่ชอบ...”

“อย่าถ่อมตัวสิ เธอสวย เธอคือนางพญาของงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้”

หล่อนไม่ต้องการแบบนี้ แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่นใดเลย

“ไปทางนู้นกันเถอะ”

แล้วหล่อนก็ถูกปิ่นกมลลากเข้าไปในกลุ่มของหญิงชายที่แต่งตัวโก้หรู ทุกคนในนั้นหันมามองปิ่นกมล ก่อนที่จะเลื่อนสายตามาจับจ้องที่หล่อน

“แหม มองเพื่อนปิ่นตาเป็นมันเลยนะพี่โรจน์”

“ก็เพื่อนน้องปิ่นสวยอย่างกับนางฟ้านี่ครับ จริงไหมไอ้โชติ”

“จริงครับ จริงครับ ไม่คิดมาก่อนเลยว่าน้องปิ่นจะมีเพื่อนสวยแบบนี้”

มินรญาทำได้แค่ระบายยิ้มบางๆ และก้มหน้าหลบสบตา

“แหม พวกพี่ๆ ทำเพื่อนปิ่นอายจนหน้าแดงหมดแล้วเนี่ย”

“ปิ่น ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

“ฉันไปเป็นเพื่อนนะ”

“ไม่ต้องหรอกปิ่น ฉันไปได้ อย่าลืมสิฉันเคยอยู่ที่นี่มาก่อน”

“แน่ใจนะมิน”

ปิ่นกมลเอ่ยถามย้ำด้วยความเป็นห่วง แต่มินรญาพยักหน้ารับ

“แน่ใจสิ เดี๋ยวมานะ”

“เดินดีๆ ล่ะ ระวังหนุ่มๆ ฉุดเอาระหว่างทาง”

คำแซวแสนธรรมดาของปิ่นกมล แต่กลับทำให้มินรญารู้สึกอึดอัดเหลือเกิน

หล่อนเลือกที่จะก้มหน้าก้มตาเดินออกไปจากงานเลี้ยง มุ่งหน้าไปยังห้องน้ำที่อยู่ภายในตัวคฤหาสน์ เพราะรู้ดีว่าห้องน้ำที่นั่นน่าจะไม่วุ่นวายเพราะแขกเหรื่อในงาน

หล่อนรีบย่ำเท้าไปตามทางเดินที่ถูกปูเอาไว้ด้วยกระเบื้องสีสวยนำเข้ามาจากต่างประเทศ และก็กำลังจะถึงจุดหมายอยู่แล้วเชียว หากร่างไม่ปะทะเข้ากับอะไรบางอย่างที่แข็งแกร่งเสียก่อน

ร่างอรชรเซถลาถอยไปข้างหลังจากแรงปะทะ และก็คงล้มลงไปกองกับพื้นแล้วล่ะ หากไม่ได้อ้อมแขนกำยำของใครบางคนรวบเอวเอาไว้

“อุ๊ยยย...”

หล่อนอุทานตกใจ และก็รีบเงยหน้าขึ้นมองคนที่หล่อนเดินซุ่มซ่ามมาชน แต่แล้วก็ต้องเบิกตาแทบถลนด้วยความตื่นตกใจ

“พี่... ปราบต์...”

ใบหน้าหล่อจัดของปราบต์อยู่ใกล้แค่คืบเดียวเท่านั้น หล่อนรีบดิ้นรนแรงๆ จนหลุดออกจากอ้อมแขนของเขา และก้าวถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่าง

“มัวแต่เดินใจลอยคิดถึงผู้ชายคนไหนอยู่ล่ะ”

“เอ่อ...”

“หรือว่าทุกคน”

หน้าของหล่อนร้อนจัดเพราะคำสบประมาทจากปากของปราบต์ หล่อนจำต้องเงยหน้าขึ้นสบประสานสายตากับดวงตาดุๆ ของเขา

“มินไม่ได้... คิดถึงใครหรอกค่ะ”

“โกหก”

“มินไม่ได้โกหกนะคะพี่ปราบต์”

หล่อนพยายามจะอธิบาย แต่สายตาของปราบต์ที่มองมาบอกให้รู้ว่าเขาไม่เชื่อคำพูดของหล่อนเลย หล่อนเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง และก็ไม่คิดจะพูดอะไรออกไปอีก เพราะรู้ดีว่ามันไม่มีประโยชน์

“มินขอตัวเข้าห้องน้ำค่ะ”

หล่อนบอกเขา แต่เขาก็ยังไม่ยอมหลีกทาง แถมยังก้าวเข้ามาหาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

เขายิ้มเยาะที่มุมปาก ก่อนจะพูดออกมา

“แต่งตัวแบบนี้ แล้วยังจะให้ยัยปิ่นพาไปแต่งหน้าอีก คงคิดจะจับผู้ชายในงานนี้ใช่ไหมล่ะ”

นี่เขา... คิดกับหล่อนแบบนี้ได้ยังไงนะ

“มินไม่เคยคิดแบบนั้นเลยค่ะ”

“หึ คำพูดของเธอ กับสิ่งที่เธอทำ มันสวนทางกันนะ มินรญา”

หล่อนช้อนตามองเขา หยาดน้ำตาไหลคลอออกมา ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าปราบต์จะมองหล่อนเป็นผู้หญิงเลวร้ายขนาดนี้

“มินขอยืนยันค่ะ มินไม่เคยคิดอะไรอย่างที่พี่ปราบต์พูดเลย...”

หล่อนก้าวเท้าถอยหลังหนี เมื่อเขาย่างสามขุมเข้ามาหา จนกระทั่งหนีไปจนแผ่นหลังชนกับผนังห้องที่เย็นเฉียบ หล่อนหมดทางหนี และเขาก็ก้าวเข้ามาประชิดตัว

โอ้... หัวใจของหล่อนแทบหยุดเต้น เมื่อกลิ่นตัวสุดเซ็กซี่ของปราบโชยฟุ้งเข้ามาในจมูก หล่อนแทบลมจับกับความใกล้ชิดที่เกิดขึ้น

“พี่ปราบต์... ถอย... ถอยออกไปเถอะค่ะ”

เขาไม่ถอย และยังคงยืนประกบหล่อนเช่นเดิม

“เธอไม่ได้เป็นโรคกลัวผู้ชายสักหน่อย ทำไม่ต้องทำตัวสั่นตอนอยู่ต่อหน้าฉันด้วย”

“มิน...”

“ฉันเห็นเธอออกจะชอบนะ เวลาที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้ชาย”

“พี่ปราบต์พูดถึงอะไรคะ มินไม่เข้าใจ”

“ก็ไอ้หน้าจืดที่ขี่มอเตอร์ไซค์มาส่งเธอยังไงล่ะ เห็นกอดเอวกันกลมเลยนี่”

เขากระชากเสียงตอบหล่อน แสดงความไม่พอใจออกมาชัดเจน

“มินกับพี่พัชร เราเป็นแค่เพื่อนกันค่ะ ไม่มีอะไรอย่างที่พี่ปราบต์คิดแน่นอนค่ะ”

“ไม่มีอะไรกันยังกอดกันกลมแบบนี้ แล้วถ้าคิดอะไรกันขึ้นมา คงจะพากันเข้าโรงแรมสินะ ใช่ไหม ฉันพูดถูกหรือเปล่า”

หล่อนช็อกหน้าตาซีดเผือด เบิกตากว้างมองหน้าปราบต์อย่างตกใจ ก่อนที่ความตกใจจะเปลี่ยนเป็นน้อยใจ

หล่อนเลวเสมอสินะในสายตาของปราบต์น่ะ

“ก็แล้วแต่พี่ปราบต์จะคิดเถอะค่ะ”

หล่อนตอบออกไปเสียงเศร้าหมอง

“โปรดหลีกทางด้วยค่ะ มินจะเข้าห้องน้ำ”

“ไม่หลบ อยากไปก็หาทางเอาเองสิ”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 60

    “อุ๊ย... พี่ปราบต์...” ร่างอรชรในชุดกระโปรงสีชมพูหวานตัวยาวพอดีข้อเท้าสะดุ้งน้อยๆ เมื่อถูกคนตัวโตสวมกอดจากทางด้านหลัง “หนีพี่ลงมาจากเตียงทำไมครับ” ปราบต์ไม่ได้กอดอย่างเดียว แต่กลับจูบลงที่ซอกคอระหงอย่างแสนรัก ความเสน่หาที่มีต่อมินรญาไม่เคยลดลงเลย ตรงกันข้ามมันกลับเพิ่มทวีขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะทะลักออกมาจากอกอยู่แล้ว“มินไม่ได้หนีนะคะ”“แต่พี่ตื่นมาแล้วไม่เห็นมินนี่ครับ”“ก็... พี่ปราบต์หมดแรง แล้วก็หลับปุ๋ยเลย อุ๊ยยย...”หล่อนอุทานอีกครั้งเมื่อถูกซุกไซ้ที่ซอกคอระหงหนักหน่วงยิ่งขึ้น จนต้องห่อไหล่หนีความเสียวสยิวที่เกิดขึ้น“แล้วใครล่ะทำพี่หมดแรง”คนถูกถามหน้าตาแดงก่ำ ร้อนฉ่าไปทั้งตัว เมื่อนึกถึงบทสวาทของปราบต์ที่กระทำกับหล่อนราวกับอดอยากปากแห้งมาเนิ่นนาน“มิน... เปล่านะคะ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย มินนั่นแหละ ทำให้พี่รัก ทำให้พี่หลง... จนพี่กินมินไม่รู้เบื่อแบบนี้ แล้วนี่ถ้าพี่หมดแรงขาดใจตายคาอกไป จะทำยังไงครับ”“ก็เอาไปวัดสิคะ”“แน่ะ ไม่ต้องมาทำปากดีเลย...”ร่างของหล่อนถูกจับให้หมุนมาเผชิญหน้า และเขาก็ปล้ำจูบทันที จูบจนหล่อนแทบขาดใจตาย จึงยอมคลายออก“พี

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 59

    หญิงสาวนิ่งอึ้งไปนานพอสมควร ก่อนจะกัดฟันดิ้นรนอีกครั้ง “ฉันไม่เชื่อนายหรอก... นี่ปล่อยฉันนะ อ๊ะ ว๊ายยยย” ปิ่นกมลถูกจับโยนลงบนเตียง และเขาก็โถมตัวลงมาหา พร้อมกับกระชากเสื้อผ้าออกจากร่างสาวอย่างหื่นกระหาย “คนบ้า... อย่าทำแบบนี้นะ” “ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน ปิ่นกมล” “ไม่ อื้อ... อา... อ๊า...” เขาจูบปาด ดูดหัวนมของหล่อน และสอดนิ้วเข้าไปขยี้เม็ดเสียวจนหล่อนร้อนฉ่า น้ำสวาททะลักลิ้นออกมาชุ่มฉ่ำ “อื้อ... อู๊ยยยยย อ๊า... อา... ปล่อย อ๊า... ซี๊ดดด อ๊า... อ๊า...” ยิ่งเขาขยี้เม็ดเสียวหนักหน่วงเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งบ้าคลั่ง แหกขากว้างออกเพื่อรอรับความแข็งชันของเขาจนน่าอับอาย พัชรพลสลัดเสื้อผ้าออกจากตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระซวกเอ็นเข้ามาหาอย่างสุดจะห้ามใจ “โอ้ว... ฟิต... ฟิตเหลือเกิน อืมมมมม” ความคับแน่นที่โอบรัดรอบความเป็นชายทำให้เขาเสียวจนหน้าตาบิดเบี้ยวทรมาน “อ๊า... อู๊ยยยยย เสียววว อ๊า...”หล่อนกรีดร้องอย่างหมดทางต่อต้าน และเมื่อพัชรพลกระเด้าลงมา

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 58

    มินรญาเห็นรถของปราบต์วิ่งมาจอดหน้าบ้าน หล่อนก็จะวิ่งหนี แต่พอเห็นว่าเป็นปิ่นกมลก้าวลงมาจากรถ หล่อนก็ชะงักกึก “ปิ่น...” เจ้าของชื่อเดินเข้ามาหา ก่อนจะระบายยิ้มให้ โดยมีปราบต์เดินตามมาข้างหลัง “ฉันพาพี่ชายมาส่งให้น่ะ” มินรญาส่ายหน้าไปมา อย่างรู้สึกผิด “ไม่นะปิ่น... ฉันยินดีเลิกกับพี่ปราบต์... เพราะฉันรักเธอนะปิ่น... ฉันเลือกเธอ” “เธอไม่ต้องเลือกใครหรอกมิน เพราะฉันให้อภัยเธอแล้ว” ปิ่นกมลจับมือของเพื่อนรักกับมือของพี่ชายให้มากุมซึ่งกันและกัน “ฉันเห็นแก่ตัวมากที่ทำเป็นมองไม่เห็นความรักที่เธอมีต่อพี่ปราบต์ ฉันขอโทษนะ” “ไม่ปิ่น... เธอไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันเลย” มินรญาร้องไห้ไม่หยุด “ต่อไปนี้ เธอกับพี่ปราบต์คบหากันได้อย่างเปิดเผย ฉันจะไม่ขัดขวางอีกแล้ว” ปิ่นกมลระบายยิ้ม “มิน... ตอนนี้เธอไม่ใช่เพื่อนของฉันอีกแล้วนะ” มินระญาได้ยินคำพูดของเพื่อนรักก็หน้าซีดเผือด หวาดกลัวจับหัวใจ “ไม่นะปิ่น... ฉัน... ฉันรักเธอนะ” “ฉันหมายถึง... เธอไม่ใช่แค่เพื่อนของฉันแล้ว แต่จ

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 57

    ไม่น่าเชื่อว่ายัยคุณหนูปากร้ายแสนเย่อหยิ่งอยากปิ่นกมลจะยั่วยวนเก่งขนาดนี้ พัชรพลขาดสติกระซวกเข้าใส่เนินฉ่ำสุดแรง“อ๊ะ... อ๊า... อ๊า...”ความคับแน่นเกิดขึ้นอย่างรุนแรง และก็ทำให้สองร่างเสียวสุดใจ“เจ็บไหม ปิ่น... อืมมมม เธอฟิตเหลือเกิน โอ้ว... โอ้ว... แน่นมาก... อืมมมม””คนถามหน้าตาบิดเบี้ยวเหยเก เมื่อความเป็นหญิงรัดรอบเอ็นใหญ่แน่นหนา“ไม่... ไม่เจ็บ... กระแทกฉัน... ได้โปรดเถอะ... อ๊า... อ๊า...”ชายหนุ่มกดกระแทกเอ็นใหญ่เข้าไปในรูสาวที่ชุ่มฉ่ำเปียกชื้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนสาวเจ้าดิ้นพล่าน เด้งเนินฉ่ำขึ้นรับการกระซวกอย่างกระตือรือร้น“โอ้ว... ฟิต... ฟิตอะไรอย่างนี้ โอ้ว ปิ่น... โอ้ว... อืมมมมม”พัชรพลครางราวกับคนบ้า เมื่อถูกกล้ามเนื้อร้อนรุ่มของปิ่นกมลโอบกระชับรอบท่อนเอ็นเอาไว้ในทุกทิศทาง ไม่ว่าเขาจะโยกคลึงกระแทกวนไปตรงไหน กล้ามเนื้อนางก็ครูดไปกับหัวหยักของเขาจนเสียวกระสันแทบขาดใจ“โอ้ว... เสียววว โอ้ว... โอ้ว...”ใบหน้าหล่อจัดบิดเบี้ยวเหยเก และเขาก็กระเด้าไม่หยุด สาวยาวระรัวเร็วผลักดันเข้ามาจนสุดทาง“อ๊า... ซี๊ดดดด เสียววว อ๊า... แรงอีก กระเด้าแรงอีก พัชร... อ๊า... อู๊ยยยยย อ๊า... ฉันเสียวว

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 56

    “คืนนั้นฉันเมา เลยจำไม่ค่อยได้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง แต่คืนนี้ฉันไม่ได้เมา ฉันจะทำให้เธอเสียวจนร้องไม่หยุดเลยปิ่นกมล”“ไม่นะ ปล่อยฉัน”หล่อนต่อต้านด้วยวาจา แต่ร่างกายกลับหวามไหวจนน่าอับอาย น้ำเสียวไหลซึมออกมาเปื้อนกางเกงชั้นในจนเปียกลื่น“ไม่ปล่อย เธอเป็นเมียของฉันแล้ว”“แต่นายเกลียดฉัน”“ตอนนี้ไม่ได้เกลียดแล้ว และก็อยากเอาเธอมากๆ ด้วยปิ่นกมล”หล่อนหน้าแดงก่ำ และก็สะท้านไปทั้งตัวเมื่อเขาขยับตัวต่ำลงไปที่กลางระหว่างขา มือใหญ่บีบขยำนมอวบอัดแรงๆ“อ๊ะ...”“นมเธอใหญ่มาก ฉันจะดูด จะเลียให้ชุ่มเชียวคืนนี้”“ไม่นะ อย่าพูดบ้าๆ แบบนี้นะ”แม้คำพูดของเขาจะหยาบคายน่ารังเกียจ แต่ร่างกายของหล่อนกับขานรับด้วยการแอ่นหยัดขึ้น เขาพึมพำพึงพอใจ ขยำนมใหญ่แรงๆ ก่อนจะดึงทึ้งเสื้อผ้าออกจากกายสาวของหล่อน เต้านมอวบใหญ่ดีดเด้งออกมาโชว์สายตาคมกริบ“ว้าวววว ขาว ใหญ่ น่าเลียที่สุด อืมมมม”เขาครางออกมาอย่างหื่นกระหาย นิ้วยาวเขี่ยยอดถันที่กำลังเบ่งบานหยอกเย้า“อ๊ะ... อื้อ...”หล่อนร้องได้แค่นั้น เขาก็ก้มลงดูดอมหัวนมสีสวยของหล่อนเข้าไปในอุ้งปาก“อ๊า... อู๊ยยยยย... อ๊า...”พัชรพลโรมรันเม็ดเต่งของหัวนมราวกับมันคืออาหารจานโปร

  • แอบสวาทพี่ชายเพื่อน   ตอนที่ 55

    ปิ่นกมลไม่ยอมให้อภัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ว่าปราบต์จะพยายามอธิบายแค่ไหนก็ตาม หรือไม่ว่ามินรญาจะตามมาขอโทษขอโพยอีกสักกี่ครั้ง เพราะหล่อนเจ็บปวดจากการถูกหักหลังเหลือเกิน “คุณปิ่นจะออกไปข้างนอกเหรอคะ”สาวใช้เอ่ยถามเมื่อหล่อนจะออกไปเที่ยวข้างนอกตอนกลางคืน “ใช่” “เอ่อ... คุณปราบต์สั่งเอาไว้ว่า...” “พี่ปราบต์ไม่ใช่จ้าวชีวิตของปิ่นสักหน่อย ดังนั้นปิ่นจะไม่ฟังหรอก”หล่อนตอบกลับสาวใช้ ก่อนจะเดินออกไปนอกบ้าน ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันที่มินรญามาหาพร้อมกับพัชรพลพอดิบพอดี ภาพที่เห็นพัชรพลยืนอยู่เคียงข้างกับมินรญา ยิ่งทำให้ปิ่นกมลเจ็บปวดมากยิ่งขึ้น “ปิ่น...”มินรญาวิ่งเข้ามาจับมือของหล่อนเอาไว้ แต่หล่อนสะบัดแรงๆ “มาทำไม พี่ปราบต์ไม่อยู่หรอก ไปต่างประเทศ” “มินมาหาปิ่น...” “หึ... มาหาฉัน มาหาทำไม หรือว่ายังทำให้ฉันเจ็บปวดไม่พอ” มินรญาร้องไห้คร่ำครวญ และพยายามอธิบาย“มินขอโทษ... มินผิดไปแล้ว...” “ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก” ปิ่นกมลพยายามเดินหนี แต่แขนถูกมินรญาคว้าเอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status