LOGIN15 - NC
เราทั้งสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากัน เธอแยกท่อนขาคร่อมเขาไว้ในขณะที่เขาเองแยกขาอันใหญ่โตของตัวเองเพื่อให้เธอได้เปิดเปลือยมากยิ่งขึ้น
เราทั้งสองคนต่างสำรวจเนื้อตัวด้วยการขยับมือ เร็วขึ้น แรงขึ้น ดั่งต้องการให้อีกคนเป็นฝ่ายปราชัย ราวกับนี่คือศึกบนสังเวียน
โปรดปรานจ้องใบหน้าสิวากร จากเดิมผิวที่คล้ำคมเข้มแปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ ริมฝีปากเม้มตึง บางคราวอ้าออกเพื่อเปล่งเสียงครางในลำคอ เธอสาวลำรักในมือเร็วขึ้น และด้วยที่มักเป็นคนชอบเอาชนะ จึงพยายามจับจังหวะ สังเกตถึงจุดที่จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามพ่ายแพ้ เธอหยุดนิ่งทันทีจนนัยน์ตาวาวแสงจับจ้องสบตา เลื่อนปลายนิ้วหัวแม่มือขึ้นสู่หัวบานสีเข้ม ค่อยสัมผัสรอยแยกทางออกของน้ำเหนียวใส
“โปรด...”
เป็นครั้งแรกตั้งแต่เข้ามาในห้องนี้ที่เขาเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มกระเส่า เธอเอียงศีรษะจ้องพวงแก้มแล้วขยับนิ้วลากน้ำลงฐานรอยหยัก เขาขยับตัวขึ้นทันที
“อืม โปรด”
ดูเหมือนว่าเธอจะค้นพบความลับของสิวากรเข้าให้แล้ว ความลับเล็ก ๆ ที่อาจทำให้เธอเป็นฝ่ายชนะในเกมสังเวียนนี้ นิ้วหัวแม่มือเล็บทำสีอ่อนเริ่มลากลงกลางลำ กรีดเนื้อหนังเบามือลงสู่โคนมุ่งตรงไปยังพวงแฝดใหญ่ขนดกหนา กอบไว้ในอุ้งมือลูบด้วยปลายนิ้ว
สิวากรหยุดชะงักทันที ชีพจรโลดแรงเผยอปากเพื่อสูดเอาอากาศเข้าสู่ปอด เธอกุมสองพวงไข่บีบเบา ๆ เท่านั้นแหล่ะร่างของสัตว์ร้ายพลันโผนทะยานตวัดพลิกร่างของโปรดปรานนอนราบใต้ร่างทันที
“เฮียเสือ!”
เธอจับบ่าเขาไว้มองมือขวาสิวากรหยิบถุงยางบนเตียงขึ้นเอาเข้าปากฉีกถุงฟลอยด์แล้วพ่นทิ้ง ยืดกายตั้งตรงแล้วสวมถุงยาง
โปรดปรานไม่ทันได้จับเวลาว่านับตั้งแต่ฉีกถุงยางจนกระทั่งครอบสวมท่อนอวบอ้วนกลางลำตัวแล้วรูดลง เฮียเสือใช้เวลาทั้งหมดไปกี่วินาที แต่มันช่างรวดเร็วเหลือเกินจนเธอตั้งตัวไม่ทัน รู้ตัวอีกครั้งพลันถูกเขาดันข้อพับให้ถ่างเบะออกทั้งสองข้าง เตรียมพร้อมจะมุดถ้ำสาว
“เฮียเสือ!”
“คืนนี้เจ้โปรดเรียกชื่อเฮียหลายครั้งแล้ว อืม” เขาขยับลากท่อนลำเคลื่อนถูกลีบรอยแยกกลางลำตัว เคลื่อนไหวด้วยเอวที่พลิ้วไหว ลากความแกร่งร้อนสัมผัสความอ่อนบางนุ่มนิ่ม เปียกชื้น
“เฮียเสือ” โปรดปรานเปล่งเสียงเรียกเขาอีก เธอจับข้อมือเขาไว้บีบคล้ายต้องการให้เขาเบามือให้เธอสักหน่อย แต่อาจเพราะเธอลงน้ำหนักมือและเล็บมากเกินไปหรือเปล่า จากที่สิวากรจะตระหนักว่าเธอกำลังหวาดหวั่นกลายเป็นเร่งความร้อนให้เสือหิว
เขาดันฝ่ามือกดลงเบะท่อนขาเธอจนติดฟูก สะโพกกลมกลึงลอยยกขึ้นรวมไปถึงเนินเนื้อสาว คุกเข่าโหย่งตัวเพื่อเสือกกาย
“อืม โปรด อ่า”
นัยน์ตาล้ำลึกเพ่งจดจ้องเนินเนื้ออวบอูมด้านล่างยามไถลท่อนเอ็นตามลำยาวขึ้นก่อนจะไถลเลื่อนลงเพื่อสอดใส่ ขยับเสือกสะโพกแต่ยังติดขัด
เขาปล่อยมือจากท่อนขาเลื่อนเปิดรอยแยกให้กว้างขึ้นอีกแล้วดันปลายท่อนเนื้อเข้าสู่โพรงถ้ำ แต่ยังติด
“อืม โปรด”
คิ้วเข้มเริ่มขมวดยุ่งเงยหน้ามองโปรดปรานที่หลับตานิ่ง เอียงหน้าไปด้านข้าง มือเล็กเรียวกำผ้าห่มนวมเกร็งจนเอ็นขึ้นปูดโปน เขาเลื่อนฝ่ามือขึ้นลำคอดันปลายคางให้เธอหันหน้ากลับมา
“โปรด...ลืมตา” น้ำเสียงเฮียเสือกระเส่าแรง ขยับสะโพกถอยออกแล้วดันอีกครั้งพอดีกลับที่โปรดปรานเผยอเปลือกตาขึ้นแล้วนิ่วหน้าทันที
“อือ เฮียเสือ!”
ความอวบอ้วนหนากำลังเคลื่อนเข้าใส่โพรงถ้ำฉ่ำน้ำ เขาดันอีกตั้งใจเข้าให้ลึกขึ้น ทว่ายังไม่อาจลึกดั่งใจต้องการ เหงื่อเริ่มผุดบนใบหน้า ดันหน้าเธอให้มองเขาไว้ ขยับสะโพกถอยออกแล้วเสือกใส่ท่อนเนื้อเข้าไป
“อืม โปรด อ่า”
โปรดปรานอ้าปากต้องการสูดอากาศ ทุกคราวที่สิวากรขยับเอ็นร้อนเข้าสู่ร่างกายของเธอ มันให้ความรู้สึกซ่านจนถึงปลายเท้า เจ็บแปลบเพราะยังใหม่ เธอคาดว่าเหยื่อพรหมจรรย์เธอคงขาดไปนานแล้วจากการเล่นกีฬา ทว่ามันยังทำให้สิวากรเข้าได้ยากเย็น
เอวสอบพลิ้วไหวขณะดันแก่นเนื้อเข้าลึกในทุกขณะ ถอยออกแล้วดัน เสือกใส่ภายในโพรงสวาทหวานล้ำ เธอถูกบีบปลายคางไม่ให้หันหน้าหนี จำต้องสบตาพยัคฆ์ร้ายด้านบนตลอดเวลาที่เขาเริ่มขยับเขยื้อน
“เฮียเสือ...อือออ”
ลำอวบอ้วนสอดเข้าได้แล้วในที่สุดพร้อมสีหน้ารวดร้าวของเฮียเสือ เขาค่อยดันเคลื่อนเลื่อนสอดผ่านธารน้ำร่องเนื้อนุ่มอุ่นชุ่มชื้น อุ้งมือเขายังกำรอบลำคอระหงให้นิ้วหัวแม่มือเชยปลายคางเธอ บังคับด้วยสายตาวาวแสง กลางนัยน์ตาเธอคือดวงหน้าของเขา สิวากร
“เฮียเสือ อือ อ่า”
เรือนร่างหนาหนักโถมลงดันจนทุกสิ่งของสิวากรเข้าไปด้านในกายเธอ แกร่งร้อน เต้นตุบมีชีวิตอยู่ในโพรงถ้ำ เธอหอบหายใจตื่นเร้ามือเลื่อนลงลำตัวสิวากร ลูบแผ่นท้องขึ้นหาทรวงอกจนถึงลำคอหนาจนถึงกรอบหน้าแกร่ง กำรอบคอเขาไว้เช่นเดียวกับที่เขาทำกับเธอ
สิวากรขยับมุมปากทั้งสองข้างโค้งขึ้นเคลื่อนเอวถอยออกแล้วดันจนเกือบกระแทก
“โปรด อืม อ่า”
“เฮียเสือ...” โปรดปรานเปล่งเสียงแหบกระเส่า จิกนิ้วลงปลายคางขณะที่สิวากรขยับเขยื้อนถอนลำร้อนเลื่อนผ่านโพรงนุ่มแล้วกระแทกเข้าไปอีกครั้งจนมิด
“โปรด อ่า”
เขาโถมเรือนกายรวมไปถึงเนื้ออวบพุ่งทะลวงเข้าสู่เธอจากเนิบช้าเน้นหนัก ทุกคราวที่ถอนออกร่างของเธอแอ่นตามซ่านจนต้องการจิกเท้า แล้วเมื่อเขาตอกลงกระแทกเข้าใส่จนมิดโคน เธอพลันแอ่นผวาต้องการหนี ร่างร้าวดั่งถูกสัตว์ร้ายฉีกทึ้ง ทว่าเมื่อเขาถอนลำรักออกอีกครั้งเธอกลับแอ่นเข้าหา สองร่างเคลื่อนไหวดั่งคลื่นน้ำ โยกคลอน แน่นหนัก
สิวากรวางฝ่ามือจับหัวเตียงเคลื่อนไหวถี่ขึ้น บิดเอวพลิ้วเสือกสะโพกแรงพร้อมความรวดร้าวบนใบหน้า
“เฮียเสือ อ่า อือ”
สิวากรจับมือเธอออกจากลำคอตัวเอง กดลงบนฟูกแล้วโจนจ้วงด้วยแรงของนักมวย
“อือออ อ่า เฮียเสือ” เธอครางกระเส่า มือถูกตรึง รวมไปถึงนัยน์ตา และอาจรวมไปถึงทรวงอกข้างซ้าย ชีพจรเธอเต้นแรง ปากเธอเผยออ้าและร้องเรียกชื่อเขา เรือนร่างสั่นไหวกระเพื่อม ความร้อนกำลังไหลรวมไปสู่จุด ๆ หนึ่งบนร่างกาย จุดที่เธอปวดร้าวและแอ่นเนินเนื้อขึ้นหาเขาทุกขณะ
“โปรด อ่า อืม เฮีย”
คำพร่ำแผ่วเบากระเส่าและทุ้มพร่า เขาต้องการเธอทั้งหมด ทั้งเรือนร่าง ทุกอย่างที่เป็นโปรดปราน เขาเฝ้ารอคอยมาเนิ่นนาน สุ่มมอง หาจังหวะที่คิดว่าเธอจะต้องไม่รอดมือ
แล้วเมื่อเธอมาขอร้อง เขาจึงใช้โอกาสนี้ครอบครอง สิ่งที่เสือหิวอยากได้
เขากระแทกท่อนเนื้อผ่านถ้ำรัก ล้ำลึกกดจนสุด เคล้นบดเบียด ให้เรือนร่างเราทั้งคู่แนบสนิท เสียดสีกลุ่มขนพันเกี่ยวราวเถาวัลย์ เขางัดกระแทกแล้วเสยจนร่างของเธอกระดอนศีรษะกระแทกหัวเตียงไม้
ปึก!
เหมือนว่าเขาเองไม่ทันใส่ใจ ยังคงสอดใส่เคลื่อนตัวกระแทกกระทั้นลงอีกครั้ง
ปึก!
“โอ๊ย! เฮียเสือ!”
สิวากรหัวเราะในลำคอ ดึงเธอลงมาอีกนิดแล้วจัดการเอาท่อนเนื้อของตัวเองบรรเลงจังหวะร้อนแรงต่อเนื่อง กระแทกกระทั้นสอดใส่ในถ้ำรักจนเตียงไหว
กึก กึก กึก!
เธอเบิกตาแล้วเอี้ยวหน้าไปมองเสาเตียงแบบไม้กระแทกผนังห้อง เอามือยันแผงอกเขาไว้
“หยุดก่อนเฮียเสือ อือ โปรดบอกให้หยุด เสียงเตียง”
“อืม อ่า หยุดทำไมกัน ถ้าโปรดยังห่วงเสียงเตียง แสดงว่าเฮียยังทำไม่เก่งพอ”
โปรดปรานแทบจะร้องกรี๊ดขึ้นมาเมื่อเฮียเสือประโคมโหมแรงกระแทกเข้าสู่ทางอันเล็กแคบ เธอบิดมือที่ถูกทับไว้ ใช้อีกมือทุบไปที่หน้าอก แต่เฮียเสือยังไม่ผ่อนแรง จึงจิกเล็บลงไปในผิวเนื้อเหนือทรวง
“อ่า โปรด ซี้ด...”
เขาหรี่ดวงตาจ้องเธอ ขยับตัวให้ร่างของเราทั้งคู่ใกล้ขึ้นอีก เท้ามือหัวเตียงแล้วส่งแรงพุ่งทะยานเข้าไปในโพรงถ้ำ
ตึก ตึก ตึก!
คราวนี้เสียงหัวเตียงกระแทกผนังห้องดังชัดเจนจนแม้แต่ตัวเธอยังสะดุ้ง ส่ายหน้าแล้วลงแรงข่วนบนแผงอก
“อ่า โปรด ซี้ดดด อ่า”
“เฮียเสือหยุดนะ เตียง อือ อ่า”
เธอถูกกระแทกจมลงฟูกด้วยเรือนร่างอันหนาหนัก เขาไม่ปราณีร่างอันเล็กกว่า สอดท่อนเนื้อกดมิดโคน ถี่รัวจนพวงแฝดแกว่งไกวกระทบร่องเนื้อ
“อ่า เฮีย”
โปรดปรานแอ่นตัวส่งเนินสาวให้เสือหิวโหมแรงขย้ำใส่ รู้สึกว่าตนเองกำลังจะถึงที่หมายที่ใดสักแห่ง
ทว่า...
ตุบ ตุบ!!
เสียงเคาะผนังดังมาจากทางอีกฟากหนึ่ง โปรดปรานเบิกตาโพลง แต่นั้นยังไม่เท่าไร เพราะเฮียเสือหุบมือเป็นกำปั้นแล้วทุบลงไปที่ผนังห้องเช่นกัน
ตุบ ตุบ!
“เฮียเสือ!” เธอขึ้นเสียงสูงจนหลง ไม่เหลือเสียงแหบทรงเสน่ห์ สีหน้าของเธอในตอนนี้คงทั้งตกตะลึงและขัดเขิน เพราะสิวากรก้มหน้าลงมองด้วยสีหน้าอ่อนโยน พูดเสียงเบาทั้งที่ไม่จำเป็น
“พระแสนน่ะ อยู่ห้องติดกัน”
“พระแสน!!”
“อืม อ่า”
สิวากรยังกระทำต่อเนื่องด้วยการกระหน่ำแรงกายสอดท่อนเนื้อเข้าไปในร่างกายของเธอจนร้าวระบม และเพราะแรงพิศวาสหรือราคะกามารมย์ ไม่อย่างใดอย่างหนึ่ง โปรดปรานไม่ทันได้สังเกตตัวเอง แต่สิ่งนี้ทำให้เธอหลุดออกจากภวังค์ความขัดเขิน
“เฮียเสือ อ่า อืออ”
“ใกล้เสร็จหรือยัง เสียวไหม”
เธอไม่รู้ เธอจึงส่ายหน้าทว่าแอ่นร่างกายขึ้นหา ความซาบซ่านลามเลียจนทั่วกาย มันเริ่มจากแก่นกลางความสาวที่โดนลำยาวอัดเข้าใส่ต่อเนื่อง ลามไหลด้วยความร้อนยิ่งสู่ปลายเท้า ทรวงอกแน่นจนแทบหายใจไม่ออก เต้นรัวดั่งกลองเชียร์มวย และเมื่อถึงจุดหนึ่ง โปรดปรานก็พลันกระตุก
“เฮียเสือ! อืออ”
เธอเผลอจิกเล็บลงเนื้อแน่นด้านบนเมื่อถึงคราวได้ปลดปล่อยความสุขสุดยอดด้วยการกระตุกเกร็งกล้ามเนื้อไปทุกส่วน รวมไปถึงภายในโพรงถ้ำสวาท เต้นกระชับรัดท่อนเนื้ออวบอ้วน แล้วเมื่อความร้อนในกายเธอลดระดับ เธอกลับถูกจับให้พลิกตัวนอนตะแคง โดยที่สิวากรไม่ถอดลำรักออก เขายังตะโบมฝ่ามือทั่วร่าง คลึงบีบทรวงอกจนแหลกเหลว โน้มร่างลงกอดเธอไว้ ประทับร่องรอยฟันบนหัวไหล่
“อืม โปรด อ่า เฮีย อือ”
เขากระแทกตัวเองเข้ามาหยุดนิ่ง ครางกระเส่า เลื่อนริมฝีปากไปอีกทางแล้วขบเม้ม
“อ่า โปรด อือ เฮียจะไม่ไหวแล้ว”
โปรดปรานมองหน้าต่างสั่นไหวอีกครั้ง สิวากรโอบรัดกอดลำตัวเธอทั้งโยกคลอนด้วยการพลิ้วเอวกระแทกลงร่องเนื้อด้านหลัง เคลื่อนมือสอดเข้าใต้ตัวขึ้นหารัดรอบลำคอ จับเธอตรึงไว้เพื่อรองรับสิ่งที่เขาโถมเข้าใส่
เสียงเนื้อกระแทกกันดังต่อเนื่อง เสียงเฮียเสือครางกระเส่า และเสียงเธอกรีดร้องในทุกคราวยามที่เขาลงฟัน
ต้นคอเธอ ลาดไหล่ แผ่นหลัง ล้วนโดนประทับรอยจากสิวากร ราวกับไม่มีวันสิ้นสุด เขาดึงหัวนมเธอ กระเส่าเสียงใส่หู ชอนไชลิ้นก่อนจะวกไปหาท้ายทอย กระแทกตัวเข้าไปข้างในอย่างแรง
“อ่า โปรด อ่า เฮีย อืมมม”
โปรดปรานขยับเปลือกตาปิดลง เรือนร่างเธอสั่นสะท้านจากแรงสุขสมของเฮียเสือ เขางับผิวกายเนื้อนิ่มหลังท้ายทอยราวกับสิงโตเจ้าป่า รัดร่างของเธอแน่น ก่อนจะดันใบหน้าเธอให้หันกลับมาประกบปากสอดลิ้นลงชอนไช ท่อนเนื้อข้างในสั่นไหวกระตุกแรงจากการเคลื่อนที่ของน้ำในร่างกาย ขับฉีดออกทั้งเขาและเธอ
เหมือนว่าร่างของเรายังกอดก่ายร้อยรัด เขาพลิกเธอขึ้นนอนบนอกที่ยังกระเพื่อมแรง เอื้อมมือหยิบทิชชูจัดการตัวเองรูดถุงยางออกทิ้งลงข้างเตียง
“เฮียเกือบหัวใจวายตาย”
เธอเบิกตาโตบนแผงอกแต่ไม่พูดอะไร นิ่งเงียบ
“เงียบไปเลยเจ้โปรด เสร็จตั้งสองรอบ ไม่พูดไม่จาเลยนะ”
“ก็แค่สองรอบ จะให้โปรดเที่ยวป่าวประกาศทั่วบ้านเลยไหมล่ะ”
“ฮ่ะ ฮ่า สงสัยไม่พอเลยยังอารมณ์เสีย”
“เฮียเสือ!” เธอผุดลุกนั่งอย่างไม่อาย จะอายไปทำไมอีกในเมื่อเห็น ๆ กันมาจนหมดแล้ว “พระแสนอยู่ข้างห้อง ทำไมเฮียถึงทุบผนังตอบด้วย”
“อ้าว ก็ให้พระแสนรู้ไงว่าได้ยินแล้ว” สิวากรเริ่มเคลื่อนมือเข้าหาหน้าอก บีบเบา ๆ เล่น “นมเจ้โปรดใหญ่ดีนะ เฮียชอบ”
เธอคว้ามือสิวากรไว้แล้วเขาพลิกข้อมือเธออีกแล้ว เหมือนว่าตัวเธอพลาดท่าให้เขาจับพลิกข้อมืออยู่เรื่อยจนน่าหงุดหงิด แล้วคราวนี้ร่างของเธอพลิกนอนราบบนฟูก แล้วถูกปิดปากด้วยการครอบครองอย่างเป็นเจ้าของอีกครั้ง
มือกร้านจากการเล่นเวทกำลังกอบกุมเนินอกอวบของเธอ บีบเคล้น ดึงให้เนินนมเธอตั้งยอด เคลื่อนฝ่ามือลงด้านล่างจนพบความนุ่มอวบอูม ผละริมฝีปากออก แต่ยังคลุกเคล้าไม่ห่าง
“เฮียยังมีแรงได้อีกหลายรอบ” เขาขบริมฝีปากล่างที่เต็มอิ่มกว่าด้านบนอย่างหลงใหล “และถุงยางยังเหลืออีกสาม” เขาสอดลิ้นชอนไชจนทั่ว ผละออกเพื่อเลื่อนพรมจูบหาทรวงอก
“แต่เฮียเสือ โปรดเจ็บ”
เขาหยุดครู่หนึ่งเงยหน้าจากยอดทรวงจ้องเธอ ตวัดลิ้นแกว่งไกวบนตุ่มไตจุดตัดสีสดบนเนินเนื้ออวบ
“เฮียมีเจล”
คำนี้ทำให้โปรดปรานฉุนขาด เธอกระชากผมตรงท้ายทอยเฮียเสือให้เงยหน้าขึ้นจนปากหลุดจากการครอบครองหัวนม ขมวดคิ้ว
“เจล?”
“อืม” เขาขืนแรงลงลากเรียวลิ้นบนความขาวนุ่มนวลของผิวเนื้อระหว่างทรวงอก ค่อยลากลงทำเสียงพึมพำ “เฮียรู้ว่าขนาดเฮียมันไม่ธรรมดา” เขาหยุดอีกแล้วจ้องเธอ “และถ้าเจ้โปรดบอกเฮียเสียก่อนว่าไม่เคย เฮียจะใช้ตั้งแต่แรก”
โปรดปรานคิดว่าตัวเองคงกำลังหน้าแดงจัด เพราะพวงแก้มเธอเห่อร้อนรวมไปถึงใบหู เธอมองรอยยิ้มที่ขยับขึ้นจนโค้งแล้วเผยเรียวลิ้นออกลากชิมเนื้อนุ่มแผ่นท้อง แหย่วนลิ้นลงร่องบุ๋มกลางลำตัว แทรกความหนาแกร่งให้เธอแยกขาออกจากกัน ขบความอวบยุ่นนุ่มนิ่มหน้าท้อง ใกล้หมุดหมายเข้าไปทุกขณะ
สิวากรจ้องสีผิวขาวนวลยามที่ริมฝีปากขยับเลื่อนลงเรื่อย ๆ ไปทางซ้าย ดันให้เธอยกต้นขาขึ้นพรมจูบวกเข้าใต้ข้อพับขาอ่อนด้านในแล้วเลื้อยไล้วนเรียวลิ้น ขบเม้มเกือบจะถึงอยู่แล้วพลันมีมือมาปิดเอาไว้
“หยุดนะเฮียเสือ ถ้าทำ โปรดจะโกรธมาก” เธอส่งเสียงอย่างลูกสาวเจ้าของค่ายมวย เกรี้ยวกราดนิด ๆ แต่สิวากรเองก็เป็นเจ้าของค่ายมวยคู่แข่ง ฉะนั้นน้ำเสียงอย่างนี้ไม่ส่งผลอะไรกับเขา นอกจากเห็นว่าเธอดูน่ารักดี เขาขบหลังมือดูดดุนหนังเนื้อแล้วเลื่อนลงแหย่เรียวลิ้นเข้าระหว่างซอกนิ้ว ใกล้จะถึงแล้ว...
“เฮียเสือ!” เธอกระชากผมสิวากรขึ้น “โปรดบอกว่า ไม่!”
“แต่โปรด.. โปรดจะพลาดของดีนะ”
โปรดปรานได้ยินแล้วคิ้วกระตุกเบา ๆ ดันร่างตัวเองถอยหลังแต่ยังไงก็ไม่พ้นจนศีรษะโขกหัวเตียง สิวากรยังตามติดขืนแรงจะลงลิ้นเธอให้ได้
เธอเม้มปากจนตึง โกรธที่เขาไม่ฟังเธอ ดึงผมเขาขึ้นจนหน้าหงายแล้วฟาดฝ่ามือขวาลงแก้มซ้าย
เพียะ!
ไม่แรงมากนัก มีรอยแดงขึ้นบางเบาเท่านั้น เธอคาดว่าสิวากรต้องโกรธอย่างแน่นอน เพราะผู้ชายเช่นเขา เจ้าของค่ายมวย ผู้ควบคุมทุกอย่างไว้ในกำมือ ถูกหญิงสาวร่างเล็กกว่าคนหนึ่งตบหน้า ถ้าเป็นเธอ เธอคงโกรธจนหน้าแดงหูแดง
ทว่าเธออาจมองคนอย่างเฮียเสือผิดไป ใบหน้ากร้านแดดอย่างคนที่ชอบออกกำลังกลางแจ้ง หันตามแรงไปเล็กน้อยแล้วหันกลับมาจ้องเธอ
ราวกับว่าเธอได้เปิดบางอย่างภายในตัวสิวากรออก นัยน์ตาเขาล้ำลึกก่อนจะวาวแสงอย่างคนที่เจอของถูกใจ เขาขยับมุมปากแล้วคลี่ออกจนกว้างเป็นรอยยิ้ม เผยให้เห็นเรียวฟันเรียงสวยและแผ่นลิ้นที่ยื่นออกแตะขอบปาก
โปรดปรานคิดว่าตัวเองเดินเกมผิดพลาด มันผิดพลาดมาตั้งแต่ต้นแล้ว ผิดพลาดที่คิดเรื่องการล้มมวย บัดนี้สิวากรล็อคท่อนขาเธอไว้ด้วยลำแขนแข็งแกร่ง สอดใต้แล้วยกจนเนินสาวอวบอูมพุ่งขึ้นสู่แผ่นลิ้นที่รออยู่
“เฮียเสือ อือออ” โปรดปรานเอ่ยด้วยเสียงกระเส่าระคนอ้อนวอน
สิวากรวาดลิ้นลงร่องเนื้อสาว แหวกรอยแยกด้วยการปาด ไล้ เลีย แกว่งความสากระคาย ไกวส่วนปลายบนติ่งเนื้อเล็ก ๆ จนสั่นระริกดั่งระฆังตีหมดยก
เขากดตัวเองลงจมเนื้อนิ่มแสนนุ่มและเปียกชื้น สูดกลิ่นโปรดปราน หอมหวานเบ่งบานเจือกลิ่นชาแนลนัมเบอร์ไฟน์ เลาะตามร่องกลีบอ่อนบางด้านข้าง ปีกผีเสื้อเรียวเล็ก แล้ววกลงสู่ร่องเนื้อแหย่ส่วนปลายเข้าโพรงถ้ำ ดันเนินโหนกให้ทุกสิ่งโดดเด่นปลิ้นออก ครอบครองทั้งหมดด้วยปาก ดูดดุน กลืนกินน้ำหวานเหนียวใส
“อ่า เฮียเสือ”
สิวากรผละตัวออก โยนตัวขึ้นเข้าหา ชะโงกค้ำด้านบนโปรดปราน โจนจ้วงสอดลึกเข้าไปในช่องสวาททั้งหมดในคราวเดียว ตรึงใบหน้าเธอด้วยอุ้งมือเสือ จดจ้องยามโผนทะยาน เขาปล่อยหมัดฮุกด้วยการสอดใส่จนมิด
“โปรด อ่า ตบเฮีย”
“ฮื้อ ว่าไงนะ อ่า เฮียเสือ มันแรง อ่า จุก อือ”
“ตบเฮีย” สิวากรย้ำคำเดิม ท่อนเนื้อเติมเต็มอยู่ในทางรัก ขยับเขยื้อนตอกลง จ้องเธอ แสงนัยน์ตาวาวขึ้นเมื่อเห็นฝ่ามือเล็กวาดออกแล้วกระทบใบหน้า
เพียะ!
“อ่า โปรด แรงอีก”
เพียะ!
“อืม...”
โปรดปรานไม่แน่ใจแล้วว่านี่มันเป็นการรวมร่างที่ปกติดีหรือไม่ เธอลงฝ่ามือบนแก้มของสิวากร สองครั้ง และคล้ายว่าเขาพึงพอใจยิ่งยวด แรงตอกลำเนื้อหนักหน่วงขึ้น เขาจับมือเธอให้กำรอบลำคอหนา ส่งร่างตัวเองจมลงสู่ถ้ำสวาท ร่องเนื้อสาวแสนนิ่ม ทางรักที่เปียกลื่นด้วยน้ำ
ส่งเธอให้จมลงฟูกที่นอน
ให้เธอจมลงสู่ห้วงหฤหรรษ์อย่างขีดสุดแล้วกรีดเสียง
ให้เธอจมลงสู่บางอย่างที่ลึกซึ้งขึ้นในทุกคราวที่เขาเคลื่อนตัวเองเข้าไปในร่างกายของเธอ
“อ่า เฮียเสือ” โปรดปรานกระเส่า จิกเล็บลงรอบคอ เสียงเฮียเสือครางกระหึ่มขึ้นอีกหลายเท่า จนเกือบเปล่งเสียงตะโกน
เธอและเขาต่างใช้กันด้วยร่างกาย สุขสม พร่าเลือนจนขาวโพลน และความทะลักทะลายบนแผ่นท้อง ทั่วหน้าอกขาวเต่ง หล่นแต้มขอบริมฝีปากอวบตึง ทุกที่บนร่างกายเธอด้วยน้ำสีขาวพวยพุ่ง ด้วยฝ่ามือหยาบกร้านละเลงหยาดน้ำกลิ่นคาว ลาก แล้วส่งเข้าปากเธอ
เช้าแล้ว สู้ สู้ สู้! ฮู ฮา ฮู ฮา
โปรดปรานพลิกตัว เสียงบางอย่างภายนอกไกล ๆ แต่ดังพอที่จะทำให้เธอได้ยินและตกใจตื่น
เธอขยับเปลือกตาเชื่องช้ามองเห็นแสงรำไร จึงเหลือบสายตาไปด้านข้าง สิวากรยังคงนอนหลับอยู่เช่นกัน ร่างกายเธอหน่วงร้าวและเจ็บราวกับถูกรถถังชน ทั้งเมื่อยขบ
เธอขยับร่างกายไม่ได้เลย จึงนอนแน่นิ่งปล่อยให้สิวากรกอดก่ายด้วยแขนขาอันหนักอึ้ง แล้วมุดตัวซุกดวงหน้าเข้าหาแผงอกลูกใหญ่ วาดท่อนแขนตัวเองโอบเอวหนาเขาไว้
เช้าอย่างนี้คงไม่ใช่เวลาที่ดีในการคิด จะไปคิดอะไรได้อีก ในเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาเรียกได้ว่าเป็นศึกชกบนสังเวียนอันหนักหน่วง เธอคิดว่าตอนนี้ทั้งเธอและเขายังเสมอคะแนน
เธอพึมพำเบา ๆ “เฮียเสือยังไม่ชนะน็อคนะ โปรดถือว่าเราเสมอคะแนน”
แผงอกใต้พวงแก้มเธอสั่นกระเพื่อมเล็กน้อย แล้วจากนั้นเฮียเสือจึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างของเราทั้งคู่ไว้ด้วยกัน พลางโอบแผ่นหลังดันให้เธอแนบตัวเขาแน่นอีก
42 แต่งงาน จบบริบูรณ์เธอไม่เคยจินตนาการมาก่อนว่างานแต่งงานของตัวเองจะเป็นแบบไหนอาจสวยงามราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยายหรือธรรมดาสามัญมาก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวแต่ที่แน่ ๆ วันแต่งงานของเธอต้องอบอวลด้วยความรักความรักของเธอและเจ้าบ่าว และที่สำคัญครอบครัวของเธอในทุกวันบนโลกใบนี้จะมีคู่รักเข้าพิธีแต่งงานกันนับล้านคู่ในวันเดียวกัน แต่ละประเพณีล้วนแตกต่างกันไปตามแต่วัฒนธรรม อย่างวันนี้ค่ายมวยศรเพชรกำลังจัดงานมงคลยิ่งใหญ่ รอยยิ้มเกลื่อนทั่วงาน เสียงหัวเราะสะท้อนอยู่ทุกมุมโถง กลิ่นดอกไม้ฟุ้งจนอบอวล และเหนือสิ่งอื่นใด ทุกคนเปี่ยมไปด้วยความสุข“ไอ้แสน กูเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็นงานแต่งงานอลังการงานช้างอย่างกับมหาราชา”พ่อครูสถิตคุณพูดเบา ๆ เพราะอายกลัวคนอื่นได้ยินขณะที่เป็นหนึ่งในขบวนเจ้าบ่าว เดินบนถนนคอนกรีตทางขึ้นบ้านเจ้าสาว“พ่อครู พูดดังไปอายเขา เดี๋ยวจะหาพ่อครูมาจากบ้านนอก”“บ้านนอกอะไรว่ะ บ้านกูแค่ผูกขวัญก็เข้าหอแล้ว นี่อะไรจัดใหญ่โต วันนี้วันที่สามแล้วนะมึง”“พ่อ! มันงานแต่งแบบฮินดู” ตรึงใจเอ่ยทักเบา ๆ เอามือหยิกท่อนแขนพ่อครู“โอ๊ย! เจ็บนะแม่ เบามือหน่อย ไว้รอเข้าห้องค่อยหยิกพ่อ”พ่อครูสถิตค
41 ได้โปรดโปรดปรานหน้าซีดแล้วซีดอีกจนไร้สีเลือด ฝ่ามือเย็นเยียบทั้งเสื้อชุ่มโชกเหงื่อกาฬที่ไหลย้อยออกมาทั่งทั้งร่างทุกความโกรธที่ปะทุเดือดอยู่ภายในพุ่งตรงไปยังชายหนุ่ม สิวากร ที่ตอนนี้ยังดื้อแพ่งจะยื้อเกม ดึงร่างสะบักสะบอมเต็มทนขึ้นมาด้วยมาเอามือพาดเชือก จับแน่นพยุงตนเองจนนั่งพาดเชือกได้แล้ว“ไอ้คนบ้า เฮียเสือ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย” โปรดปรานกัดฟันกรอดดังจนบิ๊กโต้งตกใจเธอสะบัดตัวอีกครั้งแรกกว่าเดิม แต่อ้อมแขนของอดีตนักมวยยังแน่นดั่งคีมเหล็ก เธอจึงใช้ปลายร่มกระแทกลงไปยังหลังเท้าของบิ๊กโต้งอย่างแรงปัก!! โอ๊ยยยยยบิ๊กโต้งปล่อยมือทันทีด้วยความเจ็บ เปิดโอกาสให้โปรดปรานสะบัดตัวได้อีกครั้งจนหลุด ทิ้งร่มแล้ววิ่งตรงไปทางบันไดขึ้นเวที คว้าเอาผ้าเช็ดหน้าของผู้ช่วยฝั่งสีแดงไปด้วยสิวากรเกร็งไปทั้งร่างอันเจ็บปวด ดึงตัวเองจนนั่งพาดคาดเชือก แล้วพยายามพยุงตัวลุกขึ้นยืน ขยับเดินสองก้าวแล้วพลันล้มลงอีกครั้งตึง!ร่างใหญ่โตหนาหนักล้มหงายลงไปอีกครั้งอย่างคนที่ไร้เรี่ยวแรงแล้วสิ้นเชิง ภายในหัวสมองปวดจนมึน มองเห็นทุกสิ่งพร่าเลือนซ้อนทับหลากหลาย หางคิ้วเจ็บจนชา รู้สึกถึงความเปียกชื้นอาบลงปลายคางคงเป็นเลือดเข
40 ชี้ชะตาเกร้ง ๆ"เริ่มเกมแล้วครับ! เกรียงไกรเดินหน้าดุดัน ไล่บี้เฮียเสือตั้งแต่หมัดแรก! โอ้โฮ้! หมัดซ้ายเข้าเต็มหน้าท้องเฮียเสือ! แต่เฮียเสือยังยืนได้! เขาพยายามวนหนี แต่เกรียงไกรไม่ปล่อยโอกาส ซ้ำหมัดฮุก ขวาอีกครั้ง!""เฮียเสือถอยกรูดครับ! พยายามยกการ์ดกัน แต่หมัดของเกรียงไกรหนักเหลือเกิน! ตอนนี้คนดูเริ่มตะโกนแล้วครับ ดูท่าจะเชียร์ฝั่งเกรียงไกร!"“ไม่น่าเชื่อนะครับ เฮียเสือลีลาไม่แพ้นักมวยดีกรีแชมป์ ตั้งรับได้อย่างดี”โปรดปรานเนื้อตัวอ่อนแรงขาแทบยืนไม่อยู่ต้องใช้บิ๊กโต้งเป็นหลักพิงไว้“เฮียเสือจะเจ็บหนัก ไม่ได้นะโต้ง”บิ๊กโต้งไม่ตอบ ยืนนิ่งเงียบและรัดร่างเจ้าของค่ายไว้แน่นตามคำสั่งของสิวากร เขาเองเมื่อเห็นลีลาของเฮียเสือยังคิดว่าพอมีลุ้น แต่หมัดของเฮียเสือไม่หนักเท่าไอ้เกรียงไกร ซ้ำลูกเล่นยังไม่เหลี่ยมเท่าเกร้ง ๆ“แหมหมดยกเสียก่อน ให้นักมวยเราได้พักเสียหน่อยนะครับก่อนจะเริ่มยกต่อไป”“ประเมินแล้วสูสีนะครับ”สิวากรคายยางกันกระแทกออกจากปากดื่มน้ำแล้วพ่นทิ้ง มีเลือดออกเล็กน้อยไม่มากนัก“เฮีย เฮียตัวสูงเกินไป ต้องระวังสีข้าง ปิดให้มิด” ชานนท์เอ่ยเตือนตอนที่ยื่นขวดน้ำไปตรงหน้าสิวากรพยั
39 นัดชิงแชมป์ณ สนามมวย"ใช่เลยครับ! นี่คือการเจอกันครั้งแรกของสองยอดฝีมือจากสองค่ายใหญ่ ศรเพชร ชลบุรี และ ส.อรุณ อุบลราชธานี บอกเลยว่า ดุเดือดแน่นอน!"เกร้ง ๆ"และแล้วเสียงระฆังก็ดังขึ้น! เริ่มต้นยกแรก! บิ๊กบอยเดินเข้าหา เปิดเกมเร็วด้วยหมัดแย็บซ้ายที่ไวเหมือนสายฟ้า! โอ้ย โอ้ย อีกฝ่ายตั้งการ์ดรับ""แต่ยอดเพชรไม่ยอมง่าย ๆ! โต้กลับด้วยหมัดขวาตรงที่แม่นยำอย่างกับจับวาง! โอ้โฮ้! นี่แค่เริ่มต้นก็ประเดิมดุเดือดแล้ว!"“เอาเล้ย เฮ้ย! โอ๊ย ตุบ เอ้า ต่อยเลย แย็บ แย็บ”โปรดปรานเงยหน้าเอียงไปด้านขวาจ้องพ่อปลื้ม วันนี้ดูขึงขังจริงจังและคึกคัก สงสัยลงเล่นไปหลายบาท เธอมองตรงไปทางฝั่งตรงข้าม ตอนนี้สิวากรอยู่ชิดขอบเวทีใกล้กับชานนท์ คอยก้มหน้าพูดคุยกันตลอดเกร้ง ๆ"ยกแรกจบลงอย่างดุเดือด! เอาสะเหงื่อตกทั้งคู่ บอกเลย...เกมนี้สูสี ไม่มีใครเหนือกว่าใคร!""ใช่ครับ และนี่แค่เริ่มต้น! ใครจะอยู่ ใครจะล้ม ต้องติดตามกันต่อยกหน้า ห้ามกระพริบตา!"โปรดปรานผุดลุกจากที่นั่ง พาร่างอวบอิ่มในชุดเดิมที่สวมใส่มาตลอดหลายปี ตรงไปยังมุมแดง ขึ้นบันไดไปยังข้างบนเวทีจนกลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในสนามมวย เธอลอบยิ้มให้สิวากรแล้วโน้
38 พอใจณ บ้านค่ายมวยศรเพชรในช่วงเย็นของวันนี้ที่ห้องนั่งเล่นของครอบครัวศรเพชร นับว่าเกิดปรากฏการณ์แปลกประหลาด เมื่อทุกคนต่างพร้อมใจพากันมารวมตัวอยู่ในห้องนี้ นั่งเรียงลดหลั่นตาจดจ้องไปยังจอโทรทัศน์ขนาดห้าสิบสองนิ้ว ซึ่งในยามปกติมีเพียงแม่พลับพลึงใช้สำหรับร้องคาราโอเกะ“เริ่มแข่งแล้ว” ดาหลันพึมพำตื่นเต้นจนผุดตัวออกจากท่าเอนหลัง“แม่ว่ายังไงยอดเพชรก็ชนะ เฮียเสือเขาทุ่มเทมาก” แม่พลับพลึงกระซิบเบา ๆ“ใช่ค่ะ ณินได้ยินเสียงเฮียเสือทุกเช้าเลย”“ทุกเช้า?” แม่ปรียาหันไปมองลูกสาวตัวเองด้วยความสงสัย“ณินเขาไม่ได้นอนเพราะทำงานค่ะแม่ปรียา มลนอนห้องตรงข้าม ได้เสียงเพลงดังถึงเช้า”พิมลวรรณนั่งเอนตัวพูดงึมงำตอบออกไปแทน ดวงหน้าปิดทับไว้ด้วยแผ่นมาส์กหน้าสีขาวฉ่ำน้ำ“แต่เท่าที่รู้มายอดเพชรยังไม่เจนสนาม ชกแค่ไม่กี่ครั้ง”พอใจเอียงหน้าไปทางคนทั้งหมด พูดเสียงกร้าวขึ้น เพราะไม่พอใจที่ทุกคนเอาแต่พูดยกย่องเฮียเสือ“พี่พอใจเป็นอะไรไป” ดาหลันมือล้วงขนมปากพูดไปด้วย ทำให้ขนมกระเด็นจนเลอะออก“ยี้! ดาหลัน สกปรก กระเด็นโดนหน้าพี่” พิมลวรรณนั่งใกล้อีกข้างรีบขยับตัวลุกหนี“ขอโทษทีพี่มล พี่พอใจไม่เห็นตอบเลย” ดาหลันยั
37 วันชิงแชมป์ เธอเห็นคนต่อยกันมาตั้งแต่เด็กเธอได้ยินเสียงเวลาเนื้อกระทบกันจนชินชาเธอเห็นนักกีฬาทั้งหัวเราะและร้องไห้ตลอดเวลาเธอรู้ว่าคนที่ล้มนอนคว่ำลงกับพื้นเวทีคือผู้แพ้เธอจดจ้องมองด้วยดวงตาราบเรียบ ส่งเสียงแค่นดูถูกอยู่ข้างในทว่าวันนี้...ทุกสิ่งที่เธอกล่าวมาทั้งหมด ว่างเปล่าราวกับมันไม่มีอยู่จริง ราวกับว่าทุกสิ่งทั้งหมดคือจินตนาการอันฟุ้งเฟ้อ เมื่อคนที่ล้มคว่ำกลางเวทีคือ...สิวากรการแข่งขันชกมวยชิงแชมป์ถ้วยพระราชทานจัดอย่างยิ่งใหญ่อลังการด้วยสนามสร้างใหม่แบบชั่วคราวติดชายหาดพัทยา ศูนย์กลางนักท่องเที่ยว ใกล้เสียจนทุกคนได้ยินเสียงคลื่นสาดซัด ลมทะเลพัดพานำกลิ่นเค็มพื้นน้ำกรุ่นกำจายปะปนไปกับกลิ่นเหงื่อของผู้ชมนับพันในสนามแห่งนี้สิวากรนั่งอยู่ฝั่งน้ำเงิน ค่ายมวย ส อรุณ โดยหนนี้ชานนท์ลงมาเป็นโค้ชพิเศษให้บิ๊กบอย เขาจึงวางใจนั่งเงียบหามุมสงบให้ตนเองทำสมาธิ หางตามองเห็นพ่อครูสถิตคุณ สุดแสนและเทียนหอม กำลังเดินใกล้เข้ามาจากหัวมุมทางเดินขึ้นเวทีสำหรับนักมวย จึงโบกมือให้“เฮียเสือ สวัสดีค่ะ ทำไมวันนี้เฮียสวมเสื้อยืดคะ” เทียนหอมเอ่ยทักแปลกใจ ใช้ดวงตากลอกไปมาสำรวจสิวากรจนรอบ“ทำไมล่ะหอม







