LOGIN너만을 위한 배터리가 되기 위해 회귀했다. 도S 천재 투수 유환을 사랑하는 도S 천재 포수 장하늘. 과연 우린 그라운드에서도 침대에서도 환상의 배터리가 될 수 있을까? --------------------- *이 작품은 본 작가가 [주은찬] 필명으로 출간한 [환장의 퍼펙트 배터리]의 스핀오프 작품입니다. *Image by whif.io(위프 플랫폼 제공/캐릭터 상품화 계약 완료)
View More"Salamat po, Itay." Humalik ako sa pisngi nito bago kumaway nang makababa sa pangpasada nitong jeepney.
"Mag-iingat ka anak." Bilin nito sa'kin.
"Opo! Kayo rin po Itay. Yung gamot n'yo po huwag n'yo kalimutang inumin." Kumaway ako dito matapos ay tumalikod na para pumasok sa backdoor ng naturang bar.
Diretso ako sa locker room at mabilis na nagbihis at bahagya pang nag-apply ng lipstick at powder bago lumabas.
"Hi Cherry!" bati sa'kin ni Fernan na janitor sa pinapasukan kong resto-bar.
"Good evening, Fer." Ngumiti ako dito matapos ko itong lampasan.
Pumasok na ako sa loob habang tinatali ang apron kong suot. Inayos ng bahagya ang name pin ko at ngumiti.
"Cherry, nand'yan ka na pala. Isang bucket sa room five!" sigaw agad sa'kin ni Jacky nang mamataan ako.
"Okay," sagot ko at bumaling kay Calix na nagpupunas ng lamesa.
"Isang bucket please." Yumukod ako sa lamesa at pasimpleng inipit ang buhok sa aking tenga nang tumalikod ito.
Humarap ito at malakas na inilapag ang bucket habang ngumunguya ng bubble gum.
"Salamat." Ngumiti ako rito na siyang nagkibitbalikat lang sa akin.
Nilakad ko ang kahabaan ng mga lamesa. Puno ng tao ang restaurant ngayong gabi dahil araw ng Biyernes. Kadalasan ay puro estudyante ang costumer namin 'pag ganitong araw. Pero iba ang dami ng tao ngayon at siksikan kaya medyo naipit ako sa gitna.
"Excuse me! Excuse me!" malakas kong sigaw. Mabuti ay tumabi ang ilan nang mapansin ang suot kong waitress uniform.
Nakahinga lang ako ng maayos nang pumasok na sa hallway.
"Ano bang meron?" tanong ko habang nilalakad ang daan patungo sa private room para sa mga magtatanghal ngayong gabi.
"Room service," tawag ko sa pagitan ng pagkatok.
Ngunit walang nagbubukas sa'kin ng pinto at panay tawanan lang sa loob ang mauulinigan ko doon.
"Hello, room service!" Ulit ko na inilakas na ang boses.
I blew out a breath. Marahan kong hinipan ang bangs ko habang nakasandal sa gilid ng pader. Binaba ko ang bucket sa sahig at dinukot ang cell phone sa aking bulsa para mag-update sana ng status sa f******k.
Ngunit hindi pa ako nakakatipa nang bumukas ang pinto na siya kong ikinalingon.
A man in his black leather jacket with white T-shirt underneath transparently looking at me with his two narrowed eyes. Bumaba ang tingin nito sa bucket na nasa aking paanan.
"Ito na ba yung in-order namin?" His voice were so cold like a deep ocean. Habang ako ay tila umakyat ang hiya dahil sa nadatnan niya sa akin. Kinuha nito mula sa lapag ang bucket.
"Yes, sir! Kumakatok kasi ako kaso walang nagbubukas..."
Napapitik ako sa hangin nang tumalikod na ito sa'kin na walang pasabi bago isarado ang pinto na may diin.
"Suplado!" Umismid ako rito na tangka na sanang aalis nang marinig ko ang muling pagbukas ng pinto.
Ibang mukha naman ang sumilip mula dito kaya ako napahinto.
"Sir?" Malawak ang ngiti kong bati rito.
"Ah, Pakidalhan mo na rin kami ng Ice. " Ngumiti ito ng maluwang sa akin.
"Sige po, may iba paba kayong gusto?" I asked again.
"Iyon lang salamat. " Matapos ay tumalikod na ito bago isara ang pinto.
Bumalik akong muli sa counter at yumukod kay Calix na busy sa pagmi-mix ng beverages.
Sumulyap ito sa'kin at bahagyang nagtaas ng kaniyang kilay.
"Ano 'yan?" tanong ko nangalumbaba sa harapan nito.
"Blue Hawaii. Sweet and sour mix with blue coraçao." Sinalin nito ang cocktail juice sa long glass at nilapatan iyon ng pineapple chunk at cherry kasama ng mini umbrella.
Nilapag niya ito sa harapan ko na bahagyang ngumiti. Agad na napatuwid ang likod ko dahil sa klase ng ngiti nito sa akin.
"Salamat." Ginagap ko ito na tangka na sanang sisip-sipin nang magsalita itong muli.
"Sa table six iyan, pakidala mo nal ang." He ordered.
Agad na napawi ang maluwang kong ngiti sa tinuran niya at padabog na tumayo dahil sa pigil nitong tawa sa ginawa ko. Agad ring umakyat ang pamumula sa dalawang pisngi ko dala ng pagkapahiya.
"Isa palang Ice bucket!" Bilin ko rito bago umismid. Rinig ko pa ang bahagya nitong pagtawa sa'kin.
"Tss, paasa..." bulong ko at dinala na sa table six ang order kung saan isang grupo ng mga babae ang naroon at masayang nagkukwentuhan.
Atubili akong lumapit at marahang nilapag ang juice sa table. Tumuwid na ako ng tayo at tangka na sanang aalis nang marinig ko ang pagka-basag na+g baso.
"Oh shit!" malakas na sigaw ng babae sa aking likuran.
"Oow!" Tutop ko ang bibig ng makitang basa ang damit ng isang babae at nasa lapag na ang basag na basong kabababa ko lang.
"What the hell?!" Tila gusto nang lumabas ng mata nito sa sobrang panggagalaiti sa 'kin dahil sa nagmantsa sa damit niya ang kulay asul na juice.
"I'm so sorry, ma'am. Papalitan ko na lang po." Yumukod ako at dinukot ang bimpo sa aking tagiliran para sana ito punasan.
"Stupid! Hindi mo ba nakikita na nag-uusap kami? Tapos bigla mong nilagay sa lamesa na wala man lang pasabi?!" singhal nito sa akin.
"I'm sorry again." I said patiently.
"Tonta! Look at my dress! Alam mo ba kung magkano ito, ha?! Kulang pang pambayad sa Isang buwan mong sweldo!" sigaw na nito sa'kin na siyang ikinalingon nang ilang sumasayaw. Kahit pa malakas ang tugtog ay na-agaw namin ang pansin ang ilan.
Napalunok ako sa pagkakaluhod dahil sa sinabi niya.
"Paano na 'yan, lalabas na sila Rex..." Narinig kong may bumulong rito.
"You will pay for this!" she shouted. Tumayo ito kaya ako bahagyang napa-atras.
"I'm so sorry," wika ko at kinagat ng mariin ang labi.
"Tama na' yan Candice." Narinig kong may pumigil rito.
"This stupid girl doesn't know how to do her job properly!" sigaw pa nito.
"Babayaran ko nalang po ang nasira ninyong damit," I said lowly.
"Huh? You must be kidding me!"
Humalukipkip ito ng tayo sa harapan ko. Doon ko naramdaman ang mainit na palad na dumantay sa balikat ko at tinulongan akong makatayo.
"Miss, baka pwedeng pag-usapan ninyo ito ng maayos. Maraming costumer ang naantala dahil dito." Buo ang boses ni Calix nang magsalita sa likod ko.
"Sino kaba? I want to talk to your manager!" Pinaningkitan nito ng mata ang nasa likod ko.
Nanlalaki ang matang sinulyapan ko si Calix. Ginagap naman nito ang kamay ko saka nito hinarap ang customer.
"I am the manager." Diretsa nitong sinabi.
Tila naumid naman ang dila nang kaharap nito sa tinurang iyon ni Calix.
"Kung magkano man ang damage ng damit ni n'yo ay babayaran ko." Dagdag pa nito.
Tiningala ko ito dahil sa kaniyang sinabi bago magyukong hiyang-hiya sa sarili.
"Huh.." Narinig ko ang patuyang ismid nito sa akin.
"Sa susunod bago kayo mag-hired ng empleyado siguraduhin n'yo munang marunong mag-serve at hindi tatanga -tanga!" Hindi pa rin nito napigilang sabihin.
"If you'd still insist her apology, mapipilitan akong palabasin kayo sa Bar na ito at abogado ko nalang ang kakausap sa inyo." Ma-awtoridad nitong sinabi sa kaharap namin na tila parang pinawalan ng kulay ang mukha.
"Candice enough. Hindi mo makikita ang performance ng Logistic ikaw rin," sabi rito ng katabi.
Hindi na ito sumagot pa matapos ay sa'kin naman bumaling nang tingin. She eyed me from head to toe bago ako irapan at tumalikod na sa amin.
Sinenyasan naman ni Calix si Fernan para linisin ang mga piraso ng basong nabasag.
"Are you alright?" tanong nito na giniya akong maupo sa sa isang high chair malapit sa counter bar.
"Ayos lang ako. Salamat pala kanina. Babayaran ko nalang yung nasirang damit no'ng customer," saad ko.
"No, ako na ang magbabayad." Sandali pa itong tumitig sa mga mata ko bago ako talikuran matapos ay bumalik na sa counter dahil may lumapit na customer. Pinagmasdan ko nalamang siya habang paalis.
Hindi ko maiwasang pamulaanan ng mukha sa ginawa niyang pagtatangol sa'kin kanina. Hindi ko rin inaasahang gagawin niya iyon at aakuin ang damage na dapat ay sa'kin naka-charge.
Sumulyap ito sa akin at tumaas ang kilay na sinenyasan akong lumapit.
Shit lang dahil kuhang-kuha niya ako sa simpleng gesture niya lang na ganoon. Sumilay muli ang ngiti sa mga labi ko nang humarap ako sa kaniya. Agad naman nitong binaba ang Ice bucket sa aking harapan.
"Kanina pa yan hinihintay sa room five," sabi niya na tumitig sa mga mata ko.
"Salamat," I whisper.
Umiling lamang ito bago ako ngitian. Sa puntong iyon ay tila nagkaroon ako nang konting pag-asa para sakanya. Sa totoo lang kasi ay matagal ko nang crush si Calix. Since college days pa ay siya na ang parati kong bukang bibig sa mga classmate ko.
Hindi rin naman lingid dito ang pagtingin ko sa kaniya. Halata naman di ba? Dahil dito pa mismo ako nag-apply sa Resto-bar kung saan siya ang nagmamay-ari.
Nakakatawang Isipin dahil hindi naman ito ang kursong tinapos ko pero pinili kong mag-apply dito kahit pa wala akong eksperiyensa sa pagwe-waitress.
Hindi ko alam kung kailan ako titigil sa pag-iilusyong isang araw ay magugustohan niya rin ako. Siguro titigil lang ako 'pagnakita kong ikakasal na siya sa ibang babae. Pero habang hindi pa niya nahahanap ang babaeng iyon. Alam kong may pag-asa pa ako...
"Room service!" Katok kong muli sa saradong pinto.
Naiinip na tumingala ako sa itaas ng pinto kung saan naka-indicate roon ang mga tutugtog ngayong gabi.
"Logistic Band?" Basa ko sa papel na naroon.
Doon naman bumukas ang pinto at ang matangkad na lalaki kanina ang humarap sa'kin.
Ilang minuto pa ako parang na bato balani dahil sa akin nitong kagwapohan. Nito ko lang din napagtanto na gwapo nga nito talaga.
Ang mga mata niyang nangungusap at ang agaw pansin niyang labi na tila kasing pula ng makopa ang nabibigay dito ng malakas na appel. May piercing ito sa kaliwang kilay. Halata rin ang malaki nitong katawan dahil sa nipis nang suson nitong T-shirt na puti.
He glance at his wrist watch matapos ay sa hawak kong Ice bucket.
"Twenty minutes ba bago kayo mag-serve dito?" Malalim ang boses nito nang magsalita sa'kin.
Doon ako natauhan dahil sa kaniyang sinabi. I shook my head and wear my sexy smile.
"I'm so sorry, sir. Medyo may konting problema lang sa labas." sagot ko.
Humalukipkip ito ng tayo sa harapan ko at sumandig sa hamba ng pintuan.
"And the management allowing their employees to use their phone during work hour?" He smirked.
Nag-iwas ako ng tingin dahil sa kaniyang sinabi. Hindi ko magawang sumagot dahil tama naman siya. Paano ko pa ipagtatangol ang sarili ko kung huling-huli naman ako sa aktong ginagawa iyon?
"Hi, miss!" Sumilip ang mukha ng lalaking nang hingi sa'akin ng yelo kanina.
Umakbay ito sa lalaking nakatitig pa rin sa'kin.
"Pre, naman tinatakot mo yung waitress." Tinapik pa nito ang balikat ng huli.
"Pasok ka..." Nagulat ako nang hilahin nito ang isa kong kamay papasok sa loob.
Natigil ang tawanan ng mga ito dahil sa pagpasok ko.
"Hi, beautiful lady!" Kaway sa akin ng isang lalaki na hawak ang baso ng alak.
우리 독자님들, 진심으로 이 글을 읽어주셔 감사합니다. 제 인생의 첫 BL이자, 스포츠 물도 처음이라 많이 서툴고 부족한 부분이 많았습니다. 그래도 열정 만큼은 최고로! 실제로도 야구 광팬이라서... 즐겁게 창작하였습니다. 이 글이 훗날 인기가 많아지고 또 여러분들이 그 뒷 이야기가 궁금하다고 한다면 다른 글들 다 완결 지어 놓고 외전으로 올 수도 있고, 시즌 2로 올 수도 있습니다. 하하!(희망사항이요.)다음 생애가 있다면, 정말 운동 잘하는 사람으로 태어나고 싶다~ 할 정도로 현재 제 몸은 운동 신경도 없거니와 건강도 허락되지 않아 아쉬움이 조금 있습니다. 하하! 그러나, 이렇게 글이라도 쓸 수 있는 취미가 있어 얼마나 다행이게요.제 2의 인생을 살아갈 수 있으니까요.작품 속에 장하늘의 마음을 이입해 보기도 하고, 유환이 되어 장하늘을 사랑해 보면서 글을 이어 나갔습니다. 끝까지 읽어주셔 감사합니다. 저는 다국어 버전 완결을 이번주에 지어 놓고 완결 딱지를 붙일 예정입니다. 굿노벨에 꾸준하게 작품이 올라올 예정이니... 앞으로도 많은 사랑 부탁드립니다. [silver구슬] 잊지 마시고... 아, 저 작가는 한번 시작하면 완결 때리는 구나! 믿고 다른 작품도 달려와 주시기 바랍니다. 이 글을 도전하라고 격려해주신 Yino 편집자님께 감사드리며~~, 저는 차기작으로 인사드리겠습니다. 저는 예전에 글을 많이 써 놓고 이제서야 하나둘 출간하게 되어 소설계에서는 초보작가입니다. 웹소설을 전혀 읽지 않고 종이책만 읽어서 다른 분들의 글과는 결이 좀 다릅니다. 심지어 제가 읽은 장르도 형사물, 판타지물, 영미문학, 북유럽 쪽 스릴러, 일본 쪽 미스터리 등.그래서 저의 글은 나름의 개성이 묻어 있습니다. 요원이 주인공인 르와르 풍의 남장여인 삼각관계 로맨스... [닥치고 내게로 와!] ~~4번째 회귀한 천재 작곡가 기억상실 임신녀 경신의 로코 이야기 [아기를 품은 앙큼한 그녀] ...그리고 남장 하인에서 소드마스터, 대마법사가 되는 라이
우리 독자님들, 진심으로 이 글을 읽어주셔 감사합니다. 제 인생의 첫 BL이자, 스포츠 물도 처음이라 많이 서툴고 부족한 부분이 많았습니다. 그래도 열정 만큼은 최고로! 실제로도 야구 광팬이라서... 즐겁게 창작하였습니다. 이 글이 훗날 인기가 많아지고 또 여러분들이 그 뒷 이야기가 궁금하다고 한다면 다른 글들 다 완결 지어 놓고 외전으로 올 수도 있고, 시즌 2로 올 수도 있습니다. 하하!(희망사항이요.)다음 생애가 있다면, 정말 운동 잘하는 사람으로 태어나고 싶다~ 할 정도로 현재 제 몸은 운동 신경도 없거니와 건강도 허락되지 않아 아쉬움이 조금 있습니다. 하하! 그러나, 이렇게 글이라도 쓸 수 있는 취미가 있어 얼마나 다행이게요.제 2의 인생을 살아갈 수 있으니까요.작품 속에 장하늘의 마음을 이입해 보기도 하고, 유환이 되어 장하늘을 사랑해 보면서 글을 이어 나갔습니다. 끝까지 읽어주셔 감사합니다. 저는 다국어 버전 완결을 이번주에 지어 놓고 완결 딱지를 붙일 예정입니다. 굿노벨에 꾸준하게 작품이 올라올 예정이니... 앞으로도 많은 사랑 부탁드립니다. [silver구슬] 잊지 마시고... 아, 저 작가는 한번 시작하면 완결 때리는 구나! 믿고 다른 작품도 달려와 주시기 바랍니다. 이 글을 도전하라고 격려해주신 Yino 편집자님께 감사드리며~~, 저는 차기작으로 인사드리겠습니다. 저는 예전에 글을 많이 써 놓고 이제서야 하나둘 출간하게 되어 소설계에서는 초보작가입니다. 웹소설을 전혀 읽지 않고 종이책만 읽어서 다른 분들의 글과는 결이 좀 다릅니다. 심지어 제가 읽은 장르도 형사물, 판타지물, 영미문학, 북유럽 쪽 스릴러, 일본 쪽 미스터리 등.그래서 저의 글은 나름의 개성이 묻어 있습니다. 요원이 주인공인 르와르 풍의 남장여인 삼각관계 로맨스... [닥치고 내게로 와!] ~~4번째 회귀한 천재 작곡가 기억상실 임신녀 경신의 로코 이야기 [아기를 품은 앙큼한 그녀] ...그리고 남장 하인에서 소드마스터, 대마법사가 되는 라이
5월의 열기가 그라운드 위로 절정에 달해 흐르던 어느 날.전국 대학야구 대회, 대망의 결승전 날이 밝았다.구름 관중을 몰고 다니는 S대 야구부 ‘마구마구’는 이제 단순한 동아리 수준을 넘어, 대한민국 대학야구의 찬란한 르네상스를 불러온 주역이 되어 있었다. 경기장 주변은 이른 아침부터 몰려든 인파로 인산인해를 이루었고, 언론 매체들은 마운드에 오를 유환과 장하늘의 일거수일투족을 담아내기 위해 열띤 취재 경쟁을 벌였다.[퍼펙트 배터리의 귀환! 과연 기적의 우승을 거머쥘 것인가!][새내기 괴물 투수 유환과 지략가 포수 장하늘, 그들의 매직은 오늘도 유효한가!][160km의 광속구를 뿌리는 유환과 완벽한 볼 배합의 장하늘, 전 구단 스카우트 집중!][오늘 경기에는 U그룹 유준철 회장과 유도완 사장도 귀빈석에서 관람할 예정이라 전해져···.]각종 포털 사이트의 실시간 검색어를 장악한 ‘마구마구’의 위세는 그야말로 압도적이었다.“야! 너희 둘!” “일주일 내내 연락도 안 되고 대체 어디 있었어?” “오늘 경기 못 나오는 줄 알고 우리가 얼마나 가슴 졸였는지 알아?”더그아웃에 나타난 장하늘과 유환을 보자마자, 모두들 헐레벌떡 달려와 소리를 질렀다.연습하러 한번 학교에 나오지도 않고, 심지어 문자 답신도 없어 모두들 걱정이 이만저만 아니었다.“휴, 난 너희 없이 오늘 사형장에 끌려가는 줄 알았다니까. 다행이다, 진짜로 나타나 줘서.”최우현도 떨리는 가슴을 쓸어내리며 장하늘의 곁으로 다가왔고, 안색이 흙빛이었던 김강무는 그제야 안도의 한숨을 내쉬며 살얼음이 가득한 스포츠음료를 건넸다.“왔으면 됐지. 다들 이거나 마셔.”장하늘은 일주일 내내 유환과 지독하게 엉겨 붙어 있었다는 말은 입 밖으로 내지 못한 채, 애꿎은 유환의 눈치만 살피며 어색하게 웃었다.“선배님들, 정말 죄송합니다. 어쩌다 보니 개인적인 사정이 좀 있어서··· 하하.”장하늘은 멀찍감치 서 있는 서정우를 향해 은밀하게 고맙다는 눈인사를 보냈다. 서정우 역시 의미심장한 미소를
다음 날.폭풍우가 휩쓸고 간 자리는 기이할 정도로 고요했다.창문을 부술 듯 두드리던 사나운 빗줄기는 흔적도 없이 증발했고, 비에 젖은 흙내음과 농밀한 습기를 머금은 공기는 오히려 달큼한 향취를 풍겼다.유환과 장하늘은 약속이라도 한 듯 가벼운 옷차림으로 호텔 뒤편의 한적한 산책로를 따라 걸었다. 멀리 인천공항 활주로에서는 짐승의 숨소리 같은 엔진음을 내뿜으며 거대한 비행기들이 솟구쳐 올랐고, 점멸하는 불빛들이 유성처럼 밤하늘을 가로지르고 있었다.“장하늘, 허리 안 아파? 새벽에 좀 심하게 몰아붙인 것 같아서.”유환이 입가에 능글맞은 미소를 매단 채 장하늘의 어깨에 자연스럽게 팔을 둘렀다. 장하늘은 뒷덜미까지 확 달아오르는 열기를 느끼며 녀석의 옆구리를 팔꿈치로 툭 쳤다.“···조용히 해. 보는 사람이라도 있으면 어쩌려고.” “이 시간에 여길 누가 와. 우리밖에 없어. 그리고 먼저 유혹한 건 너잖아.”유환은 기다렸다는 듯 장하늘을 제 품으로 더욱 바짝 끌어당겼다. 장하늘은 툴툴대면서도 녀석의 단단한 흉곽에서 느껴지는 온기에 슬그머니 몸을 기댔다. 규칙적으로 고동치는 유환의 심장 박동이 귓가를 울릴 때마다, 유리그릇처럼 위태롭게 흔들리던 장하늘의 영혼이 비로소 안식처를 찾은 듯 차분히 가라앉았다.두 사람은 산책로 끝단, 바다와 하늘이 맞닿은 전망대 앞에 멈춰 서서 밤하늘을 올려다보았다. 구름 사이로 수줍게 고개를 내민 달빛이 검은 바다 위에 은색 비늘을 뿌려놓은 듯 부서지고 있었다.장하늘이 낮게 읊조렸다. 전생의 잔혹한 굴레, 머지않아 닥쳐올 비극의 예언, 그리고 유준철 회장의 서슬 퍼런 압박까지. 그 모든 중압감이 이 광활한 밤하늘 아래서는 한낱 흩어지는 먼지처럼 작게만 느껴졌다. 유환은 장하늘의 손가락 사이사이로 제 손가락을 깊숙이 얽어매며 뼈마디가 하얗게 질릴 정도로 힘을 주어 잡았다.“오늘 오후에 미국 갔다가 실컷 잘 놀다 오자.” “떠나려고 했던 시도가 너랑 추억이나 쌓는 이벤트가 되다니.”장하늘의 고백에 유환은 잠시 걸음
시야가 닿지 않는 저 음습하고 은밀한 후미진 구석.어제의 파렴치했던 환상이 다시금 생생하게 재생되자, 맥동하는 아랫도리가 기다렸다는 듯 반응을 보이기 시작했다.‘이 미친 몸뚱어리가……! 생각도 녀석, 몸도 녀석. 나 진짜 미쳐버린 건가!’유환은 하마터면 눈앞의 철제 의자를 박살 낼 듯 주먹을 움켜쥐었다.난잡한 호색한도 아니거늘, 꿈속에서 장하늘에게 저질렀던 그 외설적인 행위들이 떠올라 홧홧한 열기가 뺨으로 번졌다. 이성과 본능이 장하늘이라는 덫에 걸려 제 기능을 상실하고 있었다.유환은 거칠게 심호흡을 하며 달아오른 열기를
S대로 향하는 내내 유환은 속내가 뒤틀려만 갔다.가죽 핸들을 쥔 손바닥이 축축한 땀으로 미끌거렸지만, 뇌리에 박힌 장하늘의 잔상은 지워지지 않아 액셀을 밟는 발끝에만 신경질적인 힘이 실렸다.머릿속은 여전히 장하늘 뿐이었다. 점점 바보가 되어가는 자신이 그래서 더 짜증났다.장하늘의 리드는 단순한 사인이 아니었다. 그것은 타자의 뇌를 해부하고 심리를 난도질하는 집도의의 메스와 같았다. 마운드 위에서 누구보다 오만하게 군림해야 할 유환조차 그의 미트 끝에 조종당하는 꼭두각시가 된 듯한 기분, 그것이 참을 수 없는 굴욕이자 분노
지금쯤 유환도 합격 통보를 받고 먼저 그라운드에 도착해 그 거대한 몸을 풀고 있을 것이다.만약 자신이 가지 않는다면, 녀석의 공은 경영학과 3학년 유경호가 받아내게 되겠지.수려한 외모에 유들유들한 성격, 여자들의 선망을 한 몸에 받는 재벌가 막내아들 유경호를 떠올리자 장하늘의 속이 비틀렸다.‘아, 정말 싫다.’두 사람이 섞이는 꼴은 죽어도 보기 싫은데, 엊그제 겪은 그 껄끄러운 사건이 자꾸만 마음을 짓눌렀다.“에취! ……에취!”동기들의 시선이 따갑게 꽂혔다. 강의 종료를 알리는 시각이 임박해 오고 있었다.유경호라는 존
“헉! 헉! 헉!”침대 시트마저 눅눅한 비에 젖은 듯 축축한 습기를 머금고 있자, 살갗에 닿는 그 서늘한 감각에 장하늘은 신음 섞인 비명을 삼키며 입술을 깨물었다.천천히 일렁이는 시야를 열었다. 오피스텔 천장의 익숙하고도 단조로운 무늬가 망막에 박히자, 그제야 지독한 현실로 생환했음을 깨달았다.식은땀이 척추를 타고 끈적하게 흘러내렸다. 꿈속에서 유환의 거친 열기가 스쳤던 자리가 화상이라도 입은 듯 뜨거워 장하늘의 등줄기는 전율로 팽팽하게 굳어졌다. 차갑게 젖은 얼굴이 델 듯한 숨결과 함께 코앞까지 다가왔던 그 찰나의 순간.
reviews