Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

27

บทที่ 1 ข้าไม่มีวันแต่งกับนาง

เสียงพูดคุยที่เริ่มดังเอะอะโวยวายแทบจะกลบดนตรีที่อึกทึกในหอจันทร์ฉาย ขณะที่บนเวทียกระดับเตี้ยๆ มีสาวงามนับสิบนาง ร่ายรำในชุดหลากสีตระการตาหอนางโลมแห่งนี้เลื่องชื่อที่สุดในเมืองหลวงแคว้นหมิง ในหมู่บุรุษไม่ว่าระดับใดต่างปรารถนาจะมาเยี่ยมเยือนสักครั้ง แต่ค่าบริการที่สูงลิ่วทำให้มีเพียงเหล่าคุณชายเงินหนากระเป๋าหนักเท่านั้นที่สามารถแวะเวียนเข้ามาใช้บริการได้ คืนนี้จวิ้นอ๋อง หมิงจิ้นเหอ แม่ทัพภาคเหนือผู้เกรียงไกร ฉายาปีศาจภูเขา เหมาหอจันทร์ฉายเพื่อเลี้ยงฉลองชัยชนะให้กับขุนศึกนายกองคนสำคัญที่ร่วมขับไล่ชนเผ่าที่รุกรานชายแดนออกไปได้สำเร็จ“ข้าขอคารวะท่านแม่ทัพอีกหนึ่งจอก” มู่หลี่เจียง สหายคนสนิทและรองแม่ทัพฝ่ายซ้ายคู่ใจ ยกจอกเหล้าขึ้นชูตรงหน้าก่อนจะกระดกเข้าปากจนหมดเสียงเฮฮาของบุรุษโต๊ะรอบๆ ดังลั่นขึ้นคราหนึ่ง นายทหารทั้งหมดพร้อมใจกันลุกขึ้นชูถ้วยสุราขึ้นระดับใบหน้าแล้วกล่าวพร้อมกันด้วยเสียงอันดัง“พวกเราขอคารวะท่านแม่ทัพ”“ดี! ดี! ข้าขอขอบใจพวกเจ้าอีกครั้งที่พร้อมใจกันสู้ศึกครั้งนี้แบบยอมตายถวายหัว จนเราได้ชัยชนะ” หมิงจิ้นเหอลุกขึ้นชูจอกเหล้าเหนือศีรษะ “ดื่ม!”ฟ่านซิ่วอิงแอบมองชายหนุ่มร่
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 2 อย่าหวังจะเสวยสุข

ขณะกำลังจะเริ่มการประมูล แม่ทัพนายกองทั้งหลายต่างก็กระตือรือร้น พวกเขาส่วนหนึ่งเป็นคุณชายจากตระกูลใหญ่ จึงมีกำลังทรัพย์อยู่มาก ทหารอีกส่วนหนึ่งในวันนี้ได้รับการปูนบำเหน็จจากฮ่องเต้มาพอสมควร ทุกคนจึงแลดูคึกคักอยากจะประมูลสาวงามกันจนเนื้อตัวสั่น “เอาเหล้ามาเพิ่มอีก คืนนี้ท่านแม่ทัพจะได้อิงแอบสาวงามอันดับหนึ่งแห่งหอจันทร์ฉาย ฮ่าๆ” มู่หลี่เฉียงหัวเราะลั่นรองแม่ทัพมู่รูปร่างสูงเกือบเท่าจวิ้นอ๋อง แต่เรือนร่างกำยำล่ำสันกว่า ใบหน้าแต่งแต้มด้วยหนวดเครา แม้จะตัดเล็มออกไปบ้างแล้วเพราะต้องเข้าเฝ้าฮ่องเต้ แต่ก็ยังดูดุอยู่ดี หนำซ้ำคนผู้นี้มักชอบเสียงดังเอะอะ เสี่ยวเอ้อฟ่านรีบนำเอากาสุราใหม่มาวางต่อหน้าหมิงจิ้นเหอ เขารินเหล้าแล้วกระดกเข้าปากแล้วจ้องมองไปบนเวที ท่านอ๋องรูปงามเอาแต่ออกรบสู้ศึก ตลอดชีวิตจึงมิได้หมายตาคุณหนูคนใดแม้จะมีนางกำนัลในวังรูปร่างหน้าตาดีมากมายหมายมายั่วยวนเขาก็ไม่เคยสนใจแตะต้อง ทว่าด้วยวิสัยทหารหลังออกรบแล้วชนะศึก สุรากับสตรีเป็นเรื่องที่ไม่เคยขาด แต่เขาก็เน้นเสพสุราเสียมากกว่า...พวกคุณหนูในห้องหอนั้น เขาคร้านจะไปเอาใจพวกนาง...แม้จะอยู่หัวเมืองเหน
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 3 อย่าคิดจะหยามข้า

ฮูหยินชราตระกูลฟ่านยิ้มกว้างเมื่อเห็นหลานสาวคนรองชี้ชวนให้ดูอาหารฝีมือของนางที่วางเรียงรายอยู่เต็มโต๊ะ “ท่านย่า ทุกจานล้วนเป็นฝีมือของข้าเจ้าค่ะ” “พ่อไม่เคยคิดมาก่อนว่าเจ้าจะทำอาหารได้น่าอร่อยเยี่ยงนี้” เสนาบดีฝ่ายซ้ายกวาดตามองอาหารแต่ละจาน “ท่านย่ากับท่านพ่อลองชิมหน่อยสิเจ้าคะ” “ได้ๆ ย่าจะกินอาหารที่เจ้าให้ครบทุกอย่างเลยเทียว” สองผู้อาวุโสสบตากันเสนาบดีฟ่านคีบอาหารใส่ถ้วยข้าวให้มารดา “ท่านแม่ ท่านต้องชิมฝีมือหลานสาวท่านให้มาก” เมื่อคนอื่นๆ เห็นว่า ฮูหยินผู้เฒ่าเริ่มลงมือคีบอาหารแล้ว คนอื่นๆ ที่นั่งอยู่รอบโต๊ะจึงได้เริ่มรับประทานอาหาร ฟ่านซิ่วอิงหันไปเอาใจมารดา“ท่านแม่ ข้าอยากให้ท่านชิมจานนี้เจ้าค่ะ” ฮูหยินใหญ่สกุลฟ่านยิ้มรับ “มิเสียแรงที่พ่อบ้านเหลยนำพี่สาวมาจากเหลาเลื่องชื่อ เจ้าจึงพลอยได้ฝีมือทำอาหารไปด้วย” เมื่อผู้เป็นมารดาคีบอาหารคำแรกเข้าปากก็ยิ้มกริ่ม ค่อยๆ เคี้ยวอย่างตั้งใจ รสชาติอาหารฝีมือของบุตรสาวจะว่าไปดียิ่งกว่าที่ไปรับประทานในภัตตาคารบึงหงส์อันเลื่องชื่อเสียอีก “อร่อยจริง ฝีมือของเ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 4 เพิงเล็กต้องขยาย

มู่หลี่เฉียงชี้ให้หมิงจิ้นเหอดูร้านค้าเล็กๆ ที่เพิ่งเปิดใหม่หน้าค่าย “ได้ยินนายกองเกา กับนายกองซ่งชมว่า อาหารอร่อยราวกับภัตตาคาร ท่านแม่ทัพจะลองไหม ”จวิ้นอ๋องในยามอยู่ในหมู่ทหารไม่ชอบให้ใครเรียกเขาว่า ท่านอ๋อง ทุกคนขานนามเขาเพียง ‘ท่านแม่ทัพ’ และไม่ต้องใช้คำราชาศัพท์เพื่อความสะดวกในยามสู้รบ เหล่าทหารที่เคียงบ่าเคียงไหล่มาทุกสมรภูมิต่างให้ความเคารพและจงรักภักดีกับแม่ทัพหมิงอย่างสุดหัวใจ “เอาสิ”เขามาอยู่ภาคเหนือที่เป็นแถบภูเขา มีช่วงอากาศหนาวเย็นแทบครึ่งปี ช่วงหนาวจัดมีหิมะปกคลุมขาวโพลนทั่วเทือกเขา ในฤดูร้อนและใบไม้ผลิในทะเลสาบและแม่น้ำก็มีปลานานาชนิดให้เอามาทำอาหาร เขาจึงชอบการอยู่ที่นี่ เรื่องอาหารการกินเขาล้วนไม่เรื่องมาก แม้บางครั้งจะคิดถึงอาหารเลิศรสในวัง แต่เมื่อเทียบกับบรรยากาศอันงดงามและไร้ความกดดันก็ต้องยอมแลก จะว่าเป็นร้านก็ไม่กระไรนัก เรียกว่าเป็นเพิงจะดีกว่า แต่กลิ่นอาหารที่อบอวลอยู่ทั่วบริเวณกลับส่งกลิ่นหอมชวนให้น้ำลายหก เถ้าแก่ที่เดินออกมาต้อนรับดูสุภาพอ่อนน้อม “ผู้น้อยคารวะท่านแม่ทัพ ไม่ทราบว่าท่านอยากจะรับประทานอาหารประเภทใด ที่น
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 5 หนี้สินเถ้าแก่เหอ

พ่อบ้านเการีบกระวีกระวาดนำเถ้าแก่เหอไปพบเจ้านายของตนที่ห้องตำรา จวิ้นอ๋องทรงโปรดอาหารร้านนี้ยิ่งนัก แม้พ่อบ้านเกาจะพยายามให้แม่ครัวในจวนแม่ทัพทำรสชาติอาหารเลียนแบบอย่างไรก็ไม่อาจทำให้ท่านอ๋องพอใจได้ตอนเช้าท่านอ๋องเสด็จไปเพิงขายอาหารเล็กๆ นั่น กลางวันก็ยังออกจากค่ายมาเสวยอีก ตกเย็นยังสั่งให้เขาออกมาสั่งอาหารนำกลับไปที่จวนแม่ทัพ เช่นนี้แล้ว พ่อบ้านเกาจะกล้าปฏิเสธการมาขอพบของเถ้าแก่เหอได้อย่างไร เถ้าแก่เพิงขายอาหารวัยกลางคน เดินขาสั่นน้อยๆ เข้าไปยังห้องทำงานของแม่ทัพใหญ่ แม้จะกลัวแต่ก็ต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ“เถ้าแก่เหอ มาหาข้าถึงจวนมีธุระอันใดหรือ ”เหอเชาแววตาสั่นระริก เขารู้กิตติศัพท์ของหมิงจิ้นเหอมานาน ยามที่ท่านแม่ทัพไปเยือนเพิงขายอาหาร เขาก็ไม่ค่อยอยากจะสบตาคนผู้นี้เท่าใดนัก ตอนนี้ต้องมายืนอยู่ต่อหน้าเพียงลำพัง แข้งขาพาลจะอ่อนเสียให้ได้ชายวัยกลางคนคุกเข่าลง ยกมือประสานกันพร้อมค้อมศีรษะ“ท่านแม่ทัพขอรับ ข้ามาเพื่อขอความเมตตาจากท่าน”หมิงจิ้นเหอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “มีเรื่องอันใด ”คนที่คุกเข่ายังไม่ยอมเงยหน้า “ก็อย่างที่ท่านเห็นสภาพเพิงขายอาหารของครอบครัวข้าน้อยนั่นล่ะขอรับ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 6 แม่ครัวคนงาม

หมิงจิ้นเหอรู้สึกแปลกใจที่ระยะหลังเขาได้พบคุณชายคหบดีหลายตระกูลมารับประทานอาหารที่เพิงขายอาหารเล็กๆ แห่งนี้“หลี่เฉียง เจ้าดูสิ เหตุใดคุณชายพวกนั้นระเห็จออกมาที่นี่ ร้านในตัวเมืองมีถมเถมิใช่หรือ”“ทีท่านยังติดใจในรสชาติอาหารร้านนี้ แล้วผู้อื่นจะไม่ชื่นชอบได้อย่างไร เรื่องของปากท้อง ล้วนเป็นเรื่องหลักของทุกคน ไม่น่าแปลกที่พวกเขาอยากจะมากินอาหารร้านนี้”มู่หลี่เฉียงพยายามหลีกเลี่ยงการพูดความจริง “ร้านใหม่ยังก่อสร้างไม่เสร็จเลย คนก็มาจนล้นร้าน ดูสิ ขยายเพิงไปจนจะเต็มบริเวณแล้วก็ยังไม่เพียงพอ ขายดีเช่นนี้ อีกไม่นานข้าก็คงจะได้ทั้งเงินและดอกเบี้ยคืนเร็วๆ นี้” “น่าเสียดายจริง ถ้าข้ารู้ว่าเถ้าแก่เหอคิดจะกู้ยืมล่ะก็ ข้าคงเสนอตัวก่อนท่านแล้ว” ใบหน้าของมู่หลี่เฉียงดูเศร้านิดๆ “เจ้าคิดอยากได้ดอกเบี้ยกับส่วนแบ่งกำไรด้วยหรือ” มู่หลี่เฉียงยิ้มน้อยๆ ไม่ยอมตอบคำถาม ความจริงเขาอยากจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหอเจียอีต่างหากเล่า ...หญิงงามที่หายากเช่นนั้น หากเพียงนางพยักหน้ารองแม่ทัพมู่คิดว่าเขาก็พร้อมสละความโสดที่หวงแหนมานาน... “อีกไม่นานที
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 7 ไปดูหน้านาง

คุณหนูฟ่านหรือชื่อปลอมคือเหอเจียอี ถึงกับกลั้นหัวเราะจนตัวโยนเมื่อเห็นนายกองซ่งควบม้ากลับค่ายพยัคฆ์เหินจนฝุ่นตลบ “คุณหนูเจ้าคะ ดูเหมือนนายกองผู้นั้นจะถูกส่งมาดูตัวคุณหนูนะเจ้าคะ” เหอหงเซ่อน้องสาวอุปโลกน์ยิ้มกลั้วหัวเราะ “ข้าเห็นมานั่งเมียงๆ มองๆ จ้องประตูทางเข้าครัวอยู่นานสองนานแล้วเจ้าค่ะ” “ต่อให้เขาไม่มา ข้าก็ต้องหาทางบีบเขาจนได้นั่นล่ะ ในที่สุดข่าวลือก็ทะลุทะลวงเข้าไปถึงในค่าย เป็นอย่างที่เขาว่าจริงๆ อาวุธที่ไม่มีตาและมีพลังทำลายล้างมากที่สุดชนิดหนึ่งก็คือ ลมปากของคน” “คุณหนูกล่าวได้ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ” เถ้าแก่เนี้ยเหอเดินชดช้อยมายืนยิ้มอยู่ด้านหลัง “เป็นอย่างไรบ้าง ” “เป็นจริงดังคาด นายกองซ่งน่าจะถูกส่งให้มาดูตัวข้าว่าเป็นอย่างคำร่ำลือจริงหรือไม่ ” “ถ้าเช่นนั้น อีกไม่นานท่านแม่ทัพคงจะมาเยือนร้านของเราแน่” เหอเจียอีส่ายหน้า “ยังหรอก หมิงจิ้นเหอเป็นแม่ทัพใหญ่ที่เคร่งครัดในวินัยทหารยิ่งนัก ระยะนี้เขาต้องฝึกทหารใหม่ คงจะออกมาจากค่ายในเดือนนี้ ระหว่างนี้ ข้าจะกระพือข่าวให้เขารู้สึกอยากจะเห็นหน้าข้ามากๆ มากจนวันแรกของการฝึ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 8 หัวใจสั่นไหว

จวิ้นอ๋อง มองดูภัตตาคารแห่งใหม่ที่สร้างเสร็จแล้วอย่างงุนงง ขนาดของร้านใหญ่กว่าเพิงเดิมหลายเท่า ดูสวยงามและโอ่อ่าพอสมควร ถ้าจะว่าไปน่าจะใช้เวลาอีกสักเดือนถึงจะเสร็จ “หลี่เฉียง ข้าว่า ที่นี่สร้างเสร็จเร็วเหนือกว่าคาดไว้มาก” มู่หลี่เฉียงที่คันปากอยากจะเล่าอยู่แล้ว เขารีบบรรยายความกระตือรือร้นของเหล่าคุณชายที่ส่งคนงานมาเอาอกเอาใจแม่นางเหอจนทำให้การก่อสร้างเสร็จอย่างรวดเร็วยิ่งฟังหมิงจิ้นเหอก็ยิ่งร้อนรุ่มอยากจะเห็นหน้านางเสียบัดเดี๋ยวนี้รองแม่ทัพมู่เดินนำเขาไปยังโต๊ะด้านในของร้านใหม่ แม่ทัพหนุ่มรูปงามพยายามรักษากริยาไม่ให้ใครจับสังเกตว่า เขาพยายามมองหานาง เถ้าแก่เนี้ยเหอแต่งกายสวยงามออกมาต้อนรับท่านแม่ทัพใบหน้าเปื้อนยิ้ม ท่าทางแช่มช้อย ใบหน้ามีเค้าความงามในวัยสาวฉายชัด“คารวะท่านแม่ทัพ ข้าน้อยหงจางลี่ภรรยาเถ้าแก่เหอ ท่านแม่ทัพอยากรับประทานอันใดบ้างเจ้าคะ ”นางหันไปรับกาน้ำชาจากเสี่ยวเอ้อที่ยืนรอด้านหลัง มือเรียวขาวยกเอากาน้ำชามาวางตรงหน้าจวิ้นอ๋องแล้วรินน้ำชาใส่จอกให้อย่างเอาใจ “ขออาหารที่ท่านคิดว่ารสชาติดี และที่ข้าไม่เคยชิมมาสักสองอย่าง เจ้
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 9 ยอมรับเงื่อนไข

“นี่เจ้า....” จวิ้นอ๋องโมโหแทบจะบีบคอนาง “เจ้าเห็นแก่เงินห้าสิบตำลึงถึงกับลอบทำร้ายข้า” เหอเจียอีถึงกับทำตาโต “โอ้โห! ตั้งห้าสิบตำลึงเชียวนะเจ้าคะ ข้าต้องทำอาหารกี่พันจานถึงจะได้เงินขนาดนี้” “เจ้ากล้าลอบวางยาข้า ไม่กลัวโทษเลยงั้นหรือ ” เขาทำหน้าถมึงถึง “แต่ท่านก็ไม่ได้รับบาดเจ็บไม่ใช่หรือเจ้าคะ ข้าเห็นว่าเป็นเพียงผงนิทรามิใช่ยาพิษ ท่านก็แค่หลับไปเท่านั้นมิใช่เรื่องร้ายแรง ข้าจึงได้ยอมรับเงินก้อนนั้น” นางกัดริมฝีปาก แววตาวูบไหวคล้ายหวั่นเกรง แย้งกลับด้วยเสียงแผ่วเบา“ข้ายินดีชดใช้ค่าเสียหายให้ท่าน” จวิ้นอ๋องจ้องตานางเขม็ง “เจ้าแน่ใจหรือว่าจะชดใช้สิ่งที่ข้าเสียหาย” เขายื่นหน้ามาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน “คืนนั้นข้าพลาดสิ่งใดไป เจ้าต้องชดใช้สิ่งนั้น ดีหรือไม่” หญิงสาวสะดุ้ง ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความเขินอาย“เอ่อ...ข้าหมายถึง ชดใช้เป็นเงินต่างหากเล่า ” “ไม่! ข้าต้องการสิ่งที่ข้าสูญเสียไป” ลมหายใจผ่าวร้อนของเขารดลงบนผิวแก้มของนาง นางตกใจจนตัวแข็งทื่อ“หญิงงามที่ต้องปรนนิบัติบนเตียง”เขากัดฟันกรอดๆ ใจไม่ได้นึกเสียดายหญิงคณิกา แต่ศ
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More

บทที่ 10 เจ้าต้องค้างที่นี่

เย็นวันนั้นเจ้าเมืองหวัง นำฮูหยินใหญ่และคุณหนูรองเดินทางไปขอพบท่านอ๋องหมิงจิ้นเหอที่จวนแม่ทัพ “ข้าน้อยหวงเฉินอี้ และครอบครัว คารวะจวิ้นอ๋อง” “เชิญพวกท่านนั่งก่อน” “ขอบพระทัย จวิ้นอ๋อง” ใต้เท้าหวังเมื่อมาพบกับจวิ้นอ๋องย่อมต้องทำตามธรรมเนียมการเข้าพบชนชั้นสูงในราชวงศNตั้งแต่หมิงจิ้นเหอมาประจำการอยู่ในค่ายพยัคฆ์เหิน หวังเฉินอี้กับฮูหยินใหญ่พยายามจัดงานเลี้ยงหลายครั้ง เขาเชิญท่านอ๋องให้มาเกียรติในงานเพราะหวังจะให้บุตรสาวมีโอกาสได้เสนอหน้ากับอ๋องหนุ่มรูปงามและบารมีคับแผ่นดินทว่าไม่เป็นผล ท่านอ๋องไม่ได้ติดเนื้อต้องใจสาวงามคนใด ไม่ว่าบุตรสาวคหบดีและข้าราชสำนักใหญ่น้อยหลายคนพยายามทอดสายตาให้ พระองค์ก็ทรงไม่เหลียวแล ปรากฎข่าวลืออยู่บ้างว่า ท่านอ๋องเคยประมูลหญิงงามในหอคณิกาต่างเมืองอยู่สองสามครั้ง แต่กลับไม่มีผู้กล้ายืนยันเพราะในราชวงศ์ถือนักเรื่องการหลับนอนกับหญิงคณิกา ในเมื่อคนใกล้ชิดของจวิ้นอ๋องปิดปากเงียบ เรื่องนี้จึงกลายเป็นเพียงเรื่องซุบซิบในจวนแม่ทัพเองไม่มีสาวใช้อุ่นเตียง หรือในวังจวิ้นอ๋องที่เมืองหลวงพระองค์ยังทรงไม่แต่งตั้งพระชายาหรือชายาแม้สักคน ท
last updateDernière mise à jour : 2026-01-26
Read More
Dernier
123
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status