“ท่านลุงรีบไปเถิด ก่อนไปอย่าลืมสั่งปิดประตูจวน และห้ามผู้ใดเข้าออกจวนเด็ดขาด ยกเว้นท่านพ่อกับพี่ใหญ่”คุณหนูของจวนสั่งการด้วยความรอบคอบหยางฮูหยินล้มป่วยผิดปกติ ย่อมเกิดจากคนคิดร้ายหมายให้เป็นไปอย่างแน่นอน ฉะนั้นต้องรีบปิดทางเข้าออกป้องกันคนร้ายหลบหนีไปเสียก่อน“ขอรับ ข้าน้อยลืมเรื่องปิดจวนและห้ามคนเข้าออกเลยหากคุณหนูไม่เตือน”พ่อบ้านพึ่งได้สติว่าตนทำงานสะเพร่าเพียงไร ถึงแม้จะนึกแปลกใจในท่าทีของคุณหนูสี่อยู่บ้าง แต่เขาก็รีบสลัดความคิดออกไปเพราะมีเรื่องด่วนต้องรีบไปจัดการ“ท่านรีบไปเถิดทางนี้ข้าจะจัดการเองไม่ต้องเป็นกังวล ส่งคนไปแจ้งท่านพ่อกับพี่ใหญ่ด้วย”“ขอรับคุณหนู”พ่อบ้านตอบรับแล้วเร่งรีบจากไปทันที ในใจก็รู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด เมื่อได้ยินคุณหนูของจวนเอ่ยย้ำว่าไม่ต้องเป็นกังวลหยางเฟยฮวา รีบวิ่งตรงไปที่เรือนนอนส่วนตัวของหยางฮูหยินซึ่งเปิดประตูค้างเอาไว้ สายตาเฉียบคมของแม่ทัพหญิงจ้องมองเข้าไปในเรือนนอน ก็พบเห็นความผิดปกติหลายอย่าง นางยังไม่ส่งเสียงเรียกผู้ใดทั้งนั้น เพราะอยากสังเกตการณ์ให้แน่ใจเสียก่อนผ่านไปเพียงชั่วครู่ก็มั่นใจในบางอย่าง สองขาจึงก้าวเข้าไปประชิดตัวทางด้านหลังสาวใ
Terakhir Diperbarui : 2026-02-01 Baca selengkapnya