18 Roses Introduction Script Novels & Stories

At dahil si Dahlia nakakaalam ng mga meaning ng bawat color ng rosas ay pinapunta ko si Ryker sa store. As soon as Lily walked towards the starting point of the aisle, having received the remaining flowers, the lights suddenly went out, plunging everything into darkness. I remained at a distance, watching through my night vision glasses. People around began to light up their phones, but the guards quickly instructed them to turn off their devices for five minutes. The air was filled with a mixture of confusion and anticipation as we waited in the darkness. I know Lily can't see clearly as she's a near-sighted. Nasa akin lahat ng gamit niya even her eyeglass but I immediately give it to the k

“Hindi ako pumunta sa Luxe Life para lang sa pangarap ko. Pumunta ako dahil sa’yo. Ikaw ‘yung inspirasyon ko noon pa — the way you lead, the way you fight for what you believe in. Pero habang tumatagal… na-realize ko, gusto ko lang makasama ka. Hindi bilang boss. Hindi bilang writer. Kundi bilang taong minamahal ko.” Hinugot niya ang rose mula sa likod ng kanyang jacket. Isang tangkay lang, pero pulang-pula. “Ito lang ‘yung natira sa props na ginamit natin kanina. Sabi nila, every red rose means love. So… eto ‘yung sa’yo. Kung pwede lang… totohanin na natin ‘yung lahat. ‘Yung mga halik, ‘yung tawa, ‘yung mga eksena. This time, walang camera. Just you… and me.”

NAPANGANGA na lang si Adelyn nang makarating sila sa greenhouse ni Don Juan. Napakaaliwalas doon at magaganda ang mga tanim nitong bulaklak. Some of the flowers were in full bloom. Nilapitan niya ang aisle ng mga pulang rosas at inamoy-amoy iyon. Ilang sandali pa at katabi na niya ang matanda na may dalang gunting. Ginupit nito ang isang stem at iniabot sa kanya ang roses. Sa sobrang excitement ni Adelyn nakalimutan na niya ang tungkol sa mga tinik noon at natusok siya.

Parang papalubog na ngunit hindi. Zeph walks and he finds himself in the Villa. The next scene captured him in a garden full of roses. The roses are on the verge of wilting. Through special effects, we will showcase the petals shredding off. They keep falling but the roses remain whole. Zeph plucked one of those roses and he bled himself with the thorns.

“Said the garden would listen when people wouldn’t.” Inabot ko ang aking kamay, hinaplos ang isang kumikinang na petals. Malamig ito sa ilalim ng aking mga daliri. “Wala ka pang dinalang tao rito, 'di ba?” mahina kong tanong. Umiling siya. “Hindi.” Pagkatapos ay sinalubong niya ang mga mata ko. “I wanted you to be the first.” Something in me softened completely then—like armor finally set down. Iginiya niya ako papasok sa mas malalim na bahagi ng hardin. Roses bloomed along a small stone table, candles flickering between them.

"Hello, my love." Nanlaki ang mga mata ko sa bati ni Raven habang nakatingin sa mga mata ko. Binuksan niya ang pinto ng kotse at kinuha ang isang bouquet sa tabi niya, lumapit ito sa akin at inabot ang pulang mga rosas. "Hala, level up na talaga sila!" kinikilig na sabi ni Roselle. "B-Bakit may pa-ganito ka?" nahihiya kong sambit.

Ang kanyang matangos na ilong at bahagyang nakakunot na labi ay naglalabas ng hindi maipaliwanag na alindog. Rosa blinked, breaking the eye contact. Her heart raced, but she forced herself to maintain a calm façade. Sa sandaling iyon, naramdaman ni Rosa ang isang pares ng nanlilisik na mata—si Sheena, puno ng galit at selos. Ang lalaking ito ay tunay na obra maestra ng Diyos! “Miss Rosa, a toast to you,” Michael said, leaning slightly closer to her, his tone warm and inviting.

Hiningi pa nito ang opinyon ng anak na ngayon ay parang pipi na hindi makapagsalita. At dahil sa sinabi ni Aleng Rosalinda ay mas lalong lumakas ang pag-asa niya. Kaya naman nagawa niyang harapin si Rosette habang inaabot dito ang bulaklak ng sunflower. "Nga pala, for you. Hindi na 'yan artificial kasi I wanted to make you feel that I am more true to you for the second time around."

Lalo na siguro kung makita nilang kinakausap ko ang rosas na wala namang kamalay-malay. Nang pumalo ang kamay ng aking relong pambisig eksakto alas sais ng gabi, ay nag pasya na akong pumasok na sa unit ko. Ngunit ng akmang lalakad na ako'y bigla namang tumunog ang elevator, at iniluwa ang babaeng kanina ko pa hinihintay. "Hola buenas tardes," I greet then gave her the bouquet of red roses. But to my horror, nilampasan niya lang ako at baliwalang nag tungo sa pinto ng unit niya.

“MAY MGA PAGSISISI man sa nakaraan, but we still have a bright future together. From now on, I want to hold your hand and walk through the rest of my life with you.” Kasabay ng mga salitang iyon, iniabot niya ang mga rosas kay Czarina. “Wow…” sigawan at palakpakan ang sumabog sa paligid. Pero si Czarina—nanatiling tulala. Nakatayo lang siya roon, nakatitig kay Damion, parang iniwan ng kaluluwa ang katawan.