18 Roses Introduction Script Novels & Stories

Umawang na lamang ang bibig niya at namamanghang nilibot ang mga mata sa lugar na biglang nag-transform at mistulang indoor garden ng roses at sunflowers. "Roses represents immortality, while sunflower's meaning is loyalty and a bright future. Magandang combi, di ba?" Hinawakan siya ni Martha sa braso at pinauupo sa silyang nasa sulok. "I-check mo kung may kulang pa, para maidagdag natin." Umiling siya. "Naku, wala na. Thank you so much for the effort," naluluha niyang sabi.

Hindi naman gaanong kalawak ang hardin—sakto lang, katulad ng sukat ng fountain. “Kaya pala kanina ang bango ng sumalubong sa akin. Kayo pala ’yon?” sabi ni Elvis sa mga rosas. Iba’t iba ang kulay ng mga ito—may black rose pa na ngayon lang niya nakita nang personal. “Ang ganda mo, at ang bango pa. Alagang-alaga talaga kayo, no? Ang sarap niyong pagmasdan,” masayang wika niya.

And here I am, planning to give the woman whom I hated and cursed before. "Yes, sige po sir. Pasok po kayo sa loob." Anito kaya tumungo ako kaagad. There were lots of different flowers inside pero natuon ang mga mata ko sa mga pulang Rosas. Bigla ko lang naalala ang mga labi ni Amari sa tuwing pula ang lipstick na ginagamit niyon. Mga labing nakakatuksong halikan. "Best seller po sa amin ang bouquet ng red Roses sir. Fresh na fresh po ang mga ito, kakadeliver lang kaninang hapon." Pahayag nito kaya di na ako nagdalawang isip pa.

Pagkatapos ay tinutok ko ang dalawang palad ko sa kaniya at may sumulpot namang naglalakihang mga rose petals at pinalibutan si Damien. "Hoy! Ano 'to!" kinakabahang singhal niya sa akin at sa isang iglap ay nakakulong na siya sa loob ng isang dambuhalang rosas. Bago pa siya magwala sa loob ay mabilis kong ginalaw kaagad ang dalawang kamay ko para humaba ang higanteng tangkay nito na nakabaon sa lupa. Mahinang napatawa na lang ako nang marinig ko ang pagwawala ni Damien sa loob ng rosas nang maramdaman niya ang pag-angat ng kinalalagyan niya.

"Finally nagpakita ka na." "I'm really sorry mom." Paumanhin ni Bela. "But you know im trying my best na madalaw kayo." Pinisil nya ang kamay ng mama nya. "Anyway," Inabot nya ang bouquet of roses. "Oh before i forgot, your favorite red roses."

Ang mga rosas na halos mamatay na, ang kanyang pagod at dedikasyon para iligtas ang mga ito—lahat iyon ay nawasak. Hinawakan siya ni Theodore sa pulso, hinila pataas, siguradong hindi siya nasugatan ng mga basag na piraso sa sahig. Ang tensyon sa gilid ng kanyang mga mata ay bahagyang humupa, ngunit ang kanyang atensyon ay hindi nakatuon sa rosas na siya mismo ang nagpadala, kundi sa rosas na nasira—ang mga rosas galing kay Dominic. “Natalie, bilang isang actress, hindi ka kwalipikado,” malamig na pahayag niya, puno ng galit at selos, halos sumisira sa katahimikan ng silid.

Inaasahan kong magiging romantic ito. Inamoy ko ang rosas, at namangha ako sa bango nito na pumasok sa ilong ko. "Ang master mismo ang pumili ng rosas mula sa garden," may panunuksong ngiti si Mrs. Jones, "inamoy din niya ito bago ilagay sa tray." "Oh!" Sinubukan kong itago ang kilig na naramdaman ko. Inamoy ko nang matagal ang rosas, hinagod ang mga petals sa labi ko, at ngumiti nang masaya. Napaka-sweet niya.

I told him. He chuckled once again and handed me the flowers. "Look at these roses, they're red as what I am feeling. Full of emotions, convictions to love, full of care. I love you so much, Eizz. Words are not enough to explain how much I would do anything for you, give anything for you. You were my roses when life seems to be full of thorns. You were my rose when everything just seems so ugly and bad," he said as he started to tear up.

"Amidst the stars' intricate dance, our promise was forged, destined to endure the trials of fate and time." Alessia Montague, a wealthy New Yorker who returns to the Philippines with her father, Alessandro, for a vacation at their family-owned resort. Amidst the serene backdrop of Santa Ana, Cagayan, Alessia encounters Luca. Despite their rocky start, Alessia finds herself drawn to Luca, Struggling with her feelings, Alessia must navigate the complexities of love, trust, and forgiveness. As she grapples with her emotions, Alessia learns that sometimes, the most unexpected encounters can lead to profound personal growth and lasting connections.

White roses were brought over by one of the segment crew, ibinigay iyon kay Psalm. "Ymir Venatici, it is my turn to propose to you. But I can't kneel down, our baby will kick me," biro nitong nagpatawa sa lahat. He is laughing of course with his eyes becoming misty behind the eyeglasses he is wearing. Really, only this woman can make him cry like this. "Come on, let's hear your proposal," tinanggap muna niya ang bulaklak. Tumikhim pa ito na kunyari ay kinakabahan. Natawa na naman ang audience na kinikilig at excited na nag-aabang.