18 Roses Introduction Script Novels & Stories

Ilang araw na lang kasi ay dadating na ang kaarawan ko kaya kailangan na naming maghanda ng maaga. "Aga, we're going to give you a sign before you enter inside, okay? And then after that the curtain will open, and then you'll slowly walk on the red carpet. Understood?" tanong sakin ng receptionist at dinala ako sa tapat ng entrance. "Syempre, you need to give a message or speech, then we will start at your 19 roses," ika niya na ikinagulat ko. "Po? Bakit po may 19 roses? Wala naman pong nasabi sakin si Ate Hiraya tungkol dyan."

He looked at me and all I can see in his eyes is loved. "I plant a lot of roses, I take care of them until they grown up. I buy this land here and I let Trustin take care of it for a while when I was on my business." He smiled before locking his eyes on mine. "Years had passed and I come up with the idea of having a company of roses. And I promise to myself that this roses will bring you back to me again." The looked that his giving me is somehow that is hard to explain. "And this roses didn't disappoint me, they're the reason why I meet you again." I didn't talk even let him hear a single words coming from my mouth. I let him talked. He turn his gaze to the field full of roses, he then plac

Ako ang unang nagbukas ng pinto at pumasok sa loob. Nagulat ako nang bumungad saakin ang mga pulang lobo na hugis puso. Meron ring mga rosas sa paligid at punong-puno ng opisina ng mga dekorasyon. Napuno ako nang pagtataka pero unti-unti akong nalinawan sa nangyayari nang biglang lumitaw si Storm. He's smiling joyously. Meron rin siyang hawak na bouquet ng rosas. Napangiti ako nang maintindihan ang nangyayari. Nagsimula ring tumugtog ang isa sa mga paborito kong kanta na bumagay rin sa pangyayari.

“I was joking. I’m really coming to stay. At kapag tinawagan ko si Mama, I’ll let you hold my hand. I’ll need all the support I can get.” “You know I’m always here for you,” mahinahong sagot ni Rozein. “I know.” Muling sumilay ang ngiti sa labi niya bago pa muling magsalita. “Oh, and I’m sorry about the roses.” Napatawa siya nang malalim, puno ng saya. Hanggang sa isang boses ang gumambala sa kanilang sandali. “Hanggang kailan ba kayo magbabayad sa rosas?”

sabay kinain ang petals ng flower centerpiece. Habang naglalakad si Romeo Diosdado papunta sa stage para magbigay ng mensahe, nadulas siya sa aisle. Romeo: “Ay anak ng—ay sorry, Ama! Nabinyagan yata ako ng wine!” Tawanan. Tinulungan siya ni Belinda na tumayo habang may background music ng “Titanic”. Emcee: “Well, at least hindi niya nakalimutang bumitaw with style!”

sabay hagikhik sa sinabi niya. "The rose petals are lacy and delicate. Their beauty never lasts it stays hangga't hindi nalalanta but their thorns remain. Mahihirapan ka munang makamtam ang kagandahan ng bukaklak ng rosas hanggang ang mga tinik nito ay naroroon pa rin. You're just like that rose darling. Your thirteen now at lalo ka pang gumaganda anak how I wish I still be there to witness your graduation." ngumiti siya sa sinabi nito.

Laurence. "KAIN NANG KAIN DI NAMAN TUMATABA, HUSTISYA NASAAN? BWAHAHAHAHA," Joli. "HAHAHAHAHA kain na nga lang kayo diyan," Frank. "Hinay hinay lang guys, may 18 roses and candles pa, baka mag-aamoy panis kayo niyan," Grace. "ANG SAMA MOOOO!!!!" Lyn. "Speaking of that, uwahh di pa ako ready. Umaayyy!!" Joli.

“Hindi mo ba napapnsin? Nililigawan kita.” Sumakit ang ulo ni Rose at hinimas ang kaniyang noo. “Ginoong Ares, nalalanta rin ang mga rosas. Pasensya na, pero hindi ko kayang tanggapin ang madamdamin ngunit panandaliang pag-ibig.” Sa sandaling matapos magsalita si Rose, tumalikod siya at pumasok sa silid. Pagkatapos no’n ay kinalabog niya ang pinto.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ni Roselle dahil hindi niya alam kung bakit kinakabahan siya. Narinig niya ang palakpakan ng mga nasa ibaba, marahil ay dumating na ang presidente nila. Hinihintay lang ni Roselle ang hudyat para ibigay ang bouquet. Nagbigay pa naman ng speech ang presidente nila at nagpapasalamat ito sa pagwelcome sa kaniya. Itinatapik-tapik ni Roselle ang heels niya sa semento.

ROSA “I want you now.” Oo gusto ko pero sobrang bilis kung bibigay na ako agad. “S-sir,” mahina kong sabi. “It's okey,” malamig ang boses na sabi niya at lumayo siya ng bahagya sa akin “Sorry,” yuko kong sagot. “No, you don't need to. Masiyado lang akong nadala, ang mabuti pa ihahatid na kita baka hinahanap ka na ng mama mo.”