18 Roses Introduction Script Novels & Stories

May nakita akong nagtitindang bulaklak sa may tabi kaya naisipan kong pumasok roon. “Yes, sir? May kailangan po kayo?” nakangiti nitong bati. May hawak siyang pamaypay “Red roses.” I would love to give it to Rosie. “Okay sir. Here!” Binigay niya ang bouquet of rose. Inamoy ko muna ito bago bayaran ang pinamili ko. Mahahalata na siguro ni Rosie na may gusto ako sa kanya. Pagkapasok ko sa condo, tinanggal ko na ang mga sapatos ko. Hindi pa ako tuluyang natapos sa pagtanggal ng mga sapatos ko nang may marinig akong kalabog galing sa isang kwarto. I wrinkled my forehead.

18th roses na. Iyon ang nasa anunsyo ng emcee. Tumayo ako sa gitna ng venue. Lahat ng atensyon ay nasa akin na ngayon, taliwas sa kaninang senaryo na may nag-uusap usap na grupo at nagtatawanan. Isa-isang lumapit sa akin ang mga lalaking nasa listahan. Magalang silang yumuyuko sa akin pagkatapos nila akong bigyan ng isang pulang rosas, at isayaw.

Bawat madaanan, puno at nagkalat ng pulang petals ang bawat daan, kumalat din ang mabangong amoy ng aromang nanggagaling sa kandila, lahat ay amoy rosas lahat. 'Happy 1st, 2nd, 3rd, 4th, 5th, 6th, anniversary, My Rose' Awtomatikong naglaglagan ang luha ni Rose sa mata ng mabasa ang pagbati gamit ang maraming petals sa sahig. Anniversary? Nang pagkakaibigan ba ito? Kung ano man 'yon, napakasaya niya ngayon. Nang humarap siya kay Mike ay napansin niya na namumula ang mga mata nito.

"Isali mo ako sa 18 roses mo ah?" "Wala akong 18 roses 'no. Gasto lang 'yang debut debut na 'yan." Hindi ko na pinanin si Roger dahil dumating ba ang teacher namin, ang dami kaagad pinapagawa. Mga mga research at reporting. Ang sakit pa sa ulo itong mga kasamahan ko.

ZACHS'S POV: [STILL FLASH BACK] *CRAAAAACCKKKKK!! * Ilang saglit lang ay tumakbo na siya papalapit sa akin. "Why are you displaying here a d*mn roses!?" f*ck, sa amoy palang ng rosas sumasakit na ang ilong ko't bumabakas na rin ang pamumula ko sa braso. D*mn it! "Ah, ito po kasi 'yong tinanim ko sa hardin at mabango naman po at maganda rin i-display sa loob ng baha---"

"Salamat, Dos, pangako. Hinding-hindi mo pagsisisihan na ako ang pinili mo. Pakamamahalin kita higit pa sa buhay ko." KINABUKASAN ay kinuntyaba ko na ang mga Ate ko na ilibang na muna si Rose habang ise-set-up namin ang garden para mamayang gabi. Mas excited pa nga ang mga ito sa magaganap mamaya kaysa sa akin.

“Sa tingin mo ba na magagamit mo ito para paglaruan ang mga emosyon ko ngayon?” Ang tingin ni Jane ay nalipat mula sa incandescent na ilaw papunta sa matandang butler. Matapos tumingin sa ilaw ng mahabang panahon at nakatingin sa matandang butler, hindi niya makita ng malinaw. Subalit, ito ang intensyon ni Jane. Sino ang gustong makita ang nakakaawang matandang ito na nakatayo dito? “Ang ibig kong sabihin ay, lumaki kami ng magkasama ng ganito. Hindi ko maisip na magpapakamatay si Rosaline.”

Bumulaga sa kanya paglabas ng pinto ang isang tangkay ng pulang rosas at ang nakangiting si Raxiine na may hawak niyon. "Good morning, my lady!" bati nito. As always, he made her feel better with that striking boyish smile. "Good morning, Raxii!" Ngumiti siya ng tipid. "Is this for me?" Kinuha niya ang rose. "Yes." Kumindat ito. "Thank you." Inamoy niya ang rosas. Sariwang-sariwa. Kapipitas lamang niyon mula sa garden. "Going out?" tanong nito.

Nagpaubaya na lang ako sa kanya at hinayaan siyang magdesisyon. Ilang oras lang ay nakarating kami sa isang malawak na hardin. Simple lang 'yon pero hindi ko maiwasang mamangha dahil sa iba't ibang bulaklak na nandoon lalo na ang mga pulang rosas. I unconsciously smiled when a bunch of roses blocked my sight. Styx was hiding his grin while handling the flowers. "Thank you," saad ko sa maliit na boses. Mas lalo namang lumawak ang ngiti niya at hinalikan ang sentido ko.

"Pasensya na, Xavion. Magpahinga muna tayo, hindi ko na talaga kaya..." Dahan-dahan siyang umupo at ipinakita kay Rose na umakyat sa kanyang likuran. "Hop on, Rose. I'll carry you." he said reluctantly. Rose hesitated for a moment, feeling a mix of embarrassment and gratitude. "Hindi, 'wag na. Baka bumuka ang sugat mo. Wala tayong dalang medicine kit." aniya. Xavion sighed. "You want to see the garden, don't you?"