Arrogant の小説・ストーリー

tanong ko kay Nathalie na hindi agad nakakasagot "20 years yun, matagal tagal yun." pagtatanong ko pa dito ng hindi sya sumagot sa unang tanong ko. Aba! sayang ang 20 years na buhay nya hahaha may trabaho na sya sana nun at kumikita. pero dahil walang hiya ang amain nya ay wala syang magagawa, sya ang mag babayad ng utang nito "oo boss walang problema yun kay Nathalie" sagot naman ni arnold. Napakawalang hiya, hindi naman sya ang tinatanong ko

Nanatili lamang akong nakaupo ngunit nanuyo ang lalamunan ko bigla nang mabaling sa akin ang tingin niya. Wearing his jeans and old rubber shoes, I noticed Anton trying to exude an intimidating aura. Matikas ang kanyang tindig. However, I remained unfazed by his appearance. I met his gaze with confidence and rolled my eyes, refusing to be affected by his attempt at intimidation. I saw through his facade of arrogance and hostility, recognizing it as nothing more than an empty display of power. Despite his well-defined body and the way he moved, I saw past the superficial traits he used to assert dominance.

Gusto niyang magsalita pero walang boses na lumalabas sa bibig niya. "Masaya ba talaga kaming agawan at saktan? Is it fulfilling to your part? Does it boost your ego?" she asked them coldly and indifferently. Everyone was puzzled by her question except, again for Agnes. "Hindi na dapat ako magtaka kung bakit ganiyan ka kamakasarili, kalandi at ka-mang-aagaw, Astrid. Pinalaki ka ba naman ng nanay-nanayan mong makasarili at malandi at kasama pa iyang tatay mong mang-aagaw ay talagang magiging katulad ka nila. A selfish, lying, conniving bitch who only loves herself! Pare-parehas kayong mga ahas at magnanakaw."

KINABUKASAN Ang aga-aga pero wala sa mood ang boss ko. Hindi man lang ako pinansin mula kanina, mukhang napikon ko ata kagabi. Argh! Araw araw ba na magiging ganito ang ganap ko kapag badmood ang boss ko?

His future with the girl he truly loves. "Magiging masaya ka ba, Aragon? Makikita mo ang company name natin sa rank one, pero dahil sa panggagamit mo sa anak mo? This is all your fault! Malalagay pa sa alanganin ang kasiyahan ng anak mo dahil sa pagiging makasarili mo, e! Kung sana, noon pa lang, sinabi mo nang hindi mo kaya para umuwi agad ako at natulungan kita! Ngayon, saan ka dinala ng pride mo? Hindi ba mas lalong naapakan ang pagkalalaki mo dahil ginamit mo ang sarili mong anak para lang manatili sa taas? Kung tutuusin, kaya natin ito, e. Kaya nating manatili rangko. Pero duwag ka! Duwag ka, Aragon!""

Here he goes again with his infamously annoying smirk. "Hindi ko alam tumatanggap pala si Mykel ng apa," pang-aasar nito. Agad nag salubong ang kilay ko. Here he goes again with his 'apa' thing! O freaking come on! What is this conceited pathetic idiotic moronic sleazy creature doing here? He doesn't even look physically fit. Doh? Annoying.

Napakapit na lang ako sa comforter para kumuha ng lakas. He is unstopable. Sa uri ng pag-angkin niya sakin ay mukha siyang gutom na gutom. Hindi ko napigilang umungol ng kagatin niya ang nipple ko. Napasabunot tuloy ako sa buhok niya. Halos sabay kaming napapadaing sa hindi maipaliwanag na pakiramdam.

“Baguhin mo muna ang ugali mo baka sakaling magbago ang isip ko at pumayag sa gusto ng daddy mo.” Alam ko namang hindi siya magbabago. Ang isang masamang nilalang na kagaya niya, wala sa bokabularyong magbago dahil mayabang siya. He was far too arrogant to ever admit that there was something wrong with him.

Parang hindi ako makatanggap ng maayos na hangin, ang dami kong gustong sabihin pero sakaling ibubuka ko ang aking bibig ay ito namang walang salitang lumalabas. Pinagkrus niya pa ang kamay niya papaharap sa dibdib niya at sa postura niyang plakado, at ngiting nakapaskil sa labi niya ay sapat na para handa ko na siyang sabunutan. Syempre, hindi ko naman gagawin sa kanya 'yon. Ayaw ko lang sa kanya na parang kung makaasta siya, eh, akala niya ay kaya niya kaming patalsikin sa industriya. It makes me upset when people are so overconfident to the things they thought they can have in a snap, I cannot with their arrogance, audacity, and even their pride.

aniya. “Ang katawan ko lang ang habol nila,” aroganteng sabi nito. Sumimangot siya at pinaikot ang kanyang eyeballs. “That arrogance of yours that has reached as high as the sky that no one else can match makes me dizzy and puke!” Ito man ang lumabas sa bibig niya pero kabaliktaran naman ang nasa isip niya. Dahil hindi niya makita kung saan arrogante ang binata.