A Failure To Communicate Novels & Stories

“Ibig sabihin hindi siya nagingbad influence sa’yo kaya paano mo masasabig kapag kinontak mo siya e, masisira ang focus mo?” “Iba naman kasi yung nagkikita kami araw araw sa magkalayo kami.” “Hindi mo man lang ba inalam kung kumusta na siya?” “Inaalam ko?” “Paano e wala naman kayong communication?” “Sa f******k? Ini-add ko siya gamit ang nakaw ng picture ng isang gwapong nakita ko sa f******k.” “In-accept ka naman?” “Friend request pa rin ilang buwan na.”

Bakit, sa kabila ng lahat, ayaw pa rin nitong makipaghiwalay? Paglabas ni Vincent ng banyo, diretso na siyang humiga sa kama, malinaw ang mensahe—conversation is over. Hindi na rin nagsalita si Kate. Tama na. Every attempt to communicate drains her. Mas mabuting gamitin na lang niya ang lakas niya sa pag-iisip ng sarili niyang kinabukasan. Mag-focus sa direksyong gusto niya. Kapag dumating ang araw na kaya na niyang umalis, kung hiwalay man sila o hindi… hindi na ganoon ka importante.

"You mean, I'm not important?! Kung hindi ako buntis, hindi ka magpapakita? You're so mean!" Nanlaki ang mata niya. "N-no, that's not what I mean. Of course you are important. It's just that... I really really have a lot of things to accomplish. But see, I'm here. Kasi gusto kitang makita. Don't cry," malumanay niyang pagpapatahan dito. "Dalawang taon din tayong walang communication! Gaga ka!" Palakas nang palakas ang iyak nito. "You deactivated all your social media accounts and I cannot reach your number. Hindi mo man lang ako na-miss!"

Ang mga magpipinsang Saludares ang lulusob sa kalaban. Pero hindi nila ma-contact ang mga ito para masabi ang bago nilang natuklasan. At sa oras na lumabas sila ay maaaring magbago rin ang plano ng mga kalaban at matutuklasan nilang may alam na sila sa nangyayari. Hindi nila pwedeng gawin iyon dahil mapapahamak ang mga nasa loob. Hindi rin nila maintindihan kung bakit bigla silang nawala sa communication device na binigay ni Gez sa kanila.

Naramdaman niya ang halong kawalan at kaginhawahan nang sa wakas ay malinis ang lahat ng mga maling akala. Kawalan—dahil napakaraming hindi pagkakaunawaan ang nangyari sa pagitan nila dahil lang sa kakulangan ng komunikasyon. Kaginhawahan—dahil hindi siya iniwan ni Ruby dahil hindi na siya nito mahal... kundi dahil masyado siya nitong minahal.

Mag kaiba ang oras kaya minsan hindi na nagkakausap lost of communication kumbaga. Ayoko mangyari sa'min ni Jay 'yon as much as possible I will maintain our communication through social media. It'll will be hard lalo na at magkaiba ang oras namin umaga sa'kin gabi sakanya magkasalungat at wala kaming magagawa dahil hindi naming maiiba ang oras. Siguro isa sa'min ang mag a-adjust pagdating sa gano'n, hindi ko hahayaan na si Jay lang ang mag a-adjust sisikapin kong makipag-communicate ng umaga sa Pilipinas.

"Nagkaroon lang ng kaunting aberya sa transaksiyon pero nasa pier na ako ngayon. Stop nagging, ang sakit sa tenga ng boses mo." "Aba, ay talaga lang! Ikaw ba naman mawalan nf komunikasyon sa grupong kasama mo? Malay ba namin kung bangkay ka na pala bukas! Buti nga at buhay ka pa ngayon! Pero teka, how did the transaction fail? I almost got a heart attack hearing you have been fatally shot!" "I'll just tell it to you in person. You are really sounding like a hyena bitch right now.”

Kahit anong pilit ko at sabi ko sa sarili ko na baka sakaling pwede pa namin 'tong ayusin. Na realize ko na our marriage is lack of proper communication. I tried to understand him pero wala e. Tao lang din ako napapagod kaka-intindi. "A relationship with a lack of communication won't work. There has to be vulnerability. I'm not a mind reader. If you let your ego and pride keep you from expressing how you feel, nothing well ever get fixed..." mahinang sabi ko. Yumuko ako. I bit my lower lip. Napa-angat ako ng tingin ng tinaas ni Lucien ang baba ko. Hindi ako tumingin rito.

May sumubok man na lumandi pero nangingibabaw ang pagmamahal kaysa ang maghiwalay. Tulad ng sabi ng mga Lola namin ni Zane na communication is the key dahil kung wala, ay talagang sa bandang huli mauuwi lamang sa away at hiwalayan. Ganoon ang ginawa namin ni Zane pero minsan, ang ginagawa ko ay tinotoo ko ang pagbabanta ko na kapag malaman ko lang na nagloko talaga s'ya ay aalis na kami ng mga bata, isa na sa ginawa kong parusa o halimbawa ay sa labas siya natutulog at dahil ayaw niya na yong maulit ay ilang araw ring siyang humingi ng sorry sa akin dahil ayaw niya ng ma outside de-kulambo, iyan ang turo ng mga kaibigan namin na may asawa na at ina-apply ko naman kaya tawang-tawa sila, pero

"Azrael, limang taon tayong kasal. Kailan mo ba pinakinggan ang nararamdaman ko? Hindi ba't ang lamig na ipinaramdam mo sa akin ay naging isang panig din lang?" Nadiliman ang tingin ni Azrael at mukhang nawalan ng lakas, pero mabilis siyang bumawi dahil natatakot siyang sumakay na si Shuvee sa kotse. "Kaya nga kailangan nating mag-usap, 'di ba? Hindi ko alam ang iniisip mo, at hindi mo rin alam ang iniisip ko. Masyado tayong naging sarado sa sarili nating ideya, kaya kailangan natin ng maayos na communication!" Umiling si Shuvee. "Hindi na kailangan ng communication kung wala na talagang gustong ayusin. Azrael, ayoko na sa'yo, kaya wala na tayong dapat pag-usapan pa."