Communication Functions To Convey Information Novels & Stories

Pero imposible namang hindi, eh madalas itong email ko naman ang communication namin lalo na kapag nagpapasa ako ng mga files or documents sa work ko. Sunod ko namang tiningnan ang messages. At jusko po! Kung grabe ang gulat ko sa missed calls mas malala ang gulat ko sa mga messages. Halos dalawang daang messages ang hindi ko pa nababasa. Una kong pinindot ang message ni Mishcka. 𝐌𝐢𝐬𝐡𝐜𝐤𝐚: Hoy! Bruha ka talaga! Na saan ka?

“That doesn’t count! Doctor morals yun! Professional duty yun! Hindi yun affection!!” Tahimik lang si Dustin, pero hindi maitago ang ngiting halos hindi na niya mapigilan. “Kung tutuusin,” sabi niya, kalmado at parang nanonood ng circus, “sa dalawang bagay pa lang, lamang na siya sa’yo. Mas marami silang contact, mas maraming communication. At alam mo na, kung mas marami ang komunikasyon, mas madali ring tumubo ang feelings.”

sabi ni Sol bigla. “Saang layer?” tanong ni Rafael. “Sa loob ng barrier.” Napahigpit ang hawak ko sa injector. “Anong klaseng spike?” tanong ko. “Short burst communication,” sagot niya. “External?” tanong ko. “Hindi. Internal loop.” Ibig sabihin— May nakakaalam na may galaw. “Charm?” tawag ko. “Sandali,” sagot niya. Muling may ilang segundo ng katahimikan.

'Di ko naman siya pinapansin pero ramdam kong nakamasid siya sa 'kin. Pinaandar ko ang motor sa unahan ng sasakyan nila and motioned them to wait. Inilabas ko ang phone ko at nilagay sa holder. Then I activated the lines for communication. “Goldeneye, speaking, ready to go. Can you hear me?” “Uno, on standby.” “The road is clear. Dos, reporting.” “Tres, updating. All setup here. I'm with cuatro and cinco.” “On my command.” I signalled Dad and Kaiser to drive as I maneuvered my Ducati. “Move.” Utos ko nang makalabas kami sa village.

“Oh, finally!” Mabilis siyang tumayo at halos tumakbo papunta sa terminal. Kumislap ang maliit na icon na hugis sobre sa screen, menu number zero. Ang tanging paraan para makausap si Jaxen. May limitasyon ang haba ng mensahe sa system, kaya hindi niya kayang ipaliwanag ang lahat sa pamamagitan lang ng sulat. Hindi sapat ang mga salita kung hindi niya ito masasabi nang harapan.

Maayos niyang sinasalansan sa lagayan ang mga importanteng gamit para sa kanyang mga misyon ng marinig niya ang pagtunog ng nakabukas na computer. One Notification received. Kararating niya lang mula sa isang misyon at sigurado siyang panibagong misyon muli ang laman ng mensahe. From: ANONYMOUS

UMUPO si Cesca, inayos ang mic, at nagbalik sa talakayan. “As to communications protocol,” sabi niya, malinaw at steady, “we propose a single-page explainer for stakeholders. Plain language. ‘Wag jargon. Ipapasok natin ang legal guardrails nang hindi nakakatakot basahin.” “Support,” sabi ni Luke. “May draft na akong layout.” “Please circulate,” sabi ng undersecretary. “Mr. Kawashima, any insight?”

Kinuha ko ulit ang phone ko and replied to Ivan's text. 'Okay. See you.' Message sent.

huminga ako ng malalim—“—alertuhin si Grandpa. Sabihin mo na may kompromiso sa loob ng mansyon. Huwag sabihin ang lahat—sinasabi mo lang na may internal leak. Panahon na para magsara ng ilang access point.” Bumuka ang communication channel—mga beep at mga code. Mabilis ang pag-ikot ng mga pangyayari: doktor na gumagawa ng field triage, driver na kumakawala sa tsa-tsa ng bala, agent na nagbabantay sa data. Sa sandaling iyon, naramdaman ko ang bigat ng responsibilidad: hindi lang namin sariling buhay ang nakasalalay, kundi buhay ng pamilya, ng mga inosenteng napasama.

Habang nagsasalita siya, pumindot siya sa keyboard at nagsend siya ng message sa isang online user na may pangalang ‘Midas’. [Midas, Midas, kailangan ko ng tulong mo! Bakit hindi kayang lumusot sa jamming device ng communication device na tinuro mo sa aking gawin?] Pagkatapos isend ang dalawang message, may katahimikan, na para bang naglaho sa kawalan ang mga message. “Beep beep beep beep ——”