Novel & Cerita A Man

Naglabas siya ng isang karton ng orange juice, dumampot ng dalawang baso, bago sinamahan si Sebastian sa sala. Bagong ligo na nga ang lalaki. Ang bango-bango ng tingnan. Suot nito ang isang pares ng kupasing maong na pantalon at puting V-necked shirt. The man was perpetually neat and sexy. Ano pa nga ba ang masasabi niya. He's a surgeon. Surgeon's are neat freak kagaya niya. "This will be the first and the last time I'd prepare

Smoke mixed with a strong scent of liquor attacked my nose but I didn't mind that at all. They all stopped talking and laughing and shifted their gaze at me. Mas tinamisan ko pa ang ngiti ko sa puntong nilalandi ko na sila na 'di nagsasalita gamit lang ang aking, nang-aakit na ngiti at nangungusap na mga mata. All of them looked at me thoroughly and scanned my face out of curiosity. The man, who was wearing a blue checkered long sleeve polo and trouser pants, spoke up, "Someone already offered us, so we don't need one," he said.

tila namatandang sabi ni Joyce as she stares at the subject of her interest. The man is probably 20 yards from them. Nakaupo ito sa isa sa mga beach chairs. May katabi itong isa pang lalake. Naka board shorts pareho ang mga ito but the man that Joyce is talking about stands out. Hubad baro kaya nakalitaw ang magandang katawan. She can't see his face because he is looking at the sea. (Luke)

“Breaking news, isang bata lalaki at kilalang lalaking negosyante ang sinugod malapit sa ospital matapos itong mabangga ng kotse habang tumatawid sa pedestrian lane, ayon sa ulat bigla na lang tumawid ang batang lalaki habang naka go signal, kaya dali-dali tumakbo ang lalaki na na nagngangalang si Ryker Matt Sullivaño na isang businessman na kung saan nasa kritikal na kalagayan matap–’’ halos wala na akong marinig sa sinasabi ng reporter ng makita ko kung sino ang mga sinakay sa ambulansya. “M-Maynard… R-Ryker… no… ang mag-aama ko.”

Tila isang pahiwatig na ang araw na ito ay positibo at may magandang balita na dala. “Buona giornata a lei, signora Montreal.” {Good day to you Ms. Montreal.} I felt a spark of tension as a man with a neutral Italian accent greeted me behind my back. I turned slowly and glanced in the direction where the voice was coming from. I smiled at the man who was standing there, who appeared to be in his mid-30s. He is slightly taller than myself, with a fair skin and athletic physique. His entire body shows the features of a typical Italian businessman.

Kumurap ng ilang beses ang mata ko ng mapagtantong ang kaharap ko ngayon ay ang lalaking bumihag ng puso ko. Pero papaano nangyari ‘yon? Bakit ang laki ng pinagbago niya? Ang katawan niya ay mas lalong lumaki, hindi siya mataba. Kumbaga sa nagwo-work out ay matikas ang pangangatawan nito. Bumabakat din ang pandesal niya I mean ang abbs niya sa suot n’yang t-shirt na hapit sa kaniya. Bakit lalo siyang gwumapo? Sampalin sana ako ng katotohanan. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala na ang kaharap ko ngayon ay ang lalaking matagal ko ng gustong makita.

Marahan akong napalingon sa bukas na p***o at doon ko siya nakita. The man was standing just outside my unit. Tall. Easily over six feet, with the kind of commanding presence that made him impossible to ignore. He wore a fitted dark gray long-sleeved polo with the sleeves casually rolled up to his forearms, revealing strong, lean muscles that hinted at countless hours in the gym. Every piece of clothing seemed tailored exclusively for him, perfectly outlining his broad shoulders, narrow waist, and athletic build. His jet-black hair was slightly tousled, giving him a rugged charm despite the sharp elegance he carried. His face looked like it had been sculpted by an artist. A strong jawline. A

Buhay na buhay pa na animo'y gustong manuklaw anumang oras! At buong buhay ko ay ngayon lang ako nakakita ng ari ng isang lalaki. Juskopo! The man is gently stroking his manhood, paitaas hanggang paibaba, habang nakapikit ang gwapo nitong mukha. At sa tipo ng pagmamasahe nito sa sariling ari ay panay naman ang ungol at mura na lumalabas sa bibig nito.

Mukhang napalaban ito. The man is around forties, he thinks. Mataba, malaki ang tiyan at my balbas pa. Ito na ba ang pinagmamalaki ng mga gunggong. He was disappointed. Akala pa man din niya ay medyo mapapalaban sila pero mukhang tutulugan lang sila nito.

Mabilis kong hinigit ang paghinga at humigpit ang hawak sa dalang placard nang matitigan ito. The man in front of me is still young. Malayo sa may edad na lalaki na siyang kanina pa tumatakbo sa isipan ko. He is tall, wearing his black suit na binagayan ng kulay gray na necktie. Nakasuot ito ng sunglasses ngunit kahit gano'n ay nagsusumigaw ang gwapo nitong mukha.