A Man Novels & Stories

tila namatandang sabi ni Joyce as she stares at the subject of her interest. The man is probably 20 yards from them. Nakaupo ito sa isa sa mga beach chairs. May katabi itong isa pang lalake. Naka board shorts pareho ang mga ito but the man that Joyce is talking about stands out. Hubad baro kaya nakalitaw ang magandang katawan. She can't see his face because he is looking at the sea. (Luke)

Kanina pa siguro siya nagdududa na kanina pa kami nagbabangayan ng amo ko slash papa niya. "Don't worry, may party at hindi sila magdududa sa atin na pumasok tayo, kilala nila ako. Alam ng mga guard kung sino ang papasukin nila sa subdivision na ito kaya hindi tayo kakamalan na magnanakaw, believe me." Aniya at nagpatuloy pumasok, pero duda ako. "Yo, fucke… oh fukekoy… parekoy pala… may bata," bungad ng isang lalaking naka bonnet.

Tila isang pahiwatig na ang araw na ito ay positibo at may magandang balita na dala. “Buona giornata a lei, signora Montreal.” {Good day to you Ms. Montreal.} I felt a spark of tension as a man with a neutral Italian accent greeted me behind my back. I turned slowly and glanced in the direction where the voice was coming from. I smiled at the man who was standing there, who appeared to be in his mid-30s. He is slightly taller than myself, with a fair skin and athletic physique. His entire body shows the features of a typical Italian businessman.

Kumurap ng ilang beses ang mata ko ng mapagtantong ang kaharap ko ngayon ay ang lalaking bumihag ng puso ko. Pero papaano nangyari ‘yon? Bakit ang laki ng pinagbago niya? Ang katawan niya ay mas lalong lumaki, hindi siya mataba. Kumbaga sa nagwo-work out ay matikas ang pangangatawan nito. Bumabakat din ang pandesal niya I mean ang abbs niya sa suot n’yang t-shirt na hapit sa kaniya. Bakit lalo siyang gwumapo? Sampalin sana ako ng katotohanan. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala na ang kaharap ko ngayon ay ang lalaking matagal ko ng gustong makita.

Buhay na buhay pa na animo'y gustong manuklaw anumang oras! At buong buhay ko ay ngayon lang ako nakakita ng ari ng isang lalaki. Juskopo! The man is gently stroking his manhood, paitaas hanggang paibaba, habang nakapikit ang gwapo nitong mukha. At sa tipo ng pagmamasahe nito sa sariling ari ay panay naman ang ungol at mura na lumalabas sa bibig nito.

Mukhang napalaban ito. The man is around forties, he thinks. Mataba, malaki ang tiyan at my balbas pa. Ito na ba ang pinagmamalaki ng mga gunggong. He was disappointed. Akala pa man din niya ay medyo mapapalaban sila pero mukhang tutulugan lang sila nito.

Mabilis kong hinigit ang paghinga at humigpit ang hawak sa dalang placard nang matitigan ito. The man in front of me is still young. Malayo sa may edad na lalaki na siyang kanina pa tumatakbo sa isipan ko. He is tall, wearing his black suit na binagayan ng kulay gray na necktie. Nakasuot ito ng sunglasses ngunit kahit gano'n ay nagsusumigaw ang gwapo nitong mukha.

Subalit, may ilan na pumunta dito para panoorin ang palabas. Sa isang bato na nasa dalawampung metro ang taas, isang matandang lalaki ang nakaupo. Nakasuot siya ng puting balabal at may hawak siyang isang tungkod, halintulad sa isang salamangkero ang kanyang itsura. Noong sandaling iyon, napako ang tingin ng lahat sa matandang lalaki na ito. Kulay puti ang buhok ng matandang lalaki, at mukha siyang masigla at puno ng buhay.

Kitang-kita niya na bigla na lamang umiba ang hilatsa ni Mr Wong. Tumayo si Manuel mula sa inuupuan nita atsaka hinakbang ang kanyang mga paa at huminto siya sa tapat ni Mr Wong. "I'm Manuel Sandoval, a business tycoon at the same time I'm an architect," pakilala niya sa kanyang sarili, sabay lahad ng kanan kamay niya.

natatarantang saad ni manong. Bumaba si manong driver.Bumaba na rin ako. "Are you fucking blind! Ang lapad ng highway!" "S-sir s-sorry, maawa po kayo, kakarampot lang ang kita ko, huwag niyo naman ako kasuhan."nagmamakaawang saad ni manong driver. Nakatalikod kase ang lalaki sa akin.Sobrang tangkad nito. Pumunta ako sa tabi ni manong driver.