Action In Tagalog Novels & Stories

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

“Acting lang alam noon. Fake.” Gusto ko ng humagalpak nang malakas dahil sa reaksyon ng kan’yang mukha. Kahit na sobrang pinagpantasyahan ko si Capt. Yoo, wala pa ring papantay kay Jaycee. Sa sobrang pagpipigil ay kumawala sa aking kaliwang mata ang luha kaya kinagat ko ang aking labi para pigilan ang aking pagtawa pero hindi iyon nakaligtas sa mga mata niya at tumabi siya sa akin.

Ako naman ngayon ang naguguluhan. "Wait, edi siya yung Ate mo?" Tumango si Teedy at nakita kong napatakip pa si Gail sa kaniyang bibig. "Can you explain this to me? Bakit tinatawag mong Ate si Gail?" tanong ko kay Teedy. Sasagot na sana siya nang bigla siyang hinatak ni Gail at inilayo si Teedy sa akin. "Gail! What are you doing!?" Sigaw ko sa kalagitnaan nang paglalakad ko.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Hindi na s'ya nag-aksaya pa ng oras, mabilis s'yang tumakbo patungo rito. "Daddy!" parang batang paslit na tawag n'ya at agad na sinugod ng isang mahigpit na yakap ang kan'yang ama.

Inabutan kaagad sya ni Jerome ng Tagay. "Wohoah! Ang taas!" Natatawa ng sabi ni mart matapos simsimin ang baso na may alak. Tila natahimik ang lahat. Ang kaninang mga bumabangka ay parang mga napipi. Well, wala kasi sa mga narating nila ang narating ng best friend ko.

Hindi maibigay ni Mahalia masyado ang lakas niya o ang mga bagay na natutunan niya dahil mas nangingibabaw ang takot. Natumba na niya ang isa at nasipa din ang isa, tumakbo na naman siya nang mabilis. "After her!" Kung gaano kabilis ang takbo niya ganoon din kalakas ang sigaw at iyak niya. "Ayoko na gusto ko na umuwi! Matteo sunduin mo na ako!"

Humugot ng malalim na hininga si Irish. "Hindi ko po alam kung saan magsisimula" wika ni Irish. "yang puso mo ang mag tuturo sayo siya mismo ang gagawa ng paraan para masabi mo ang lahat. sabi nga action speak louder than words, kahit hindi mo sabihin anak puso nyo ang mag uusap."paliwanag ng ina ni Irish. Sabay silang napalingon sa pinto ng bumukas ito.

"Saan ka naman pupunta? A-Anong gagawin mo?" Huli ko na napagtanto kung gaano ka-tanga ang mga tanong ko na iyon. He licked his lower lip. Nagpakawala siya ng malalim na buntong hininga. "Papakalma lang. Maupo ka na, Maia."

Naglalakad na kami ng mabagal ngayon. Gosh! Paano niya nagagawa yun nadistract niya ko sa isang salita niya lang. "You're just distracting me" Inirapan ko siya. "No, I'm not. Lahat ng sinasabi ko totoo lagi mong tatandaan yan" "Action should speak louder than words" "Do you really want me to show my action?" Nag-ssmirked nanaman siya. Crap. Nilingon ko yung paligid namin puro lantang dahon, sanga ng puno at siguro may mga insekto pang gumagapang sa lupa dahil madilim hindi ko makita. No no no not here.