Shokoy Sa Dagat Novels & Stories

Ambon ambon nalang. Tinext nga ako ni Kiro kung gusto ko raw sumama sa dagat, sigurado kasi na maraming isdang makukuha ngayon lalo na katatapos ng bagyo. Isama ko rin daw si Ashray para ma try niya naman mag dagat.

Patuloy nitong tawag sa 'kin. Wala pa rin naman ako'ng makita eh. Naisip ko tuloy na baka tinatawag ako nang isang sirena o shokoy dito sa tabing dagat. Baka kasi nakita ako ng sirena o shokoy na mag-isa dito habang nagdadrama. Kinabahan tuloy ako kasi baka ihipnotismo ako bigla no'ng nilalang na 'yon tapos lumusong ako sa dagat ng wala sa oras at malunod ako. OMG! Ayaw ko pa 'no! 'Di pa ko ready na mamatay. Marami pa 'kong pangarap sa buhay ko, pati kay tatay at sa mga kapatid ko.

Bakit may dugo dito? "O'min'G! Isang Sharkerous ba 'yon?" Turo ni KC sa isang patay at nagpalutang-lutang na HammerHead Shark. Ito pala ang dahilan ng mga dugo sa paligid. Pero sino o ano naman ang pwedeng gumawa no'n. Naalerto kami bigla dahil sa shockwave na aming naramdaman. Dapat kaming mag-ingat mas delikado ang mga shockwave kapag nasa ilalim ng dagat. Mas malakas at mas malawak ang impact nito kaysa sa lupa.

Pero sigurado siya nakita niyang tumakbo si Shoky sa dagat ng gabing iyon. “Hindi.. Hindi.. Oh, Shokoy .. Hindi..! Anong nangyari…? Anong nangyari?" tanong ni Akesha na lumapit sa tubig at tinatanaw ang karagatan at nagbabakasakaling makitang naroon lang si Shokoy. Pero pumutok na ng liwanag, umaga na at kagabi pa sa tubig ang asawa niya.Tumakbo si Akesha sa tubig at walang pakialam na nagsisisigaw doon.

Hinawakan niya ang pisngi ko at hinimas niya iyon sabay ngiti at hinalikan niya ang noo ko. Napatingin ako sa daan nang makita nila na sa unahan ay dagat na. Mabuti wala pang tubig ngayon dito. Dagat kasi ito pero wala pang tubig dahil lowtide kaya pwede madadaanan pero pag high tide ito ay syempre hindi madadaanan dahil may dagat na. "Sige, straight lang. Punta tayo kabilang isla." Nagulat naman sila sa sinabi ko.

Ano ba 'tong pinagsasabi ko? "Gusto mo ba maligo?" natigilan ako sa tanong nya. Like dito sa gitna ng dagat? Hindi ba parang nakakatakot. Medyo malayo kasi kami sa pang-pang. Paano kong may mangain sa amin sa ilalim ng dagat. Kahit na dito ako lumaki nakakatakot pa rin kaya lumangoy lalo na kapag malalim. Sa layo namin sa pangpang alam kong napakalalim na nito.

Binigyan 'ko siya ng busangot na mukha. Isipin 'ko pa lang na lalangoy ako sa malalim na dagat ay nag-aalala na ako. Paborito 'ko ang dagat, sa katunayan ay medyo marunong naman ako lumangoy pero sa mababaw na tubig nga lang. "Paano kung may sharks Frelan?" tanong 'ko. Hindi 'ko maiwasang isipin iyon kahit alam kong nagmumukha akong bata sa harap niya.

Kung hindi alam ni Jordan kung ano ang kakayahan ni Park Sora, baka mahuli niya ito at matalo. Gayunpaman, dahil alam na ni Jordan na ang kakayahan ni Park Sora ay nagyeyelo, siya ay nakabantay. Hindi niya ito bibigyan ng pagkakataon na palamigin siya. Lalo na kung hindi sila napadpad sa dagat. Ang paggawa ng yelo sa dagat ay ang galing ni Park Sora. Medyo natigilan si Park Sora. “You… you know… willing ka pa bang samahan akong lumaban sa dagat?”

Nang umagang iyon ay niyaya ko si Aloha na maglakad lakad sa tabing dagat. Masarap Kasi Ang simoy Ng hangin at Magandang maglibot libot Lalo na pagkasama mo Ang babaeng gusto mo. Aloha... Gusto mo bang maglibot libot sa tabing dagat tanong ko rito. Dahil kakalabas lang niya sa kanilang kuwarto ay niyaya ko na ito agad mamasyal sa tabing dagat.

Dahil sa halik sa ilalim ng tubig, nakalunok si Shire ng tubig dagat kaya napaubo siya. “Ano ba ‘yung ginawa mo!!” Nilanghap niya nang malalim ang hangin pero sabay hiningan ng sagot. Oo, una’y mukhang para iligtas siya, pero sa pangalawa—parang hinalikan na talaga siya nito.