Novel & Cerita Alamat Ng Pilipino

she asked as soon as she stepped out of the jeep. He hummed and nodded his head. “Well, yeah. It’s mine.” Napatango siya. Well, she expected him to have a huge house. Malaki naman ang bahay na ito, ngunit parang vacation house lang dahil sa transient motif ng bahay. Aiden closed the door and hummed. “Well, yeah. Welcome to my rest house.” That made her frown. “Rest house?” “I live in Manila, Philippines,” anito. “That is where my house is. Binili ko lang ito para may uuwian ako kung sakaling mayroon akong negosyo na kailangang asikasuhin.”

Mayamaya kong tanong. "Isla Malinao ang pangalan ng lugar na ito may mga karatig isla dito at ang pinakamalaking isla ay ang Isla Pueto Luna pagmamay-ari iyon ng mga Leviste ang pinakamayamang pamilya sa buong Bicol. Nasa Catanduanes tayo." Paliwanag ni Aling Nely kaya napatango lang ako napaisip ako sa apelyido na binanggit niya kaya napalunok ako at parang may gusto akong maalala kaya napahawak ako sa ulo ko. "Okay ka lang po kuya?" Tanong ni Heart kaya napatingin ako dito agad akong umiling kaya napatango lang siya at nagpatuloy sa pagkain.

sagot naman nito. "Manila po? Ano po ang Manila? Nasa mama nila po?" usisa pa ni Zaria. Salitan talaga sila sa pagtatanong. Matanong sila na madaldal. "Lugar iyon baby kung saan kami nakatira," paliwanag naman nito. "Ah okay po. Alala ko na manila rin bahay nila Lolo at Lola, pasyal lang sila dito kapag hindi sila busy," sabi naman ni Zamia.

Chapter 114 Margarita Bago kami umuwi ng Manila, nag-outing muna kaming pamilya. Tinawag rin namin ang kamag-anak namin. At least may kamag-anak pa rin kami dito, kung magkaproblema, may malalapitan ang pamilya ko. Ang ganda pala talaga dito sa Hundred Islands, Pangasinan. May private resort rin pala ang pamilya ni Harrison dito. Ang bongga naman, yayamanin ang attorney na ito.

Hindi ganito ang awra ng mga kalapit na probensya kung saan ako nakatira at lumaki! "Idiot! Nasa Pilipinas na ka pa rin at nandito tayo sa Manila!" napipilitan niyang sagot sa akin! Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa gulat! Shit, ano ang nangyari sa akin? Ano ito..basta na lang ako nagising isang umaga na nandito na ako sa Manila? Ang labo ha? Ni hindi ko nga namalayan ang malayong biyahe!

“Barangay Pio Del Pilar street, Master Sayruz.” At saan pupunta ang babaing ‘to? Teka?! May ibang lalaki pa ba siya? Tss. Nakaka-interesante talaga ang ginagawa mong to Angie. Isang residensyang lugar, na mapapapisil ka na lang ng ilong dahil sa nadaanan namin na hindi ko maintindihan ang amoy. Uso din sana ang magtanim ng mga halaman sa bawat bahay. Dapat bawat bahay merong halaman. Tsk. Para naman nawawala ang masangsang na amoy saka sa oras na ito, napaka-alinsangan na sa lugar na ito.

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

EYA Manila, Philippines One year later... SA PAGDAAN ng mga araw, marami na siyang mga bagong nalalaman. Tulad ng tamang pagsuot ng damit, paglakad, pagtayo ng diretso, pagsusulat at pagsasalita. Sa tulong ni Master Ash, unti-unti na siyang nagiging normal na tao katulad ng iba. Bagama't inosente pa rin siya sa maraming bagay kagaya ng paggamit ng telebisyon.

Ang hayop na ‘to! “I don’t live here! Hindi ko bahay ‘to. Ni hindi ko nga alam kung nasaan ako. Kung nasaang lupalop ako ng Pilipinas at kung nasaan ang islang ito! Hindi ako tagarito. My life is in Manila. I live in Manila. My family is in Manila!” Her voice echoes. Sa lakas ng kaniyang sigaw ay hindi na nakapagsalita si Archie. Unti-unti itong nag-iwas ng tingin. At kalaunan ay huminga ng malalim.

Devi Cloud Valentino POV 02 "Nakahanda na ba lahat?" tanong ko sa aking lalaking secretary. "Yes sir, malinis na po lahat sa loob at labas ng bahay po," aniya sa akin. Alam ko na malayo pa pero sobrang excited na ako na makapiling ko ulit ang nag-iisang baby ko. Dito siya sa Manila mag-aaral ng College kaya ito ako. Halos araw-araw lagi kong pinapalinis ang bagong tahanan nila. Mabuti na lang at pumayag si manang Carmelita noong tinawagan ko siya habang nasa mansion pa ito.