Alfa / Abo 소설 & 이야기

หมอไทม์ ธามไธ ศัลยแพทย์โรงพยาบาล N ภายนอกดูเหมือนเป็นคนเย็นชาที่ไม่ค่อยสนใจใคร แต่ใครเลยจะรู้ว่าข้างในหัวใจกลับซ่อนความหวั่นไหวและอบอุ่นเอาไว้อย่างมิดชิด ครั้งหนึ่งเขาเคยตั้งปฎิญาณเอาไว้ว่าจะไม่รักใครแต่แล้วโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขาต้องมาตกหลุมรักผู้หญิง ที่เขาหวังเพียงแค่ค้างคืนแต่กลับคือรักจริงและรักเดียวของเขาตลอดไป ไออุ่น อัยย์วรินทร์ เด็กสาวที่มองโลกในแง่ดีน่ารักและบริสุทธิ์สดใส รอยยิ้มของเธอทำให้ใครต่อใครตกหลุมรักโดยไม่รู้ตัว รวมถึงเขาผู้ชายที่พรากความบริสุทธิ์ของเธอไปเพียงชั่วข้ามคืนด้วยความเข้าใจผิด ทำให้เธอกับเขาต้องผูกติดกันไปตลอดชีวิตด้วยคำว่ารัก

'สำหรับผม เด็กดื้อไม่ใช่เด็กแลาด แต่เด็กดื้อก็คือเด็กดื้อ' ‘หนูต้องโตแค่ไหนถึงจะยืนข้างเทนต์ในฐานะคนรักได้คะ’ ‘ตอนนี้ตั้งใจเรียนก่อนนะครับ เป็นเด็กต้องตั้งใจเรียนก่อน’ ‘หนูพิ้งค์ไม่เคยขาดเรียนเลยนะคะ เทนต์บอกให้เรียนเก่ง ๆ หนูพิ้งค์ก็ทำตามที่บอก หนูสอบได้ที่หนึ่งของห้องตลอดเลย’ เด็กสาววัยละอ่อนยิ้มแก้มป่องอวยอย่างภูมิใจ ‘หนูจะได้ของขวัญจากเทนต์อีกไหม’ ‘เอาไว้คุณหนูสอบได้ที่หนึ่งอีกผมก็จะให้อีกครับ’ ‘สัญญาก่อน’ นิ้วก้อยน้อย ๆ ชูขึ้นมาหมายจะเกี่ยวก้อยทำสัญญากับชายหนุ่มทว่าพี่เลี้ยงสาวกลับจูงมือเธอเดินเข้าไปในโรงเรียนก่อน เด็กน้อยหันมามองตาละห้อยพลางเม้มปากแน่น แววตาฉาบด้วยม่านน้ำตาจนแพรวพราว ‘หนูอยากยืนอยู่ข้างเทนต์..เหมือนที่หม่าม้ายืนอยู่เคียงข้างปะป๊า’

"มึงไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้มันอันตรายแค่ไหน กูก็ผู้ชายนะ... แถมยังเป็นไอ้ขี้คุกที่ไม่ได้เจอผู้หญิงมา 5 ปี มึงอยากจะโดนกูปล้ำตายคาบ้านหรืออย่างไง?"

“อ่า… หอม… คาวสวาทคุณมะลิหอมสุดๆ” ไอ้เดชพึมพำ เพ่งมองน้ำหล่อลื่นไหลตามดุ้นนิ้วที่ชักออกมาจากรูเสียวของมะลิ มันยกนิ้วขึ้นมาสูดดมคาวหอม แล้วเอื้อมมือมาแตะริมฝีปากของหล่อน ไล้คราบลื่นกับริมฝีปากเซ็กซี่ ซึ่งมะลิก็ดูดเลียนิ้วของไอ้เดชอย่างไม่รังเกียจ “นายเดชจ๋า… ” มะลิเรียก… ทั้งสองมองตากัน เพลิงราคะวูบไหวอยู่ในดวงตาที่แลสบกัน จากนั้นไอ้เดชก็ก้มลงบดเคล้าริมฝีปาก แลกลิ้นกับเมียเสี่ยพจน์ที่เอื้อมมือขึ้นมาโอบใบหน้าของมัน รั้งลงมาบดจูบเร่าร้อน มือของไอ้เดชลูบล้วงต่ำลงมาตรงง่ามขาแบะอ้าอีกครั้ง หงายฝ่ามือแล้วสอดนิ้วกลาง ฝังจมเข้ามาในร่องเสียวของมะลิเสียงดังซ่วบจนมิดดุ้น