Novel & Cerita All Eyes In Naruto

"Like what I was — yeah" Bumaba naman ang tingin sa akin ni Jaez ng hawakan ko ang ulo ng pagkalalake niya, he's looking straight to my eyes na tila lunod na lunod ang paningin nito sa akin ngunit agad din niyang binalik ang tingin niya sa screen.

Nang tingnan ko siya ay sumalubong sa akin ang namumula niyang mga mata. I can see hell in his eyes. I can see pain in his eyes. I can see the raging fire in his eyes. Ang masakit na nakabarang iyon sa lalamunan ko ay mas lalo akong pinahirapan. Ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko dahil sa panghihina habang nakatitig sa kaniya ngunit hindi ko iyon pinahalata sa kaniya.

It's a close up picture so I can clearly see her beautiful set of ocen blue eyes. I scrolled down to see more of her pictures. Natigil ang aking mga mata sa isang picture niyang nakalusaw sa tubig habang basa ang kanyang katawan. Likod lang ang kita pero dahil nakita ko rin naman ang kabuuan ng katawan niya noon ay hindi ko mapigilang hindi mag-init. My mouth ran dry. Uminit ang paligid ko at nauhaw ako bigla. I looked at the bottles on the table but we have emptied them earlier.

---THIRD PERSON'S VIEW--- Both of them are in bliss. Ang mga mata ni Ellyn ay tumirik habang ramdam na ramdam niya ang pag-agos ng puting likido sa kanyang bibig. Si Red naman ay hinahabol ang kanyang hininga.

Iritang-irita siya. His eyes were hawk like, pitch black when he got mad. If he has a power, maybe everything he sees right now, will burn. "That won't gonna happend. And that's final." he pointed and said it with finality. Pinatay nito ang tawag, ngayon ay nasa akin na ang kanyang atensyon. His eyes was very tormenting, like I did something that I made him mad. But when he clenched his jaw it explains more than I imagine.

Lumaki ang mga mata niya at halos pwede na siyang takasan ng sariling dugo nang makita kung sino ang kaharap niya ngayon. Napaatras siya... Nang paatras. That burning ashy eyes. Ang mukhang iyan. Na halos ilang taon niya ng hindi nakikita. She saw it all. Again. “ E-Eos.” Halos pabulong nitong sambit at atras. Eos smirked. “ Welcome back! Now, we're complete family.”

At dahil madilim sa parteng iyon, mga mata lamang nito ang nakikita ko. Kulay pula. Parang mata ng isang.... "MULTOOOOOOOOOOOO!!!!!!" ~~~~~~~ Author's Note: Annyeong!!! Sana nag eenjoy kayo sa pagbabasa ^^ Don't forget to follow me and add this story to your library 😊 You can also share this story to your friends o kahit kanino na kakilala n'yo. Hoping/Looking forward for more bampirang nakagluta to come~

Napansin ng samurai na nakapagpalakas ng loob ng mga kasama niya kanina na muli na namang nagiging hindi mapakali ang mga ito, kaya sumigaw siya, "Mga ginoo! Ano ba tayo kundi mga alipin ng kapalaran ng mga pamilya natin?! Isang beses lang natin kailangan magtagumpay, at mabubuhay na sila nang masaya habang-buhay! Ano pa ang dapat nating katakutan—argh! Ang mga mata ko!!!" Nasa kalahati pa lang siya ng pagsasalita nang biglang dumilim ang paningin niya kasabay ng matinding sakit. Nang kapain niya ang mukha niya, naramdaman niyang may dalawang matigas na plastic tube na nakabaon sa mga eye socket niya! Halos lumakas na sana ang loob ng ibang samurai at handa nang sumama sa isang desperadong p

Nakalabas ang kanyang mahahabang pangil at nanlilisik ang kanyang ginintuang mga mata na nakatingin sa mga necromancers na nasa harapan niya. "Rawf!" Mabangis na tahol ni Sushi. Humakbang paabante si Sushi at umangil siya sa mga necromancers. Kitang kita ko kung paano tumubo ang malalaking pangil ni Sushi na hindi ko nakikita sa karaniwang araw. Higit na mas malaki si Sushi kaysa sa mga necromancers na nay mapulang mga mata.

Nanlaki ang mga mata nila nang makita nila ang pagkawasak ng paligid. “Ama! Ano bang nangyayari rito? Nasaan ang bihag?” ang sigaw ni Altair. Inis akong tumayo at tinitigan si Altair. Sumagot ako ng pabalang sa kanyang tanong. “May mga mata ka naman hindi ba? Huwag kang tanga na parang hindi mo nahahalata ang nangyari rito! Nakatakas ang bihag at parang dahon kaming iwinasiwas sa paligid!”