All Of The Lights นิยาย & เรื่องราว

“That fucker!” Madilim ang paligid at ang tanging ilaw ay ang search light na walang tigil sa pag-ikot. At dahil itim din ang lahat ng suot niya ay naitatago nito ang katawan ni Lucas. He was blending with the dark night. Nakakatulong ang suot niyang night vision goggles para makita ang dinaraanan. Maliksi ang kanyang kilos ngunit maingat at tahimik para hindi makuha ang atensyon ng bantay na nakapalibot sa mataas na gate.

Magandang simula iyon, at sana lang maging ang kaniyang performance ay magustuhan ng mga ito. Well, may tiwala naman siya sa kaniyang sarili kung kaya walang problema. Nang makarating siya sa kaniyang pwesto ay naghanda na siya para sa kaniyang pagsayaw. Namatay ang ilaw at maya maya lang ng mag umpisa ang tugtog nabuhay iyon ngunit kulay light red na ito ngayon. Kung kanina nakatutok sa kaniya ang liwanag ngayon hindi. ANg buong paligid ay kulay light red, hindi masakit sa mata ngunit siyang nagpaangat kay Lira na nagsasayaw.

iyon ang tawag sa kanya ng sarili niyang anak. Kumirot ang puso ni Gabby. "No," sagot ni Gabby, ang boses ay malambot—isang boses na hindi pa naririnig ninuman. "I'm not the monster. Ako 'yung nag-ayos ng ilaw. Remember?" Napakurap si Lucas. "Light man?" "Yes," tango ni Gabby. "Light man. And I'm going to take you to a place with lots of lights and doctors. Okay?"

boses ng amo ko sa kabilang linya. Tanging numero lang nito ang nasa contacts ng cellphone na iniwan nito "Opo, seniorito papaalis na ak- Hindi pa ako natapos ay in-off na nito. Ang bastos! Akma akong papalabas kinapa ko switch ng ilaw nang may nakadikit doon na note ulit Keep all the lights on. Ta's may angry emoji. Nakangusong iniwan kong nakabukas lahat ng ilaw saka lumabas na ako ng condo. Nilisan ang lugar.

At dahil sa sobrang dilim hindi ko nakikita ang mga tao sa paligid ko. "Wilma, nasaan ka." tanong ko. Pero walang Wilma ang nagsalita. Maya maya lang nakarinig na lang kami ng boses. "Okay the games is started. Here's the mechanics. Once the lights-off kailangan niyang umalis sa upuan niyo at dahan dahang maglakad. Nasa sainyo kung saan niyo gustong umupo. Pero once the lights turn-on, kung sinong makakatabi niyo siya ang magiging partner niyo for the whole night. Okay ba 'yon?" tanong ni Mrs. Ilao. Siya lang naman ang head namin.

Ang buong yarda ay nabalot ng isang pambihirang katahimikan na tila ba may hinihintay silang lahat. Lumipas ang limang segundo. Sampung segundo. Biglang may narinig akong mahinang tunog ng pag-click ng switch sa kung saan. At sa isang kurap ng mata, ang buong yarda sa ilalim ng mga puno ng mangga ay sabay-sabay na nagliwanag—pero hindi ito ang ordinaryo at matatalas na floodlights na nakasanayan namin. Libu-libong maliliit, maiinit, at kumukutitap na fairy lights ang sabay-sabay na bumukas, nakasabit at nakapulupot sa mga sanga ng puno, na para kaming dinala sa gitna ng isang mahiwagang kagubatan.

Sa pagkakaalala ko rin, sa lugar ding ito pinagkaloob sa akin ang mga gamit kong contact lense na siya mismo ang lumikha. Pagkarating, pamilyar na amoy at dilim ang bumalot sa aking sistema. Iilang liwanag ang pumupuslit sa loob na nagmumula sa bintana ngunit hindi iyon sapat bilang tanglaw namin. Two claps, Senyor Danilo was able to open the lights. "Umupo ka muna, Lumi. May kukunin lang ako," aniya.

Hindi ko maiwasang mapa-awang ang labi ko ng lumiwanag ngunit hindi ganu’n kaliwag ng kanina ngunit sapat na makita ko ang paligid. Inilibot ko ang paningin ko para tingnan ang pinanggagalingan ng ilaw. Kulay pula’ng mga ilaw na nakapalibot sa itaas na siya’ng nakapalibot sa buong silid. It’s a red Christmas lights. Red room!

Nagpatugtog si Cael ng lo-fi music, habang kami naman ni Penumbra ay naglalagay ng mga LED lights sa paligid ng kisame. “I love this light,” sabi ni Amon habang pinapanood ang nag-iilaw na kulay purple at blue. “Kulang na lang, may bonfire sa gitna,” sabay tawa ni Penumbra. Napakaluka talaga. Tumigil ako sandali at tinignan ang buong paligid. Lahat kami ay pagod pero masaya naman. Ibinaba ko ang hawak kong string lights at naupo sa kama ko. “You know what?”

Hindi naman nakakatakot kahit na mag-isa lang ako kasi marami naman ang ilaw sa paligid maging sa mismong pool. The light is not that bright. It's giving minimalist light na hindi masakit sa mata. Kita ko pa rin naman sila na masayang nagkukwentuhan. I took off my clothes leaving me with the swimsuit I had underneath. It's a black swimsuit that compliments my skin so well.